Δημοσιεύθηκε στην ΓΛΩΣΣΑ Ε΄, ΦΙΛΑΝΑΓΝΩΣΙΑ

ΒΙΒΛΙΑ -ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΕΣ

ΤΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ;

πατήστε πάνω στην εικόνα κι ακούστε ένα τραγούδι! « Ο Ύμνος του Βιβλίου » 

Πες μου κάτι, τι αξίζει πιο πολύ από φλουριά;
Πες μου κάτι, τι χαρίζει γέλιο, κέφι και χαρά;

Έλα, πες μου τι γεμίζει παρηγόρια την καρδιά;
Έλα, πες μου, τι σκορπίζει την πιο μαύρη συννεφιά;

Έλα, πες μου, τι ‘ναι εκείνο που με κάνει και δακρύζω,
Που με κάνει να γελάω, που με κάνει να ελπίζω;

Έλα, πες μου, τι ‘ναι εκείνο που με κάνει να γιορτάζω,
Που με κάνει να πετάω, στα ουράνια να καλπάζω;

Ένα βιβλίο! Ένα βιβλίο!

Ένα βιβλίο που μαγεύει, όνειρα στο νου φυτεύει
Και στο ταξίδι της ζωής, πιστά μας συντροφεύει!

                                          Ευγένιος Τριβιζάς

 It’s a book !!! , πατήστε πάνω στην εικόνα 

Τι είναι  BOOK ; πατήστε πάνω στην εικόνα 

 

  1. Πώς φτιάχνεται ένα έντυπο παιδικό βιβλίο ! ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ ! ή διαβάστε παρακάτω : 

Το ταξίδι  με λίγα λόγια ! Αρχίζουμε…

  • Η αρχή γίνεται με τον συγγραφέα, ο οποίος εμπνέεται κάτι και ξεκινάει να το γράφει.
  • Όταν ολοκληρώσει το κείμενό του, το στέλνει σε κάποιον εκδοτικό οίκο.
  • Αν η ιδέα αρέσει στον εκδότη, υπογράφεται ένα συμβόλαιο, και το κείμενο πηγαίνει στον επιμελητή. Ο επιμελητής, που τις περισσότερες φορές είναι φιλόλογος ή ένας άνθρωπος με μεγάλη εμπειρία στον χώρο του βιβλίου, διορθώνει τα τυχόν λάθη που μπορεί να υπάρχουν (ορθογραφικά, συντακτικά κλπ.), ενώ, ταυτόχρονα, όταν είναι απαραίτητο, βοηθάει τη ροή του κειμένου (αν κάποια σημεία είναι δυσνόητα τα βελτιώνει, αντικαθιστά λέξεις που επαναλαμβάνονται με άλλες συνώνυμες κλπ.).
  • Μετά τον επιμελητή το βιβλίο φτάνει στα χέρια του εικονογράφου, ο οποίος έχει να κάνει μία από τις σημαντικότερες δουλειές: προσπαθεί μέσα από τις εικόνες του να αποδώσει και να συμπληρώσει το νόημα του κειμένου.
  • Ο επόμενος επαγγελματίας που θα αναλάβει τη μέχρι τώρα δουλειά είναι ο γραφίστας. Είναι αυτός που θα σελιδοποιήσει το βιβλίο, θα τοποθετήσει στη σειρά τις εικόνες και το κείμενο με όμορφο τρόπο, θα επιμεληθεί το εξώφυλλο και το οπισθόφυλλο και, γενικά, θα δώσει την τελική μορφή του βιβλίου.
  • Ήρθε η ώρα για το τυπογραφείο! Το βιβλίο τυπώνεται και είναι πανέτοιμο να κυκλοφορήσει!
  • Προτελευταίος κρίκος αυτής της αλυσίδας είναι ο βιβλιοπώλης: εκείνος θα φροντίσει να φτάσει το βιβλίο στα ράφια του.
  • Από δω και πέρα αναλαμβάνει ο αναγνώστης! Το βιβλίο πανέτοιμο βρίσκεται πλέον στα χέρια του για να τον ταξιδέψει στον μαγικό του κόσμο…
  1. Εξώφυλλο-οπισθόφυλλο: οι πρώτοι φίλοι του αναγνώστη

Το οπισθόφυλλο και το εξώφυλλο είναι από τα σημαντικότερα στοιχεία ενός βιβλίου. Σ’ αυτά βρίσκονται οι βασικές πληροφορίες, οι οποίες θα βοηθήσουν τον υποψήφιο αναγνώστη να επιλέξει τι θα αγοράσει.

Τα στοιχεία που, συνήθως, παίρνουμε από το εξώφυλλο είναι (ενδεικτικά):

  • Ο τίτλος
  • Το ονοματεπώνυμο του συγγραφέα
  • Το ονοματεπώνυμο του εικονογράφου
  • Το όνομα του εκδοτικού οίκου
  • Και, φυσικά, μία κεντρική εικόνα που μας προϊδεάζει για το ύφος και το περιεχόμενο του βιβλίου

Στο οπισθόφυλλο, συνήθως, υπάρχει η περίληψη του κειμένου και, πολλές φορές, οι ηλικίες στις οποίες απευθύνεται η ιστορία.

3.Συμβουλές για την προστασία και τη συντήρηση των έντυπων βιβλίων

Ο Δεκάλογος για την προστασία του βιβλίου:

1.Πρέπει να φυλάσσονται σε χώρους με όσο το δυνατό χαμηλότερα επίπεδα υγρασίας και χωρίς μεγάλες μεταβολές θερμοκρασίας.

2.Δεν πρέπει να τσακίζουμε τις σελίδες τους, ώστε να σημαδεύουμε το σημείο όπου έχουμε προχωρήσει την ανάγνωση. Για το λόγο αυτό υπάρχουν οι σελιδοδείκτες.

3.Αποφεύγουμε την επαφή με νερό και με άλλα υγρά.

4.Τα τινάζουμε και τα ξεσκονίζουμε συχνά.

5.Δεν σκίζουμε σελίδες.

6.Υπογραμμίζουμε μόνο με μολύβι.

7.Προσέχουμε τα εξώφυλλα, ώστε να μην τσακίζουν και να μη φθείρονται κατά τη χρήση ή από την επαφή τους με άλλα βιβλία.

8.Αερίζουμε συχνά τους χώρους όπου τα φυλάσσουμε.

9.Δεν τοποθετούμε βαριά αντικείμενα πάνω στα βιβλία.

10.Δεν τα εκθέτουμε στον ήλιο.

                    Πηγή: Βιβλιολογείον, Ένα Βιβλίο για το Βιβλίο, Εκδόσεις Τυπωθήτω, Αθήνα, 2001.

4.Τα δικαιώματα του μικρού αναγνώστη

Το 1992 ο Γάλλος συγγραφέας Ντανιέλ Πενάκ πρότεινε ένα δεκάλογο για 

«Τα Δικαιώματα του Αναγνώστη»:

  1. Το δικαίωμα να μη διαβάζεις
  2. Το δικαίωμα να προσπερνάς σελίδες
  3. Το δικαίωμα να μην τελειώνεις το βιβλίο
  4. Το δικαίωμα να ξαναδιαβάζεις το βιβλίο
  5. Το δικαίωμα να διαβάζεις οτιδήποτε
  6. Το δικαίωμα να δραπετεύεις από το βιβλίο
  7. Το δικαίωμα να διαβάζεις οπουδήποτε
  8. Το δικαίωμα να ξεφυλλίζεις
  9. Το δικαίωμα να διαβάζεις δυνατά
  10. Το δικαίωμα να μην υπερασπίζεσαι τα αναγνωστικά σου γούστα.

Διαβάστε και τα δικαιώματα του μικρού αναγνώστη όπως τα έθεσε ο συγγραφέας Βαγγέλης Ηλιόπουλος ή ακούστε τα ΕΔΩ όπως μας τα διαβάζει ο ίδιος ο συγγραφέας ! 

Κάθε παιδί είναι ένας μικρός αναγνώστης που έχει δικαίωμα:

  1. Να έχει πρόσβαση σε βιβλία, βιβλιοθήκες, βιβλιοπωλεία.
  2. Να έχει γύρω του βιβλία πριν ακόμα μάθει να διαβάζει και να μεγαλώνει με αυτά.
  3. Να διαβάζει όσες φορές θέλει τα δικά του βιβλία, και να τα παίρνει μαζί του όπου θέλει, όπως κάνει με τα παιχνίδια του.
  4. Να έχει βιβλία όλων των ειδών, που έχουν όλες τις απόψεις, και σε αυτά να αναζητά την αλήθεια.
  5. Να έχει τα εφόδια να επιλέγει τα βιβλία που διαβάζει, να μπορεί να τα κρίνει, να τα αξιολογεί, χωρίς να τον εξαναγκάζει κανείς να διαβάσει κάποιο που δεν θέλει.
  6. Να μεταφέρεται μέσα από τα βιβλία σε όποιον τόπο και σε όποια εποχή θέλει: στο παρελθόν, στο παρόν ή στο μέλλον.
  7. Να συζητά με τους γονείς, τους δασκάλους και τους φίλους του για τα βιβλία του, και να τα διαβάζει δυνατά σε όποιον θέλει.
  8. Να έχει βιβλία με εικόνες που του αρέσουν και τον ταξιδεύουν πέρα από το κείμενο.
  9. Ν’ απολαμβάνει το βιβλίο του σ’ έναν χώρο χωρίς τηλεόραση ή οποιοδήποτε άλλο μέσο τού αποσπά την προσοχή.
  10. Να παίζει με τους ήρωες των βιβλίων, να φτιάχνει με τη φαντασία του νέες περιπέτειες τους, να γράφει τα δικά του βιβλία.
Δημοσιεύθηκε στην ΓΕΩΓΡΑΦΙΑ Ε΄

Οι τεχνητές λίμνες της Ελλάδας

Η Λίμνη Κρεμαστών, η μεγαλύτερη τεχνητή λίμνη σε έκταση της Ελλάδας.

