Άλλη μια σχολική χρονιά έφτασε στο τέλος της.
Όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος κλείσαμε το έτος με τον πιο ευχάριστο τρόπο…
Δάσκαλοι/ες και μαθητές/τριες συμμετείχαν με πολύ κέφι στα παιχνίδια που οργανώθηκαν στην αυλή.
Παιχνίδια με μπαλόνια, με νερό, με τρέξιμο, με κουτσό, με χορό…
Όλοι/ες έδωσαν τον καλύτερο εαυτό τους για την ομάδα, συνεργάστηκαν και χειροκρότησαν νικητές και ηττημένους.
Ώρα για διακοπές, λοιπόν…
Καλό καλοκαίρι σε όλους και όλες!
Προκειμένου να ερευνήσουμε το κατά πόσο άρεσε η φετινή δράση “Δημιουργία Σχολικού Κήπου”, μοιράστηκαν ερωτηματολόγια στους μαθητές και τις μαθήτριες των τάξεων που έλαβαν μέρος, δηλαδή της Α’, Β’ και Στ’ τάξης. Τα ερωτηματολόγια ήταν προσαρμοσμένα στο ηλικιακό επίπεδο των μαθητών/τριών.
Από την Α’ και Β’ τάξη απάντησαν συνολικά 23 μαθητές και μαθήτριες.
Σύμφωνα, λοιπόν, με τις απαντήσεις τους στο σύνολο των μαθητών/τριών άρεσε ΠΟΛΥ η δημιουργία του κήπου, ενώ όλοι/ες συμφώνησαν πως έμαθαν πολλά νέα πράγματα για τα φυτά και το χώμα. Επίσης, ομόφωνα απάντησαν πως θα ήθελαν να συνεχιστεί η δράση και την επόμενη χρονιά. Το τι απάντησαν στις ερωτήσεις: “Πόσο σου άρεσε να δουλεύεις μαζί με τους συμμαθητές σου;” και “Ποια δουλειά σου άρεσε πιο πολύ;” αποτυπώνεται στα παρακάτω κυκλικά διαγράμματα.
Από τη Στ’ τάξη απάντησαν συνολικά 19 μαθητές και μαθήτριες.
Σύμφωνα, λοιπόν, με τις απαντήσεις τους στους/στις περισσότερους/ες άρεσε ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ η συμμετοχή τους στη δημιουργία του σχολικού κήπου. Ακόμη, η πλειοψηφία πιστεύει πως έμαθε πολλά για τα φυτά και το περιβάλλον και πως η εικόνα της αυλής μας άλλαξε προς το καλύτερο. Στα παρακάτω γραφήματα αποτυπώνονται οι απαντήσεις που έδωσαν σε κάθε ερώτηση.
Από τα «Ταξίδια στην Ελλάδα» της Ενότητας 16 του βιβλίου μας, βρήκαμε την αφορμή να ταξιδέψουμε σε όλο τον κόσμο!
Κάθε παιδί ανέλαβε τον αγαπημένο του προορισμό, ανακαλύπτοντας μουσεία, αξιοθέατα, παραδόσεις και γεύσεις από κάθε γωνιά του κόσμου, όπως ακριβώς κάνουμε όταν προετοιμαζόμαστε για ένα πραγματικό ταξίδι!Στο τέλος καταλήξαμε σε κάτι που όλοι συμφωνήσαμε: τα ταξίδια είναι από τα λίγα πράγματα που δεν μετανιώνουμε ποτέ. Μας γεμίζουν εμπειρίες, μας ανοίγουν νέους ορίζοντες και μας μαθαίνουν να βλέπουμε τον κόσμο με πιο ανοιχτή ματιά!
Μια από τις βασικές δράσεις της φετινής χρονιάς στο σχολείο μας ήταν η δημιουργία σχολικού κήπου.
Εκκινώντας από την ανάγκη να αναβαθμίσουμε αισθητικά τον προαύλιο χώρο, να δημιουργήσουμε γύρω μας γωνιές πρασίνου, δροσιάς και ομορφιάς, να προωθήσουμε την δημιουργική μάθηση μέσω της ενασχόλησης με τη φύση, τη συνεργασία και την καλλιέργεια της υπευθυνότητας, προχωρήσαμε στη φύτευση του κήπου και των παρτεριών του σχολείου αλλά και στη δημιουργία λαχανόκηπου.
