Σεπτέμβριος 2012, Ιούνιος 2013, μια χρονιά με χαρές και λύπες, πλούσια σε δράσεις , μια χρονιά ακόμη που εδώ σε αυτό το σχολείο, θεωρούμε ότι κυριαρχούσαν οι καλές στιγμές, μια ακόμη χρονιά που προσπαθήσαμε να καλλιεργήσουμε το καλύτερο και να αποθαρρύνουμε κάθε τι αρνητικό.
Μια χρονιά όμως με ιδιαίτερες δυσκολίες κοινωνικές, πολιτικές. Αυτές τις ημέρες βιώνουμε τραγικά γεγονότα, που δεν αφορούν μόνο μια μερίδα της κοινωνίας. Μέσα σε όλα τα προβλήματα που παρουσιάζονται απανωτά και αφορούν το σύνολο της κοινωνίας μας πρέπει να ανταποκριθούμε σε κάθε μαζικό κάλεσμα, αντιστεκόμενοι σε κάθε αντιδημοκρατική απόφαση που ρίχνει στην ανεργία συμπολίτες μας, που ακυρώνει τους εθνικούς φορείς σε μια πορεία απανωτών καταργήσεών τους ή ξεπουλήματός τους.
Το θέμα μας δεν είναι μόνο η Ε.Ρ.Τ. ,είναι ο φασισμός, είναι η ανάγκη να αντισταθούμε στο διαίρει και βασίλευε και η μεγαλύτερη ανάγκη που απορρέει από τα γεγονότα είναι αυτή της αντίστασης και της επαγρύπνησης, η ανάγκη να δούμε καθαρά τι συμβαίνει σε αυτόν τον τόπο και να ξεσηκωθούμε. Aναφέρει ο Μπρεχτ (δεν είναι δικά του λόγια): “Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους, δεν διαμαρτυρήθηκα, γιατί δεν ήμουν Εβραίος. Όταν ήρθαν για τους κομμουνιστές δεν φώναξα, γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής. Όταν κατεδίωξαν τους τσιγγάνους, ούτε τότε φώναξα, γιατί δεν ήμουν τσιγγάνος. Όταν ο Χίτλερ φυλάκιζε ομοφυλόφιλους δεν αντέδρασα γιατί δεν ήμουν ομοφυλόφιλος Όταν έκλεισαν το στόμα των Ρωμαιοκαθολικών που αντιτάσσονταν στο φασισμό, δεν έκανα τίποτα γιατί δεν ήμουν καθολικός. Μετά ήρθαν να συλλάβουν εμένα, αλλά δεν υπήρχε πια κανείς να αντισταθεί μαζί μου”
Ήταν όμως και μια χρονιά με δυσάρεστες εκπλήξεις για την παιδεία μας. Προτάσεις για συγχωνεύσεις σχολείων, για καταργήσεις οργανικών θέσεων και αγώνες για το αυτονόητο, το να έχουν όλα τα παιδιά την ίδια παιδεία και όχι την παιδεία του πρότυπου, του 6/θ, του 3/θ του Αναμορφωμένου προγράμματος με τα Ε.Σ.Π.Α. Με τη Μουσική, τη θεατρική Αγωγή, τις ξένες γλώσσες. Το αυτονόητο όμως πια μας μοιάζει πολυτέλεια και ουτοπία.
