Το διαδίκτυο είναι μια τεράστια πηγή πληροφοριών. Προσφέρει γρήγορα και εύκολα πλούσιο οπτικοακουστικό υλικό. Με ένα κλικ μπορείς να έχεις μπροστά στην οθόνη σου σχεδόν όποια πληροφορία θέλεις. Κρύβει όμως και πολλούς κινδύνους, γι’ αυτό πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός/ή κατά την πλοήγησή σου σ’ αυτό. Διάβασε παρακάτω κάποιες οδηγίες, για να μπορείς να «σερφάρεις» με ασφάλεια στο Διαδίκτυο.

Ασφαλής παρουσία στο διαδίκτυο

• Τα άτομα που γνωρίζετε στο Διαδίκτυο δεν είναι πάντοτε αυτά που ισχυρίζονται ότι είναι. Μπορεί να σας λένε ψέματα για να κερδίσουν την εμπιστοσύνη σας.
• Μην δίνετε ποτέ τα προσωπικά σας στοιχεία, ούτε να αποκαλύπτετε σε άλλους χρήστες του Διαδικτύου πληροφορίες που αφορούν τους φίλους σας, την οικογένειά σας ή το σχολείο σας.
• Μην αποκαλύπτετε τους κωδικούς πρόσβασης (password) που χρησιμοποιείτε.
• Μην επιχειρείτε συναλλαγές μέσω του Διαδικτύου για την αγορά προϊόντων και μην δίνετε στοιχεία που αφορούν πιστωτικές κάρτες.
• Να είστε επιφυλακτικός/ή ως προς την αποδοχή όσων διαβάζετε στο Διαδίκτυο ή αυτών που σας λένε οι άλλοι χρήστες του, πριν το υποβάλετε στην κρίση σας.

• Συζητήστε με τους δασκάλους σας, τους γονείς σας και με πρόσωπα που εμπιστεύεστε για τις δραστηριότητες σας στο Διαδίκτυο, ιδιαίτερα αν αντιμετωπίσετε οτιδήποτε περίεργο ή ασυνήθιστο.
• Να έχετε πάντα υπόψη σας ότι τα προϊόντα της πνευματικής δημιουργίας (μουσική, λογοτεχνία, κινηματογράφος, video κτλ.) προστατεύονται από τους νόμους και η διανομή τους μέσω του Διαδικτύου είναι παράνομη πράξη.
• Το ίδιο παράνομη πράξη θεωρείται και η διακίνηση προγραμμάτων υπολογιστών (Software), εκτός και αν ανήκουν στην κατηγορία του Ελεύθερου Λογισμικού (Open source software).
• Μην ανοίγετε μηνύματα e-mail και επισυναπτόμενα αρχεία από άγνωστους αποστολείς με περίεργα θέματα (subject) ή χωρίς θέμα. Είναι πολύ πιθανό να περιέχουν ιούς και να προκαλέσουν σοβαρά προβλήματα στον υπολογιστή σας.
• Μην χρησιμοποιείτε άκριτα οποιοδήποτε πρόγραμμα βρίσκετε στο Διαδίκτυο. Δεν είναι όλα τα προγράμματα ασφαλή, ακόμα και αν εμφανίζονται ως παιχνίδια.