Πιο συγκεκριμένα, όλα ξεκίνησαν με τον καθαρισμό του κήπου από τα παιδιά της Στ’ τάξης. Επιδεικνύοντας προθυμία και όρεξη για δουλειά, καθάρισαν τα φύλλα και τα ξερά κλαδιά που ήταν πεσμένα στον κήπο, έσκαψαν, έβαλαν φρέσκο χώμα και προετοίμασαν τον κήπο για να φυτευτούν τα νέα φυτά.
Στη συνέχεια, όσα παιδιά της τάξης ήθελαν, έφεραν λουλούδια από τους κήπους τους ή από ανθοπωλείο και τα φύτευσαν υπό την καθοδήγηση της δασκάλας τους, κυρίας Κοντογεώργου Ευαγγελίας. Παιδιά της Στ’ τάξης έχουν αναλάβει να ποτίζουν καθημερινά τα φυτά και τα δέντρα του κήπου.
Η Α’ τάξη, έχοντας αναλάβει σχετικό με τη διατροφή πρόγραμμα, προχώρησε στη δημιουργία λαχανόκηπου. Με τη βοήθεια του κυρίου Παύλου Χρονόπουλου, γεωπόνου και πατέρα μαθήτριας της τάξης, οι μαθητές και οι μαθήτριες φύτεψαν μαρούλια και μαϊντανό και ανέλαβαν το καθημερινό πότισμά τους.
Οι μαθητές και οι μαθήτριες της Β’ τάξης έδωσαν χρώμα και άρωμα στον κήπο και το παρτέρι της αυλής, φυτεύοντας λεβάντες και πολύχρωμα λουλούδια.
Στη συνέχεια, με τη δασκάλα τους, κυρία Στρίφα Μαρία, δημιούργησαν και κρέμασαν ταμπέλες με συμβουλές προστασίας του παρτεριού, προκειμένου να ενημερωθούν μικροί και μεγάλοι και να μάθουν να σέβονται και να αγαπούν τα φυτά.
Την ομαδική αυτή προσπάθεια αναβάθμισης του προαύλιου χώρου, συμπλήρωσε η τοποθέτηση χλοοτάπητα σε σημείο της αυλής, προσφορά του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων του σχολείου μας. Ο χλοοτάπητας “έσπασε” το γκρι της αυλής και έδωσε στα παιδιά έναν νέο χώρο ελευθερίας και παιχνιδιού.
Κλείνοντας, ευχαριστούμε ιδιαίτερα την κυρία Alma Gianne- Reijling για τις ξύλινες πινακίδες του κήπου και του λαχανόκηπου που με μεράκι δημιούργησε.
Η ομαδική δουλειά σε συνδυασμό με τη χαρά της δημιουργίας και το αίσθημα της υπευθυνότητας ενίσχυσε το θετικό κλίμα στην αυλή του σχολείου μας. Οι μαθητές και οι μαθήτριες πρόθυμα συμμετείχαν στη διαδικασία και καθημερινά επισκέπτονται τους κήπους και παρατηρούν τα φυτά.
Ο προαύλιος χώρος άλλαξε προς το καλύτερο και επιθυμία όλων είναι να συνεχιστεί η ομαδική αυτή προσπάθεια και του χρόνου.
Με αφορμή ένα ταξίδι μου στο Παρίσι και την επίσκεψή μου στο Cafe Pli, ένα μικρό καφέ όπου οι άνθρωποι γράφουν γράμματα στον μελλοντικό τους εαυτό, γεννήθηκε η ιδέα να δημιουργήσουμε τη δική μας μικρή χρονοκάψουλα.
Έτσι σήμερα, τα παιδιά έγραψαν γράμματα γεμάτα όνειρα, σκέψεις και μικρά κομμάτια του εαυτού τους , τα οποία θα ανοίξουν ξανά σε 8 χρόνια, όταν θα φοιτούν στη Γ’ Λυκείου.
Τους υποσχέθηκα πως τότε θα έρθω εγώ η ίδια στο Γεράκι Λακωνιας, το υπέροχο χωριό τους για να τους τα παραδώσω· κι αν δεν τα καταφέρω, θα βρω τρόπο να φτάσουν στα χέρια τους.
