Δημοσιεύθηκε στην 25 ΜΑΡΤΙΟΥ

Ελληνική Επανάστασης του 1821

Η επέτειος των 200 χρόνων από την αρχή της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 πλησιάζει.

Το 2021 συμπληρώνονται 200 χρόνια από την Επανάσταση του 1821, η οποία αποτέλεσε την ιδρυτική πράξη του ελληνικού κράτους και μεγαλύτερο γεγονός της νεότερης ελληνικής ιστορίας.

Μέσα από δυο εξαιρετικές ιστοσελίδες ας γνωρίσουμε καλύτερα αυτή την ηρωική περίοδο της ελληνικής ιστορίας . 

  1. ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ 1821 

Μια ιστοσελίδα για όλους , τους μικρούς και τους μεγάλους που θέλουν να γνωρίσουν τους ήρωες και τις ηρωίδες της Επανάστασης του 1821 . 

ΠΑΤΗΣΤΕ ΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ 

2. ΨΗΦΙΑΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

Η Βιβλιοθήκη της Βουλής των Ελλήνων , δεν θα μπορούσε να μείνει αμέτοχη στο πνεύμα της εθνεγερσίας. Δημιούργησε ένα σημείο όπου συγκεντρώνει πηγές γύρω από το 1821, μιας και είναι θεματοφύλακας ποικίλων τεκμηρίων, σπάνιων, πολύτιμων και σημαντικών, που αφορούν το 1821.

 ΠΑΤΗΣΤΕ ΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ 

Δημοσιεύθηκε στην ΓΛΩΣΣΑ Ε΄, ΕΞ ΑΠΟΣΤΑΣΕΩΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ Ε΄ ΤΑΞΗ, ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ Ε΄

ΜΕΓΑΛΗ ΣΑΡΑΚΟΣΤΗ

 

Καθαρή Δευτέρα

Την Καθαρή Δευτέρα οι άνθρωποι ξεχύνονται στην ύπαιθρο, πετάνε χαρταετούς, τρώνε νηστίσιμα – όπως τα θαλασσινά, τις ελιές, τον ταραμά, το χαλβά και φυσικά λαγάνα. Η λαγάνα είναι ένα ψωμί, το οποίο έχει φτιαχτεί βιαστικά από τις νοικοκυρές για να το πάρουν μαζί τους στην εξοχή. Είναι πλατύ, γιατί δεν έχουν χρησιμοποιήσει ούτε προζύμι ούτε μαγιά, κι έτσι δεν μπόρεσε να φουσκώσει.Τη λέμε Καθαρή Δευτέρα, γιατί σε πιο παλιές εποχές τη μέρα αυτή οι νοικοκυρές καθάριζαν τα μαγειρικά τους σκεύη από τα λίπη. Λόγω της νηστείας δεν θα ξαναμαγείρευαν κρέας μέχρι την Κυριακή του Πάσχα. Ακόμη λέμε ότι αυτή τη μέρα γιορτάζουμε τα Κούλουμα. Κατά μια εξήγηση Κούλουμα σημαίνει αφθονία από σαρακοστιανούς μεζέδες.Το πέταγμα του χαρταετού συμβολίζει την ανάταση της ψυχής κατά την Σαρακοστή. Γι αυτό συνηθίζεται να πετούν τα παιδιά τον χαρταετό. 

 ΠΑΤΗΣΤΕ ΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ 

Η Μεγάλη Σαρακοστή ξεκινά από την Καθαρή Δευτέρα και τελειώνει το βράδυ του Μεγάλου Σαββάτου.

Η Σαρακοστή είναι μια μεγάλη περίοδος νηστεία της Χριστιανικής Εκκλησίας. Μας προετοιμάζει να δεχτούμε με καθαρή καρδιά τα Πάθη και την Ανάσταση του Χριστού. Οι άνθρωποι νηστεύουν όχι μόνο από το κρέας  αλλά και τα γαλακτοκομικά προϊόντα  και τα αυγά. Τρώμε ρύζι, όσπρια, χόρτα κτλ. Παλιότερα οι άνθρωποι σταματούσαν να τρώνε κρέας, γιατί στο τέλος του χειμώνα τα αρνάκια ήταν ακόμη μικρά και έπρεπε να τους δώσουν την ευκαιρία να μεγαλώσουν. Ακόμη, για λόγους θρησκευτικούς, έπρεπε να στερηθούν κάποια πράγματα που τους ευχαριστούσαν ιδιαίτερα, για να μπορούν να φάνε το κρέας με περισσότερη ευχαρίστηση το Πάσχα. Αυτή τη στέρηση τη λέμε εγκράτεια.

Το έθιμο της κυρά Σαρακοστής

 

  1. Τον καιρό που δεν υπήρχαν ημερολόγια, οι άνθρωποι είχαν βρει έναν άλλο τρόπο για να μετρούν τις 49 μέρες πριν από το Πάσχα, που διαρκούσε η Μεγάλη Σαρακοστή. Έπαιρναν μια κόλλα χαρτί και σχεδίαζαν μια γυναίκα σαν καλόγρια αλλά με επτά πόδια. Έχει επτά πόδια, όσα και οι εβδομάδες της Σαρακοστής και κάθε Σάββατο κόβεται και ένα πόδι.Το τελευταίο πόδι το έκοβαν το Μεγάλο Σάββατο, το έβαζαν σ’ ένα ξερό σύκο ή καρύδι κι όποιος το έβρισκε του ‘φερνε γούρι. Επίσης η Κυρά Σαρακοστή αναπαρίσταται με τα χέρια σταυρωμένα (λόγω ότι η Σαρακοστή είναι περίοδος προσευχής) και χωρίς στόμα (λόγω της νηστείας).
  2. Σε άλλα μέρη της Ελλάδας, η κυρά Σαρακοστή δεν ήταν φτιαγμένη από χαρτί αλλά από ζυμάρι. Το ζυμάρι φτιαχνόταν από αλεύρι, αλάτι και νερό.

      3. Μια τρίτη παραλλαγή θέλει την κυρά Σαρακοστή φτιαγμένη από πανί και γεμισμένη µε πούπουλα.

      4. Στον Πόντο, κρέμαγαν από το ταβάνι μια πατάτα ή ένα κρεμμύδι που πάνω του είχε καρφωμένα εφτά φτερά κότας, το ημερολόγιο αυτό το ονόμαζαν «κουκουρά». Κάθε εβδομάδα αφαιρούσαν ένα φτερό κι έτσι μέτραγαν το χρόνο μέχρι την Ανάσταση.

Παραδοσιακό τραγούδι για το έθιμο της «Κυράς Σαρακοστής»

 Την Κυρά Σαρακοστή που είναι έθιμο παλιό
οι γιαγιάδες μας τη φτιάχναν με αλεύρι και νερό.

Για στολίδι της φορούσαν στο κεφάλι της σταυρό
και το στόμα της ξεχνούσαν γιατί νήστευε καιρό.

Και μετρούσαν τις ημέρες με τα πόδια της τα εφτά
κόβαν ένα τη βδομάδα, μέχρι νά ‘ρθει η Πασχαλιά.

ΕΙΚΟΝΕΣ ΤΗΣ ΚΥΡΑ -ΣΑΡΑΚΟΣΤΗΣ

Το έθιμο της “Λάμκας”

Το έθιμο της “Λάμκας” ανάγεται σε πολύ παλαιά χρόνια και επιβιώνει έως τις μέρες μας. Την Κυριακή της Τυροφάγου (τελευταία Κυριακή της Αποκριάς) όλη η οικογένεια συγκεντρώνονταν στο σπίτι του παππού ή του προπάππου, του “Πατριάρχη” δηλαδή. Η συγκέντρωση αυτή ήταν μία συμβολική οικογενειακή εκδήλωση, όπου να νεώτερα μέλη της, έδειχναν τον σεβασμό τους προς τον πρεσβύτερο. Αντάλλασσαν ευχές ενόψει της Σαρακοστής και ζητούσαν συγχώρεση για τα μικρά ή μεγάλα τους λάθη. Στην συνέχεια ο παππούς έδενε σ’ ένα καλάμι ή στον πλάστη, μία κλωστή από την οποία κρεμούσε ένα βρασμένο αυγό και το κουνούσε. Τα μικρά παιδιά της οικογένειας προσπαθούσαν να πιάσουν με το στόμα το αυγό. Το παιδί που το κατόρθωνε κέρδιζε το χειροκρότημα όλων και ο παππούς του έδινε ένα συμβολικό δώρο σαν επιβράβευση. Έτσι μ’ αυτή την συμβολική εκδήλωση η οικογένεια ετοιμάζονταν να μπει στην Σαρακοστή “καθαρή” από μικρές ή μεγάλες “αμαρτίες” και να προετοιμαστεί για τη μεγάλη γιορτή της Ορθοδοξίας το Πάσχα. Λέγεται ότι συμβολικά το στόμα σφραγίζει με το αυγό και ανοίγει με το αυγό το Πάσχα (κόκκινα αυγά). 