Με τον όρο τεχνητή λίμνη αποκαλούμε κάθε λίμνη που σχηματίστηκε με κατασκευή φράγματος, συνήθως στη ροή ποταμού. Ο σκοπός της δημιουργίας τέτοιων λιμνών είναι η παραγωγή ενέργειας, η άρδευση, η ύδρευση και ο έλεγχος των πλημμυρών του ποταμού. Ο τεχνικός όρος που χρησιμοποιείται για την αναφορά στις τεχνητές λίμνες για άρδευση και ύδρευση είναι ταμιευτήρας (αγγλ. reservoir). Στην Ελλάδα υπάρχουν, μέχρι σήμερα, 25 τέτοιες λίμνες με συνολική επιφάνεια 358,235 τ.χλμ. Η χρησιμότητα των τεχνητών λιμνών είναι ανεκτίμητη.  Καλύπτουν σημαντική έκταση και έχουν συμβάλλει στη δημιουργία σημαντικών οικοσυστημάτων. Οι σπουδαιότερες τεχνητές λίμνες είναι: 

Τεχνητές λίμνες (για άρδευση και για ύδρευση)

Κερκίνη Σερρών 46,089 στρέμματα
Λίμνη Μαραθώνα Αττικής 2,982 στρέμματα
Τεχνητή Λίμνη Φενεού (Δόξα) Κορινθία 503 στρέμματα
Λίμνη Αγιάς Χανιά 450 στρέμματα
Λίμνη Νάση (Λίμνη Πάρκου Άρτας) Άρτας 145 στρέμματα
Τεχνητή Λίμνη Αμουργελλών Ηρακλείου 137 στρέμματα
Τεχνητή Λίμνη Άγρα-Βρυτών -Νησίου Πέλλας 5,800 στρέμματα
Στεφανιάδα Καρδίτσας 100 στρέμματα
Τεχνητή λίμνη Τυχερού Έβρου 70 στρέμματα
Φράγμα Θέρμης Θεσσαλονίκη 28 στρέμματα
Τεχνητή Λίμνη Ζαρού Ηρακλείου 7 στρέμματα

Λίμνες μεγάλων φραγμάτων

Τεχνητή Λίμνη Κρεμαστών Αιτωλοακαρνανίας 71,705 στρέμματα
Τεχνητή Λίμνη Πολυφύτου Κοζάνης 64,365 στρέμματα
Τεχνητή Λίμνη Καστρακίου Αιτωλοακαρνανίας 26,919 στρέμματα
Λίμνη Πλαστήρα Καρδίτσας 23,561 στρέμματα
Τεχνητή Λίμνη Πουρναρίου Άρτας 22,022 στρέμματα
Τεχνητή Λίμνη Πηνειού Ηλεία 19,848 στρέμματα
Τεχνητή Λίμνη Μόρνου Αιτωλοακαρνανίας 14,801 στρέμματα
Τεχνητή Λίμνη Πηγών Αώου Ιωαννίνων 8,214 στρέμματα
Τεχνητή Λίμνη Στράτου Αιτωλοακαρνανίας 7,822 στρέμματα
Τεχνητή Λίμνη Λάδωνα Αρκαδίας 3,027 στρέμματα
Τεχνητή Λίμνη Ευήνου Αιτωλοακαρνανίας 2,892 στρέμματα
Τεχνητή Λίμνη Ασωμάτων Ημαθίας 2,198 στρέμματα

Υδροβιότοπος Άγρα – Νησιού – Βρυτών

Ένας από τους ωραιότερους υγροβιότοπους της Ελλάδας που χαρακτηρίζεται από πολλά διαφορετικά στοιχεία (κανάλια, υγρολίβαδα, πηγές, καλαμιώνες) και φιλοξενεί έναν μεγάλο πλούτο από σπάνια είδη της ορνιθοπανίδας. Πρόκειται για μια τεχνητή λίμνη που δημιουργήθηκε το 1953, στα δυτικά του νομού Πέλλας, για τις ανάγκες του Υδροηλεκτρικού Σταθμού της ΔΕΗ, πάνω στην κοίτη του ποταμού Εδεσσαίου (Βόδα) στο σημείο που παλιότερα υπήρχε ένα έλος. Στα βόρεια της σηκώνεται επιβλητικά το Καϊμάκτσαλαν και στα νότια το όρος Βέρμιο. Στα δυτικά της βρίσκεται η λίμνη Βεγορίτιδα, από την οποία ήταν υδατικά εξαρτημένη μέχρι το 1990, και στα ανατολικά, σε απόσταση έξι χιλιομέτρων βρίσκεται η πόλη της Έδεσσας με τον κάμπο της. Η λίμνη βρίσκεται σε υψόμετρο 470 μέτρων, η έκταση της, μαζί με τις γύρω γεωργικές και δασικές περιοχές φτάνει τα 12.000 στρέμματα, ενώ η περίμετρος της είναι περίπου 18 χλμ. Το βάθος της φτάνει μέχρι τα έξι μέτρα και η έκταση του λιμναίου μέρους της, φτάνει μέχρι τα 7.000 στρέμματα. Πρόκειται για ένα πανέμορφο υγροβιότοπο με πολλές διαφορετικές εικόνες. Στα δυτικά της βρίσκονται οι «Πηγές» με κρυστάλλινα νερά που εκβάλλουν στη λίμνη και όμορφα αυτοσχέδια ξύλινα γεφυράκια. Οι μεγάλες εκτάσεις από καλαμιώνες, οι δαίδαλοι με τα κανάλια, τα μεγάλα υγρολίβαδα και το απροσπέλαστο εσωτερικό της, την διαφοροποιούν από πολλούς άλλους υγροβιότοπους.

H λίμνη παρουσιάζει εξαιρετικό ενδιαφέρον εξαιτίας της υδρόβιας και ελόβιας χλωρίδας που φιλοξενεί. Η κυρίαρχη βλάστηση είναι οι καλαμιώνες του είδους Phragmites australis που καλύπτουν το 50% της περιοχής. Yπάρχουν επίσης λειμώνες με βούρλα  και μεγάλες εκτάσεις με υδρόβια φυτά. Η  δενδρώδης βλάστηση περιλαμβάνει λεύκες, ιτιές, πλατάνια και σκλήθρα, ενώ στους γύρω λόφους αναπτύσσονται όμορφα μεικτά δάση από βελανιδιές, καστανιές, φτελιές,κερασιές, κ.ά.
Άλλα σημαντικά φυτά που απαντώνται γύρω και μέσα στη λίμνη είναι ο ενδημικός αστράγαλος Astragalus physocalyx, το νούφαρο Nymphea αlba, η κίτρινη ίριδα Iris pseudacorus, η σπάνια Utricularia vulgaris, η Mentha aquatica, το γαϊδουράγκαθο Cirsium palustre, η κενταύρια Centaurea grisebachii, ο κρόκος Crocus cancellatus, η Aristolochia clematitis, το γεράνι Geranium robertianum, το Lythrum salicaria, το Alisma plantago aquatica και οι ορχιδέες Cephalanthera longifolia, Epipactis palustris, Orchis palustris, D. incarnata, Neotinea maculata, Ophrys helenae, κ.ά.

Η λίμνη είναι ένας παράδεισος για την ορνιθοπανίδα, καθώς στα δυσπρόσιτα σημεία της φωλιάζουν πολλά σπάνια είδη. Πάνω από 250 διαφορετικά είδη πτηνών ζουν περιοδικά μέσα στον υδροβιότοπο. Μια άλλη ονομασία της λίμνης είναι η «λίμνη των κύκνων», καθώς εδώ αναπαράγονται οι όμορφοι βουβόκυκνοι.

Πολλή σημαντική είναι η περιοχή και για την αναπαραγωγή του μουστακογλάρονου και του σπανιότατου στην χώρα μας μαυρογλάρονου. Στην λίμνη ζούνε πολλά ακόμα σπάνια είδη, όπως αργυροπελεκάνοι, λαγγόνες, βαλτόπαπιες, μαυροπελαργοί, χρυσογέρακα, φερεντίνια, στικτοπουλάδες, μαυροβουτηχτάρια, βαλτόμπουφοι, κ.ά. Εδώ απαντώνται τα περισσότερα είδη ερωδιών, όπως σταχτοτσικνιάδες, αργυροτσικνιάδες, λευκοτσικνιάδες, πορφυροτσικνιάδες, νυχτοκόρακες, κρυπτοτσικνιάδες, μικροτσικνιάδες και σπάνιοι ήταυροι. Από τα αρπακτικά συναντώνται σπάνιοι τσίφτηδες, φιδαετοί, καλαμόκιρκοι, βαλτόκιρκοι, λιβαδόκιρκοι, γερακίνες, πετρίτες, μαυροκιρκίνεζα, βραχοκιρκίνεζα και κουκουβάγιες. Άλλα πουλιά είναι οι αλκυόνες, τα γκισάρια, οι φαλαρίδες, τα νανοβουτχτάρια, τα ποταμογλάρονα, οι πελαργοί, τα τρυγόνια, οι θαμνοτσιροβάκοι, οι μουστακαλήδες, τα ψευταηδόνια και τα χαβαρόνια. Οι ουρανοί πάνω από τη λίμνη κατακλύζονται από τεράστια κοπάδια που αριθμούν χιλιάδες κάργιες.

Η πανίδα των αμφιβίων της λίμνης περιλαμβάνει λοφιοφόρους τρίτωνες, πρασινόφρυνους, κιτρινομπομπίνες, δεντροβάτραχους, γραικοβάτραχους και λιμνοβάτραχους. Η ερπετοπανίδα αποτελείται από ποταμοχελώνες, βαλτοχελώνες, μεσογειακές χελώνες, πρασινόσαυρες, λαφιάτες, τυφλίτες, σαπίτες, νερόφιδα, λιμνόφιδα και οχιές. Η πανίδα των θηλαστικών ξεχωρίζει με τη παρουσία τριών πολύ σημαντικών ειδών: της βίδρας και του μυοκάστορα που ζούνε μέσα στη λίμνη και του λαγόγυρου που ζει στα γύρω χωράφια. Άλλα είδη είναι ο λύκος, η αγριόγατα, η αλεπού, ο ασβός, το κουνάβι, η νυφίτσα, ο δασομυωξός, ο κρικοποντικός και ο σκαντζόχοιρος. Παλιότερα είχε αναφερθεί η παρουσία σπάνιων τσακαλιών, ενώ στους γύρω δασωμένους λόφους συχνά εμφανίζονται αρκούδες.