Οδηγίες καλής χρήσης του διαδικτύου

• Τα μηνύματα Ηλεκτρονικού Ταχυδρομείου και οι πληροφορίες που αποστέλλετε με οποιοδήποτε τρόπο σε άλλους χρήστες του Διαδικτύου δεν πρέπει:
  • να προσβάλλουν τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις διάφορες μειονότητες
  • να σχετίζονται με παράνομες πράξεις
  • να έχουν υβριστικό χαρακτήρα ή διαφημιστική χροιά
  • να τους προσβάλλουν, αλλά να ακολουθούν τους νόμους, τα χρηστά ήθη και τα ήθη χρήσης του Διαδικτύο
• Μην διακινείτε δικτυακούς τόπους και γενικότερα πληροφορίες που:
  • προπαγανδίζουν την επιθετική συμπεριφορά, το μίσος και το ρατσισμό
  • προωθούν τα ναρκωτικά, το αλκοόλ και τα τυχερά παιχνίδι
  • περιέχουν πορνογραφικό περιεχόμενο
  • αναφέρονται σε παραβιάσεις ασφάλειας διαφόρων συστημάτων
  • αφορούν στην παράνομη διανομή προγραμμάτων
  • περιέχουν οπτικοακουστικό υλικό – προϊόν πνευματικής δημιουργίας που προστατεύεται
  • αφορούν σε υλικό με διαφημιστικά banners
• Ελέγχετε προσεκτικά το περιεχόμενο των μηνυμάτων σας για την απομάκρυνση ιών ή άλλων στοιχείων που μπορεί να βλάψουν άλλους χρήστες του Διαδικτύου.
• Χρησιμοποιείτε υπολογιστή με λογισμικό προστασίας από τους ιούς (antivirus), το οποίο να είναι ενεργό και ανανεώνεται αυτόματα με τους νέους ιούς από τον κατασκευαστή του.

Οδηγίες προς μαθητές από το Πανελλήνιο Σχολικό Δίκτυο

προσθέσεις ……….

κουκλοθέατρο για την Α΄ και τη Β΄τάξη !!

https://youtu.be/WpEoQ-5WMls

Τα τραγούδια της Αλφα Βήτας !

https://youtu.be/C_PbeH6UmGw

ένας μύθος του ΑΙΣΩΠΟΥ  για ψυχαγωγία…’ Ο Τζίτζικας κι ο Μέρμηγκας ”

https://youtu.be/Ey9ZOnAJshM

Η γενναιοδωρία αποτελεί μια από τις πιο σημαντικές κοινωνικές δεξιότητες. Άμεσα συνυφασμένη με την ευγένεια, είναι μια δεξιότητα που γονείς και εκπαιδευτικοί, καλό είναι να διδάσκουν στα παιδιά από μικρή ηλικία και όχι μόνο την περίοδο των Χριστουγέννων.

Στις ηλικίες  από 3 έως 6 ετών, είναι φυσιολογικό τα παιδιά να θεωρούν τον εαυτό τους το κέντρο του κόσμου. Αυτό που θα πουν είναι πιο σημαντικό από ό,τι θα πουν οι άλλοι. Το παιχνίδι τους, δεν το μοιράζονται εύκολα με τους φίλους τους ή τα αδέρφια τους και δύσκολα θα πάρουν την πρωτοβουλία να χαρίσουν κάτι δικό τους.

Υπάρχουν συγκεκριμένοι τρόποι για να ξεκινήσουν σταδιακά να κατανοούν την αξία της γενναιοδωρίας.

• Θα μοιραστώ μαζί σου….

Για να καταλάβουν τι σημαίνει «μοιράζομαι» θα πρέπει να ζουν σε ένα περιβάλλον που οι άνθρωποι κάποιες φορές μοιράζονται μεταξύ τους πράγματα. Η μαμά μοιράζεται μία φέτα ψωμί με το παιδί της ή τον μπαμπά. Η δασκάλα μοιράζεται τις ιδέες της ή το ημερολόγιο καταγραφής γεγονότων με τη συνάδερφό της. Τα παιδιά μοιράζονται τα τουβλάκια για να παίξουν.

• Μπορώ να σου δανείσω.

Κάνουμε μικρές ανταλλαγές πραγμάτων. Ο αδερφός, αφού πρώτα το ζητήσει ευγενικά, δανείζεται ένα μολύβι από την αδερφή του και μετά είναι συνεπής και το επιστρέφει. Ένα παιδί δανείζει το βιβλίο του σε ένα άλλο παιδί. Εξηγούμε ότι η διαδικασία του δανεισμού είναι προσωρινή αλλά σημαντική, καθώς έτσι βοηθάμε σε κάτι κάποιον άλλον ή του δίνουμε χαρά με την πράξη μας.