Δημοσιεύθηκε στην ΓΛΩΣΣΑ Ε΄

ΧΑΡΤΑΕΤΟΙ

Ο χαρταετός είναι μια ελαφριά κατασκευή η οποία πετάει με τη βοήθεια του αέρα. Ο χαρταετός κρατιέται απ’ αυτόν που τον πετάει μέσω της καλούμπας.
Η συνήθεια του πετάγματος χαρταετού προέρχεται από την Κίνα πιθανότατα. Είναι δημοφιλής σήμερα στην Κίνα, στην Ιαπωνία, στην Ινδία, στην Ταϊλάνδη και στο Αφγανιστάν.
Στην Ελλάδα το πέταγμα του χαρταετού είναι μέρος των εθίμων της Καθαράς Δευτέρας και συγκεκριμένα του εορτασμού της -τα κούλουμα. Ο σκελετός των χαρταετών κατασκευάζεται είτε από ελαφρύ ξύλο είτε από πλαστικό, ενώ το μέρος που φέρνει αντίσταση στον αέρα από πλαστικό φύλλο ή χαρτί. Ο πρώτος χαρταετός πιστεύετε πως κατασκευάστηκε στην Κίνα το 1000 π.Χ. αν και η πρώτη γραπτή μαρτυρία είναι για τον 4ο αιώνα π.Χ. Στην συνέχεια οι Κινέζοι πέρασαν σε πρακτικές εφαρμογές των χαρταετών. Συγκεκριμένα είχε βάλει έναν διαγωνισμό για τον πρώτο που θα κατάφερνε να πετάξει με έναν χαρταετό (αν και όχι φτιαγμένος από χαρτί), όπου ο νικητής θα κέρδιζε την ελευθερία του.

Σε νεότερα χρόνια, οι χαρταετοί χρησιμοποιούνταν και για κατασκοπευτικούς σκοπούς σε στρατιωτικές εγκαταστάσεις των αντιπάλων. Ταυτόχρονα, τοπογραφικές πτήσεις εκτελούνταν από Κινέζους για να υπολογίσουν την ακριβή τοποθεσία του παλατιού το οποίο ήταν απόρρητο στην Κίνα της εποχής εκείνης. Και στην αρχαία Ελλάδα υπήρχαν δείγματα χαρταετών. Ο Αρχύτας έκανε μελέτες πάνω στις πτήσεις χαρταετών, τις οποίες αργότερα συμβουλεύθηκε ο Γαλιλαίος. Επίσης, αγγειογραφίες της εποχής εκείνης (4ος π.Χ. αιώνας) δείχνουν νεαρά να πετάει χαρταετό. Στην Ευρώπη υπάρχουν πολλές αναφορές στους χαρταετούς, αλλά όλες μετά το 1400 μ.Χ. Πιο συγκεκριμένα, πιστεύετε ότι στην Ευρώπη ήρθε ο χαρταετός από την Ασία, έπειτα από την επίσκεψη Χριστιανών μοναχών.

Οι ονομασίες του χαρταετού στις διάφορες χώρες:

Στην Αγγλία, ονομάζεται kite, το οποίο είναι το όνομα ενός υπέροχου πουλιού

Στην Ιαπωνία, τακο που σημαίνει χταπόδι και έχει να κάνει με τους πολλούς σπάγγους που κρέμονται από αυτόν.

Στο Μεξικό τον ονομάζουν papalote που σημαίνει πεταλούδα

Στη Γερμανία, Drachen που σημαίνει δράκος

Στην χώρα μας, πέρα από την κλασσική ονομασία χαρταετός, στη Θράκη τον λένε και πετάκι, ενώ στα Επτάνησα και φυσούνα.

ΑΚΟΥΣΤΕ  : Χαρταετοί , του Μ. Θεοδωράκη 

Δημοσιεύθηκε στην ΓΛΩΣΣΑ Ε΄

ΑΠΟΚΡΙΑ

ΑΠΟΚΡΙΑ είναι …

Το καρναβάλι έχει τις ρίζες του στην αρχαιότητα. Οι μάσκες που φοράμε τις Απόκριες, δεν είναι άλλο από μια εξέλιξη των αρχαίων προσωπείων που φορούσαν οι ηθοποιοί, όταν έπαιζαν στις θεατρικές παραστάσεις που δίνονταν προς τιμήν του θεού Διονύσου.

Η  λέξη «Απόκριες» είναι σύνθετη από τις λέξεις «από» και «κρέας». Σημαίνει δηλαδή, την αποχή από το κρέας την τελευταία εβδομάδα του τριωδίου, που μας προετοιμάζει για τη νηστεία της Σαρακοστής. Ανάλογη με την ελληνική λέξη Αποκριά είναι και η λατινική λέξη Καρναβάλι (Carneval, Carnevale, από τις λέξεις Carne=κρέας και Vale=περνάει)

Οι Απόκριες διαρκούν 3 εβδομάδες, γι’ αυτό και η περίοδος αυτή ονομάζεται Τριώδιο.

  1. Η πρώτη εβδομάδα των Αποκριών λέγεται και «Προφωνή», επειδή παλιά προσφωνούσαν, δηλαδή διαλαλούσαν ότι άρχιζαν οι Απόκριες.
  2. Η δεύτερη εβδομάδα λέγεται «Κρεατινή» ή της Κρεοφάγου, επειδή έτρωγαν κρέας και δεν νήστευαν ούτε την Τετάρτη ή την Παρασκευή.
  3. Η τρίτη εβδομάδα λέγεται «Τυρινή ή της Τυροφάγου», επειδή έτρωγαν γαλακτοκομικά προϊόντα.

Στη μέση της Αποκριάς, βρίσκεται και η «Τσικνοπέμπτη». Την ημέρα αυτή συνηθίζεται να τρώμε ψητό κρέας στα κάρβουνα, εξ ου και το όνομά της, από τον καπνό που ονομάζεται «τσίκνα».

ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΞΑΚΟΥΣΤΑ ΚΑΡΝΑΒΑΛΙΑ

 Ήθη και έθιμα της Αποκριάς 

ΠΑΤΡΑ

Το καρναβάλι πραγματοποιείται εδώ και 160 χρόνια. Είναι φυσικά επηρεασμένο από τις παραδόσεις και άλλων λαών,  αλλά  αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα της Ευρώπης. Το πατρινό καρναβάλι περιλαμβάνει τη μεγάλη παρέλαση των καρναβαλιστών, μικρών και μεγάλων, τα μπορμπούλια, το σοκολατοπόλεμο, δεκάδες άρματα, χαρούμενες μελωδίες, βεγγαλικά και φυσικά το κάψιμο του βασιλιά καρνάβαλου την τελευταία Κυριακή της Αποκριάς.

ΝΑΟΥΣΑ

 Ένα έθιμο από τα χρόνια της τουρκοκρατίας αναβιώνει κάθε χρόνο στην περιοχή της Νάουσας. Πρωταγωνιστούν οι «Μπούλες» (άντρες ντυμένοι γυναικεία) και οι «Γενίτσαροι«. Το έθιμο αυτό περιλαμβάνει μεταμφίεση ΜΟΝΟ των νέων ανδρών, μουσικά και χορευτικά δρώμενα. Οι συμμετέχοντες κατεβαίνουν ομαδικά στην πλατεία με τη συνοδεία οργάνων για να χορέψουν. Επίσης φοράνε παραδοσιακές στολές και μάσκες και οι χοροί τους είναι βγαλμένοι από τη λαϊκή παράδοση και ιστορία της περιοχής. Το δρώμενο Γενίτσαροι και Μπούλες, χρονολογείται από τον 18ο αιώνα! Ο Γενίτσαρος φοράει φουστανέλα και τσαρούχια, ενώ η φορεσιά του στολίζεται με πολλές σειρές από βαριά και λεπτοδουλεμένα ασημένια νομίσματα. Η μεταμφίεση ολοκληρώνεται με μία μάσκα από πανί, κερωμένο στην εσωτερική πλευρά και στοκαρισμένο στην εξωτερική, με ζωγραφιστό μουστάκι. Τον ρόλο της Μπούλας υποδύεται πάντα άνδρας ντυμένος με φαρδιά γυναικεία ρούχα. Έως την Καθαρά Δευτέρα, το νταούλι και ο ζουρνάς ακούγονται διαρκώς σε κάθε γειτονιά της Νάουσας, συνοδεύοντας τα «μπουλούκια» των Γενίτσαρων.

ΞΑΝΘΗ

 

Το Ξανθιώτικο Καρναβάλι είναι από τα πλέον φημισμένα στην Ελλάδα και στα Βαλκάνια. Κάθε χρόνο στην περίοδο του τριωδίου διοργανώνονται δεκάδες εκδηλώσεις για μικρούς και μεγάλους. Το Ξανθιώτικο Καρναβάλι έχει να επιδείξει μια σειρά εκδηλώσεων γύρω από τη μουσική, το χορό και το θέατρο, εκθέσεις με εικαστικό ή άλλο περιεχόμενο, διαλέξεις, παρουσιάσεις βιβλίων και προβολές ταινιών. Ένα από τα πιο γνωστά έθιμα είναι το λεγόμενο «Κάψιμο του Τζάρου». Ο Τζάρος ή Τζάρους κατά τους κατοίκους της Ανατολικής Θράκης , ήταν ένα κατασκευασμένο ανθρώπινο ομοίωμα, τοποθετημένο πάνω σε ένα σωρό από πουρνάρια. Στο τέλος  οι κάτοικοι καίνε τον Τζάρο για να μην υπάρχουν ψύλλοι το καλοκαίρι, σύμφωνα με την παράδοση. Στη συνέχεια ρίχνουν εκατοντάδες πυροτεχνήματα.

ΚΟΖΑΝΗ 

Ιδιαίτερο γνώρισμα της κοζανίτικης Αποκριάς είναι οι φανοί, φωτιές που ανάβουν στις γειτονιές της πόλης, ενώ γύρω τους στήνεται υπαίθριο γλέντι υπό τους ήχους χάλκινων πνευστών. Εκεί ακούγονται τα Ξανιέντραπα, τραγούδια με σκωπτικούς στίχους που έχουν σκοπό τη διακωμώδηση γραφικών χαρακτήρων της πόλης, Κλέφτικα, αλλά και τραγούδια της ξενιτιάς και της αγάπης.