Η ιχθυοπανίδα περιλαμβάνει πολλά είδη, όπως γλήνια , τσιρώνια , γριβάδια , τούρνες ,), γουλιανούς , κοκκινόφτερες , μουρμουρίτσες και κουτσουράδες . Στο σημείο αυτό πρέπει να επισημανθεί η διαχρονική παρουσία της καραβίδας του γλυκού νερού  στη λίμνη και στα γύρω ποταμάκια.

Δημοσιεύθηκε στην ΓΕΩΓΡΑΦΙΑ Ε΄

2 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ , Παγκόσμια Ημέρα Υγροτόπων

Στις 2 Φεβρουαρίου του 1971, στην πόλη Ramsar του Ιράν, υπογράφηκε η Διεθνής Σύμβαση για την προστασία και διατήρηση των υγροτόπων. Άρχισε να ισχύει στις 21 Δεκεμβρίου του 1975.  Η Ελλάδα έχει υπογράψει τη συγκεκριμένη σύμβαση . Η ημέρα αυτή έχει καθιερωθεί και ως Παγκόσμια Ημέρα Υγροτόπων, με σκοπό την ενημέρωση και ευαισθητοποίηση των πολιτών του κόσμου για την ανάγκη προστασίας τους

 

Η προσφορά των υγροτόπων.

Τα οφέλη που προσφέρουν οι υγρότοποι στον άνθρωπο και στο περιβάλλον είναι ποικίλα, και θεωρούνται  πολύ σημαντικά για την ισορροπία των οικοσυστημάτων. Κι αυτό γιατί:

 

  • Συμβάλλουν στην αποθήκευση και βελτίωση της ποιότητας του νερού,
  • Αποτελούν κύριες πηγές ύδρευσης και άρδευσης, εμπλουτίζουν τους υπόγειους υδροφορείς, ενεργούν ως φίλτρα καθαρισμού ρύπων,
  • Παράγουν αλιεύματα, συντηρούν θηράματα, δίνουν πλούσια τροφή σε αγροτικά ζώα,
  • Προστατεύουν από τις πλημμύρες,
  • Συμβάλλουν στη διατήρηση της άγριας ζωής αποτελώντας σταθμούς ξεκούρασης, καταφυγίου και τροφής, τόπους διαχείμασης και αναπαραγωγής,
  • Προσφέρουν στον άνθρωπο πολλές ευκαιρίες για άσκηση, αναψυχή, εναλλακτικές μορφές τουρισμού τονώνοντας την οικονομική ζωή  των γύρω περιοχών,  
  • Προστατεύουν το μικροκλίμα από τις επιπτώσεις της αλλαγής του κλίματος, οι οποίες αυξάνονται σε ένταση και συχνότητα, δημιουργώντας ηπιότερο κλίμα (ηπιότερους χειμώνες και πιο δροσερά καλοκαίρια),
  • Φιλτράρουν το πόσιμο νερό και αναβαθμίζουν την ποιότητά του,
  • Βελτιώνουν την ποιότητα του αέρα μέσω της δέσμευσης του άνθρακα,
  • Συνδέονται με την ιστορία, τη μυθολογία και την πολιτιστική παράδοση του τόπου.

Προστατευόμενοι υγροβιότοποι στην Ελλάδα

Όπως καταχωρήθηκαν στις 21 Αυγούστου 1975:

  1. Δέλτα Έβρου
  2. Λίμνη Βιστωνίδα, Πόρτο Λάγος, Λίμνη Ισμαρίδα
  3. Δέλτα Νέστουκαι παρακείμενη λιμνοθάλασσα
  4. Λίμνες Βόλβηκαι Κορώνεια
  5.  Τεχνητή λίμνη Κερκίνη
  6.  ΑξιόςΛουδίας, Δέλτα Αλιάκμονα
  7.  Λίμνη Μικρή Πρέσπα
  8.  Αμβρακικός κόλπος
  9.  Λιμνοθάλασσα Μεσολογγίου
  10.  Λιμνοθάλασσα Κοτυχίου
Δημοσιεύθηκε στην ΓΕΩΓΡΑΦΙΑ Ε΄

Οι λίμνες της Ελλάδας

Λίμνη λέμε…μια κοιλότητα του εδάφους η οποία είναι γεμάτη με νερό.Οι λίμνες στην  Ελλάδας είναι μικρές, αλλά με μεγάλη φυσική ομορφιά. 

ΠΑΤΗΣΤΕ ΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ ΓΙΑ ΝΑ ΓΝΩΡΙΣΕΤΕ ΤΙΣ ΛΙΜΝΕΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ . 

Οι μεγαλύτερες  φυσικές λίμνες είναι οι παρακάτω :

Α/Α Ονομασία Γεωγραφικό διαμέρισμα (Νομός) Επιφάνεια (τ.χμ.)
1 Τριχωνίδα Στερεά Ελλάδα (Αιτωλοακαρνανία) 95,840
2 Βόλβη Μακεδονία (Θεσσαλονίκη) 75,456
3 Βεγορίτιδα (Οστρόβου) Μακεδονία (Φλώρινα & Πέλλα) 54,310
4 Βιστωνίδα Θράκη (Ξάνθη & Ροδόπη) 45,030
5 Κορώνεια (Λαγκαδά) Μακεδονία (Θεσσαλονίκη) 42,823
6 Μικρή Πρέσπα Μακεδονία (Φλώρινα) 99%
Αλβανία 1%
42,541
7 Μεγάλη Πρέσπα Μακεδονία (Φλώρινα) 22%
Αλβανία 18% 
Π.Γ.Δ.Μ 60%
39,400
8 Ορεστιάδα (Καστοριάς) Μακεδονία (Καστοριά) 28,655
9 Παμβώτιδα (Ιωαννίνων) Ήπειρος (Ιωάννινα) 19,470
10 Υλίκη Στερεά Ελλάδα (Βοιωτία) 19,118
11 Δοϊράνη Μακεδονία (Κιλκίς)
Π.Γ.Δ.Μ.
15,350
12 Αμβρακία Στερεά Ελλάδα (Αιτωλοακαρνανία) 14,477
13 Λυσιμαχία Στερεά Ελλάδα (Αιτωλοακαρνανία) 13,085
14 Πετρών Μακεδονία (Φλώρινα) 12,294

Η Τριχωνίδα 

Η Τριχωνίδα είναι η μεγαλύτερη λίμνη της Ελλάδας με επιφάνεια σχεδόν 96 τ.χμ. και με  μεγαλύτερο βάθος τα 58 μ.

Η Βόλβη

Η λίμνη Βόλβη βρίσκεται στην περιοχή ανατολικά της Θεσσαλονίκης. 
Με έκταση σχεδόν 71 τ.χμ. (μέγιστο βάθος 23 μ.) είναι η μεγαλύτερη λίμνη της Μακεδονίας και η δεύτερη μεγαλύτερη λίμνη της Ελλάδας.
Μαζί με την Κορώνεια αποτελούν έναν διεθνούς σημασίας υδροβιότοπο.

Η Βεγορίτιδα

Η Βεγορίτιδα μοιράζεται μεταξύ των νομών Πέλλας και Φλώρινας. Βρίσκεται σε υψόμετρο 540 μ., έχει έκταση 54 τ.χμ. και μέγιστο βάθος 70 μ. ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ ΕΝΑ ΒΙΝΤΕΟ ΓΙΑ ΝΑ ΓΝΩΡΙΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΛΙΜΝΗ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΤΟ ΝΟΜΟ ΜΑΣ . 

Η Βιστωνίδα

Η Λίμνη Βιστωνίδα (που είναι περισσότερο λιμνοθάλασσα παρά λίμνη, έτσι όπως απλώνεται δίπλα στην θάλασσα) βρίσκεται στην Θράκη, μεταξύ των νομών Ξάνθης και Ροδόπης.
Με έκταση 45 τ.χμ. είναι η τέταρτη σε μέγεθος λίμνη της Ελλάδας. Έχει υφάλμυρο νερό και μέσο βάθος 4 μ.

Η Ορεστιάδα (η λίμνη της Καστοριάς)

Η Ορεστιάδα βρίσκεται φυσικά στην Καστοριά, σε υψόμετρο 630 μ.Η έκτασή της είναι 28 τ.χμ. και το βάθος της κυμαίνεται από 8 ως 12 μ.

Η Παμβώτιδα (η λίμνη των Ιωαννίνων)

Η Παμβώτιδα (που βρίσκεται στα Ιωάννινα, βέβαια) έχει υψόμετρο 470 μ., έκταση 19.5 τ.χμ. και βάθος 4 – 5 μ.

Η Μεγάλη Πρέσπα

Η Μεγάλη Πρέσπα είναι η πιο μεγάλη λίμνη (273 τ.χμ.) μόνο που δεν είναι όλη δική μας: την μοιραζόμαστε με την Αλβανία και την Π.Γ.Δ.Μ. Το πιο μεγάλο τμήμα της βρίσκεται στην Π.Γ.Δ.Μ. Σ’ εμάς ανήκει μόνο το 22% (~40 τ.χμ.). Έχει υψόμετρο 840 μ.

Η Μικρή Πρέσπα

Η Μικρή Πρέσπα είναι ακριβώς δίπλα στην Μεγάλη, και στα σύνορα Ελλάδας και Αλβανίας.
Από τα 48,5 τ.χμ. μόνο τα 5 τ.χμ. βρίσκονται στην Αλβανία, ενώ τα υπόλοιπα τα κατέχει η Ελλάδα.