• Τι χρειάζεσαι;

Είναι φυσικό ο ενήλικας (στο σπίτι ή στο σχολείο) να προσπαθεί να ικανοποιήσει όλες τις ανάγκες του παιδιού. Όταν οι συνθήκες το επιτρέπουν στη δήλωση του παιδιού: «Θέλω αυτό» ο ενήλικας μπορεί να απαντήσει: «Ωραία! Τώρα τι νομίζεις ότι θα ήθελε το αδερφάκι σου;». Με το πέρασμα  του χρόνου έτσι, καταλαβαίνει ότι κάθε άνθρωπος συνήθως χρειάζεται ή θέλει διαφορετικά πράγματα και καλό είναι να τα σέβεται.

• Προσφέρουμε.

Οι ενήλικες φροντίζουν ανά τακτά χρονικά διαστήματα να προσφέρουν πράγματα που άλλοι άνθρωποι έχουν περισσότερη ανάγκη από αυτούς. Αφήνουν όσο χρόνο χρειάζεται για να «καταφέρει» ένα παιδί να προσφέρει κάτι δικό του σε κάποιον άλλον. Φροντίζουν ωστόσο το παιδί να εμπλέκεται στη διαδικασία και να του εξηγούν τι χρειάζεται να γίνει είτε πρόκειται για δωρεά τροφίμων από τους γονείς, είτε για δωρεά παιχνιδιών, ρούχων ή χρημάτων από το σχολείο.

• Μπράβο!

Είμαστε σε ετοιμότητα και οποιαδήποτε στιγμή το παιδί εκδηλώσει μια πράξη γενναιοδωρίας, δεν παραλείπουμε να το επιβραβεύσουμε λεκτικά. Δεν έχει σημασία πόσο μικρή είναι. Δεν θα πρέπει ποτέ να θεωρείται αυτονόητη.

Σε ένα περιβάλλον που στηρίζει τη γενναιοδωρία ως μία βασική κοινωνική δεξιότητα αναμένουμε ότι θα μεγαλώσει τελικά ένας γενναιόδωρος άνθρωπος.

«Ο αληθινά γενναιόδωρος άνθρωπος

είναι εκείνος που δίνει σιωπηλά

χωρίς να περιμένει έπαινο ή αμοιβή για την πράξη του».

Carol R. Brink.

Η Επικοινωνία Μας Με Το Παιδί: Ο Ακρογωνιαίος Λίθος Για Την Ψυχική Του Υγεία

Μέσα στην τάξη ο δάσκαλος αντιμετωπίζει κάθε λογής προβλήματα: από το παιδί που κάνει φασαρία και εμποδίζει το μάθημα, το παιδί που δεν προσέχει γιατί παίζει με τον διπλανό του, το παιδί που δεν παρακολουθεί γιατί δεν μπορεί να συγκεντρωθεί, ή ακόμα και γιατί δεν καταλαβαίνει, μέχρι το παιδί που έχει κάποιο «ελάττωμα» ή σωματική αναπηρία, που το εμποδίζει να ενταχθεί ομαλά στην ομάδα της τάξης του.

Πρόκειται για μία ανησυχητική συμπεριφορά που μπορεί να πάρει διάφορες μορφές και οι παράγοντες που τη διαμορφώνουν είναι πολύπλοκοι. Εκείνο που χρειάζεται όμως πάνω από όλα να θυμόμαστε είναι πως τα παιδιά, για να εξελιχθούν σε ευτυχισμένους και υγιείς ενήλικες, πρέπει να έχουν περάσει υγιή και ευτυχισμένα παιδικά χρόνια. Για να μπορέσουμε να τους προσφέρουμε ό,τι χρειάζονται θα πρέπει να ξέρουμε πώς σκέφτονται, πώς αισθάνονται και ποιες είναι οι δυνατότητές τους σε κάθε ηλικία. Για να το πετύχουμε όμως αυτό θα πρέπει να ασκηθούμε σε ορισμένες επικοινωνιακές τεχνικές, μέσα από τις οποίες θα δώσουμε πρώτα σε εμάς την ευκαιρία να γίνουμε, ως ενήλικες πιο «ανοιχτοί» και δεκτικοί σε πληροφορίες από την πλευρά του παιδιού -που μέχρι τώρα θεωρούσαμε ως δεδομένες-, και -το σπουδαιότερο- θα επιτρέψουμε στο παιδί, ικανοποιώντας τις βασικές του συναισθηματικές ανάγκες (για αγάπη, ασφάλεια, αποδοχή, αναγνώριση, υπευθυνότητα) να ασκηθεί σε δεξιότητες που θα του χρησιμεύσουν αφάνταστα στη μετέπειτα εφηβική και ενήλικη ζωή του.