ΓΑΛΑΞΙΔΙ

Στο Γαλαξίδι, την Καθαρή Δευτέρα παίζουν «αλευροπόλεμο». Αυτό το έθιμο διατηρείται από το 1801. Εκείνα τα χρόνια, παρόλο που το Γαλαξίδι τελούσε υπό την τουρκική κατοχή, όλοι οι κάτοικοι περίμεναν τις Αποκριές για να διασκεδάσουν και να χορέψουν σε κύκλους. Ένας κύκλος για τις γυναίκες, ένας για τους άντρες. Φορούσαν μάσκες ή απλώς έβαφαν τα πρόσωπά τους με κάρβουνο. Στη συνέχεια προστέθηκε το αλεύρι, το λουλάκι, το βερνίκι των παπουτσιών και η ώχρα. Στο μουντζούρωμα συμμετέχουν όλοι, ανεξαιρέτως ηλικίας.

ΘΗΒΑ 

Ο “βλάχικος γάμος” της Θήβας

Κάθε Καθαρή Δευτέρα γίνεται αναπαράσταση του Βλάχικου Γάμου. Είναι ένα έθιμο που έχει τις ρίζες περίπου στο 1830, μετά την απελευθέρωση των ορεινών περιοχών. Οι Βλάχοι, δηλαδή οι τσοπάνηδες από τη Μακεδονία, την Ήπειρο, τη Θεσσαλία και τη Ρούμελη, εγκατέλειψαν τότε την άγονη γη τους και βρήκαν γόνιμο έδαφος νοτιότερα. Η γιορτή ξεκινά την Τσικνοπέμπτη, συνεχίζεται την Κυριακή το απόγευμα με το χορό των συμπεθέρων και το προξενιό στην κεντρική πλατεία της πόλης. Την επόμενη γίνονται τα αρραβωνιάσματα του ζευγαριού, η παράδοση των προικιών, το ξύρισμα γαμπρού και το στόλισμα της νύφης. Βλάχα είναι η γυναίκα που ζει στο χωριό και η κύρια ασχολία της είναι να είναι βοσκοπούλα. Στις μέρες µας, δύο άντρες υποκρίνονται το ευτυχές ζευγάρι. Η διαδικασία του γάµου ξεκινάει µε το ζευγάρι, συνοδευόμενο από «συγγενείς», να πηγαίνει στην κεντρική πλατεία της πόλης. Όλοι οι άνθρωποι συμμετέχουν και ντύνονται µε παραδοσιακές στολές. Μετά την άφιξη του ζευγαριού, συνοδευόμενο από παραδοσιακή μουσική που παίζεται από παραδοσιακά όργανα, η τελετή του γάμου γίνεται µε έναν «ιερέα» και ένα κουμπάρο . Ακολουθεί γλέντι με πολύ μουσική και χορό ! 

ΤΟ ΠΙΟ ΓΝΩΣΤΟ ΑΠΟΚΡΙΑΤΙΚΟ ΕΘΙΜΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΓΑΙΤΑΝΑΚΙ

Πλέκοντας κορδέλες στο Γαϊτανάκι! ΠΑΤΗΣΤΕ ΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ! 

Από τα πιο γνωστά πανελλαδικά έθιμα, που διατηρούνται αυτούσια ως τις μέρες μας, είναι το γαϊτανάκι. Το γαϊτανάκι είναι ένας χορός που δένει απόλυτα με το χρώμα και το κέφι της αποκριάς.

Δεκατρία άτομα χρειάζονται γι’ αυτόν το χορό. Ο ένας κρατά ένα μεγάλο στύλο στο κέντρο, από την κορυφή του οποίου κρέμονται 12 μακριές κορδέλες, διαφορετικού χρώματος η καθεμιά. Οι κορδέλες αυτές λέγονται γαϊτάνια και δίνουν το όνομά τους στο έθιμο. Οι υπόλοιποι δώδεκα χορευτές κρατούν από ένα γαϊτάνι και χορεύουν σε ζευγάρια. Καθώς κινούνται γύρω από το στύλο, κάθε χορευτής εναλλάσσεται με το ταίρι του κι έτσι πλέκουν τις κορδέλες πάνω του δημιουργώντας χρωματιστούς συνδυασμούς. Όταν πια οι κορδέλες τυλιχτούν στο στύλο και οι χορευτές χορεύουν όλο και πιο κοντά σε αυτόν, τότε ο χορός τελειώνει και το στολισμένο γαϊτανάκι μένει να θυμίζει το αποκριάτικο πνεύμα.

Δημοσιεύθηκε στην ΓΕΩΓΡΑΦΙΑ Ε΄

ΗΦΑΙΣΤΕΙΑ

Τι είναι και πώς δημιουργούνται τα Ηφαίστεια;

Το ηφαίστειο είναι ένα άνοιγμα του φλοιού της Γης απ’ όπου βγαίνουν αέρια και λιωμένα πετρώματα (μάγμα, η πυκνόρρευστη μάζα που βρίσκεται στο εσωτερικό της γης κάτω από το στερεό φλοιό της) από τα βαθιά καυτά στρώματα.

Η αιτία της δημιουργίας ηφαιστείων πρέπει να αναζητηθεί στην κίνηση των λιθοσφαιρικών πλακών .

Όταν δύο πλάκες πλησιάζουν μεταξύ τους, η μία βυθίζεται κάτω από την άλλη, λιώνει και μετατρέπεται σε μάγμα.

Από το εσωτερικό της γης ανεβαίνει το μάγμα, που συγκεντρώνεται στους μαγματικούς θαλάμους.

Οι μαγματικοί θάλαμοι μπορεί να παραμείνουν σφραγισμένοι για εκατοντάδες χρόνια, ώσπου η πίεση να αυξηθεί αρκετά ώστε να δημιουργηθεί ένα άνοιγμα (μια ρωγμή). Τότε το μάγμα βρίσκει διέξοδο προς την επιφάνεια, βγαίνοντας είτε ήπια είτε βίαια. Το μάγμα βγαίνει με τη μορφή λάβας σταδιακά, ψύχεται και στερεοποιείται. Έτσι δημιουργούνται τα ηφαίστεια.

Τα ηφαίστεια εκτοξεύουν ακόμη και στάχτες.

Λάβα και στάχτη παγώνουν και στοιβάζονται γύρω από το άνοιγμα κι έτσι το ηφαίστειο παίρνει το σχήμα κώνου (χωνιού).

Tα ηφαίστεια διακρίνονται σε:

  • ενεργά
  • ανενεργά ή σβησμένα

Ενεργά ονομάζουμε τα ηφαίστεια που δρουν και σήμερα ή έδρασαν κατά τους ιστορικούς χρόνους (ιστορικά χρόνια: τα χρόνια για τα οποία υπάρχουν ιστορικές μαρτυρίες).

Ανενεργά ή σβησμένα ονομάζουμε εκείνα που δεν έδρασαν ποτέ κατά τους ιστορικούς χρόνους.

Στην Ελλάδα υπάρχουν σήμερα 39 ηφαίστεια με μεγαλύτερα της Σαντορίνης, της Νισύρου, της Μήλου και των Μεθάνων.

ΠΑΤΗΣΤΕ ΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ

Η ιστορία του Ηφαιστείου της Σαντορίνης

Το ηφαίστειο της Σαντορίνης ξεκινάει τη δραστηριότητα του πριν από 2,5 εκατομμύρια χρόνια και συνεχίζεται μέχρι σήμερα.

Το ηφαίστειο που αποτελεί μέρος του ηφαιστειακού τόξου του Αιγαίου, ευθύνεται για την καταστροφή του Μινωικού πολιτισμού. (1650 π. Χ.)

Το τσουνάμι που δημιουργήθηκε τότε έφτασε στην Αφρική. Μάλιστα παρουσιάζει και την μεγαλύτερη καλντέρα του κόσμου (κρατήρας που δημιουργήθηκε από την κατάρρευση του θαλάμου του μάγματος), ύψους 300 μέτρων και διαμέτρου 11 χλμ.

ΠΑΤΗΣΤΕ ΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ

Εντυπωσιακές εικόνες από το ηφαίστειο  Κιλαουέα της Χαβάης. 

ΠΑΤΗΣΤΕ ΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ

Δημοσιεύθηκε στην ΓΛΩΣΣΑ Ε΄

Μυστήρια – επιστημονική φαντασία

Όνειρα για ταξίδια στ’ αστέρια

Πατήστε πάνω στις εικόνες για να δείτε ένα  ερμηνευτικό λεξιλόγιο  με όρους του μαθήματος.

Ταξίδι στον Άρη – ένα ταξίδι χωρίς επιστροφή (;)

Ο άνθρωπος από τότε που πρωτοσήκωσε το κεφάλι του ψηλά και αντίκρυσε τ’ άστρα, ονειρεύεται τη στιγμή που θα καταφέρει να ταξιδέψει σ’ αυτά. Αυτό το όνειρό του μάλλον θα γίνει πραγματικότητα στο σύντομο μέλλον… Ήδη εδώ και χρόνια επεξεργάζεται ένα σχέδιο για το πώς θα κατοικήσει τον πλανήτη Άρη. Γιατί όμως διάλεξε τον Άρη και όχι κάποιον άλλον πλανήτη;

Από τεχνική άποψη, οι λόγοι που καθιστούν τον Άρη ιδανικό για εγκατάσταση είναι απλοί:

  • βρίσκεται σχετικά κοντά,
  • διαθέτει υπόγεια αποθέματα νερού και ατμόσφαιρα,
  • οι μέρες του διαρκούν λίγο περισσότερο από τις γήινες -για την ακρίβεια 24 ώρες, 39 λεπτά και 35 δευτερόλεπτα,
  • η θερμοκρασία του δεν είναι υπερβολικά υψηλή ή χαμηλή και
  • η βαρύτητά του είναι μόλις 38% μικρότερη από της Γης.