Λιμνοθάλασσα

Λιμνοθάλασσα είναι μία πολύ ρηχή λίμνη δίπλα σε θάλασσα, και γι’αυτό με αλμυρά ή υφάλμυρα νερά.
Η γνωστότερη είναι η λιμνοθάλασσα του Μεσολογγίου, που σχηματίζεται στις εκβολές του Αχελώου ποταμού.
ΠΑΤΗΣΤΕ ΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ ΚΑΙ ΔΕΙΤΕ ΕΝΑ ΒΙΝΤΕΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΛΙΜΝΟΘΑΛΑΣΣΑ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΥ -ΑΙΤΩΛΙΚΟΥ . 
Η λιμνοθάλασσα Μεσολογγίου είναι το μεγαλύτερο λιμνοθαλλάσιο σύστημα της Ελλάδας, με έκταση περίπου 22.000 στρέμματα. Ο αρχαίος Έλληνας γεωγράφος Στράβων την ονομάζει “Κυνία Λίμνη” ενώ στον Όμηρο απαντάται ως “Περικαλλέα Λίμνη”. Τα νερά των λιμνοθαλασσών είναι υφάλμυρα, από την ανάμειξη θαλάσσιου και γλυκού νερού κι έχουν θερμοκρασία διαφορετική από αυτήν της θάλασσας. Επίσης η ποικιλότητα της πανίδα τους είναι σημαντικά μικρότερη από τη θαλάσσια και για όλους αυτούς τους λόγους γίνονται ένας θαυμαστός τόπος για τη διατροφή ορισμένων ειδών ψαριών. Τέτοια ψάρια είναι το σκουμπρί, το μελανούρι, η συναγρίδα, η γόπα, το μπαρμπούνι, η κουτσομούρα κι άλλα που ζουν σχεδόν μόνιμα σε λιμνοθάλασσες, όπως η τσιπούρα, ο κέφαλος, οι σπάροι, τα χέλια, τα λαβράκια.Στην λιμνοθάλασσα Μεσολογγίου παράγεται επίσης και το περίφημο αυγοτάραχο Μεσολογγίου, το “ελληνικό χαβιάρι”.  Παράγεται από τα αβγά στις ωοθήκες της μπάφας, του θηλυκού κέφαλου, που ζει στη λιμνοθάλασσα, τα οποία αλατίζονται, ξεραίνονται και επικαλύπτονται με μια λεπτή στρώση φυσικού κεριού. Η πλούσια σε ιχνοστοιχεία και μέταλλα λάσπη φημίζεται για τις ιαματικές της ιδιότητες, με χιλιάδες ανθρώπους να επωφελούνται κάθε χρόνο.  Τέλος, εδώ υπάρχουν οι μεγαλύτερες αλυκές της χώρας, με μια παραγωγή που μπορεί να φτάσει τους 120.000 τόνους. Η παραγωγή αλατιού στην περιοχή χρονολογείται από τον 14ο αιώνα και συνεχίζεται ως τα σήμερα με αναλλοίωτη την βασική μέθοδο παραγωγής: η θάλασσα στεγνώνει κάτω από την επίδραση του ήλιου και του ανέμου, δημιουργώντας το αλάτι.
Δημοσιεύθηκε στην ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ Ε΄

Η Υπαπαντή του Κυρίου

Στις 2 Φεβρουαρίου γιορτάζουμε την Υπαπαντή του Χριστού. Είναι μία από τις 12 μεγάλες γιορτές (Δωδεκάορτον) της Ορθόδοξης Χριστιανικής Εκκλησίας.

Το εκκλησιαστικό γεγονός εξιστορεί ο Ευαγγελιστής Λουκάς και αναφέρει : Σύμφωνα με το Μωσαϊκό νόμο, η Παρθένος Μαρία, αφού συμπλήρωσε το χρόνο καθαρισμού από τον τοκετό, πήγε στο Ναό της Ιερουσαλήμ μαζί με τον Ιωσήφ, για να εκτελεσθεί η τυπική αφιέρωση του βρέφους στο Θεό κατά το «πάν άρσεν διανοίγον μήτραν (δηλαδή πρωτότοκο) άγιον τω Κυρίω κληθήσεται» και για να προσφέρουν θυσία, που αποτελούνταν από ένα ζευγάρι τρυγόνια ή δύο μικρά περιστέρια. Σύμφωνα με το νόμο του Κυρίου, αν το πρώτο παιδί που φέρνει στον κόσμο μια γυναίκα είναι αγόρι, πρέπει να θεωρείται αφιερωμένο στον Κύριο. Επίσης θα προσέφεραν θυσία ένα ζευγάρι τρυγόνια ή δύο μικρά περιστέρια, όπως λέει ο νόμος του Κυρίου.
Στα Ιεροσόλυμα βρισκόταν ένας άνθρωπος που τον έλεγαν Συμεών. Ήταν πιστός και ευλαβής, περίμενε τη σωτηρία του Ισραήλ και τον καθοδηγούσε το Άγιο Πνεύμα. Του είχε φανερώσει, λοιπόν, το Άγιο Πνεύμα ότι δε θα πεθάνει προτού να δει το Μεσσία. Τότε το Άγιο Πνεύμα του υπέδειξε να πάει στο ναό. Μόλις οι γονείς έφεραν εκεί το παιδί, τον Ιησού, για να κάνουν γι’ αυτό τα έθιμα του νόμου, τον πήρε στην αγκαλιά του, δόξασε το Θεό και είπε: «Τώρα, Κύριε, μπορείς να αφήσεις το δούλο σου να πεθάνει ειρηνικά, όπως του υποσχέθηκες, γιατί τα μάτια μου είδαν το σωτήρα που ετοίμασες για όλους τους λαούς φως που θα φωτίσει τα έθνη και θα δοξάσει το λαό σου τον Ισραήλ».
Ο Ιωσήφ και η μητέρα του θαύμαζαν όσα λέγονταν γι’ αυτό. Ο Συμεών τους ευλόγησε και είπε στη Μαριάμ, τη μητέρα του Ιησού: «Αυτός θα γίνει αιτία να χαθούν ή να σωθούν πολλοί Ισραηλίτες. Θα είναι σημείο αντιλεγόμενο, για να φανερωθούν οι πραγματικές διαθέσεις πολλών. Όσο για σένα, ο πόνος για το παιδί σου θα διαπεράσει την καρδιά σου σαν δίκοπο μαχαίρι».
Η εορτή της Υπαπαντής τιμάται από την Εκκλησία μας στις 2 Φεβρουαρίου, 40 μέρες μετά τα Χριστούγεννα. Ονομάζεται Υπαπαντή γιατί ο Συμεών υπήντησε, δηλαδή υποδέχτηκε- προϋπάντησε τον Κύριο.

Η Εκκλησία τη μέρα αυτή την έχει ορίσει ως γιορτή της μητέρας.

ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΠΑΛΙΟΤΕΡΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗ ΓΙΟΡΤΗ ΤΗΣ ΜΗΤΕΡΑΣ 

https://blogs.sch.gr/antmitso/2020/05/08/giorti-tis-miteras-1/

https://blogs.sch.gr/antmitso/2020/05/08/giorti-tis-miteras-2/

Δημοσιεύθηκε στην ΓΛΩΣΣΑ Ε΄

Βιβλία – βιβλιοθήκες

Τα φανταστικά ιπτάμενα βιβλία του κου Μόρρις Λέσμορ

Ο Μόρρις Λέσμορ αγαπούσε τις λέξεις, τα βιβλία, όταν όμως ο αέρας και η βροχή τα σκόρπισε όλα, ακόμα και τις λέξεις, εκείνος δεν ήξερε τι να κάνει μόνος σε μια κατεστραμμένη και σκοτεινή πόλη. Το μόνο που του απέμεινε ήταν ένα βιβλίο. Με αυτό το βιβλίο στο χέρι άρχισε να περιπλανιέται, ώσπου συνάντησε μια κυρία που πετούσε στον ουρανό κρατώντας ένα σμήνος από βιβλία. Η κυρία αυτή έστειλε στον Μόρρις το αγαπημένο της βιβλίο και αυτό τον οδήγησε σε ένα μέρος με πολλά βιβλία που έδωσε και πάλι φως και χρώμα στη ζωή του! Από τότε ο Μόρρις Λέσμορ  δεν έφυγε από εκείνο το μέρος, δεν αποχωρίστηκε τα αγαπημένα του βιβλία μέχρι το τέλος…

«Τα φανταστικά ιπτάμενα βιβλία του κου Μόρρις Λέσμορ» είναι ένα βιβλίο που μικροί αλλά και μεγάλοι το αγαπούν !

Όσο για την ταινία δεν χρειάζεται να πούμε πολλά, αρκεί μόνο να αναφέρουμε τα βραβεία που έχει πάρει. Αφού κέρδισε πάνω από δώδεκα φεστιβάλ ταινιών, η ταινία βραβεύτηκε με Oscar καλύτερης ταινίας animation μικρού μήκους στα 84α Academy Awards.

ΠΑΤΗΣΤΕ ΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ ΚΑΙ ΠΕΤΑΞΤΕ ΣΤΟ ΜΑΓΙΚΟ ΚΟΣΜΟ ΤΩΝ ΒΙΒΛΙΩΝ !!!

ΤΩΡΑ ΘΑ ΜΑΣ ΞΕΝΑΓΗΣΕΙ ΣΤΟ ΜΑΓΙΚΟ ΚΟΣΜΟ ΤΩΝ ΒΙΒΛΙΩΝ Η ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ ΜΑΣ ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΒΑΡΕΛΛΑ

ΑΦΙΣΑ 2004
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ

 

Δημοσιεύθηκε στην ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ Ε΄

Οι Τρεις Ιεράρχες

Στις 30 Ιανουαρίου, κάθε χρόνο, γιορτάζουμε τη μνήμη των Τριών Ιεραρχών, όπως καθιερώθηκε από το 1100 μ.Χ.. Η γιορτή τους, από το 1842, λέγεται και Γιορτή των Γραμμάτων, μια και οι Τρεις Ιεράρχες ήταν Μεγάλοι Δάσκαλοι αλλά και Πατέρες της Εκκλησίας. Οι Τρεις Ιεράρχες είναι: ο Μέγας Βασίλειος, ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος και ο Γρηγόριος ο Θεολόγος.

Η γιορτή τους είναι γιορτή της παιδείας και των γραμμάτων, γιορτή των δασκάλων και των μαθητών. Είναι γιορτή τόσο Σχολική όσο και Χριστιανική.

