Κάθε Παρασκευή βγαίνουμε για πότισμα και για συλλογή των λαχανικών μας πρωί πρωί . Μία μία τάξη κάθε φορά. Σήμερα ήταν η σειρά της Β΄ τάξης αλλά τη βοήθησαν και τα παιδιά της Ε΄ και Στ΄, που είχαν μείνει στο σχολείο, γιατί σήμερα είχαμε και αγώνες βόλεϊ….
Κόψαμε λοιπόν τα κολοκυθάκια και φτιάξαμε στη συνέχεια μια κολοκυθόπιτα.
Ανακατέψαμε αλεύρι, αυγά, ελαιόλαδο, τυρί φέτα , ό,τι πιο αγνό και νόστιμο μπορούσαμε να χρησιμοποιήσουμε.
Στα διαλείμματα οι μαθητές έτριψαν τα κολοκυθάκια, ανακάτεψαν τα υλικά, ετοίμασαν το ζυμάρι και …..έτοιμη η κολοκυθόπιτα !!!
Την έβαλαν στο φούρνο και στο επόμενο διάλειμμα τη γεύτηκαν.
Το βάλαμε στόχο να φεύγουν κάθε Παρασκευή με χαμόγελο, ικανοποιημένα για την προσπάθεια τους και με ένα σωρό εμπειρίες!!
Την Παρασκευή 20 Μαΐου το σχολείο μας επισκέφτηκε ο Μιχάλης Λεμονής, παραολυμπιονίκης.
Τον καλέσαμε για να του παραδώσουμε τα καπάκια από τα πλαστικά μπουκάλια, που μαζεύαμε από τον Οκτώβριο μέχρι τώρα.
Ο Μιχάλης είναι μέλος του Συλλόγου ΑΜΕΑ “Μέλλον” Νότιας Κρήτης. Τα Μέλη αυτού του συλλόγου συγκεντρώνουν τα καπάκια από τα πλαστικά μπουκάλια και τα στέλνουν για ανακύκλωση. Από την εταιρία ανακύκλωσης παραλαμβάνουν χρήματα για την αγορά αμαξιδίων για άτομα που τα έχουν ανάγκη, διευκολύνοντας έτσι τη ζωή τους.
Η δράση αυτή του σχολείου μας υποστηρίχτηκε από το Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων αλλά και από τον Πολιτιστικό Σύλλογο Καλού Χωριού. Την εντάξαμε στις δράσεις των Εργαστηρίων Δεξιοτήτων ( Ενδιαφέρομαι – Εθελοντισμός) αλλά και στις δράσεις μας για τη συνεργασία του σχολείου μας με διάφορους φορείς. Μια δράση που προάγει τη συνεργασία, τον εθελοντισμό και τη διάθεση για προσφορά!!!!!!!! Με τον εθελοντισμό τα παιδιά ανακαλύπτουν τον εαυτό τους, προσφέρουν και αποκτούν εμπειρίες.
Καθηλώθηκαν από τα λόγια του Μιχάλη και τον άκουγαν με μεγάλη προσοχή. Τους μίλησε με θερμά λόγια, τονίζοντας πως πρέπει να φροντίζουν τον εαυτό τους και να προσέχουν πολύ την υγεία τους. Να μην το βάζουν κάτω στις δυσκολίες της ζωής τους. Οι ερωτήσεις τους φανέρωναν αληθινό ενδιαφέρον και σεβασμό, αλλά και τη θέληση να βοηθήσουν και να απαιτήσουν μια πιο δίκαιη κοινωνία για τα άτομα που έχουν ανάγκη.
Boccia ένα άθλημα που παίζεται κυρίως από άτομα με αναπηρία.
O Μιχάλης Λεμονής ασχολείται με το Boccia παίρνοντας μάλιστα μέρος σε αγώνες εντός κι εκτός Ελλάδας. Έφερε στο σακίδιο του τις μπλε και κόκκινες μπάλες και την λευκή !!!! Εξήγησε τους κανόνες και έπαιξε ένα ματς με την κα. Λίλα για να το δουν τα παιδιά .
Τόσο τα παιδιά όσο και οι εκπαιδευτικοί ενθουσιάστηκαν με το άθλημα αυτό. Μαθητές και δάσκαλοι, σημάδευαν τη λευκή μπάλα, προσπαθώντας να φέρουν τις κόκκινες και μπλε όσο πιο κοντά της γινόταν και να κερδίσουν το ματς.