Ο «πατέρας» του προγράμματος εποικισμού του Αρη «Mars One», Mπανς Λάνσντορπ ελπίζει ότι κάποια μέρα οι άνθρωπου θα κατοικούν σε ιπτάμενα μπαλόνια γύρω από την ατμόσφαιρα της Αφροδίτης και προετοιμάζει την πρώτη αποστολή ανθρώπων στον Άρη, χωρίς επιστροφή, που θα γίνει το 2031.

Χαμένοι πολιτισμοί – Ατλαντίδα

ΠΑΤΗΣΤΕ ΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ ΚΑΙ ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΜΥΘΟ ΤΗΣ ΧΑΜΕΝΗΣ ΑΤΛΑΝΤΙΔΑΣ

Ο μύθος της Ατλαντίδας

Ο θρύλος για τη χαμένη Ατλαντίδα είναι ξακουστός σ΄ όλο το κόσμο. Στις παραδόσεις διαφόρων λαών μνημονεύεται σαν ένα μεγάλο νησί, με αναπτυγμένο πολιτισμό, που καταποντίστηκε στη θάλασσα, ή σα μια μεγάλη χώρα, που άνοιξε η γη και την κατάπιε! Κι όσοι αναφέρονταν σ’ αυτή πίστευαν πως είναι απόγονοι των κατοίκων της. Όσοι ασχολήθηκαν με την Ατλαντίδα, ξεκίνησαν με το ερώτημα: Πρόκειται για μυθική ή πραγματική χώρα;

Από τα πανάρχαια χρόνια αποτελούσε αίνιγμα και μυστήριο. Σε πoιο χώρο βρισκόταν; Τί είδους χώρα ήταν η Ατλαντίδα; Ποιοι άνθρωποι την κατοικούσαν; Τι πολιτισμό ανέπτυξαν; Πώς εξαπλώθηκε η φήμη τους παντού; Ποιες ήταν οι δοξασίες τους, τα ήθη και έθιμά τους, οι νόμοι τους, η θρησκεία, η παιδεία και η κουλτούρα τους; Ποιοι ήταν οι αρχηγέτες τους; Πως την κυβερνούσαν;

Υπήρξε στ’ αλήθεια ο τόπος με τους μεγαλοπρεπείς ναούς, τα βασιλικά μέγαρα, τα λιμάνια και τα ναυπηγεία που περιγράφει ο Πλάτωνας (427-347 π.Χ.) στον «Κριτία» και στον «Τίμαιο» ή ήταν απλώς ένας αρχαίος μύθος;

Σχηματισμός Ατλαντίδας

Η πρώτη γνωστή αναφορά για την Ατλαντίδα και τον πολιτισμό της μας δίνεται από τον Πλάτωνα, ο οποίος έζησε από το 428 έως το 348 π.Χ. Ο Πλάτωνας μας αφηγείται ότι οι Άτλαντες ήταν ένας λαός με υπερφυσικές ικανότητες και θεϊκή καταγωγή, που ζούσαν ειρηνικά σε ένα εύφορο νησί πέρα από τις Πύλες των Ηρακλειδών. Στην αρχαιότητα, οι Ηράκλειες Πύλες ήταν τα στενά του Γιβραλτάρ, άρα πιθανότατα βρισκόταν κάπου ανάμεσα στην Ευρώπη και την Αμερική.

Ο Πλάτωνας βέβαια δεν ήξερε την Ατλαντίδα. Αυτά που περιγράφει στα βιβλία του, ήταν σημειώσεις που του τις έδωσε ο Κριτίας, ο οποίος τις είχε από τον παππού του που τις πήρε από το Σόλωνα. Ο Σόλωνας (639 – 559 π.Χ.) είχε επισκεφτεί την Αίγυπτο, όπου εκεί οι ιερείς της Σάιδας του αποκάλυψαν τα πανάρχαια μυστικά που ήταν γραμμένα σε πλάκες με ιερογλυφικά. Οι ιερείς της Σάιδας, αρχαιότατης θρησκευτικής πρωτεύουσας της Αιγύπτου, είπαν στο Σόλωνα ότι οι Άτλαντες, ήρθαν από τα Δυτικά, από το μεγάλο ωκεανό.

Οι Άτλαντες σταδιακά άρχισαν να χάνουν τη θεϊκή τους δύναμη όταν κυριεύτηκαν από ανθρώπινες αδυναμίες κι αποφάσισαν να στραφούν ενάντια σε άλλους εύπορους λαούς με σκοπό την υποταγή. Γι΄ αυτό ταξίδεψαν προς τη Μεσόγειο, ώσπου συναντήθηκαν με τους παντοδύναμους και γενναίους Αθηναίους, από τους οποίους ηττήθηκαν για πρώτη φορά. Μετά από εξαντλητικές όμως μάχες, οι Αθηναίοι τελικά λύγισαν. Οι θεοί τότε εξοργίστηκαν με τους Άτλαντες, κι αποφάσισαν να τους τιμωρήσουν με παντοτινό αφανισμό. Τόσο μεγάλη ήταν η οργή, που τους κατάστρεψαν μέσα σε μία μόνο νύχτα, αφήνοντας πίσω μόνο μάζες από λάσπη και πυκνούς καπνούς.

Πώς ήταν η Ατλαντίδα;

Η Ατλαντίδα ήταν μια χώρα με μεγάλες και πλούσιες πεδιάδες και με άφθονη χλωρίδα και πανίδα.Το υπέδαφος ήταν γεμάτο με χρυσάφι. ασήμι και άλλα μέταλλα, μεταξύ των οποίων και ένας μυστηριώδης ορείχαλκος, για τον οποίο ο Πλάτωνας γράφει ότι άστραφτε σαν φλόγα. Στο νότιο άκρα της ηπείρου οι βασιλείς έκτισαν μια μεγαλόπρεπη πόλη αντάξιο της δύναμης και του πλούτου της χώρας, την οποίο και καλλώπιζαν συνεχώς, προσπαθώντας ο καθένας να ξεπεράσει τον προηγούμενο.Η Ατλαντίδα , σύμφωνα με τον Πλάτωνα , είχε κυκλικό σχήμα και ήταν χτισμένη πάνω σε έναν λόφο τον οποίο περιέβαλαν τρία (3) κυκλικά κανάλια σαν τάφροι. Αρχικά ήταν αδιαπέραστα, πολλές γενιές αργότερα τα κανάλια ενώθηκαν με γέφυρες και τούνελ αρκετά μεγάλα ώστε να περνά μια τριήρης. Κάθε πέρασμα προς την πόλη φρουρούνταν με πύλες και πύργους και τείχη περιτριγύριζαν κάθε δακτύλιο γης. Τα τείχη ήταν κατασκευασμένα από κόκκινη, μαύρη και άσπρη πέτρα που έβγαλαν από τις τάφρους και ήταν επικαλυμμένα με μπρούντζο, κασσίτερο και ορείχαλκο αντίστοιχα.

Τοποθεσία – πολιτισμός

Η πιθανή τοποθεσία της Ατλαντίδας, σύμφωνα με κάποιους βρίσκεται κοντά στην Ισλανδία. Άλλοι ερευνητές υποστηρίζουν έντονα πως το νησί βρισκόταν δυτικά από τις Ηράκλειες στήλες (στενά του Γιβραλτάρ). Μία ακόμη άποψη, από τις επικρατέστερες, είναι πως η Ατλαντίδα τοποθετείται κάπου στον ελλαδικό χώρο και πιο συγκεκριμένα : 1) στο νησί της Κρήτης ( Κνωσός- Μινωικός πολιτισμός) ή 2) στο εσωτερικό του νησιού της Σαντορίνης.

Ο Πλάτωνας στα γραπτά του μας περιγράφει μια ουτοπική κοινωνία με πλούτο, γνώση, προηγμένη τεχνολογία και μηχανική τελειότητα. Οι Άτλαντες είχαν κατασκευάσει πτητικές μηχανές, όπως επίσης υπερόπλα και τα πλοία τους ήταν αυτοκινούμενα χωρίς πηδάλια και κυβερνήτες. Επίσης, μαθαίνουμε ότι οι κάτοικοί της ζούσαν σε αρμονία με τη φύση. Σύμφωνα με το κινούμενο σχέδιο, οι Άτλαντες διέθεταν θεραπευτικές ιδιότητες και μιλούσαν πολλές γλώσσες. Στην ευρύτερη πόλη υπήρχαν αναρίθμητα κτίρια απαράμιλλης ομορφιάς. Η χώρα ήταν πλούσια σε ορυκτά και μέταλλα, η βιομηχανία και το εμπόριο και η επιστήμη ανθούσαν, με τα στοιχεία που έδωσε ο Πλάτωνας υπολογίζετε ότι ο στρατός ήταν περίπου 1.210.000 άντρες που αυτός ο αριθμός προϋποθέτει πληθυσμό πολλών εκατομμυρίων. Για πολλές γενιές η καρδιά τους ήταν ειλικρινής και ευγενική και εξέφραζαν καλοσύνη και σοφία.

