Σήμερα η τάξη μας γέμισε φως, χαμόγελα και ζεστασιά μέσα από το παιχνίδι «Το κουβάρι των καλών λέξεων», στα πλαίσια της εκπόνησης διαχείρισης σχέσεων στα Εργαστήρια Δεξιοτήτων.

Καθίσαμε σε κύκλο και πιάσαμε στα χέρια μας ένα κόκκινο μάλλινο κουβάρι και… αρχίσαμε να πλέκουμε ! Όχι όμως ρούχα, αλλά τις σχέσεις μεταξύ μας καθώς παράλληλα μοιραζόμασταν  λόγια καρδιάς. Κάθε λέξη έγινε ένα μικρό δώρο: μια αγκαλιά χωρίς χέρια, μια επιβεβαίωση, ένα «σε βλέπω και σε εκτιμώ». Το νήμα περνούσε από χέρι σε χέρι, ενώ ταυτόχρονα έπλεκε αόρατους δεσμούς ανάμεσά μας.

Η κυρία  έκανε την αρχή. Κρατώντας την άκρη του νήματος, είπε μια καλή κουβέντα για έναν μαθητή και του πέταξε το κουβάρι. Αυτός ο μαθητής κράτησε το νήμα  ευχαρίστησε για τα καλά  λόγια , σκέφτηκε κάτι θετικό για έναν άλλο συμμαθητή του, του είπε μια γλυκιά κουβέντα και του πέταξε με τη σειρά του το κουβάρι.
Σιγά σιγά, το κουβάρι πέρασε από χέρι σε χέρι. Στο τέλος, η κλωστή είχε δημιουργήσει έναν μεγάλο, ζεστό ιστό που μας ένωνε όλους.  Ένα πλέγμα γεμάτο αποδοχή, καλοσύνη και σεβασμό. Για λίγα λεπτά, νιώσαμε όλοι πιο κοντά, πιο δυνατοί, πιο ενωμένοι.

Στο τέλος, δοκιμάσαμε να κάνουμε την ανάποδη διαδικασία για να μαζέψουμε το κουβάρι. Καθώς το νήμα μαζευόταν, καταλάβαμε κάτι πολύ σημαντικό: Όταν σταματούν οι καλές κουβέντες, δεν έχουμε πολλά πράγματα να μας δένουν αλλά κι εκεί με ομαδική δουλειά και συνεργασία, ξεμπλέκεται το κουβάρι, όπως και ό,τι μπερδεύεται και δυσκολεύει τη ζωή μας, ξεπερνιέται με ομαδικότητα και συνεργασία.

Κρατάμε αυτή τη στιγμή σαν μια όμορφη υπενθύμιση πως οι λέξεις έχουν δύναμη  μπορούν να ζεστάνουν την καρδιά, να φωτίσουν τη μέρα και να χτίσουν γέφυρες ανάμεσα στους ανθρώπους.

Και ίσως τελικά… ένα απλό κουβάρι να μπορεί να μας ενώσει πιο πολύ απ’ όσο φανταζόμαστε.

Θερμά συγχαρητήρια στους μικρούς μας μαθητές για τα υπέροχα λόγια που είπαν και τις στιγμές που μας χάρισαν.