Σχολική είναι, γιατί οι Τρεις Ιεράρχες, ήταν άνθρωποι μορφωμένοι, σοφοί δάσκαλοι, φημισμένοι ρήτορες και συγγραφείς. Πρόσφεραν πάρα πολλά στα γράμματα, διαθέτοντας ολόκληρη  την περιουσία τους.

Χριστιανική είναι, γιατί και οι τρεις ήταν ευσεβείς Ιεράρχες, επιφανείς θεολόγοι, με κοινωνική προσφορά και φιλανθρωπικό έργο, που διέθεσαν τη ζωή τους στην πίστη τους για το Χριστό.

Μελέτησαν τους αρχαίους κλασικούς συγγραφείς και φιλοσόφους, και κατόρθωσαν να  συμφιλιώσουν το Αρχαίο Ελληνικό Πνεύμα με την Χριστιανική Πίστη. Απέρριψαν τα ειδωλολατρικά στοιχεία και κράτησαν τις αρχές της διαλεκτικής σκέψης της ελληνικής παιδείας, ακολουθώντας τη συμβουλή του Αποστόλου Παύλου «να δοκιμάζουμε τα πάντα αλλά να κρατάμε το καλό». Έστησαν έτσι γέφυρες ανάμεσα στο κλασικό και το σύγχρονο, ανάμεσα στη γνώση και την αρετή, ανάμεσα στην αναζήτηση της επιστημονικής αλήθειας και την πραγματική αλήθεια της αγάπης, ανάμεσα στη θεωρία και στην πράξη, τον Ελληνισμό και το Χριστιανισμό. Δικαιολογημένα η εποχή τους ονομάστηκε: «Χρυσός Αιώνας της Εκκλησίας».

Το έργο των Τριών Ιεραρχών είναι πολύ μεγάλο. Όλοι οι φτωχοί, οι άρρωστοι, τα ορφανά και οι ηλικιωμένοι έβρισκαν καταφύγιο κοντά τους. Η μεγάλη τους καρδιά και η χριστιανική ψυχή τους γίνονταν στέγη για όσους είχαν ανάγκη. Ήταν τόση η καλοσύνη και η φιλανθρωπία τους, που δεν υπολόγισαν τα πλούτη και τα χρήματά τους. Τίποτα δεν κράτησαν για τον εαυτό τους. Όλα τα υπάρχοντά τους τα διέθεσαν για να δώσουν χαρά στους συνάνθρωπούς τους. Πολλές φορές οι Ιεράρχες με τα ίδια τους τα χέρια, έδεναν τις πληγές των αρρώστων. Τίποτε δεν τους φόβιζε. Ακόμη και τους λεπρούς περιποιούνταν.

ΑΣ ΓΝΩΡΙΣΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΤΡΕΙΣ ΜΕΓΙΣΤΟΥΣ ΦΩΣΤΗΡΕΣ : 

Μέγας Βασίλειος

Γεννήθηκε το 330 μ.Χ. στην Νεοκαισάρια του Πόντου. Ανήκε σε οικογένεια ευσεβών ανθρώπων. Ο πατέρας του ήταν Ρήτορας και Διδάσκαλος, η μητέρα του, η Εμμελεία ήταν κόρη μάρτυρα του Χριστιανισμού, η δε  γιαγιά του (μητέρα του πατέρα του) Μαρκίνα ήταν μαθήτρια του Γρηγορίου του  Θαυματουργού. Η ευσεβής μητέρα του και γιαγιά του έπαιξαν αποφασιστικό ρόλο στην Αγωγή του Βασιλείου. Τα πρώτα γράμματα του τα δίδαξε ο πατέρας του. Μετά φοίτησε στις Σχολές της Καισαρείας της Καππαδοκίας η οποία υπήρξε η δεύτερη πατρίδα του, και του Βυζαντίου. Τέλος στην Φιλοσοφική Σχολή των Αθηνών την ονομαστή Νεοπλατωνική στην οποία αργότερα φοίτησε και ο Ιουλιανός “ο Παραβάτης”, ο κατόπιν Αυτοκράτορας του Βυζαντίου. Σπούδασε Ρητορική, Φιλοσοφία, Γεωμετρία, Αστρονομία, Ιατρική, Γραμματική…

 Επέστρεψε στην Καισαρεία το 366 μ.Χ. περίπου, βαφτίστηκε και αποφάσισε να ακολουθήσει τον Μοναχικό Βίο. Aφού μοίρασε την περιουσία του στους φτωχούς, αποσύρθηκε σε έρημη περιοχή  κοντά στην Νεοκαισάρια του Πόντου.   Το 362 μ.Χ. ο Επίσκοπος Καισαρείας Ευσέβιος, καλεί τον Βασίλειο κοντά του και τον χειροτονεί Διάκονο, μετά σε Πρεσβύτερο (Ιερέα) για να τον έχει βοηθό στην εξάσκηση των ποιμαντορικών του καθηκόντων.Το 370 μ.Χ. έγινε Επίσκοπος μετά τον θάνατο του Ευσέβιου. έγινε πρότυπο Εκκλησιαστικού Ποιμένα. Αγωνίστηκε κατά του Αρειανισμού (Αίρεσης της εποχής εκείνης) . Όταν ξέσπασε λιμός (=πείνα) το 368 μ.Χ. στην Καισαρεία όχι μόνο βοηθούσε το ποίμνιό του αλλά ίδρυσε συγκρότημα φιλανθρωπικών ιδρυμάτων: Φτωχοκομείο, Γηροκομείο, Ορφανοτροφείο, Νοσοκομείο, το οποίο και υπήρξε το πρώτο οργανωμένο Νοσοκομείο της εποχής αυτής η περίφημη ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΑ. Ο υπέρ ασκητικός βίος του Βασιλείου και η ακούραστη Εκκλησιαστική και Κοινωνική Δράση του κλόνισαν την ευαίσθητη υγεία του, και πέθανε την 1η Ιανουαρίου του 379 μ.Χ. σε ηλικία 49 ετών.  Ήδη από την εποχή που ζούσε τον αποκαλούσαν Μέγα για την πίστη του, την σοφία του, την σωφροσύνη του και ιδιαίτερα για την φιλανθρωπία του και γενναιοδωρία του.

Γρηγόριος ο Ναζιανζηνός

Γεννήθηκε το 328 μ.Χ. κοντά στη Ναζιανζό στο χωριό Αριανζό. Ο πατέρας του Γρηγορίου έγινε και αυτός Επίσκοπος Ναζιανζού. Η μητέρα του ευσεβής χριστιανή Νόνα έκανε χριστιανό τον άνδρα της και αυτή πρώτη δίδαξε το παιδί της στον Χριστιανισμό μεγαλώνοντάς τον σωστά. Πρώτοι Διδάσκαλοι του Γρηγορίου ήταν ο εξάδελφός του και ο θείος του από την μητέρα του Αμφιλόχιος. Κατόπιν φοίτησε στις Σχολές της Καισαρείας της Καππαδοκίας και Καισαρείας Πόντου, στην Παλαιστίνη και Αλεξάνδρεια όπου και γνώρισε μεγάλες Χριστιανικές Προσωπικότητες όπως τον Μέγα Αθανάσιο, Μέγα Αντώνιο, Δίδυμο τον τυφλό κ.λ.π.

 Τέλος ήλθε στην Αθήνα το 350 μ.Χ. και φοίτησε στην ακμάζουσα ακόμα Φιλοσοφική Σχολή στην οποία ήλθε και ο Βασίλειος τον οποίον ήδη γνώριζε από την Καισαρεία, και η φιλία τους αναπτύχθηκε στον ανώτατο βαθμό. Ο Γρηγόριος παρακολούθησε μαθήματα Ρητορικής και Φιλολογίας. Ευδόκησε τόσο πολύ στις σπουδές του ώστε στο τέλος του έδωσαν καθηγητική έδρα όπου δίδαξε 1 – 2 χρόνια. Νοστάλγησε όμως την πατρίδα του και γύρισε πίσω. Εργάστηκε για λίγο καιρό ως ρητοδιδάσκαλος και μετά βαφτίστηκε και αποσύρθηκε από τα εγκόσμια. Έφυγε και πήγε στην έρημο κοντά στον Πόντο στον ισάδελφό του Βασίλειο μελετώντας και γράφοντας προσευχόμενος. Τέσσερα χρόνια αργότερα γύρισε στην Ναζιανζό και έφερε την Εκκλησιαστική αταξία σε Τάξη. Το 361 – 362 χειροτονήθηκε Πρεσβύτερος (ιερέας) μετά από παράκληση του πατέρα του ο οποίος ήταν Επίσκοπος της περιοχής. Από την Β΄ Οικουμενική Σύνοδο ο Γρηγόριος ανακηρύχθηκε Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως. Επειδή αμφισβητήθηκε η εκλογή του από δύο Επισκόπους, τους Επίσκοπο Αιγύπτου και Επίσκοπο Μακεδονίας, αποσύρθηκε στο πατρικό του κτήμα στην Αριανζό. Σπάνια έκτοτε απομακρυνόταν ή ταξίδευε παρά σε εξαιρετικές περιπτώσεις όπως π.χ. την 1η Ιανουαρίου του 382 μ.Χ. όπου πήγε στην Καισαρεία και εκφώνησε τον επιτάφιο λόγο στον φίλο του Μέγα Βασίλειο. Πέθανε το 391 μ.Χ. αφήνοντας την περιουσία του στην Εκκλησία της Ναζιανζού. Η Εκκλησία τιμώντας τον του έδωσε την προσωνυμία του Θεολόγου και τον κατέταξε μεταξύ των Αγίων.

Ιωάννης ο Χρυσόστομος

 Μέγας Πατέρας της Εκκλησίας.