Ο μύθος της καταστροφής της Ατλαντίδας

1η εκδοχή

Η εξελιγμένη τεχνολογία των Ατλάντιων καθώς και η αλαζονική τους στάση προκάλεσε το μένος των θεών, οι οποίοι προκάλεσαν την καταστροφή του νησιού, καταποντίζοντάς το στα βάθη της θάλασσας. Σύμφωνα με τη διήγηση του Σόλωνα η καταγωγή της Ατλαντίδος ήταν πολύ αρχαία και αναγόταν στην εποχή που οι θεοί μοίρασαν τη γη μεταξύ τους. Η ανθρώπινη φύση υπερίσχυσε, όπως αναφέρει ο Πλάτωνας, και οι Ατλάντειοι άρχισαν να εμφανίζουν κατώτερα χαρακτηριστικά: η φιλοδοξία. η απληστία και η κακία αυξήθηκαν τόσα μεταξύ των πολιτών άσο και μεταξύ των κυβερνητών τους. Βλέποντας ότι μια άξια φυλή είχε πια ξεπέσει, ο Δίας κάλεσε τους θεούς για να αποφασίσουν ποια τιμωρία θα επέβαλαν στους Ατλάντειους. Και στο σημεία αυτό σταματάει ξαφνικά η αφήγηση του Πλάτωνα.

2η εκδοχή

Αρκετοί ισχυρίζονται πως η Ατλαντίδα έπεσε θύμα του εξελιγμένου πολιτισμού της. Μία από τις κολοσσιαίες μορφές ενέργειας (ακόμα και ατομικής) που είχαν τιθασέψει οι Άτλαντες είτε από λάθος είτε στην πολεμική τους αναμέτρηση με τους Έλληνες, ξέφυγε από τα όρια ελέγχου προκαλώντας σαρωτική καταστροφή μέσα σ’ ένα μερόνυχτο.

Επιστημονικές εκδοχές της καταστροφής

  • Η αιτία του κακού ήρθε από τον ουρανό, με τη μορφή γιγαντιαίου μετεωρίτη που έπεσε στη γη προκαλώντας μετατόπιση του άξονά της, τεράστιας έκτασης σεισμούς και κατακλυσμούς, καταβυθίσεις τμημάτων ξηράς και αναδύσεις άλλων.
  • Ηφαιστειογενής έκρηξη
  • Ορισμένοι επιστήμονες υποστηρίζουν ότι η καταστροφή του Μινωικού πολιτισμού και της αρχαίας Θήρας ταυτίζεται με τη χαμένη Ατλαντίδα. Το κύμα το οποίο προκάλεσε την καταστροφή του Μινωικού πολιτισμού ήταν παρόμοιου μεγέθους με εκείνο το οποίο προκάλεσε την καταστροφή στις ακτές της Ταϊλάνδης και της Σρι Λάνκα το 2004. 

Τα τελευταία ευρήματα

Η αναζήτηση της Χαμένης Ατλαντίδας δεν σταματά ποτέ, γι’αυτό και ερευνητές και αρχαιολόγοι σε όλον τον κόσμο διεξάγουν συχνά έρευνες με την ελπίδα ότι ο μύθος θα αποδειχθεί πραγματικότητα, αποδεικνύοντας  ότι τίποτα δεν είναι τυχαίο όταν πρόκειται για την ανθρώπινη φαντασία.Το 2004 ένας Αμερικανός χρησιμοποίησε σόναρ για να εντοπίσει συντρίμμια ενός ανθρώπινου πολιτισμού, ανάμεσα στη θαλάσσια περιοχή της Κύπρου και της Συρίας, ενώ το 2007 Σουηδοί ερευνητές υποστήριξαν ότι υπάρχουν ενδείξεις που τοποθετούν τη Χαμένη Ατλαντίδα στο Dogger Bank της Βόρειας Θάλασσας.

Μία άλλη ομάδα υποβρύχιων αρχαιολόγων υποστήριξε το 2011 ότι φωτογραφίες που πάρθηκαν κάτω από τη θάλασσα της Καραϊβικής, αποκαλύπτουν συντρίμμια από πυραμίδες που προηγούνται χρονολογικά αυτών της Αιγύπτου.

Τα πιο πρόσφατα ευρήματα που σχετίζονται με την ύπαρξη της βυθισμένης ηπείρου, έχουν έρθει στο φως από μία ομάδα Βραζιλιάνων και Ιαπώνων επιστημόνων που ανακάλυψαν στον Νότιο Ατλαντικό Ωκεανό τεράστιους πετρώδεις σχηματισμούς.

Και η αναζήτησή της συνεχίζεται… 

Ανεξήγητα φαινόμενα – Πέτρινοι γίγαντες

Τα μεγαλιθικά μνημεία

Ως μεγαλιθικά μνημεία νοούνται στην αρχαιολογία όλα τα μνημεία της αρχαιότητας που είναι κατασκευασμένα από μεγάλιθους. Τα περισσότερα από αυτά χρονολογούνται κυρίως στην Νεολιθική περίοδο (7000-3000 π.Χ.) και σύμφωνα με την UNESCO συνιστούν μνημεία της παγκόσμιας πολιτισμικής κληρονομιάς.

Τα κύρια σημεία εμφάνισής τους είναι η δυτική Ευρώπη, η Ασία και τα νησιά του Ειρηνικού.

Στόουνχεντζ (στα αγγλικά Stonehedge δηλαδή “φράχτης από πέτρες”) , 

Από όλα τα διάσημα μνημεία του κόσμου, κανένας δεν έχει αποκτήσει τόσο μεγάλη φήμη για το μυστήριο που το περιβάλλει. Το Στόουνχεντζ θεωρείται ένα από τα μεγαλύτερα και εντυπωσιακότερα μεγαλιθικά μνημεία στον κόσμο. Kατασκευάστηκε ανάμεσα στο 2500 π.Χ. και το 2000 π.Χ., ενώ το αρχαιότερο κυκλικό του ανάχωμα και η περιφερειακή τάφρος, χρονολογήθηκαν πρόσφατα στο 3100 π.Χ

Οι λόγοι για τους οποίους κατασκευάστηκε είναι άγνωστοι, αν και οι υποθέσεις που υπάρχουν είναι πολλές. Βρίσκεται τοποθετημένο στην πεδιάδα Salisbury τρία χιλιόμετρα από την πόλη Wiltshire στην νοτιοδυτική Αγγλία. Υπάρχουν συνολικά 60 πέτρες όπου η μεγαλύτερη από αυτές έχει ύψος 7 μέτρα πάνω από τη γη και 2,4 κάτω από αυτή. Το βάρος τους φτάνει μέχρι και τους 45 τόνους.

ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ ΚΑΙ ΚΑΝΕΤΕ ΜΙΑ ΕΙΚΟΝΙΛΗ ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ !!!

Το μυστηριώδες «Νησί του Πάσχα»

Το Νησί του Πάσχα βρίσκεται στο Νότιο Ειρηνικό, μεταξύ της Χιλής και της Ταϊτής.

Ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του νησιού είναι τα τεράστια ανθρωπόμορφα γλυπτά από πέτρα που οι Ράπα Νούι τα αποκαλούν Μοάι-πέτρινα αγάλματα, τα οποία είναι σκαλισμένα από ηφαιστειακά πετρώματα. Το ύψος τους είναι από 3 έως 5 μέτρα. Υπάρχουν αγάλματα τα οποία είναι 10-12 μέτρων με πλάτος 1,6 μέτρα. Έχουν καταγραφεί 887 γλυπτά τα οποία κατασκευάστηκαν μεταξύ του 1250 και του 1500 μ.Χ.

Είναι ένα από τα ποιο μεγάλα μυστήρια το γιατί έφτιαχναν αυτού του είδους αγάλματα. Ακόμα και ο τρόπος που είναι στραμμένα, (όλα σε μία κατεύθυνση κοιτούν) αποτελεί ένα μυστήριο. Όταν τα βλέπεις μεμονωμένα ή και σε σειρές, σου δίνουν την εντύπωση πως κάτι περιμένουν από τον ουρανό ή την θάλασσα.

Ο ναός του Δία στο Μπάαλμπεκ του Λιβάνου.

Εκεί ο ναός είναι χτισμένος πάνω σε τεχνητή πλατφόρμα που αποτελείται από τεράστιους ογκόλιθους. Τρεις από αυτούς είναι από τους μεγαλύτερους που έχει επεξεργαστεί και μεταφέρει ποτέ ο άνθρωπος. Κάθε ογκόλιθος υπολογίζεται ότι ζυγίζει τουλάχιστον 1.000 τόνους! Στο λατομείο από το οποίο κόπηκαν οι ογκόλιθοι υπάρχει εγκαταλελειμμένος άλλος ένας, γνωστός με το όνομα Hajar El Hibla ( η πέτρα της εγκύου), ο οποίος είναι η ο μεγαλύτερος ογκόλιθος που κόπηκε ποτέ από ανθρώπους. Ζυγίζει 1.200 τόνους και υπολογίζεται ότι θα απαιτούσε την δύναμη 16.000 ατόμων για να κινηθεί!

 

Πέρα από τα λίγα παραδείγματα όμως υπάρχουν παρόμοιες κατασκευές διάσπαρτες σε ολόκληρο τον κόσμο και φυσικά στην Ελλάδα. 

Η πόλη της Τίρυνθας, τα δρακόσπιτα, οι τάφοι και τα ανάκτορα των Μυκηνών και άλλα πολλά.