Η ώρα όμως πέρασε πολύ γρήγορα και έφτασε η ώρα να αποχαιρετήσουμε το Μιχάλη Λεμονή. Του ευχηθήκαμε καλή επιτυχία στους νέους του αγώνες!!!
Η σκέψη μας θα τον συντροφεύει και θα περιμένουμε να γιορτάσουμε μαζί του τις νέες του επιτυχίες!!
Αμέσως μετά τις διακοπές μας παρατηρήσαμε την πρόοδο των φυτών του λαχανόκηπου μας. Αφιερώσαμε λοιπόν μία ημέρα στην περιποίησή του. Με τη βοήθεια της κας. Ελευθερίας κόψαμε τα απαραίτητα καλάμια από τον ποταμό του χωριού για να στηρίξουμε τα φυτά μας.
Αφού τα καθαρίσαμε και τα κόψαμε στα μεγέθη που θέλαμε ξεκινήσαμε τη στήριξη των φυτών. Βάλαμε και στην άκρη του κάθε παρτεριού, για να προσαρμόσουμε το πράσινο πλέγμα, έτσι ώστε οι γατούλες της γειτονιάς να μην μπορούν να μπαίνουν μέσα στα φυτά.
Βοηθοί μας πολύτιμοι τα παιδιά. Και όχι μόνο!!!!!!!!!!!
Έκοψαν το πλέγμα και στερέωσαν τα καλάμια στις άκρες του κάθε παρτεριού.
Ο κάθε ένας βοηθούσε με μεγάλη χαρά!!!!!!!!!
Άλλοι απλώς επιτηρούσαν, δίνοντας οδηγίες από ψηλά….. ο φακός αποθανατίζει τα πάντα!!!!!!!
Σειρά είχε το πότισμα, η χαρά του κάθε παιδιού. Το νερό έτρεχε στα αυλάκια και τα φυτά το δέχονταν με ευχαρίστηση λόγω της ζέστης….με μιας δροσέρευαν!!
και ήρθε η ώρα να κόψουμε τις πρώτες μας φράουλες και να τις δοκιμάσουν τα παιδιά της Α τάξης.
Η χαρά των παιδιών ήταν απερίγραπτη. Κι όπως μας είπε ένας συνταξιούχος Σχολικός Σύμβουλος: “Αυτή είναι η ουσιαστική βιωματική μάθηση”.
Στα πλαίσια της προσπάθειας μας να αναπτύξουμε δράσεις όπου τα παιδιά θα έρθουν πιο κοντά στη φύση και τη συμμετοχή του σχολείου μας στο πρόγραμμα “Πράσινες γωνιές της γειτονιάς μου” δημιουργήσαμε ένα σχολικό λαχανόκηπο.
Πίσω από την Δ΄ τάξη υπήρχε ένας χώρος αναξιοποίητος. Σκεφτήκαμε λοιπόν να τον εκμεταλλευτούμε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο και να φιλοξενήσει το σχολικό μας κήπο. Ο καιρός μας έβγαλε έξω από τον προγραμματισμό μας, αλλά με το που έφτιαξε, βάλαμε μπροστά την ολοκλήρωση του προγράμματος μας.
Στην προσπάθειά μας αυτή αρωγός ήταν ο Πολιτιστικός Σύλλογος του χωριού και ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων. Αρχικά ξεκινήσαμε με την κατασκευή των παρτεριών και τη μεταφορά των σχετικών υλικών και του ανάλογου χώματος για το φύτεμα.
Έφτασε λοιπόν η ημέρα που οι μαθητές θα φύτευαν με τα χεράκια τους βότανα, αρωματικά φυτά, λαχανικά, λουλούδια και φράουλες. Φύτεψαν ακόμα βαμβάκι καθώς και φιστίκια !!!!!!!
Τα παιδιά της Α΄ τάξης φύτεψαν αγγουριές και σέλινο.
Η Β΄ τάξη με τα κολοκυθάκια τους και τον μαϊντανό !!! Το ποτιστήρι του Αντώνη ήταν το εξάρτημα του κήπου που κέρδισε τις καρδιές όλων των παιδιών!!!
Η Γ΄ τάξη με τις πιπεριές, τα κρεμμυδάκια και τις φραουλιές !!!!
Κατιφές και βασιλικός για προστασία στον λαχανόκηπο οπωσδήποτε!!!!!