Είναι πολλές οι περιπτώσεις που κάποιο παιδί μέσα στην τάξη αντιμετωπίζει κάποιο πρόβλημα που δεν του επιτρέπει να χρησιμοποιήσει τις νοητικές του ικανότητες στο βαθμό που θα μπορούσε. Το πρόβλημα του μπορεί να συνδέεται με προστριβές μέσα στην οικογένεια, με συγκρούσεις με άλλα παιδιά, με την προσέγγιση που ακολουθεί -όσον αφορά την επικοινωνία του με το παιδί- ο νηπιαγωγός ή ο δάσκαλος στο σχολείο του, με έλλειψη αυτοπεποίθησης, με έλλειψη σωστής διατροφής, καθώς και με πολλές άλλες αιτίες.

Σε αυτές τις περιπτώσεις, μπορούμε να βοηθήσουμε τον εαυτό μας μέσα από τον ρόλο του δασκάλου, βελτιώνοντας τις στενές σχέσεις με το παιδί αυτό, αρκεί να αποκτήσουμε την ικανότητα να καταλαβαίνουμε τις ανάγκες του, και βοηθώντας το ταυτόχρονα να τις εκφράζει.

Για να πετύχουμε πιο αποτελεσματική επικοινωνία με το παιδί που παρουσιάζει κάποια δυσκολία στη σχολική τάξη είναι απαραίτητο -αφού πρώτα έρθουμε εμείς οι ίδιοι σε επαφή με τις δικές μας ανάγκες- να του επιτρέψουμε να ανακαλύψει και να εκφράσει τις δικές του ανάγκες σε μας με τον πιο καθαρό και ειλικρινή τρόπο.

Μερικές από τις τεχνικές που θα βοηθήσουν αυτού του είδους την επικοινωνία μας με το παιδί είναι οι εξής:

1. Αφήστε το παιδί να μιλήσει εκφράζοντας τις σκέψεις του χωρίς να το διακόψετε. Μη σταματάτε τον ειρμό της σκέψης του, κάθε φορά που εσείς έχετε την ανάγκη να προβάλετε τις δικές σας ιδέες. Όταν το διακόπτετε, σταματάτε την ροή της σκέψης και των λόγων του. Αυτή, όμως, η ροή μπορεί να φέρει στην επιφάνεια την αιτία του προβλήματος, που ούτε το ίδιο δεν έχει ακόμα ανακαλύψει.

2. Κοιτάξτε το παιδί στα μάτια και μη γυρίζετε το βλέμμα σας αλλού. Το σώμα σας να βρίσκεται ακριβώς απέναντι από αυτό και όχι στο πλάι. Δείξτε του ενδιαφέρον για ό,τι σας λέει και δώστε του να καταλάβει πως το ακούτε προσεκτικά συμμετέχοντας, και ότι ενδιαφέρεστε για ό,τι σας λέει.

3. Σε καμία περίπτωση μην αρχίσετε να κάνετε κριτική ή να δίνετε συμβουλές. Η τεχνική της ενεργητικής ακρόασης είναι παρόμοια με την «μαιευτική μέθοδο» του Σωκράτη, που χρησιμοποιούσε σε ερωτήσεις, για να μπορέσει να εκμαιεύσει την αλήθεια που ο άλλος έκρυβε μέσα του. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να μην υπάρχει κριτική, διαφωνία ή απόρριψη κατά τη διάρκεια της ενεργητικής ακρόασης. Στο τέλος της συζήτησης μπορούμε να εκφράσουμε πώς αισθανόμαστε. Όταν η συζήτηση θα έχει ολοκληρωθεί, εάν δεν συμφωνούμε, έχουμε κάθε δικαίωμα να το δηλώσουμε. Στη διάρκεια όμως της ενεργητικής ακρόασης, μην κόβετε το παιδί με κριτική ή απόρριψη.