Δημοσιεύθηκε στην ΦΙΛΑΝΑΓΝΩΣΙΑ

Βιβλία – βιβλιοθήκες

ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΕΣ

Βιβλιοθήκες ονομάζονται οι αίθουσες όπου εκτίθενται τα βιβλία για μελέτη και έρευνα ή ακόμη και ειδικά κτίσματα πουv περιλαμβάνουν μεγάλη συλλογή βιβλίων και διαθέτουν αίθουσες ως αναγνωστήρια.
Ανάλογα με το σκοπό τον οποίο εξυπηρετούν σε τρεις μεγάλες κατηγορίες:

α) τις εθνικές, που περιλαμβάνουν την έντυπη παραγωγή μιας χώρας,
β) τις επιστημονικές, που συγκροτούνται για εξυπηρέτηση της επιστημονικής έρευνας
γ) τις δημόσιες, με συλλογές προσιτές στο μη ειδικευμένο κοινό.

Υπάρχουν ακόμα : 

  1. Οι Σχολικές βιβλιοθήκες : ονομάζονται οι βιβλιοθήκες οι  οποίες  βρίσκονται και λειτουργούν μέσα σε Σχολεία Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Στόχος της σχολικής βιβλιοθήκης είναι η στήριξη του εκπαιδευτικού έργου των δασκάλων – καθηγητών και η βοήθεια των μαθητών στις μελέτες και τις εργασίες τους.
  2. Οι κινητές βιβλιοθήκες : Οι κινητές βιβλιοθήκες είναι βιβλιοαυτοκίνητα που επισκέπτονται συνοικίες ή περιοχές που βρίσκονται μακριά από μόνιμες δανειστικές βιβλιοθήκες έτσι ώστε οι κάτοικοι των περιοχών να μπορούν να διαβάσουν. 

    Ο θεσμός των Κινητών Βιβλιοθηκών πρωτοεμφανίστηκε το 19ο αιώνα στην Αγγλία και στις αρχές του 20ού αιώνα στις Η.Π.Α. Οι πρώτες Κινητές Βιβλιοθήκες ήταν ιππήλατες άμαξες και εξυπηρετούσαν όχι μόνο το κέντρο του χωριού, αλλά και το κάθε σπίτι χωριστά. Μετά το Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο εμφανίσθηκαν ειδικά κατασκευασμένα οχήματα, τα λεγόμενα βιβλιοαυτοκίνητα.

    Ο θεσμός αυτός είχε σαν έργο την προώθηση του βιβλίου σε περιοχές που ήταν αδύνατη η δημιουργία και η λειτουργία Λαϊκών Βιβλιοθηκών.

    Οι κινητές βιβλιοθήκες στην Ελλάδα, ως τμήματα των Δημόσιων Κεντρικών Βιβλιοθηκών, από τις αρχές της δεκαετίας του ’70, στηρίζουν τη λειτουργία και επεκτείνουν τις υπηρεσίες των Κεντρικών Βιβλιοθηκών και στα πιο απομακρυσμένα μέρη της ελληνικής περιφέρειας. Συνολικά οι 19 Δημόσιες Κεντρικές Βιβλιοθήκες με 20 κινητές μονάδες εξυπηρετούν 1750 δανειστικά κέντρα που βρίσκονται σε 43 νομούς της χώρας και επισκέπτονταν περισσότερα από 1800 σχολεία. Αυτά τα στοιχεία προβλέπεται να διπλασιαστούν με την ενίσχυση του στόλου των κινητών βιβλιοθηκών.

Ας δούμε την Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος που  αποτελεί θεματοφύλακα της ελληνικής γραμματείας και συνδετικό κρίκο του παρελθόντος, του παρόντος και του μέλλοντος.

ΠΑΤΗΣΤΕ ΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ και δείτε τη  Μεγάλη Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας , που ιδρύθηκε από τους Πτολεμαίους και αναπτύχθηκε ευρέως χάρη στη βοήθεια σπουδαίων Ελλήνων επιστημόνων της εποχής και ανθρώπων του πνεύματος.

Γιατί «πρέπει» να διαβάζουμε βιβλία;

Η αλήθεια είναι ότι δεν «πρέπει» να διαβάζουμε βιβλία. Δεν είναι υποχρεωτικό, είναι όμως ωραίο. Ταυτόχρονα τα βιβλία μας προσφέρουν και μερικά σπουδαία πράγματα:

  1. Δίνει «τροφή» στη φαντασία μας και μπορούμε να κάνουμε την πραγματικότητα πιο παραμυθένια και πιο ταξιδιάρικη! Τα ομορφότερα βιβλία είναι αυτά που μιλάνε για τα πιο τρελά και εξωπραγματικά πράγματα που δεν τα βάζει εύκολα η φαντασία του ανθρώπου!
  2. Μπορούμε να μιλάμε πιο όμορφα και να χρησιμοποιούμε λέξεις και εκφράσεις που μας άρεσαν όταν τις διαβάσαμε. Έτσι, ο λόγος μας δεν είναι βαρετός και στους άλλους αρέσει να ακούνε αυτό που έχουμε να πούμε, γιατί όχι μόνο ακούγεται ωραία, αλλά το καταλαβαίνουν και καλύτερα.
  3. Μπορούμε να γράφουμε σωστά, γιατί βλέπουμε τις λέξεις και τις θυμόμαστε καλύτερα. Δεν είναι πιο εύκολο να βλέπουμε τις λέξεις που λένε αγαπημένοι μας ήρωες και να τις θυμόμαστε απ’ το να πρέπει να τις μάθουμε απέξω για ορθογραφία στο σχολείο;
  4. Γνωρίζουμε άλλους κόσμους, τις σκέψεις άλλων ανθρώπων και το πώς αντιδρούν άλλοι σε κάποιες καταστάσεις που μας δημιουργούν πρόβλημα. Έτσι, μπορούμε να γίνουμε καλύτεροι φίλοι, καλύτερα αδέλφια, καλύτεροι άνθρωποι! Είναι σαν να ταξιδεύουμε με τη σκέψη, όχι μόνο σε άλλους τόπους, αλλά και μέσα στο μυαλό άλλων ανθρώπων!
  5. Μπορούμε να βρούμε εύκολα και γρήγορα απαντήσεις σε ερωτήσεις που έχουμε για το τι συμβαίνει γύρω μας. Δε συμφωνείτε ότι το να ψάχνουμε μόνοι μας για απαντήσεις μας βοηθά να μαθαίνουμε καλύτερα απ’ το να μας βάζουν να μαθαίνουμε σελίδες επί σελίδων απέξω στο σχολείο;
  6. Προσφέρουν ένα κάρο ιδέες για να δημιουργήσουμε καινούρια πράγματα! Από βιβλία μπορείς να μάθεις να μαγειρεύεις, να κάνεις χειροτεχνίες, να δεις σχέδια και ζωγραφιές, ακόμα και να γράψεις τη δική σου ιστορία ή το δικό σου ποίημα από μια έμπνευση που σου έδωσε μια άλλη ιστορία που διάβασες.
  7. Είναι απλά τόσο απολαυστικό να κάθεσαι κάτω από τη σκιά ενός δέντρου, εκεί που σκάει το κύμα ή σε μια ζεστή γωνιά στο καθιστικό ή στο κρεβάτι σου και να διαβάζεις μια όμορφη ιστορία!

ΠΗΓΗ: https://childit.gr , Ελένη Γαρυφαλάκη, Σύμβουλος Αγωγής & Εκπαίδευσης

 

Δημοσιεύθηκε στην ΦΙΛΑΝΑΓΝΩΣΙΑ

9 Φεβρουαρίου: Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας

Η Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας εορτάζεται ετησίως στις 9 Φεβρουαρίου, ημέρα θανάτου του εθνικού ποιητή της Ελλάδας, Διονυσίου Σολωμού.

Η αξία της ελληνικής γλώσσας  είναι ανεκτίμητη. Πρόκειται για μια γλώσσα που μιλιέται αδιάλειπτα εδώ και 40 αιώνες! Είναι η γλώσσα στην οποία μας άφησαν το έργο τους σπουδαίοι φιλόσοφοι, ποιητές και συγγραφείς. Όμηρος, Πλάτων, Θουκυδίδης, Αισχύλος, Αριστοφάνης, Ιπποκράτης, Ευαγγελιστές, Πατέρες της Εκκλησίας και τόσοι άλλοι. Η ελληνική γλώσσα διαμόρφωσε την ιστορία του ανθρώπινου πολιτισμού. Είναι η πλούσια γλώσσα της λογοτεχνίας και η ακριβής γλώσσα της επιστήμης, που εμπλουτίζει τις περισσότερες γλώσσες του πλανήτη και την καθημερινότητα της διεθνούς επικοινωνίας. Σκοπός του εορτασμού είναι η ευαισθητοποίηση όλων μας για την προώθηση της ελληνικής γλώσσας. 

Δημοσιεύθηκε στην ΦΙΛΑΝΑΓΝΩΣΙΑ

9 Φεβρουαρίου: Παγκόσμια Ημέρα Ασφαλούς Πλοήγησης στο Διαδίκτυο.

9 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ ,

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΑΣΦΑΛΟΥΣ ΠΛΟΗΓΗΣΗΣ ΣΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ 

Βάζουμε όρια στη χρήση του διαδικτύου – Επενδύουμε σε ένα ασφαλές μέλλον για τα παιδιά μας.