Παραδοσιακά, οι παππούδες και οι γιαγιάδες, φύτευαν ανάμεσα από τα κηπευτικά τους βασιλικό και κατιφέ. Είχαν παρατηρήσει ότι έδιωχναν τα έντομα. Αναπτύσσονταν πολύ αρμονικά με τα λαχανικά του κήπου τους. Οι κατιφέδες προσελκύουν και τις μέλισσες. Οπότε συντελούν στην καλύτερη επικονίαση των κηπευτικών στο λαχανόκηπο. Αυτή την παράδοση ακολουθήσαμε και για το δικό μας λαχανόκηπο !!!
Η Δ΄ τάξη με τις μελιτζάνες και τους βασιλικούς τους!!!!Και με πόση χαρά κουβαλούσαν χώμα στα κουβαδάκια για να γεμίσουν τους πλίνθους που φύτεψαν το κοκκάρι !!
Μπορεί να μην ενθουσίασαν οι μελιτζάνες τα παιδιά της Δ’ τάξης, μα ήταν μια καλή ευκαιρία να συζητηθούν έννοιες όπως συνεργασία, αλληλοβοήθεια και ομαδικότητα μέσα στην μικρή τους σχολική κοινότητα.
Σαν μελισσούλες εργάστηκαν τα παιδιά της Ε΄ τάξης. Εργάστηκαν όχι μόνο για το “δικό” τους παρτέρι αλλά ετοίμασαν και τα παρτέρια για τις μικρότερες τάξης. Λειτούργησαν σαν “κοινότητα”. Και το σημαντικότερο όλων: τα παιδιά πρόσφεραν τον ελεύθερο χρόνο τους για να έρχονται να ποτίζουν τον κήπο. Πριν καν ακόμα συζητηθεί με τους εκπαιδευτικούς . ΜΠΡΑΒΟ ΠΑΙΔΙΑ !!!
Η ΣΤ΄ τάξη μας με μαρούλια, κρεμμύδια και αρωματικά φυτά. Ομαδικό πνεύμα και συνεργασία. Με την κα. Μαρία να τα καθοδηγεί.
Μπορεί την επόμενη σχολική χρονιά να μην είναι πλέον μαθητές του σχολείου αυτού. Σίγουρα όμως θα έχουν αφήσει την παρακαταθήκη τους για τα επόμενα παιδιά!!!Ένας βοτανόκηπος από τα παιδιά της ΣΤ’ τάξης του σχολικού έτους 2021-2022 για το Δημοτικό Σχολείο Καλού Χωριού!!!
Μια συνεργασία του Δημοτικού Σχολείου & του Πολιτιστικού Συλλόγου με στόχο:
Να αναπτύξουμε την έννοια της συνεργασίας, το αίσθημα ευθύνης, της υπομονής και της επιμονής.
Να πετύχουμε τη συνεργασία των μαθητών του σχολείου στα πλαίσια της δημιουργίας και διατήρησης του σχολικού κήπου.
Να αναπτύξουν τα παιδιά σχέσεις με την ευρύτερη κοινότητα, συμβάλλοντας έτσι στην ανάπτυξη δεξιοτήτων κοινωνικής συμμετοχής, που τόσο λείπει στις μέρες μας.
Ένα μεγάλο ευχαριστώ στους:
Πολιτιστικό Σύλλογο Καλού Χωριού και κυρίως στην κα. Ελευθερία Δασκαλάκη
Δατσέρη Γιώργο : μας έφτιαξε τα παρτέρια.
Μαυρικάκη Μιχάλη : μας έφερε το χώμακαι διέθεσε τα μηχανήματά του.
Φιλιππάκη Γιώργο (φυτώριο): μας πρόσφερε τα αρωματικά φυτά και βότανα.
Λατομπετόν Αλεξανδράκη ΑΕ : Για τα υλικά που μας προσέφερε.
“H συλλογή άγριων βρώσιμων χόρτων ολοκληρώθηκε. θα ήταν όμως μέγιστη παράλειψη, αν δεν τα μαγειρεύαμε. Τα μαγειρέψαμε και τα δοκιμάσαμε με τα παιδιά του Δημοτικού Σχολείου του Καλού Χωριού.
