Πολλές φορές η ποικιλία και η ένταση των συναισθημάτων απαιτεί αρχικά αναγνώριση μετά κατανόηση και τέλος αποδοχή. Δύσκολο ν αποκτηθούν αυτά! Ειδικά όταν είσαι παιδί.
Οι δασκάλες του Σχολείου μας κα Έλενα Πρέκκα (Β΄τάξη) και η κα Αντωνία Γούσιου (τμ.ένταξης), παίζοντας ένα παιχνίδι με τους μαθητές τους, προσπάθησαν να τους φέρουν σ επαφή με τα συναισθήματά τους ώστε να μάθουν να τα αναγνωρίζουν και να τα διαχειρίζονται.
Η παλέτα των συναισθημάτων
10-11-17
Παιχνίδι γνωριμίας : Το κουβάρι
Κάνουμε ένα κύκλο, ο δάσκαλος λέει το όνομά του και ένα στοιχείο για τον εαυτό του και πετάει το κουβάρι σε ένα παιδί. Στη συνέχεια το παιδί κάνει το ίδιο και το πετάει σε ένα συμμαθητή της επιλογής του. Όταν όλα τα παιδιά κρατήσουν ένα μέρος του σπάγκου θα έχει δημιουργηθεί ένας ιστός. Τα παιδιά εντυπωσιάζονται από αυτήν την εικόνα και γίνεται αναφορά για το πόσο σημαντική είναι η συνεργασία για να επιτευχθεί αυτό το αποτέλεσμα. Ο τελευταίος πρέπει να γυρίσει το σπάγκο στο παιδί που του το πέταξε και να θυμηθεί το στοιχείο που είχε δώσει για τον εαυτό του.
14-11-17 – 24-11-17
Ανάγνωση του παραμυθιού : «Ο Μελένιος και η Βατομουρένια» της Μαρίας Ρουσοχατζάκη
Πρώτα έγινε μία εισαγωγική συζήτηση για τα συναισθήματα. Το κάθε παιδί ανέφερε από ένα συναίσθημα που γνώριζε και μας έδωσε ένα παράδειγμα. Στη συνέχεια αφού διαβάσαμε το παραμύθι συζητήσαμε για τα συναισθήματα των ηρώων, για τα συναισθήματα που ένιωσαν τα ίδια τα παιδιά κατά τη διάρκεια της ανάγνωσης και στο τέλος το κάθε παιδί μας ανέφερε εκείνο το σημείο του παραμυθιού που το έκανε να νιώσει περισσότερο χαρά και περισσότερο λύπη αιτιολογώντας την επιλογή του.
1-12-17
Φύλλα εργασίας πάνω στο παραμύθι
Με τα φύλλα εργασίας που δώσαμε ζητήσαμε από τους μαθητές να εστιάσουν στο διαχωρισμό των συναισθημάτων χαράς-λύπης και στον εντοπισμό αντίστοιχων σκηνών μέσα στο παραμύθι.
Ήταν εντυπωσιακή η διάθεση συμμετοχής των μαθητών στην δραστηριότητα
Αλλά και ο τρόπος που συνεργάστηκαν για την αναγνώριση και τον διαχωρισμό των συναισθημάτων, που αναδύθηκαν μέσα από το παραμύθι.
Μόνο μισή ώρα με τα πόδια από το Σχολείο μας, πήγαμε και βρεθήκαμε στο Πετρόμυλο της οικογένειας Ασκορδαλάκη.
Η μέρα καταπληκτική και η διαδρομή μέσα στη φύση υπέροχη πραγματικά.
Είδαμε πως βγαίνει το αλεύρι και μετά είδαμε πως μεταμορφώνεται σε ψωμί, τυροπιτάκια, χορτοπιτάκια, κοτοπιτάκια και κάθε λογής πεντανόστιμου φύλλου.
Εκείνη την ώρα ειδικά για μας, ζυμώθηκε ψωμί το οποίο τα παιδιά κατευχαριστήθηκαν. Μας κέρασαν μαζί με το ζεστό ψωμί, ελιές, φέτα ντομάτα. Δηλαδή ένα παραδοσιακό κρητικό πρωινό! Ευχαριστούμε πολύ τον Δημήτρη τον μαθητή μας που μας προσκάλεσε και τους γονείς του που μας περιποιήθηκαν με τέτοια όρεξη και διάθεση προσφοράς!
Μεταξύ μας φτιάχνουν το πιο νόστιμο και υγιεινό αλεύρι! Μόνο όποιος έχει δοκιμάσει από τα προϊόντα τους ξέρουν τι λέω!
Σας ευχαριστούμε πολύ!
