ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΧΑΒΑΡΙΟΥ

Ο λαός μας λέει τη φράση: «Θέρος, τρύγος, πόλεμος», θέλοντας να δείξει ότι οι αγροτικές εργασίες του θερισμού και του τρύγου απαιτούν τέτοια κινητοποίηση σαν να πρόκειται για πόλεμο. Εμείς φέτος, με αφορμή την καλοκαιρινή μας γιορτή, παραφράσαμε την παροιμία με τον τίτλο: «Αμπέλι, τρύγος, πόλεμος».

Η γιορτή ξεκίνησε με την ορχήστρα των δασκάλων και τη χορωδία των μαθητών που καλωσόρισαν τους θεατές. Στη συνέχεια οι μαθητές της Δ΄ τάξης παρουσίασαν το μύθο, σύμφωνα με τον οποίο ο Διόνυσος έδωσε στους ανθρώπους το αμπέλι.

Οι μαθητές της Ε΄τάξης παρουσίασαν το έθιμο της ξέλασης, δηλαδή της αλλήλοβοήθειας που γίνεται ακόμη και σήμερα στο χωριό μας, στο φύτεμα σταφίδας ή αμπελιού.

Και ήρθε η ώρα του τρύγου: Οι μαθήτριες τρυγούν το αμπέλι, ενώ οι μαθητές κουβαλούν τα γεμάτα κοφίνια. Συγχρόνως οι μαθητές χόρευαν παραδοσιακούς χορούς που είχαν σχέση με τη σταφίδα, το αμπέλι, τον τρύγο και το κρασί.

Στη συνέχεια είχαμε αναπαράσταση γάμου, που προέκυπτε από προξενιό ή από έρωτα κατά τη διάρκεια του τρύγου.

Και η γιορτή μας ολοκληρώθηκε με γλέντι και χορό από όλους τους μαθητές και φυσικά με ντόπιο κρασί που προσφέρθηκε σε όλους τους θεατές.

Στο τέλος δόθηκαν αναμνηστικά στους μαθητές της ΣΤ΄ τάξης από το Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων καθώς και γλυκά σε όλο τον κόσμο. Να αναφέρουμε επίσης ότι τη γιορτή παρακολούθησε ο Δ/ντής Α/θμιας Εκπ/σης Ηλείας κ. Παναγιώτης Ζεύλας.

Την Παρασκευή 3 Ιουνίου οι τρεις μεγάλες τάξεις του σχολείου μας επισκεφθήκαμε το νομό Αργολίδας. Ξεκινήσαμε το πρωί με το λεωφορείο με κατεύθυνση νότια. Στο Καλό Νερό στρίψαμε αριστερά και μετά από λίγο μπήκαμε στην καινούρια Εθνική Οδό Καλαμάτας – Κορίνθου (κάτι που δεν πρόκειται να δούμε στην Ηλεία). Αφού κάναμε μια μικρή στάση έξω από την Τρίπολη, φτάσαμε στις “πολύχρυσες” Μυκήνες. Εκεί είδαμε την Ακρόπολη των Μυκηνών, περάσαμε την πύλη των λεόντων και περπατήσαμε μέσα από τα ερείπια μέχρι την κορυφή. Μετά πήγαμε και είδαμε τον εντυπωσιακό θολωτό τάφο του Αγαμέμνονα.

Στη συνέχεια πήγαμε στο Παλαμήδι. Περπατήσαμε στο τεράστιο αυτό φρούριο, είδαμε τη φυλακή όπου είχαν κλείσει τον Κολοκοτρώνη και θαυμάσαμε την ωραία θέα. Μετά κατεβήκαμε στην πόλη και καθίσαμε να φάμε. Αφού φάγαμε, περπατήσαμε στα στενά δρομάκια της παλιάς πόλης και ψωνίσαμε αναμνηστικά δώρα. Είδαμε και το σημείο όπου δολοφόνησαν τον Καποδίστρια. Η ώρα πέρασε χωρίς να το καταλάβουμε και πήραμε το δρόμο της επιστροφής.

Σήμερα το μεσημέρι βρεθήκαμε στην Αρχαία Ολυμπία για να παρακολουθήσουμε την τελική πρόβα για την Αφή της Ολυμπιακής Φλόγας, για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Ρίο της Βραζιλίας.

Η μέρα ήταν ηλιόλουστη και βοήθησε να ανάψει η δάδα από τις ακτίνες του ήλιου, μετά την επίκληση στο θεό του φωτός, τον Απόλλωνα. Την πρόβα παρακολούθησαν χιλιάδες κόσμου από την Ελλάδα και το εξωτερικό και πολλοί μαθητές σχολείων. Ευτυχώς το Δ.Σ. του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων του σχολείου μας, προνόησε και “έπιασε” θέσεις στη σκιά που υπήρχε σε ένα μόνο σημείο του σταδίου και παρακολουθήσαμε άνετα την τελετή.