Ίσως, ανοίγοντας αυτά τα γράμματα χρόνια μετά, να θυμηθούν πως κάποτε ήταν παιδιά που ονειρεύονταν δίχως όρια!
Αυτές τις μέρες στην τάξη μας με αφορμή την επιθυμία ενός μαθητή στα πλαίσια της δράσης μας «ΦΤΙΑΞΕ ΜΟΥ ΜΕΡΑ» , πραγματοποιήσαμε μαθητικές εκλογές, γνωρίζοντας στην πράξη την αξία της δημοκρατίας.
Μέσα από αυτή τη διαδικασία μάθαμε πως όλοι έχουν δικαίωμα να εκφράζουν τη γνώμη τους, να συμμετέχουν ισότιμα και να σέβονται την απόφαση της πλειοψηφίας.
Οι εκλογές έγιναν με σωστή οργάνωση και ακολουθήσαμε όλα τα στάδια της διαδικασίας, όπως συμβαίνει και στις πραγματικές εκλογές. Δημιουργήθηκε εφορευτική επιτροπή, ετοιμάστηκαν ψηφοδέλτια και κάλπη, ενώ η ψηφοφορία πραγματοποιήθηκε με μυστικότητα και τάξη.
Ήταν μια πολύ όμορφη και χρήσιμη εμπειρία, που μας βοήθησε να κατανοήσουμε καλύτερα τη σημασία της συνεργασίας, της ευθύνης και της δημοκρατικής συμμετοχής.
Η δική μας Γκουέρνικα προέκυψε μετά από ένα “ταξίδι” γνωριμίας και συνεργασίας με το Νηπιαγωγείο Γερακίου που ολοκληρώθηκε σε τρεις συναντήσεις.
Το πρόγραμμα έγινε από την πλευρά μας στα πλαίσια των δράσεων του Ενεργού Πολίτη, ενώ από τη πλευρά του νηπιαγωγείου συνδυάστηκε με την ομαλή μετάβαση των νηπίων στο Δημοτικό. Στόχος του προγράμματος να εκφραστούν τα παιδιά σχετικά με τον πόλεμο και την ειρήνη – θέμα πάντα επίκαιρο.
1η συνάντηση
Στη διάρκεια της πρώτης συνάντησης η Α’ τάξη καλωσόρισε τους μικρούς μαθητές και μαθήτριες στο Δημοτικό και όλοι μαζί διαβάσαμε το εικονοβιβλίο, «Γιατί», του Ν. Ποπόφ. Τα παιδιά παρατήρησαν τις εικόνες, διατύπωσαν τις σκέψεις τους για την ιστορία που μας διηγήθηκε το βιβλίο και στο κλείσιμο της πρώτης συνάντησης, αφού είδαν για πρώτη φορά την «Γκουέρνικα», μίλησαν για τα συναισθήματα που τους προκάλεσε ο γνωστός πίνακας του Πικάσο και έδωσαν έναν δικό τους τίτλο στον πίνακα.
2η συνάντηση
Στη δεύτερη συνάντηση, την παρέα μας συμπλήρωσαν μαθητές και μαθήτριες της Ε’ Δημοτικού που ανέλαβαν να μας διαβάσουν το βιβλίο του Α. Παπαθεοδούλου, «Η πόλη που έδιωξε τον πόλεμο». Οι μικροί/ές μαθητές/τριες άκουσαν με προσοχή την ιστορία και, στη συνέχεια, μοιράστηκαν σε έξι ανάμεικτες ομάδες,προκειμένου να ζωγραφίσουν τα μέρη που περιγράφονταν στο βιβλίο. Στο τέλος της συνάντησης μια- μια οι ομάδες παρουσίασαν το έργο τους.
3η συνάντηση
Το “ταξίδι” μας αυτό οδήγησε τα παιδιά στη δημιουργία του δέντρου της ειρήνης και του πολέμου, στο οποίο συγκέντρωσαν τα καλά της ειρήνης και τα άσχημα του πολέμου και τα συναισθήματα που προκαλούνται σε κάθε περίπτωση.