Μάραθα, καυκαλίθρες, λαγουδοφάι, μαντιλίδες, σκούλοι, σταφυλίκανακες, γκουτσουνάδες, στρουφούλια, πεντάνευρα, λάπαθα σκορδόχορτα και ένα σωρό άλλα !!! Τα αγριόχορτά στα καλύτερά τους. Και αφού μάθαμε τρόπους μαγειρέματος ….. γιαχνερά με ντομάτα ή λεμόνι, με χοχλιούς ή πατάτες, άντε και με κρέας άμα δεν είναι περίοδο νηστείας ….. εμείς όμως φτιάξαμε χορτοπιτάκια !!!!!”, σημειώνει η Πρόεδρος του Πολιτιστικού Συλλόγου.
Το σχολείο μετατράπηκε για λίγη ώρα σε μια δημιουργική κουζίνα .
Με γεύσεις και αρώματα μοναδικά. Η κάθε τάξη έφτιαξε και τα δικά της χορτοπιτάκια. ΄Έφτιαξαν το ζυμάρι, ζύμωσαν με τα χεράκια τους , άνοιξαν φύλλο με παραδοσιακό και σύγχρονο τρόπο και με τη γέμιση των χορταρικών έφτιαξαν τα χορτοπιτάκια τους, τα οποία και γεύτηκαν στη συνέχεια.
Γεύση & άρωμα από Κρήτη !!!
Και με τόσους θετικούς συνεργάτες φτιάξαμε και μια ομελέτα με τα σταχάκια από τις λαψανίδες που μαζέψαμε!!
Τη δράση αυτή την εντάξαμε σε ένα εκπαιδευτικό πρόγραμμα που έχουμε πάρει ως σχολείο και έχει να κάνει με τις “Πράσινες γωνίες του τόπου”. Στόχος μας με αυτή τη συνεργασία ήταν να βγούμε έξω από το στενό περιβάλλον του σχολείου, να χαρούμε τη φύση και να συνεργαστούμε με τον ενεργό τοπικό σύλλογο του χωριού.
Τα οφέλη αυτής της δράσης ήταν πολλαπλά…πρώτα πρώτα η δράση αυτή ήταν βιωματική, τα παιδιά το έζησαν, το απόλαυσαν και διδάχτηκαν ταυτόχρονα πως να ξεχωρίζουν τα βρώσιμα χόρτα και πως να σέβονται τη φύση κόβοντας και όχι ξεριζώνοντας τα χόρτα. Ήταν μια μοναδική εμπειρία για όλους μας.
Τα άγρια βρώσιμα χόρτα της Κρήτης έχουν εγγραφεί στο Εθνικό Ευρετήριο Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς. Και μέσα από αυτήν την συνεργασία του Δημοτικού Σχολείου & του Πολιτιστικού Συλλόγου τα παιδιά ήρθαν σε επαφή με την άγρια βρώσιμη χλωρίδα του τόπου μας .
Απορεί κανείς πόσα διαφορετικά βρώσιμα χόρτα μπορεί να βρει σε μια ατέλειωτη «θάλασσα» άγριας βλάστησης. Μια πρόκληση και μαζί μια σπάνια απόλαυση να ανακαλύπτεις σε κάθε βήμα ένα διαφορετικό χορταράκι.Η άνοιξη είναι η εποχή τους και όσοι γνωρίζουν από χόρτα περιμένουν αυτό το σύντομο διάστημα για να ξεχυθούν στη φύση και να ξεκινήσουν την αναζήτηση των άγριων θησαυρών.
Μεταφέραμε αναμνήσεις από το τελετουργικό μάζεμα των χόρτων από τις γιαγιάδες μας. Φορούσαν την παραδοσιακή τεράστια ποδιά με τη μεγάλη τσέπη μπροστά. Την έδενα στο πλάι φτιάχνοντας μια μεγάλη θήκη για να μένουν ελεύθερα τα χέρια τους και να κόβουν προσεκτικά τα χορταράκια. Μάζευαν τόσα όσα χωρούσε αυτή η “θήκη” γιατί αυτά ήταν αρκετά να ταΐσουν την οικογένεια τους. Χόρτα μαθαίνεις να παίρνεις όσα χρειάζεσαι, όσα σου αρκούν και αφήνεις τα άλλα για αύριο, μεθαύριο. Δεν ξεπατώνουμε και δεν χαλάμε τον σπόρο.
Η συνεργασία του Δημοτικού Σχολείου και του Πολιτιστικού Συλλόγου Καλού Χωριού ήταν άψογη. Με χαρά δεχτήκαμε την πρόταση της κας. Ελευθερίας Δασκαλάκη για το μάζεμα των βρώσιμων χόρτων.
