Το έθιμο της χελιδόνας
Τα χελιδονίσματα είναι ένα αρχαίο έθιμο όπου τα παιδιά γιόρταζαν το τέλος του χειμώνα ( 1η Μαρτίου ή 21η Μαρτίου – Εαρινή Ισημερία) και τον ερχομό των χελιδονιών και της άνοιξης. Κρατώντας το ομοίωμα ενός χελιδονιού, τριγυρνούσαν στην πόλη και τραγουδούσαν τη «χελιδόνα». Ο κόσμος τους έδινε διάφορα κεράσματα.
Το έθιμο της «χελιδόνας» συνεχίστηκε σε πολλές περιοχές τη Ελλάδας ως τα νεότερα χρόνια.. Περνούσαν σε ένα ραβδί, ένα καλάθι με φύλλα κισσού. Στην άκρη του ραβδιού στερέωναν ένα ξύλινο χελιδόνι που είχε κουδούνια στο λαιμό του . Με αυτό τριγυρνούσαν από σπίτι σε σπίτι, το κουνούσαν και τραγουδούσαν τα «χελιδονίσματα». Η «χελιδόνα» είναι μια ξύλινη κατασκευή στολισμένη με άσπρες και κόκκινες κορδέλες. Στο πάνω μέρος έχει ένα μικρό ξύλινο χελιδονάκι, που μπορεί να γυρνά γύρω – γύρω. Όταν η «χελιδόνα» γυρίζει, οι κορδέλες, που είναι στερεωμένες πάνω στο χελιδονάκι, πέφτουν μέσα στο σπίτι του νοικοκύρη, για να έχει «μπερεκέτια», δηλαδή, να του πάει καλά η νέα σοδειά. Αυτός για αντάλλαγμα, τους έδινε αυγά. Αυτό γινόταν και στο σπίτι κάθε οικογένειας . Βάζανε πάνω στο χελιδόνι το Μάρτη, δηλαδή τα κορδελάκια, τραβούσανε το σχοινί και σε όποιο άτομο της οικογένειας έπεφτε, αυτός ήταν τυχερός…
Τηρήσαμε και φέτος το έθιμο, φτιάχνοντας τα χελιδόνια μας και τραγουδώντας τα Χελιδονίσματα στον δρόμο, στην πλατεία και στην κοινότητα του χωριού μας.
Ευχαριστούμε την Κοινότητα Καλαβαρδών για την ανταπόκριση και την παρουσία του εκπροσώπου της, κου Γιώργου Καλαμαρά, που, με την παραχώρηση του χώρου και της μικροφωνικής, επέτρεψε να ακουστούν τα μικρά μας χελιδόνια σε όλα τα σπίτια του χωριού. Ευχαριστούμε επίσης τους γονείς και τις γιαγιάδες που ήταν εκεί για να μας ακούσουν και να μας κεράσουν!
Και του χρόνου!