Γεννήθηκε το 344 μ.Χ. στην Αντιόχεια της Συρίας. Από πολύ μικρός έμεινε ορφανός από πατέρα. Τον μεγάλωσε με Χριστιανική Αγωγή η μητέρα του Ανθούσα. Διδάσκαλοί του ήταν ο Φιλόσοφος Ανδραγάθιος και ο ρήτορας Λιβάνειος ο οποίος ήταν ειδωλολάτρης.Σε ηλικία 20 ετών βαφτίστηκε Χριστιανός. Από τότε άρχισε γι’ αυτόν η περίοδος περισυλλογής Πνευματικής αλλά και της συστηματικής Θεολογικής μελέτης. Σπούδασε στην Θεολογική Σχολή Αντιοχείας. Μετά από 6 χρόνια Ασκητικής ζωής, αναγκάστηκε να γυρίσει στην Αντιόχεια για λόγους υγείας, όπου χειροτονείται το 381 μ.Χ. από τον Επίσκοπο Μελέτιο, σε Διάκονο και το 386 σε Πρεσβύτερο (Ιερέα). Για χρόνια κηρύσσει τον Θείο Λόγο.

Λόγω της ρητορικής του ικανότητας ονομάστηκε  “Χρυσόστομος”: Το 397 μ.Χ. εκφωνεί τους περίφημους 21 λόγους του “εις τους ανδριάντας”. Με τους λόγους του αυτούς ενθαρρύνει τους Αντιοχείς οι οποίοι είχαν καταστρέψει τους ανδριάντες του Αυτοκράτορα στην πόλη τους, λόγω της αύξησης των φόρων και φοβούνταν την τιμωρία τους από αυτόν. Στον τελευταίο του λόγο της ημέρας του Πάσχα, τους ανακοίνωσε με χαρά την αμνηστία που είχε δώσει ο Αυτοκράτορας.Το 397 μ.Χ. γίνεται Πατριάρχης Κων/πόλεως – τον είχε καλέσει ο Αυτοκράτορας Αρκάδιος.   Ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος ζούσε λιτά απέφευγε τις δημόσιες εμφανίσεις, φρόντιζε για τους αρρώστους και τους φτωχούς. Συγχρόνως κατηγορούσε κάθε κατάχρηση και υπερβολή. Αυτή η αυστηρή στάση του προκάλεσε πολλές αντιδράσεις και ο Πατριάρχης Αλεξανδρείας Θεόφιλος επιτέθηκε κατά του Χρυσοστόμου.Μετά από 70 μέρες πορείας εξορίστηκε στο Κουκουσόν της Αρμενίας. Από τον τόπο της εξορίας του εξακολουθούσε να αλληλογραφεί με το ποίμνιό του. Μεγάλο ενδιαφέρον έδειξε για τον Ιωάννη τον Χρυσόστομο ο Αυτοκράτορας της Δύσης Οντύριος και ο Πάπας Ιωάννης.  Οι εχθροί του όμως από αντίδραση κατάφεραν να διαταχθεί νέα μεταφορά του στην Πιτυούντα, ανατολική όχθη της Μαύρης Θάλασσας. Ο Ιωάννης δεν άντεξε τις ταλαιπωρίες, πέθανε στον δρόμο στα Κομανά του Πόντου στις 14 Σεπτεμβρίου 407 μ.Χ.Το 438 μ.Χ. μεταφέρθηκε η σωρός του στην Κων/πουλη. Η μνήμη του εορτάζεται στις 13 Νοεμβρίου και επίσης στις 30 Ιανουαρίου μαζί με τους άλλους Ιεράρχες Μ. Βασίλειο και Γρηγόριο Ναζιανζηνό.

ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ ΕΝΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΒΙΝΤΕΟ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΤΡΕΙΣ ΙΕΡΑΡΧΕΣ 

ΚΑΙ ΑΚΟΥΣΤΕ ΕΔΩ ΤΟ ΑΠΟΛΥΤΙΚΙΟ 

ΣΠΟΥΔΑΙΑ ΛΟΓΙΑ ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ ΙΕΡΑΡΧΩΝ

Όλη η σοφία και η μεγαλοσύνη των τριών μέγιστων φωστήρων φανερώνεται στα παρακάτω σπουδαία λόγια τους:

ΜΕΓΑΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ

  1. «Όπως οι μέλισσες διαλέγουν το νέκταρ από τα λουλούδια, έτσι κι εσείς να διαλέγετε αυτά που διαβάζετε. Να κρατάτε τα καλά και τα ωφέλιμα»
  2. «Κι όπως από την τριανταφυλλιά κόβετε το τριαντάφυλλο, παραμερίζοντας τα αγκάθια, έτσι κι εδώ θα κρατάτε το χρήσιμο και θα πετάτε το βλαβερό»
  3. «Είναι αποτελεσματικότερη η παιδαγωγία που γίνεται με λογικό και ήπιο τρόπο, παρά εκείνη που έχει ως αιτία της το θυμό και την οργή»
  4. «Να προσέχετε με ποιους συναναστρέφονται τα παιδιά, να προσέχετε ποιους κάνουν φίλους. Όπως ο μολυσμένος αέρας, όταν τον εισπνεύσουμε, αφήνει μέσα μας -χωρίς να τα βλέπουμε- μικρόβια της αρρώστιας, έτσι και το κακό περιβάλλον αφήνει μέσα στην ψυχή του παιδιού τη μόλυνσή του»
  5. «Ο άρτος που κατακρατείτε, ανήκει στον πεινασμένο. Τα ρούχα που εσείς φυλάτε στις αποθήκες σας, ανήκουν σ’ αυτούς που δεν έχουν. Τα παπούτσια που μένουν αχρησιμοποίητα στο σπίτι σας, ανήκουν στους ξυπόλυτους»
  6. «Το χρυσάφι δεν βρέθηκε για να δενόσαστε μ’ αυτό, αλλά για να λύνετε τους δεμένους»
  7. «Οι γονείς οφείλουν να φροντίζουν για τη μόρφωση των παιδιών τους περισσότερο από οτιδήποτε άλλο»
  8. «Οι γονείς που δεν φροντίζουν για τη μόρφωση των παιδιών τους θεωρούνται φονιάδες, γιατί η μόρφωση είναι που θα καλλιεργήσει την ψυχή των παιδιών»
  9. «Όταν ένας άνθρωπος συνηθίσει να ακούει άσχημα λόγια, θα φτάσει και σε άσχημα έργα»
  10. «Άνθρωπος που δεν συμβουλεύεται άλλον, μοιάζει με ακυβέρνητο πλοίο, που έχει παραδοθεί στη δύναμη των ανέμων»
  11. «Απ’ όλους τους θησαυρούς, τα πλούτη και τα αγαθά που αποκτά ο άνθρωπος στη ζήση του, μονάχα η αρετή δεν σβήνει με τα χρόνια, δεν φθείρεται, μένει αιώνια»
  12. «Ο δάσκαλος πρέπει να είναι πρότυπο διαγωγής, έμψυχος νόμος, κανόνας αρετής»
  13. «Μην απελπίζεσαι στον αγώνα σου. Σκόνταψες; Μην σταματάς, συνέχισε. Έπεσες; Στρέψε το βλέμμα στον ουρανό και ξαναρίξου στη μάχη»
  14. «Τρία πράγματα είναι απαραίτητα στον άνθρωπο: παιδεία, εργασία και υγεία»

ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ

  1. «Οι γονείς που δε φροντίζουν για τη μόρφωση των παιδιών τους θεωρούνται φονιάδες, γιατί η μόρφωση είναι που θα καλλιεργήσει την ψυχή του παιδιού»
  2. «Όποιος επιπλήττει τους νέους, χωρίς συγχρόνως να τους παρηγορεί, τους κάνει σκληρότερους. Διότι δεν μπορούν να σηκώσουν το φορτίο των συνεχών ελέγχων και γι΄ αυτό και με βιαιότητα αντιδρούν. Για να προλάβουμε, λοιπόν, τους πόνους που προκαλούν οι έλεγχοι, πρέπει να τους συνοδεύουμε με λόγια καλοσύνης»
  3. «Πολύ πιο εύκολα μπορεί κανείς να σηκώσει με τους φίλους του την πιο ανυπόφορη συμφορά, παρά μονάχος του την πιο μεγάλη ευτυχία».
  4. «Θα πω για κάποιον ότι με αγαπάει, όχι μόνο όταν με επαινεί, αλλά κι όταν με ελέγχει, για να με διορθώσει»
  5. «Η φιλόστοργη μητέρα που αγαπάει το παιδί της, το συμβουλεύει διαρκώς και το παρακινεί στο καλό»
  6. «Ο δάσκαλος πρέπει να διδάσκει, όχι μόνο με λόγια, αλλά και με έργα»
  7. «Δεν χωράει αναβολή το θέμα της αγωγής»
  8. «Όπως ένα χρυσοΰφαντο ένδυμα είναι ωραίο να το βλέπει κανείς, πολύ δε καλύτερό του φαίνεται όταν το φορεί, έτσι και οι εντολές του Θεού. Είναι καλές και ωφέλιμες και από όλους επαινούνται. Αλλά φαίνονται πολύ καλύτερες, όταν κανείς τις εφαρμόζει»
  9. «Ένα παιδί με πίστη στην καρδιά, μπορεί ν’ αλλάξει όλο το σπίτι του, όλη την τάξη του, όλη τη συντροφιά του». Μπορεί να τ’ αλλάξει όλα»

ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΘΕΟΛΟΓΟΣ

  1. «Τίποτα αντάξιο δεν υπάρχει του πιστού φίλου»
  2. «Σε καμιά περίπτωση της ζωής σου να μην κάνεις φίλο τον άνθρωπο τον πονηρό, γιατί σε ψυχές διεφθαρμένες, τίποτα απ’ τα καλά δεν είναι αξιόπιστο».
  3. «Πιο πολύ πρέπει να θυμάσαι τον Θεό, παρά να αναπνέεις. Χωρίς την αναπνοή, δεν μπορούμε να ζήσουμε. Πολύ περισσότερο, δεν μπορούμε να ζήσουμε χωρίς προσευχή»
  4. «Το πιο γλυκό πράγμα και όνομα είναι η ειρήνη, που ενώ όλοι την επαινούν μόνο λίγοι τη στηρίζουν»
  5. «Ωραία αρετή η φιλανθρωπία, η διατροφή των φτωχών, η ανακούφιση του ανθρώπινου πόνου…»
  6. «Κάνε τον Θεό αρχή και τέλος κάθε πράγματος »
  7. «Να μην μοιάζετε με τη ραγδαία βροχή, αλλά την ήρεμη. Η πρώτη παρασύρει το έδαφος, η δεύτερη μπαίνει βαθειά στη γη και τη γονιμοποιεί»
  8. «Πώς να θυμηθώ τη ζωή εκείνη στην Αθήνα, χωρίς να δακρύσω; Κυριαρχούσαν στην ψυχή μας οι ίδιες ελπίδες… Ο καθένας θεωρούσε την πρόοδο του άλλου, σαν δική του πρόοδο. Και τόσο ήμασταν ψυχικά ενωμένοι, ώστε φαινόμασταν σαν να ήμασταν μια ψυχή σε δύο σώματα»