Νιώθοντας έτοιμοι/ες να ζωγραφίσουμε το τι σημαίνει πόλεμος, προχωρήσαμε στη δημιουργία της δικής μας «Γκουέρνικα» σε χαρτί του μέτρου με κάρβουνο, ξυλομπογιές και κηρομπογιές. Το μαύρο χρώμα κυριάρχησε για να τονίσει τη φρίκη και το σκοτάδι του πολέμου.
Η συνεργασία αυτή αποτέλεσε μια πολύ ωραία και εποικοδομητική εμπειρία και για τις δύο πλευρές. Τα παιδιά απέδειξαν πως παρά το νεαρό της ηλικίας τους μπορούν να εκφράσουν πολύ ορθά την άποψή τους για το τι είναι σωστό και τι λάθος.
Την Δευτέρα, 18 Μαΐου η Γ’ & Δ’ τάξη του σχολείου μας πραγματοποίησαν μια ξεχωριστή εκπαιδευτική εκδρομή στην Οικία των Ψηφιδωτών, στη Σπάρτη.
Πρόκειται για έναν σημαντικό αρχαιολογικό χώρο, όπου σώζονται εντυπωσιακά ψηφιδωτά δάπεδα με γεωμετρικά σχέδια και παραστάσεις από την καθημερινή ζωή της εποχής. Τα δύο ψηφοθετήματα, με παράσταση της αρπαγής της Ευρώπης και του Ορφέα που παίζει λύρα, είναι περίτεχνα δάπεδα δύο χώρων γειτονικών πολυτελών ρωμαϊκών επαύλεων, φιλοτεχνημένα στο β ́ μισό του 3ου και στις αρχές του 4ου αι. μ.Χ., αντίστοιχα.
Μέσα από την επίσκεψή μας γνωρίσαμε καλύτερα την τέχνη του ψηφιδωτού και τον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι της εποχής εκείνης, διακοσμούσαν τα σπίτια τους.
Επιπλέον, είχαμε και τη μεγάλη χαρά να μας μιλήσει για την τέχνη του ψηφιδωτού ο Τήνιος γλύπτης κ. Λευτέρης Ρήγος, ο οποίος μοιράστηκε μαζί μας γνώσεις, εμπειρίες και μυστικά της δημιουργίας ενός έργου τέχνης. Οι μαθητές/μαθητριες παρακολούθησαν με ενδιαφέρον και έκαναν πολλές ερωτήσεις.
Η εκδρομή αυτή ήταν μια όμορφη εμπειρία γεμάτη γνώση, τέχνη και δημιουργικότητα, που σίγουρα θα θυμόμαστε για πολύ καιρό!
Επειδή το καλοκαίρι πλησιάζει και το μυαλό όλων μας ταξιδεύει ήδη σε θάλασσες, βαλίτσες και διακοπές, ήταν η ιδανική στιγμή να ξεκινήσουμε την Ενότητα 16 του βιβλίου της Γλώσσας — μια ενότητα γεμάτη… ταξίδια! Σήμερα η τάξη μας μετατράπηκε σε ένα μικρό ταξιδιωτικό γραφείο και κάναμε ένα υπέροχο «tour» στα αγαπημένα ελληνικά νησιά. Κάθε παιδί διάλεξε το νησί που του αρέσει περισσότερο και έγινε για λίγο… ξεναγός!
Οι μαθητές και οι μαθήτριες έψαξαν πληροφορίες και ανακάλυψαν θησαυρούς για κάθε προορισμό: παραδοσιακά φαγητά που μας άνοιξαν την όρεξη, μουσεία γεμάτα ιστορία, εκκλησίες με ξεχωριστή αρχιτεκτονική, αλλά και ενδιαφέρουσες ιστορίες και παραδόσεις από κάθε νησί.
Στη συνέχεια, παρουσίασαν τις εργασίες τους στην τάξη και ταξιδέψαμε όλοι μαζί με τις αφηγήσεις τους!
Την Παρασκευη τα παιδιά έγραψαν ποιήματα για τη μαμά τους και όλοι μαζί συνειδητοποιήσαμε πως ο πιο όμορφος ποιητής γίνεται κανείς, όταν γράφει για τη μαμά του.
Χρόνια πολλά μαμάδες!