Το κλείσιμο δύο χρόνων λόγω πανδημίας και η έλλειψη επαφής των παιδιών με τη φύση, παρόλο που ζουν σε χωριό, δε μας άφησε περιθώριο για μια δεύτερη σκέψη.
Αμέσως δεχθήκαμε και οργανώσαμε την έξοδο μας.
Μαζέψαμε χόρτα ακολουθώντας τις οδηγίες της κας Ελευθερίας και έχοντας τη συντροφιά της κας Μπετίνα, περσινής μητέρας του σχολείου μας μέλη και οι δύο του δραστήριου Πολιτιστικού Συλλόγου.
Τα παιδιά της Δ΄ και Στ΄ τάξης που συμμετείχαν στη δράση αυτή με τις δασκάλες τους ενθουσιάστηκαν και πέρασαν όμορφα. Χάρηκαν πολύ τη φύση που αυτή την εποχή είναι στα καλύτερα της.
Τη δράση αυτή την εντάξαμε σε ένα εκπαιδευτικό πρόγραμμα που έχουμε πάρει ως σχολείο και έχει να κάνει με τις “Πράσινες γωνιές του τόπου”. Στόχος μας με αυτή τη συνεργασία ήταν να βγούμε έξω από το στενό περιβάλλον του σχολείου και να συνεργαστούμε με τον ενεργό τοπικό σύλλογο του χωριού. Τα οφέλη αυτής της δράσης ήταν πολλαπλά…πρώτα πρώτα η δράση αυτή ήταν βιωματική, τα παιδιά το έζησαν , το απόλαυσαν και διδάχτηκαν ταυτόχρονα πως να ξεχωρίζουν τα βρώσιμα χόρτα και πως να σέβονται τη φύση κόβοντας και όχι ξεριζώνοντας τα χόρτα.
Το κολατσιό μας το απολαύσαμε στο εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου, το παλιό κοιμητήριο του χωριού. Είχαμε την ευκαιρία να ακούσουμε και να ενημερωθούμε από την Πρόεδρο του Πολιτιστικού συλλόγου για την ιστορία του χωριού και της εκκλησίας.
Στη συνέχεια προχωρήσαμε προς το δασάκι που ήταν εκεί κοντά. Ένα υπέροχο μέρος για πικνίκ.
Στο δρόμο συναντήσαμε τον κύριο Δημήτρη, συνταξιούχο δάσκαλο, που χάρηκε για αυτή μας τη δράση και σταμάτησε τη δουλειά του για να χαιρετήσει τα παιδιά. Όπως και η γιαγιά που πότιζε τον κήπο της και που μας καλημερίζει κάθε πρωί περνώντας από το σχολείο .
Κα. Ελευθερία μένουμε υπόχρεοι για αυτά που ζήσαμε, μυρίσαμε και γευτήκαμε με τη δική σας πρωτοβουλία και συνδρομή.
Εβδομάδα δράσεων για τη γιορτή του παιδικού βιβλίου.
Καλεσμένη μας σήμερα είναι η συγγραφέας Χριστίνα Αποστολίδη με το “Άτακτο Καπέλο” της.
Πρωταγωνιστές της σημερινής δράσης τα παιδιά των τάξεων Α΄ και Β΄. Είχαμε διαβάσει το βιβλίο, αλλά μια τα κρούσματα μια οι ιώσεις δε μας επέτρεψαν να συναντηθούμε πιο νωρίς.
Αχ αυτό το άτακτο καπέλο!!!!
Τι δεν ξεπήδησε σήμερα από μέσα του….όποιος το φορούσε μεταμορφωνόταν σε κάτι.
Ακόμα και η δασκάλα που δε χώνευε τις Απόκριες άλλαξε γνώμη….
Ο φούρναρης απέκτησε μαλλιά και τι μαλλιά ……..πορτοκαλί παρακαλώ!!!!
Κι ολόκληρη η πόλη γέμισε πράσινες καταπράσινες περικοκλάδες. Αυτό κι αν ήταν ξεχωριστή σκανδαλιά του άτακτου καπέλου.
Τα παιδιά με τη βοήθεια της συγγραφέας το δραματοποίησαν …..
χόρεψαν
και ζωγράφισαν τι θα ήθελαν να βγαίνει μέσα από το μαγικό αυτό καπέλο.