Δημοσιεύθηκε στην ΓΕΩΓΡΑΦΙΑ Ε΄

Οι ποταμοί της Ελλάδας

Η Ελλάδα έχει πολλούς ορμητικούς ποταμούς, οι περισσότεροι από τους οποίους έχουν μικρό μήκος. Η ορμητικότητά τους οφείλεται στο γεγονός ότι διασχίζουν μικρή απόσταση ξεκινώντας από το βουνό μέχρι να φθάσουν χαμηλότερα στο επίπεδο της θάλασσας. Η ποσότητα νερού που μεταφέρουν είναι διαφορετική από εποχή σε εποχή. Πολύ νερό μεταφέρουν κυρίως το φθινόπωρο και το χειμώνα, όταν παρατηρούνται έντονες βροχοπτώσεις. Οι πηγές των μεγαλύτερων ποταμών βρίσκονται στην οροσειρά της Πίνδου, η οποία καθορίζει την κατεύθυνση της ροής τους προς το Αιγαίο και το Ιόνιο πέλαγος.

Τα μέρη ενός ποταμού

Πηγές: Από εδώ ξεκινά το ποτάμι. Το τμήμα αυτό του ποταμού βρίσκεται ψηλά στα βουνά, στα οποία πέφτουν περισσότερες βροχές και χιόνια. Σ΄ αυτό το σημείο το ποτάμι είναι ορμητικό, γιατί το έδαφος έχει μεγάλη κλίση.

Η κυρίως ροή είναι το πιο μεγάλο μέρος του ποταμού που ξεκινά από τις πηγές και φθάνει μέχρι τη θάλασσα. Συνήθως βρίσκεται σε κάποια πεδιάδα. Το ποτάμι ρέει πιο αργά. Το πλάτος του μεγαλώνει πολύ, γιατί συγκεντρώνει τα νερά πολλών παραποτάμων.

Το μέρος που ενώνονται δυο ποταμοί λέγεται συμβολή.

 

 

 

Μαίανδροι λέγονται οι συνεχείς κλειστές στροφές του ποταμού

 

 

Η εκβολή ενός ποταμού είναι το τελικό του τμήμα, εκεί που τα νερά του καταλήγουν στη θάλασσα. Στις εκβολές το αλμυρό νερό της θάλασσας αναμιγνύεται με το γλυκό νερό του ποταμού. Τα διάφορα υλικά που μεταφέρονται με τα νερά του ποταμού και καταλήγουν στις εκβολές δημιουργούν αμμώδεις «γλώσσες» ξηράς που εισέρχονται στη θάλασσα και σχηματίζουν τα δέλτα των ποταμών. 

Το δέλτα έχει μεγάλο οικολογικό ενδιαφέρον, γιατί συγκεντρώνονται σπάνια πουλιά και πολλά είδη φυτών.Το νερό στις διάφορες τοποθεσίες ενός δέλτα μπορεί να είναι γλυκό, υφάλμυρο ή αλμυρό. Για να σχηματιστεί ένα δέλτα, πρέπει να υπάρχει ευνοϊκός συνδυασμός παραγόντων που σχετίζονται με τα γνωρίσματα του ποταμού και της θαλάσσιας ακτής. Δέλτα, για παράδειγμα, μπορεί να σχηματίσουν και ποταμοί που εκβάλλουν σε λίμνες.

Τα  κυριότερα ποτάμια της Ελλάδας

Ένας σημαντικός αριθμός μεγάλων ποταμών της Ελλάδας είναι διασυνοριακοί όπως ο Αξιός, ο Νέστος, ο Στρυμόνας και ο Έβρος οι οποίοι πηγάζουν στις γειτονικές βαλκανικές χώρες, ενώ ο Αώος πηγάζει στην Ελλάδα και καταλήγει στην Αδριατική. Ο μεγαλύτερος ποταμός της χώρας είναι ο Έβρος, ενώ από τους ποταμούς που βρίσκονται εξολοκλήρου στην Ελλάδα μεγαλύτεροι είναι  ο Αλιάκμονας, ο Αχελώος και ο Πηνειός (Θεσσαλίας).

Α/Α ΠΟΤΑΜΙΑ ΧΙΛΙΟΜΕΤΡΑ ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΟ  ΔΙΑΜΕΡΙΣΜΑ
1 Αλιάκμονας 299 Μακεδονία
2 Αχελώος 220 Στερεά Ελλάδα
3 Πηνειός (Θεσσαλικός) 205 Θεσσαλία
4 Έβρος 204 (480) Θράκη
5 Νέστος 130 (243) Θράκη – Μακεδονία
6 Στρυμόνας 118 (392) Μακεδονία
7 Θύαμις (Καλαμάς) 115 Ήπειρος
8 Αλφειός 110 Πελοπόννησος
8 Άραχθος 110 Ήπειρος
10 Ενιπέας (Θεσσαλικός) 84 Θεσσαλία
11 Ευρώτας 82 Πελοπόννησος
12 Λούρος 80 Ήπειρος
13 Σπερχειός 80 Στερεά Ελλάδα
14 Εύηνος 80 Στερεά Ελλάδα
15 Ταυρωπός (Μέγδοβας) 78 Θεσσαλία- Στερεά Ελλάδα
16 Αξιός 76 (380) Μακεδονία
17 Αώος 70 (260) Ήπειρος
18 Εχέδωρος ( Γαλλικός ) 70 Μακεδονία
19 Λάδωνας 70 Πελοπόννησος
20 Μόρνος 70 Στερεά Ελλάδα
ΒΟΙΔΟΜΑΤΗΣ , Ο ΠΟΤΑΜΟΣ ΜΕ ΤΑ ΠΙΟ ΚΑΘΑΡΑ ΝΕΡΑ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ.
ΑΛΙΑΚΜΟΝΑΣ , Ο ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΣ ΣΕ ΜΗΚΟΣ ΠΟΤΑΜΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ
ΠΕΤΡΙΝΟ ΓΕΦΥΡΙ ΣΕ ΠΟΤΑΜΟ
ΕΔΕΣΣΑΙΟΣ ΠΟΤΑΜΟΣ , ΚΑΤΑΡΡΑΚΤΗΣ

Ας ξεκινήσουμε το ταξίδι ! Για να δούμε που βρίσκονται τα μεγαλύτερα ποτάμια της Ελλάδας .

ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ ΕΝΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΒΙΝΤΕΟ  .

Επίσης μπορείτε να δείτε  ΕΔΩ    και  ΕΔΩ εκπαιδευτικά βίντεο με τα μεγαλύτερα ποτάμια μας . 

ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΠΟΤΑΜΟΙ 

Οι ποταμοί, σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία  ήταν ποτάμιοι θεοί, γιοι του Ωκεανού και της Τηθύος. Αποτελούν θέμα των λαϊκών μας παραδόσεων. Θρύλοι θέλουν αλλόκοτα πλάσματα να ζωντανεύουν στα νερά των ποταμών.

Ποταμός Αχελώος

Ο Όμηρος τοποθετεί τον Αχελώο πριν από τον Ωκεανό. Οι θάλασσες, οι πηγές και τα νερά που πηγάζουν από την γη προέρχονται από αυτόν. Αντίθετα ο Ησίοδος συγκαταλέγει τον Αχελώο στα παιδιά της Τηθύος και του Ωκεανού, στις ποτάμιες θεότητες. Κόρες του ήταν οι Σειρήνες, οι Νύμφες και πολλές άλλες πηγές  (Κασταλία, Καλλιρρόη κλπ).

Ο Αχελώος είχε αρκετές μορφές. Συνήθως απεικονίζεται από την μέση και κάτω σαν ψάρι, γενειοφόρος με κέρατα στο κεφάλι του. Άλλες μορφές του ποτάμιου αυτού θεού ήταν σαν φίδι, σαν ταύρος και σαν ανθρωπόμορφο ον με κεφάλι ταύρου που από τα γένια του έτρεχαν πολλά νερά

Αχελώος και Ηρακλής

Γνωστός είναι ο μύθος της πάλης του με τον Ηρακλή για χάρη της Δηιάνειρας. Ο Ηρακλής όταν πήγε στον Άδη συνάντησε τον Μελέαγρος αδελφό της Δηιάνειρας και γιο του Οινέα. Αυτός του ζήτησε σαν χάρη να παντρευτεί την αδελφή του. Ο ήρωας δεν αθέτησε την υπόσχεση του και πήγε στην Καλυδώνα όπου βασίλευε ο Οινέας. Εκεί όμως ένας επίμονος μνηστήρας, ο Αχελώος, ζητούσε την κόρη του Οινέα παίρνοντας διάφορες μορφές. Έγινε μάχη και ο ποτάμιος θεός, παρά τις συνεχείς μεταμορφώσεις του, έχασε. Τότε ο Ηρακλής του απέκοψε το δεξί του κέρατο (έκλεισε τη μία εκβολή του ποταμού) και από το αίμα που έρρευσε γεννήθηκαν οι Σειρήνες. Το κέρατο αυτό δεν το κράτησε ο Ηρακλής. Ο Αχελώος σε αντάλλαγμα του έδωσε το κέρας της Αμάλθειας (το νέο πλούσιο γόνιμο έδαφος) που στην συνέχεια ο ήρωας δώρησε στον Οινέα. Ο ποταμός-Θεός είχε νικηθεί και ο Ηρακλής νυμφεύθηκε την Δηιάνειρα. Βέβαια ο μύθος αυτός και κατά τον Διόδωρο αλλά και τον Στράβωνα ερμηνεύει τις προσπάθειες των αρχαίων εκεί κατοίκων να τιθασεύσουν την ορμή του ποταμού (κέρας) περιφράσσοντάς τον με μεγάλα έργα (μεταμορφώσεις ποταμού) και να τον μετατρέψουν σε γόνιμο ποταμό (γάμος του Ηρακλή).

