Η ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΕΔΕΣΣΑΣ
“18 Οκτωβρίου 1912”
Η Έδεσσα πριν από την απελευθέρωση
Η Έδεσσα βρισκόταν για περισσότερα από 500 χρόνια κάτω από την οθωμανική κυριαρχία. Στις αρχές του 20ού αιώνα, ο Μακεδονικός Αγώνας βοήθησε τους Έλληνες της περιοχής να οργανωθούν και να κρατήσουν ζωντανή την ελληνική τους ταυτότητα.
Ο ελληνικός στρατός πλησιάζει
Τον Οκτώβριο του 1912 άρχισε ο Α΄ Βαλκανικός Πόλεμος. Ο ελληνικός στρατός νίκησε στο Σαραντάπορο και προχώρησε προς την Κεντρική Μακεδονία. Μετά την απελευθέρωση της Βέροιας και της Νάουσας, πλησίασε και στην Έδεσσα. Οι περισσότερες τουρκικές στρατιωτικές δυνάμεις είχαν φύγει από την πόλη. Στις 15 Οκτωβρίου 1912 οι τουρκικές αρχές παραιτήθηκαν και οι κάτοικοι της Έδεσσας ανέλαβαν τη φύλαξή της.
Η 18η Οκτωβρίου 1912
Την Πέμπτη 18 Οκτωβρίου 1912, ημέρα της γιορτής του Αγίου Λουκά, πολιούχου της Έδεσσας, τρεις Έλληνες στρατιώτες — ο Βρασίδας Λαγωνίκος, ο Νικόλαος Αγγελής και ο Νικόλαος Λιβανός — κατέλαβαν τον σιδηροδρομικό σταθμό της πόλης, ύστερα από σύγκρουση με την τουρκική φρουρά. Λίγο αργότερα έφτασε τρένο με Έλληνες πεζούς στρατιώτες, με επικεφαλής τον αξιωματικό Βασίλειο Γεννηματά. Την ίδια ώρα, μια πομπή με τον μητροπολίτη και τις τουρκικές αρχές κατευθύνθηκε προς τον σταθμό.
Η επίσημη παράδοση της πόλης
Στις 11 το πρωί, ο Τούρκος δήμαρχος Αλή Ριζά παρέδωσε επίσημα την Έδεσσα στον ελληνικό στρατό. Έτσι, στις 18 Οκτωβρίου 1912, η πόλη μας απελευθερώθηκε. Η απελευθέρωση της Έδεσσας ήταν αποτέλεσμα των αγώνων των κατοίκων της και της προέλασης του ελληνικού στρατού.