Τα χαρτάκια γέμισαν από πολύχρωμα μπαλόνια, πεταλούδες, γλυφιτζούρια, σιντριβάνια σοκολάτας μέχρι και ένα ουράνιο τόξο έκανε την εμφάνισή του!!!!
Το πόσο το διασκέδασαν φαίνεται από τις φωτογραφίες….
Στο τέλος η συγγραφέας απάντησε στις ερωτήσεις τους και εκεί φάνηκε πόσο είχε κερδίσει τα παιδιά!!!
Χριστίνα Αποστολίδη σ ευχαριστούμε για την τιμή που μας έκανες, να μοιραστείς μαζί μας κάποιες στιγμές και να μας τονίσεις την αξία του Παιδικού Βιβλίου!!!
Οι ιστορίες είναι φτερά που σε βοηθούν να πετάς ψηλά, να ταξιδεύεις σε κόσμους φανταστικούς, να ανοίγουν οι πνευματικοί σου ορίζοντες.
Το βιβλίο ένας κόσμος ολόκληρος…..
Ένα δώρο που το ανοίγεις ξανά και ξανά, ένα ταξίδι, ένα όνειρο, ένα καταφύγιο….ένας πιστός φίλος που τον κρατάς από το χέρι και σε οδηγεί σε μαγικά μονοπάτια.
Στα πλαίσια των Εργαστήριων Δεξιοτήτων και στη θεματική ενότητα « ΦΡΟΝΤΙΖΩ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ» η Στ΄ τάξη ασχολήθηκε με την Παγκόσμια και Τοπική Πολιτιστική Κληρονομιά και οργάνωσε επίσκεψη στο Ενετικό Φρούριο «Κούλε» όπου και τα παιδιά, αφού είχαν μελετήσει την ιστορία του, ξεναγήθηκαν και είδαν από κοντά ένα μνημείο πολιτιστικής κληρονομιάς.
Ζητήσαμε από τα παιδιά να αποτυπώσουν στο χαρτί τις εντυπώσεις τους :
Κεφαλούκου Μαρία:
Στις 28 Μαρτίου, η τάξη μου επισκέφτηκε το Ενετικό Φρούριο «Κούλε» στο Ηράκλειο. Το μνημείο αυτό χτίστηκε από τους Ενετούς για να προστατεύει την πόλη του Ηρακλείου ή όπως λεγόταν «Χάνδακας».
Μέσα στο χώρο υπάρχουν πολλά ενδιαφέροντα πράγματα για να μάθεις αλλά και διάφορα εκθέματα να δεις. Για καλή μας τύχη, τις μέρες αυτές φιλοξενείται και μια έκθεση για την εξέλιξη της ναυσιπλοΐας, από τους μινωικούς χρόνους, με αποτέλεσμα να δούμε μερικές υπέροχες μινιατούρες που απεικονίζουν πλοία και την εξέλιξή τους.
Μας εντυπωσίασαν τα μεγάλα κανόνια που ήταν τοποθετημένα δίπλα από τις πολεμίστρες, όπως και τα βόλια των κανονιών και των καταπέλτων που φυλάσσονται σε ξεχωριστή αίθουσα.
Εξίσου ενδιαφέρον είχαν και οι αμφορείς από τρία διαφορετικά ναυάγια, οι οποίοι έχουν τοποθετηθεί σε ένα ομοίωμα αμπαριού, ώστε ο επισκέπτης να έχει εικόνα του τρόπου που φυλάσσονταν τα αγγεία μέσα στα καράβια , ώστε να μεταφέρονταν με ασφάλεια.
Επιπλέον, υπάρχει και μια αίθουσα με σκαλιστά οικόσημα και στους τοίχους αφίσες με φωτογραφίες και την ιστορία της πόλης. Αυτό, όμως, που με εντυπωσίασε περισσότερο ήταν ότι οι εσωτερικές πύλες είχαν μια εσοχή από την οποία έπεφτε ένας σιδερένιος τοίχος, όταν γινόταν εισβολή στο φρούριο. Τέλος , αξίζει να αναφέρουμε ότι το φρούριο χρησιμοποιήθηκε και κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας.
Η εκδρομή αυτή ήταν μια υπέροχη επιμορφωτική αλλά και διασκεδαστική εμπειρία, διότι ο «Κούλες» είναι ένα μέρος που πραγματικά αξίζει να επισκεφτείς.