Πατήστε πάνω στην εικόνα και διαβάστε  ένα όμορφο παραμύθι παραμύθι «ο Σίφης ο Ποντικός και  το Διαδίκτυο», το οποίο συνέγραψε η κα Κάρμεν Ρουγγέρη σε συνεργασία με την Ελληνική Αστυνομία.

Με  απλό,  εύσχημο και βιωματικό τρόπο παρουσιάζονται  τα περιστατικά που χειρίζεται καθημερινά η Διεύθυνση Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος. 


Δημοσιεύθηκε στην ΓΛΩΣΣΑ Ε΄, ΦΙΛΑΝΑΓΝΩΣΙΑ

ΒΙΒΛΙΑ – ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΕΣ

ΠΟΙΟΙ ΕIΝΑΙ ΟΙ ΣΥΓΓΡΑΦΕIΣ ;

ΒΙΟΓΡΑΦΙΕΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΝ ΠΑΙΔΙΚΩΝ ΒΙΒΛΙΩΝ 

Παιδιά, ας γνωρίσουμε τους συγγραφείς παιδικών βιβλίων που με τα βιβλία τους μας κάνουν , να ονειρευόμαστε , να ταξιδεύουμε , να μαθαίνουμε !!! 

ΑΙΣΩΠΟΣ 

Ο Αίσωπος (Μεσημβρία Ευξείνου Πόντου, 620 π.Χ. – Δελφοί, 564 π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας μυθοποιός και μυθογράφος. Θεωρείται ιδρυτής του λογοτεχνικού είδους που σήμερα ονομάζεται παραβολή ή αλληγορία. Για τη ζωή του δεν υπάρχουν ακριβείς και συγκεκριμένες πληροφορίες, από πολλούς μάλιστα αμφισβητείται ακόμη και η ύπαρξή του.

Είναι ο διασημότερος από τους αρχαίους μυθοποιούς, αναμφισβήτητος πατέρας του αρχαίου μύθου. Θεωρείται επίσης ο κορυφαίος της λεγόμενης διδακτικής μυθολογίας. Δεν έγραψε κανέναν από τους μύθους αλλά τους διηγόταν προφορικά. Πρωταγωνιστές στους μύθους του Αισώπου είναι, κατά το πλείστον, ορισμένα ζώα, όπως η αλεπού, ο λύκος, το λιοντάρι, το ελάφι κ.ά. Κυρίως είναι διάλογοι μεταξύ ζώων που μιλούν κι ενεργούν σαν άνθρωποι (τα «φωνήεντα ζώα»), ενώ υπάρχουν και μερικοί με ανθρώπους ή θεούς. Πρόκειται για μικρά οικιακά αφηγήματα, διατυπωμένα με μεγάλη συντομία. Μερικοί μύθοι είναι: “Λιοντάρι και δυο ταύροι”, “Ο Γάιδαρος και ο Τζίτζικας”, “Το Χελιδόνι και ο Κόρακας”.

ΖΩΡΖ  ΣΑΡΗ

Η Ζωρζ Σαρή (πραγματικό όνομα Γεωργία Σαριβαξεβάνη Καρακώστα, Αθήνα, 23 Μαΐου 1925 – Αθήνα, 9 Ιουνίου 2012) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός και συγγραφέας, κυρίως παιδικής και νεανικής λογοτεχνίας.

Το γεγονός αυτό στάθηκε καθοριστικό για τη Ζωρζ Σαρή, αφού από τότε αποφάσισε να στραφεί στο γράψιμο. Την προσωπική αυτή επιλογή δικαιολογεί η ίδια σε μια συνέντευξή της: «Στο γράψιμο βρήκα ό,τι δεν μπορούσα να βρω στο θέατρο, ίσως γιατί δεν ήμουν πρωταγωνίστρια και ίσως γιατί δεν ήμουν σε θέση να διαλέξω τους ρόλους που ο θιασάρχης ή ο σκηνοθέτης διάλεγαν για μένα. Τώρα φέρω ακέραιη την ευθύνη των βιβλίων μου. Κάνω αυτό που θέλω, αυτό που μπορώ».

Ωστόσο, η Ζωρζ Σαρή δεν έμεινε μόνο στη συγγραφή βιβλίων παιδικής λογοτεχνίας. Προσπάθησε με κάθε τρόπο να διαδώσει το παιδικό βιβλίο και να κρατήσει ζωντανή και άμεση επαφή με το κοινό της. Έτσι άρχισε να πηγαίνει σε σχολεία σε όλη την Ελλάδα και να κάνει ομιλίες. Κατά καιρούς, μέσα από κάποια άρθρα της και με τη συμμετοχή της σε λογοτεχνικές συζητήσεις, έλαβε ενεργό μέρος σε θέματα που αφορούσαν την παιδική λογοτεχνία, όπως τα κόμικς, η θεματολογία του παιδικού βιβλίου και η θέση της γυναίκας σε αυτό.Συναρπαστικό είναι πως πολλά από τα βιβλία της αφορούν και από ένα διαφορετικό μέρος της ζωής της. Η φιλία της με την Άλκη Ζέη οδήγησε στην από κοινού συγγραφή του βιβλίου Ε.Π. Κάποια ακόμα έργα της είναι: “Ο θησαυρός της Βαγίας”, “Η κυρά Κλοκλό”, “Ο Αρλεκίνος κι η πολυλογού”.

ΑΛΚΗ ΖΕΗ

Η Άλκη Ζέη γεννήθηκε στην Αθήνα το 1925. Συγγραφέας. Σπούδασε στην Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, στη Δραματική σχολή του Ωδείου Αθηνών και σεναριογραφία στο Κινηματογραφικό Ινστιτούτο της Μόσχας. Ασχολήθηκε με το γράψιμο από μικρή. Όταν ήταν μαθήτρια γυμνασίου, άρχισε να γράφει έργα για το κουκλοθέατρο. Ένας από τους χαρακτήρες που δημιούργησε, ο Κλούβιος, έγινε μετέπειτα ένας από τους κυριότερους ήρωες του κουκλοθέατρου Αθηνών «Μπάρμπα Μυτούσης».
Από το 1954 έως το 1964 έζησε ως πολιτική πρόσφυγας στην Μόσχα. Το 1964 επιστρέφει οικογενειακώς στην Ελλάδα για να ξαναφύγει το 1967 πάλι, με τον ερχομό της Χούντας – αυτή τη φορά για το Παρίσι. Κατά την διάρκεια της παραμονής της στην Σοβιετική Ένωση, γράφει διηγήματα και νουβέλες που τα στέλνει στην Ελλάδα και δημοσιεύονται στο λογοτεχνικό περιοδικό «Επιθεώρηση Τέχνης». Τα βιβλία της έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες.

Βραβεία

Βραβείο Mildred L. Batchelder (ΗΠΑ) το 1968 – καλύτερο ξένο παιδικό βιβλίο μεταφρασμένο στα αγγλικά για το βιβλίο της Το Καπλάνι της Βιτρίνας
Βραβείο Mildred L. Batchelder (ΗΠΑ) το 1973 – καλύτερο ξένο παιδικό βιβλίο μεταφρασμένο στα αγγλικά για το βιβλίο της Ο Μεγάλος περίπατος του Πέτρου
Βραβείο Mildred L. Batchelder (ΗΠΑ) το 1979 – καλύτερο ξένο παιδικό βιβλίο μεταφρασμένο στα αγγλικά για το βιβλίο της Κοντά στις ράγιες
Κρατικό Βραβείο Παιδικής Λογοτεχνίας το 1992 για το βιβλίο της Θέατρο για παιδιά
Βραβείο Εφηβικού Βιβλίου του περιοδικού «Διαβάζω», το 2003 για το βιβλίο της Η Κωνσταντίνα και οι αράχνες της

ΕΡΓΑ ΤΗΣ 

Το καπλάνι της βιτρίνας.

Ο μεγάλος περίπατος του Πέτρου.

Το καπλάνι της βιτρίνας.

Αρβυλάκια και γόβες.

Ο θείος Πλάτων.

Μια Κυριακή του Απρίλη.

Τα παπούτσια του Αννίβα.

Κοντά στις ράγιες.

Η αρραβωνιαστικιά του Αχιλλέα

Θέατρο για παιδιά

Η μωβ ομπρέλα.

Η Αλίκη στη χώρα των μαρμάρων.

Η δωδέκατη γιαγιά και άλλα.

Η Κωνσταντίνα και οι αράχνες της

Τα παιδικά μου χρόνια [συλλογικό].

Γατοκουβέντες.

Ο ψεύτης παππούς.

ΘΕΤΗ   ΧΟΡΤΙΑΤΗ

 Ψευδώνυμο της Θέτιδος – Πελαγίας Παρμενίδου. Γεννήθηκε το 1929 στη Θεσσαλονίκη όπου κατοικεί μόνιμα. Έχει εκδώσει 29 βιβλία, 3 ποιητικά και 2 μυθιστορήματα για μεγάλους, 3 νουβέλες για νέους και 21 βιβλία για παιδιά. από αυτά τα 6 έχουν βραβευτεί, 3 από τον Κύκλο του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου και 3 από τη Γυναικεία Λογοτεχνική Συντροφιά. Το 1997 τιμήθηκε από τον Κ.Ε.Π. Βιβλίου με το «Βραβείο της Πηνελόπης Δέλτα» για την προσφορά του έργου της. Το 1998 το βιβλίο της με τίτλο «Του λαγού που ξέρει τόσα λάχανο του τρών’ τη γλώσσα» έλαβε τιμητική διάκριση, Πανευρωπαϊκού Βραβείου, από το Πανεπιστήμιο της Πάδοβα. Είναι μέλος της Εταιρείας Λογοτεχνών Θεσσαλονίκης, της Εθνικής Εταιρείας των Ελλήνων Λογοτεχνών, του Κύκλου του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου, της Γυναικείας Λογοτεχνικής Συντροφιάς και μέλος της Συντακτικής Επιτροπής του περιοδικού «Διαδρομές». Ποιήματά της έχουν περιληφθεί σε αναγνωστικά του Δημοτικού. Αρκετές δεκάδες άρθρα της έχουν δημοσιευτεί στον ημερήσιο και περιοδικό Τύπο. Έργα της έχουν περιληφθεί σε ανθολογίες, έχουν δημοσιευτεί σε περιοδικά και έχουν παρουσιαστεί από το ραδιόφωνο και την τηλεόραση.  Έχει βραβευτεί πολλές φορές για το συγγραφικό της έργο.