4. Κάντε ερωτήσεις που θα σας βοηθήσουν να καταλάβετε πιο καθαρά τι νιώθει το παιδί. Ερωτήσεις που θα βοηθήσουν και εσάς και αυτό να καταλάβει ποιο είναι το πρόβλημα. Για να μπορέσετε να βρείτε τις κατάλληλες ερωτήσεις θα σας βοηθούσε εάν φανταστείτε ότι είστε το παιδί. Αναρωτηθείτε πώς νιώθει και τι του συμβαίνει. Έτσι θα οδηγηθείτε σε χρήσιμες ερωτήσεις. Το πιο πιθανό είναι στην αρχή η τακτική των ερωτήσεων να σας φανεί πιο δύσκολη από τις συμβουλές και τις επικρίσεις. Σίγουρα δεν είναι εύκολη. Όμως οι περισσότεροι εκπαιδευτικοί που τη δοκίμασαν, βρήκαν τη μέθοδο αυτή πολύ αποδοτική με εκπληκτικά αποτελέσματα. Σε ορισμένες περιπτώσεις, όταν ο δάσκαλος χρησιμοποιεί μηχανικά την τεχνική αυτή, το παιδί μπορεί να ξαφνιαστεί και να αντιδράσει αρνητικά, και ιδιαίτερα στην περίπτωση που έχει συνηθίσει να δέχεται συνεχή κριτική από τους γονείς του, θα δείξει κάποια επιφυλακτικότητα. Αν όμως εξακολουθήσετε να δείχνετε ενδιαφέρον και σταματήσετε την κριτική, θα έρθει η στιγμή που το παιδί θα ανοίξει την καρδιά του. Χρειάζεται βέβαια να έχει κανείς κάποια ευαισθησία σχετικά με τον σωστό τόπο και χρόνο που θα πλησιάζει το παιδί. Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να πιεστεί το παιδί να συζητήσει κάτι χωρίς να το θέλει. Σιγά-σιγά η ανάγκη του να σας πλησιάσει θα το βοηθήσει να ανοιχτεί, εάν βέβαια πρώτα του δώσουμε σημάδια ότι μπορούμε να το δεχτούμε όπως είναι.

5. Μπορούμε επίσης να ζητάμε να επιβεβαιώσουμε εάν αυτό που καταλάβαμε απ’ την επικοινωνία μας με το παιδί είναι σωστό ή όχι. Αυτή η τεχνική βοηθά κάποιον να συνειδητοποιήσει και να εκφράσει τα συναισθήματά του. Επαναλαμβάνουμε απλά τα όσα μας είπε το παιδί με δικά μας λόγια. Αυτό βοηθά κι εμάς να διαπιστώσουμε εάν καταλάβαμε καλά αυτά που λέει το παιδί, και εκείνο να νιώσει ότι το δεχόμαστε.

Αν αισθανθεί πως δεν καταλάβαμε κάτι καλά, θα προσπαθήσει να μας το εξηγήσει με διαφορετικό τρόπο. Έτσι και εμείς και το παιδί θα αποκτήσουμε μία πιο καθαρή εικόνα για το τι απασχολεί τον καθέναν από τους δύο, τι σκέφτεται ή αισθάνεται. Οι τεχνικές αυτές που δημιουργούν τις προϋποθέσεις για μία πιο αποτελεσματική επικοινωνία, μπορούν να φέρουν πολύ αγάπη και αρμονία στις σχέσεις τόσο με το σύντροφό μας όσο και με τα δικά μας παιδιά., Επειδή όμως απαιτούν ένα καινούργιο τρόπο σκέψης και έκφρασης, θα ήταν καλό για αυτόν που ενδιαφέρεται να γνωρίσει καλά αυτές και άλλες τεχνικές, να παρακολουθήσει σχετικά σεμινάρια, στα οποία θα τις διδαχτεί μαζί με πρακτική εξάσκηση.

Εκείνο που πρέπει να θυμόμαστε είναι ότι η βάση της επιτυχίας σε κάθε μορφή επικοινωνίας είναι η διαθεσιμότητα μας να ακούσουμε και η αγάπη!

Γρηγόρης Βασιλειάδης