Αλιάκμονας

Ποταμός της δυτικής Μακεδονίας, ο μεγαλύτερος σε μήκος ποταμός της Ελλάδας, που πηγάζει σε ελληνικό έδαφος. Το όνομά του είναι σύνθετη λέξη και προέρχεται από τη λέξη “άλς” (άλας, θάλασσα) και “άκμων” (αμόνι).
Γιος του Ωκεανού και της Τηθύος, σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία. Σύμφωνα με άλλη εκδοχή ήταν γιος του Παλαιστίνου (βασιλιά της Θράκης) και της Πιερίδας (κόρης του Πίερρου, βασιλιά της Πιερίας ) και εγγονός του Ποσειδώνα.
Μια αρχαία παράδοση λέει ότι, όσα πρόβατα έπιναν νερό από τον Αλιάκμονα άλλαζαν χρώμα και γίνονταν λευκά. Η παράδοση αυτή επιβεβαιώνεται από μια καταγραφή του Λατίνου συγγραφέα Πλίνιου (23-79 μ.Χ.), που μεταφρασμένη από τα λατινικά λέει: “Ωσαύτως εν Μακεδονία, όσοι θέλουσι να έχωσι πρόβατα λευκά άγουσιν εις τον Αλιάκμονα, όσοι δε μέλανα εις τον Αξιόν”.”

Αχέροντας                                                            

  Τα μυστηριώδη του σπήλαια, τα θολά του νερά και η πορεία του ανάμεσα στις επικίνδυνες και σκοτεινές χαράδρες, εξήραν τη φαντασία των αρχαίων μας προγόνων, οι οποίοι τον ταύτισαν με τον Άδη και τον θεώρησαν την κύρια οδό προς αυτόν. Εξάλλου η ίδια η λέξη Αχέρων δεν είναι τυχαία αφού τα συνθετικά της ,”αχέα – ρέων”, δηλώνουν αυτόν που φέρνει τις πίκρες και τα δάκρυα.
Σύμφωνα με την αρχαία παράδοση λοιπόν, ο   Αχέρων κατέληγε στην Αχερουσία, λίμνη που ήταν ιδιαιτέρως παγερή, χωρίς ίχνος ζωής γύρω της. Τις Πύλες του Άδη φρουρούσε ο άγριος και άσπλαχνος σκύλος Κέρβερος που είχε τρία κεφάλια, χαίτη από φίδια και αγκαθωτή ουρά. Ο βαρκάρης-χάροντας παραλάμβανε τις ψυχές των νεκρών και τις μετέφερε με τη βάρκα του στον Κάτω Κόσμο. Το αντίτιμο για το ταξίδι στον Άδη ήταν ένας οβολός, γι’ αυτό και οι αρχαίοι Έλληνες ενταφίαζαν τους νεκρούς τους με το αντίστοιχο ποσό. Η ψυχή που δεν μπορούσε να πληρώσει ήταν καταδικασμένη να περιπλανιέται και να βασανίζεται αιώνια στις όχθες του ποταμού. Ακόμα, υπήρχε εκεί κοντά στις εκβολές του το νεκρομαντείο. Σ’ αυτό μαζεύονταν όλοι οι θνητοί που ήθελαν να συναντήσουν κάποιον δικό τους νεκρό. Για να γίνει αυτό περνούσαν τον ποταμό και άφηναν στο νεκρομαντείο ως ανταμοιβή διάφορα προϊόντα όπως: λάδι, κρασί, σιτάρι και καλαμπόκι, γάλα. Ύστερα ζητούσαν όποιον ήθελαν να δουν και αυτός περνούσε την Πύλη και μπορούσαν έτσι να τον δουν. Στο χωριό Γλυκή, που διασχίζεται από τον Αχέροντα, συνηθίζεται να πιστεύουν έναν τοπικό μύθο. Αυτός ο μύθος λέει ότι στον Αχέροντα ζούσε ένας δράκος, ο οποίος πίκραινε το νερό του ποταμού, με αποτέλεσμα να μην είναι πόσιμο.Κάθε Δεκαπενταύγουστο γίνονταν θυσίες στο δράκο. Αυτός έτρωγε δεκαπέντε κορίτσια από το χωριό. Αυτό, όμως, το μαρτύριο το σταμάτησε ο Άγιος Ιωάννης, ο οποίος σκότωσε το δράκο και από τότε άρχισε να τρέχει γλυκό νερό και από αυτό το χωριό ονομάστηκε Γλυκή. Γενικά ο Αχέροντας είναι ένα πολύ όμορφο ποτάμι που το επισκέπτονται πολλοί τουρίστες. Εκεί μπορείς να κάνεις πολλές δραστηριότητες όπως: κολύμπι, πεζοπορία στα όμορφα βουνά που τον περιβάλλουν και ράφτιγκ.

Αλφειός

Ο σημαντικότερος ποταμός της Πελοποννήσου. Το όνομά του ετυμολογείται από το αρχαίο ρήμα “αλφάνω”, που σημαίνει πλουτοδοτώ, προσφέρω πλούτο, εξ ου και η λέξη “τιμαλφή”.Λατρευόταν κυρίως στην Ηλεία, Μεσσηνία και Αρκαδία. Κάποτε σκότωσε τον αδελφό του Κέρκαφο και τον καταδίωκαν οι Ερινύες. Φτάνοντας στον ποταμό Νίκτυμο, έπεσε μέσα κι από τότε πήρε το όνομά του.Σύμφωνα με τον Παυσανία, ο Αλφειός ήταν κυνηγός που αγάπησε την Αρεθούσα-νύμφη των πηγών και των δασών, αλλά εκείνη δεν τον ήθελε. Για να τον αποφύγει πήγε στην Ορτυγία, νησί κοντά στις Συρακούσες και μεταμορφώθηκε από την Άρτεμη σε πηγή πλούσια σε γάργαρο νερό. Ο Αλφειός από τον μεγάλο του έρωτα μεταμορφώθηκε σε ισχυρό υποθαλάσσιο ποταμό, την ορμητικότητα του οποίου δεν μπόρεσε να εμποδίσει ούτε ο Αδρίας (Αδριατικό Πέλαγος) και μέσω των νερών της θάλασσας έφτασε στην Ορτυγία, κοντά στην αγαπημένη του.Ο Όμηρος τον αποκαλεί “ΙΕΡΟΝ ΡΟΟΝ ΑΛΦΕΙΟΙΟ”.

Πηνειός

Πηνειός ή Σαλαβριάς, ποταμός της Θεσσαλίας. Οι πηγές του βρίσκονται στην  Πίνδο. Ο Πηνειός, θεός του ομώνυμου ποταμού, κατοίκησε στην Θεσσαλία. Από την Κρέουσα (πηγή), κόρη του Ουρανού και της Γης, απόκτησε ένα γιο τον Υψέα (παραπόταμος) και μια κόρη την Στίλβη. Σύμφωνα με άλλο μύθο, ήταν πατέρας της νύμφης Δάφνης, η οποία, όταν την κυνήγησε ο θεός Απόλλωνας και την έφτασε, μεταμορφώθηκε στο ομώνυμο φυτό. Από τον Όμηρο χαρακτηρίζεται “αργυροδίνης”.

Δημοσιεύθηκε στην ΓΛΩΣΣΑ Ε΄

ΜΟΥΣΙΚΑ ΟΡΓΑΝΑ

Γνωρίστε τα μουσικά όργανα και τον ήχο που παράγουν … μέσα από τα παρακάτω βίντεο.

Ας ξεκινήσουμε το ταξίδι μας … από τα αρχαία ελληνικά μουσικά όργανα ! ΠΑΤΗΣΤΕ ΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ !

 

Συνεχίζουμε το ταξίδι μας ….. γνωρίζοντας τα παραδοσιακά μουσικά όργανα της χώρας μας ! ΠΑΤΗΣΤΕ ΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ !

Σειρά έχει η ορχήστρα ! Ας γνωρίσουμε τώρα τα μουσικά όργανα της συμφωνικής ορχήστρας ! ΠΑΤΗΣΤΕ ΠΑΝΩ ΣΤΙΣ ΕΙΚΟΝΕΣ !

Δημοσιεύθηκε στην ΓΛΩΣΣΑ Ε΄

Τραγούδια και στίχοι

Αν όλα τα παιδιά της γης
Στίχοι: Γιάννης Ρίτσος
Μουσική: Αγγελική Καψάσκη
Τραγούδι: ​Παιδική Χορωδία Σπύρου Λάμπρου

Μια βραδιά στο Πόρτο Λίλι
Στίχοι: Μαριαννίνα Κριεζή
Μουσική: Νίκος Κυπουργός
Τραγούδι: Σπύρος Σακκάς

Το «Εδώ Λιλιπούπολη» ήταν μια παιδική ραδιοφωνική σειρά που ξεκίνησε το 1976 και διήρκεσε μέχρι το 1980. Η σειρά ακουγόταν στο Τρίτο Πρόγραμμα της Ελληνικής Ραδιοφωνίας, το οποίο ήταν την περίοδο εκείνη υπό τη διεύθυνση του Μάνου Χατζιδάκι. Η εκπομπή θεωρείται στις μέρες μας «θρυλική» τόσο για την πρωτοτυπία και την ποιότητά της, όσο και για την επίδραση της στη γενικότερη περίοδο.

Ο τίτλος αντλεί το όνομα από το κλασικό βιβλίο Τα ταξίδια του Γκιούλιβερ, όπου οι Λιλιπούτιοι αναφέρονται ως μικρόσωμοι άνθρωποι. Η εκπομπή, η οποία ήταν καθημερινή, ήταν μουσικά επενδυμένη με τραγούδια ευρηματικότατων στίχων. Η Μαριανίνα Κριεζή ήταν η στιχουργός των τραγουδιών. 

Τα μικρά παιδιά
Στίχοι: Αρλέτα
Μουσική: Αρλέτα
Τραγούδι: Αρλέτα