Στη συνάντησή μας, την Κυριακή που μας πέρασε, με την αντιπρόεδρο της Ανώτατης Συνομοσπονδία Γονέων Ελλάδος Κα Μαρία Δελή, ακούσαμε τα δεδομένα, όσα γνωρίζαμε και όσα δε γνωρίζαμε. Τίποτα δεν έχει παγώσει, όπως ίσως διαδίδεται. Οι εξελίξεις βράζουν, και θα δούμε αλλαγές, αρνητικές φυσικά, από Σεπτέμβρη, πιθανότατα θα ακούσουμε για αποφάσεις που πάρθηκαν μες στο καλοκαίρι, γνωστή η ιστορί,α και που δεν θα μας εκπλήξουν τον Σεπτέμβριο. Οι κινητοποιήσεις γονέων , δασκάλων, παιδιών έγιναν προς ώρας τροχοπέδη σε αποφάσεις μοιραίες για την παιδεία μας, αλλά έρχεται η καλοκαιρινή ραστώνη, για εμάς, όχι για αυτούς που παίρνουν αποφάσεις όταν τα σχολεία είναι κλειστά και κάθε ενημέρωση ή συντονισμός για δράση είναι πολύ δύσκολος.
Αυτό είναι το κλίμα σε γενικές γραμμές. Φυσικά δεν θα χαλάσουμε το κλίμα της βραδιάς, αλλά δεν είναι ώρα μόνο για συγκίνηση και όμορφα λόγια, ας μην ξεχνάμε πόσο έχει αλλάξει η ζωή μας, η παιδεία μας και τι ακόμη προετοιμάζεται στο πολύ κοντινό μέλλον: κλείσιμο των σχολείων, στοίβαγμα των μαθητών, καταργήσεις οργανικών θέσεων, μετακινήσεις παιδιών και εκπαιδευτικών προς εξυπηρέτηση της οικονομίας, και βέβαια μια παιδεία που ήδη χωλαίνει και αδιαφορεί για τη μόρφωση και την καλλιέργεια. Οι στόχοι του Υπουργείου Παιδείας, η γελοία χρηματοδότηση, με τους γονείς να καλούνται να πληρώσουν τα βιβλία των παιδιών τους αν επιστραφούν γραμμένα, δεν είναι αστείο- αναφέρεται στον νέο προυπολογισμό, τα άμεσα και μακροπρόθεσμα σχέδια το αποδεικνύουν καθημερινά, κι εμείς, γονείς και εκπαιδευτικοί καλούμαστε όχι μόνο να παίξουμε το παιχνίδι τους με τους δικούς τους όρους, αλλά να ζούμε και σε κλίμα ανασφάλειας και τρομοκρατίας με τους πειθαρχικούς τους νόμους, με τις επιστρατεύσεις, με τις αναγκαστικές μετακινήσεις, με την πιθανότητα να ονομαστείς περισσευούμενος και να μεταναστεύεις ανά τη χώρα.
Όλα αυτά δε σημαίνουν παραίτηση για εμάς, το αντίθετο. Δουλεύουμε για τα σχολεία μας, όσο μπορούμε πέρα από τα πλαίσια που μας καθορίζουν, διεκδικούμε το καλύτερο που θα΄ ρθει μόνο αν όλοι εμείς το αποφασίσουμε, έτσι ώστε η αισιοδοξία μας να μην πηγάζει από τα γεγονότα αλλά από την διάθεσή μας να τα αλλάξουμε.
Και σήμερα είναι μια μέρα γιορτινή, που θα αποχαιρετιστούμε, που θα γελάσουμε , που θα θυμηθούμε και θα ευχηθούμε στα παιδιά που μας αφήνουν για το Γυμνάσιο ότι καλύτερο για τη συνέχεια, που θα ευχηθούμε σε όλα τα παιδιά να έχουν ένα όμορφο και ξένοιαστο καλοκαίρι και που θα πρέπει συνεχώς να τους δίνουμε μαθήματα όχι μόνο μέσα από τα βιβλία αλλά και μέσα στην καθημερινότητα, την καθημερινότητά μας που τόσο έχει αλλάξει.
Καλά να περάσετε, καλό καλοκαίρι, όσο μπορείτε ξένοιαστο και καλή συνέχεια στα παιδιά μας που τα αγαπάμε πολύ πολύ…
Κάτω από : Η παρεούλα μας, Οι δασκάλες/οι μας
Αφήστε μια απάντηση