Κοκολάκη Ευαγγελία:
Καθώς κατεβήκαμε από το λεωφορείο στη μαρίνα του Ηρακλείου, την πρώτη εικόνα που αντικρίσαμε ήταν ένα τεράστιο πέτρινο φρούριο, που για να φτάσουμε σε αυτό διασχίσαμε ένα πέτρινο μονοπάτι. Φτάνοντας εκεί υπήρχε μια μεγάλη ξύλινη πύλη.
Στο βάθος του διαδρόμου, δεξιά και αριστερά, υπήρχαν δύο αίθουσες. Στη μία ήταν όλα τα πήλινα αγγεία που είχαν διασωθεί από ναυάγια και στην άλλη αίθουσα υπήρχαν στρογγυλές, μεγάλες, πέτρινες σφαίρες, τα βόλια, των κανονιών, καθώς και τα ίδια τα κανόνια. Στην οροφή του κάστρου υπήρχε ένας χώρος, χωρίς σκέπαστρο, από όπου έπεφταν τα νερά της βροχής σε μια δεξαμενή και στην συνέχεια σε μια γούρνα. Με αυτόν τον τρόπο οι Ενετοί μάζευαν το βρόχινο νερό και το χρησιμοποιούσαν. Επίσης υπήρχε και ένα πέρασμα διαμορφωμένο για να μπορούν να μεταφέρουν τα κανόνια τους από το ισόγειο στο δώμα. Επίσης υπήρχαν οι φεγγίτες για να μπαίνει το φως του ήλιου . Η θέα από τον πάνω όροφο ήταν μαγευτική γιατί βλέπεις όλη την πόλη και τη γαλάζια θάλασσα.
Αυτό που μου έκανε τη μεγαλύτερη εντύπωση ήταν ο τρόπος που ήταν φτιαγμένο το κάστρο, τα χρώματα της πέτρας, οι καμάρες στο εσωτερικό του , καθώς και η τοποθεσία που επέλεξαν να το κατασκευάσουν.
Οι μαθητές της Γ΄ τάξης επισκέφτηκαν το εργαστήριο αγγειοπλαστικής της οικογένειας “Καπαρουνάκη” στην Ανώπολη Ηρακλείου τη Δευτέρα 28 Μαρτίου. Γνώρισαν από κοντά την τέχνη της κεραμικής.
Η ιδιοκτήτρια ξενάγησε τα παιδιά στο χώρο και τους μίλησε για τον τρόπο κατασκευής των κεραμικών, για τα υλικά και τα εργαλεία που χρησιμοποιούν τη σημερινή εποχή οι τεχνίτες.
Οι μαθητές είχαν την ευκαιρία να δουν τον αγγειοπλάστη “εν ώρα εργασίας”.
Μετά τη θεωρία έρχεται πάντα και η ώρα της πράξης….. ήρθε λοιπόν η ώρα να σηκώσουν τα μανίκια, να λερώσουν τα χέρια τους και να μυηθούν στην πανάρχαια αυτή τέχνη. Καθίσανε στη θέση του αγγειοπλάστη και με την καθοδήγησή του έπλασαν τα δικά τους αγγεία πάνω στον τροχό.
Ο ενθουσιασμός τους φυσικά ήταν μεγάλος, με το που πήραν στα χέρια τους ένα κομμάτι πηλό και του έδωσαν σχήμα και μορφή.
Τα αγγεία τους έφτιαξαν φυσικά και οι δασκάλες τους….η κα. Δάφνη και η κα. Θεονύμφη.
Τα αγγεία τους έμειναν στο εργαστήριο να ψηθούν και στη συνέχεια θα τα στείλουν στο σχολείο μας, ώστε να έχει το κάθε παιδί και το δικό του.
Η φιλοξενία στον παραδοσιακό αυτό χώρο ήταν εξαιρετική και η εμπειρία των παιδιών και των εκπαιδευτικών μοναδική.
Με κάθε επισημότητα και λαμπρότητα τίμησε το Καλό Χωριό την επέτειο της 25η Μαρτίου.
Η καλή μέρα βοήθησε στο να μαζευτεί κόσμος, ο οποίος τίμησε με την παρουσία του τον εορτασμό της εθνικής μας επετείου.
Μετά την κατάθεση στεφάνων στο μνημείο πεσόντων, οι μαθητές των σχολείων του Καλού Χωριού παρέλασαν με περηφάνια, εισπράττοντας το χειροκρότημα των παρευρισκόμενων.
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό.