Είδαμε τις χορογραφίες  που έχει εμπνευστεί η χορογράφος Άρτεμις Ιγνατίου και παρουσίασαν νέοι και νέες με αρχαία περιβολή. Την Φλόγα μετέφερε στο στάδιο η πρωθιέρεια Κατερίνα Λέχου και την παρέδωσε στον πρώτο λαμπαδηδρόμο, τον Παγκόσμιο Πρωταθλητή της γυμναστικής Λευτέρη Πετρούνια. Στη συνέχεια θα την παραλάβει  ο πρώην Ολυμπιονίκης του βόλεϊ, Ζιοβάνι Γκάβιο, εκπροσωπώντας τη Βραζιλία και το ταξίδι θα συνεχιστεί για μερικές μέρες στην Ελλάδα και κατόπιν στη Βραζιλία.

Σήμερα το πρωί στις 9 και μισή περίπου, όλοι οι μαθητές του σχολείου πήγαμε στην πλατεία του χωριού. Εκεί υποδεχτήκαμε τους πεζοπόρους, αλλά και τους ιππείς που είχαν ξεκινήσει πολύ πρωί από την Αρχαία Ήλιδα.

Οι πεζοπόροι αυτοί αναβιώνουν την πομπή που γινόταν κάθε 4 χρόνια στην αρχαία Ελλάδα από την Ήλιδα προς την Ολυμπία λίγο πριν από την έναρξη των Ολυμπιακών Αγώνων. Έτσι και φέτος με την ευκαιρία της Αφής της Ολυμπιακής Φλόγας που θα γίνει την Πέμπτη στην Ολυμπία για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Ρίο της Βραζιλίας, ξεκίνησε η διήμερη πεζοπορία.

Μια μικρή τελετή είχε οργανωθεί στην πλατεία Χαβαρίου από τον Πρόεδρο της κοινότητας, το Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων του Δημοτικού Σχολείου Χαβαρίου και τους κατοίκους του χωριού. Προσφέρθηκαν στους πεζοπόρους γλυκά, αναψυκτικά και νερό για να ξεδιψάσουν και να πάρουν δυνάμεις για τη δύσκολη συνέχεια.

Οι μαθητές του σχολείου μας απήγγειλαν τον Ολυμπιακό Ύμνο και διάβασαν κείμενα με πληροφορίες για τους Ολυμπιακούς Αγώνες, την Ολυμπιακή Φλόγα και την πορεία των αθλητών. Μετά από λίγα λεπτά οι πεζοπόροι αναχώρησαν για τον επόμενο σταθμό τους, την Αμαλιάδα.

Μια πολύ ενδιαφέρουσα επίσκεψη κάναμε την Τετάρτη οι μαθητές και οι δάσκαλοι του σχολείου μας. Επισκεφθήκαμε το διυλιστήριο που έχει κατασκευαστεί στο φράγμα του ποταμού Πηνειού.

Το διυλιστήριο θα καθαρίζει το νερό της τεχνητής λίμνης και θα το μεταφέρει στα σπίτια μας. Από το νερό αυτό θα υδρεύεται η Αμαλιάδα, τα χωριά του κάμπου μέχρι την Ανδραβίδα και τα Λεχαινά, καθώς επίσης και το χωριό μας. Αργότερα θα επεκταθεί το δίκτυο και στη βόρεια Ηλεία, μέχρι τη Βάρδα και τα χωριά της.

Για τη λειτουργία του μας μίλησε ο πρόεδρος της ΔΕΥΑ Αμαλιάδας κ. Παπαγεωργίου. Είδαμε τα διάφορα τμήματα του διυλιστηρίου, όπως το μέρος όπου γίνεται ο αρχικός καθαρισμός του νερού, ο χημικός καθαρισμός και η οζόνωση. Στη συνέχεια είδαμε πώς γίνεται η ιζηματοποίηση των υπολειμμάτων και η διήθηση μέσα από διάφορα φίλτρα. Είδαμε πώς γίνεται ο καθαρισμός των φίλτρων και που συγκεντρώνονται τα υπολείμματα. Και τέλος είδαμε τις τεράστιες δεξαμενές αποθήκευσης του πόσιμου νερού.

Όπως ανέφερε ο κύριος Παπαγεωργίου είμαστε οι πρώτοι που είδαμε το διυλιστήριο σε πλήρη λειτουργία. Οι κάτοικοι της Αμαλιάδας θα μπορούν πλέον να πίνουν καθαρό νερό, ενώ σταδιακά θα διοχετεύεται και στα άλλα χωριά και σε λίγο καιρό θα έρθει και στο χωριό μας.

Η 21η Μαρτίου έχει οριστεί ως Διεθνής Ημέρα για την εξάλειψη των φυλετικών διακρίσεων και του ρατσισμού. Ταυτόχρονα έχει οριστεί και ως Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης.

Για το σκοπό αυτό στο σχολείο μας πραγματοποιήσαμε διάφορες δράσεις για την αποτροπή φαινομένων ρατσισμού, ξενοφοβίας και διακρίσεων. Διαβάσαμε σχετικά ποιήματα, τραγουδήσαμε αντιρατσιστικά τραγούδια, παρακολουθήσαμε βίντεο και συζητήσαμε πάνω σε αυτά τα θέματα, συνειδητοποιώντας ότι η ρατσιστική βία (λεκτική ή σωματική) δεν έχει θέση στο σχολείο μας και σε μια δημοκρατική κοινωνία.