 

ΠΕΤΡΟΒΙΣ ΑΝΔΡΟΥΤΣΟΠΟΥΛΟΥ ΛΟΤΗ

Η συγγραφέας παιδικών βιβλίων Λότη Ανδρουτσοπούλου-Πέτροβιτς γεννήθηκε στην Αθήνα το 1937. Σπούδασε μουσική, ξένες γλώσσες (ιταλικά, αγγλικά, γαλλικά) και παρακολούθησε μαθήματα αγγλικής φιλολογίας. Εργάστηκε στη Διακυβερνητική Επιτροπή Μετανάστευσης από το 1958 μέχρι το 1984. Εμφανίστηκε στα γράμματα στις αρχές του 1970 με τη συνεργασία της στο έργο “17 ελληνικά λαϊκά παραμύθια” διασκευασμένα για παιδιά. Έχει γράψει παραμύθια, μικρές ιστορίες, μελέτες, διηγήματα για ενήληκες και έχει ασχοληθεί με την μετάφραση. Άρθρα της έχουν δημοσιευθεί στα περιοδικά Αερόστατο, Bookbird, Διαβάζω, Διαδρομές, Ευθύνη, Νέα Εστία, Phaedrus, Περίπλους, Πνευματική Κύπρος, Σερραϊκά Χρονικά, Σύγχρονη Εκπαίδευση κ.ά. Έχει τιμηθεί με πολλά βραβεία ενώ, έργα της έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες (ιαπωνικά, κορεάτικα, αγγλικά, αλβανικά), έχουν μεταδοθεί από την EPT και το PIK κι έχουν περιληφθεί σε ανθολογίες και ξένα αναγνωστικά. Είναι ιδρυτικό μέλος της Λέσχης Μελέτης και Έρευνας της Παιδικής Λογοτεχνίας «Oι διαδρομές» και μέλος της Εθνικής Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών, του Κύκλου του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου (Γενική Γραμματέας 1984-1990 και Πρόεδρος 2000 κ.ε.) και άλλων λογοτεχνικών σωματείων.

Βραβεία

Κρατικό Βραβείο Παιδικού Λογοτεχνικού Βιβλίου για το έργο της, Η οικογένεια του ήλιου.

Βραβείο Ακαδημίας Αθηνών για το έργο της, Παραμύθια από την Αφρική.
Βραβείο του Κύκλου του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου για το έργο της, Τρεις φορές κι έναν καιρό σ’ έναν πλανήτη μακρινό.

Τιμητικό δίπλωμα του Πανεπιστημίου της Πάντοβα για το έργο της, Σπίτι για πέντε.

Αναγραφή στον τιμητικό πίνακα της ΙΒΒΥ για το έργο της, Λάθος, κύριε Νόιγκερ!

Βραβείο του Κύκλου του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου για το έργο της, Τραγούδι για τρεις.

Βραβείο Γυναικείας Λογοτεχνικής Συντροφιάς για τα έργα της, Τα παιδιά του Καλοκαιριού, Τα παιδιά του Χειμώνα, Τα παιδιά της Άνοιξης, Τα παιδιά του Φθινοπώρου.

ΕΡΓΑ ΤΗΣ 

Τρεις φορές κι έναν καιρό σ’ έναν πλανήτη μακρινό.

Για την άλλη πατρίδα.

Εφτά κόκκινες κλωστές στην ανέμη τυλιγμένες

Στη γειτονιά του Ήλιου.

Ιστορίες που ταξιδεύουν.

Στο τσιμεντένιο δάσος.

Εφτά κόκκινες κλωστές στην ανέμη τυλιγμένες.

Το χρυσάφι, η χελώνα και η πεντάμορφη.

Λάθος, κύριε Νόιγκερ!

Τα παιδιά του Φθινόπωρου.

Τα παιδιά του Χειμώνα.

Τα παιδιά της Άνοιξης.

Τα παιδιά του Καλοκαιριού.

Ο μικρός αδελφός.

Παραμύθια από την Αφρική.

Για την άλλη πατρίδα.

Τρεις φορές κι έναν καιρό σ’ έναν πλανήτη μακρινό.

Στο τσιμεντένιο δάσος.

Σπίτι για πέντε.

Εφτά κόκκινες κλωστές.

Το χρυσάφι, η χελώνα και η πεντάμορφη.

Ιστορίες που ταξιδεύουν με το Μαρίνο και τη Μαρίνα.

Καναρίνι και μέντα.

Ποιος θα γράψει για το σκύλο μας;

Το χρυσάφι, η χελώνα και η πεντάμορφη.

Το χελιδόνι και η πεταλούδα.

Τον καιρό εκείνο.

Η φωνή των ζώων.

Οι ζαβολιές του Ζαβολίνου.

Ιστορίες για παιχνίδι και γέλια.

Κάθε μέρα παραμύθι, κάθε βράδυ καληνύχτα.

Παραμύθια της αγάπης.

ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΒΑΡΕΛΛΑ

Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1930. Μεγάλωσε στην Αθήνα. Είναι πτυχιούχος του Ιστορικού-Αρχαιολογικού Τμήματος του Πανεπιστημίου Αθηνών. Για πρώτη φορά ασχολήθηκε με το παιδικό βιβλίο το 1966 και έκτοτε είναι αφοσιωμένη στο λογοτεχνικό αυτό είδος, με έντονη παρουσία σε όλες τις εκδηλώσεις (σχολεία, συλλόγους γονέων, δήμους, βιβλιοθήκες κτλ.) που γίνονται για το παιδί και το παιδικό βιβλίο όχι μόνο στην Αθήνα αλλά σε όλη την Ελλάδα. Έχει βραβευτεί από τη Γυναικεία Λογοτεχνική Συντροφιά, τον Κύκλο του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου και το Υπουργείο Παιδείας για τα αναγνωστικά που έγραψε για τα παιδιά του δημοτικού σχολείου. Μετέφρασε και διασκεύασε στα ελληνικά πολλά ξένα βιβλία και συνεργάστηκε με την ελληνική ραδιοφωνία, την τηλεόραση, τα περιοδικά “Ερυθρός Σταυρός”, “Συνεργασία”, “Το Ρόδι” κ.ά.

Έργα της (σκετς και λοιπά θεατρικά) παίζονται στα σχολεία. Είναι πρόεδρος της Γυναικείας Λογοτεχνικής Συντροφιάς και μέλος α) της Εθνικής Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών, β) του Κύκλου του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου, γ) της Λέσχης Μελέτης και Έρευνας της Παιδικής Λογοτεχνίας Διαδρομές (και υπεύθυνη ύλης του ομώνυμου περιοδικού). Το βιβλίο της “Η Ελλάδα κι εμείς” αναγράφηκε στον Τιμητικό Πίνακα (1968) της Διεθνούς Οργάνωσης Βιβλίων για τη Νεότητα (ΙΒΒΥ). Το βιβλίο της “Φιλενάδα, Φουντουκιά μου” κέρδισε έναν από τους τρεις επαίνους του Διεθνούς Βραβείου Παιδικής Λογοτεχνίας Janusz Korczak (1985) στην Πολωνία. Προτάθηκε για το σύνολο του έργου της από τον κύκλο του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου για το Βραβείο Άντερσεν το 1990. Τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Βιβλίου Γνώσεων 1998 για το έργο της “Κόρινθος”.

ΣΟΦΙΑ ΖΑΡΑΜΠΟΥΚΑ

Η Σοφία Ζαραμπούκα γράφει και εικονογραφεί η ίδια τα βιβλία της. Γεννήθηκε στην Αθήνα και σπούδασε ζωγραφική και θέατρο στην Ελλάδα, γραφικές τέχνες και εικονογράφηση στην Αμερική. Το πρώτο της παιδικό βιβλίο γράφτηκε τον καιρό της δικτατορίας (1967-74) και εξηγεί στα παιδιά τι σημαίνει αυτή η λέξη. Από τότε το έργο της επικεντρώνεται στο παιδικό βιβλίο. Είναι περισσότερο γνωστή για τις διασκευές αρχαίων έργων: Αριστοφάνης για παιδιά, Ορέστεια, Οδύσσεια, Ιλιάδα και Μυθολογία. Τα βιβλία της αυτά χρησιμοποιούνται στο Δημοτικό σχολείο, ενώ η σειρά Ιστορίες και Γνώσεις, στο νηπιαγωγείο και στις πρώτες τάξεις του Δημοτικού. Οι εικονογραφήσεις της έχουν εκτεθεί διεθνώς και βρίσκονται σε συλλογές μουσείων. Το 1982 τιμήθηκε με το βραβείο Ουράνη, παιδικής λογοτεχνίας, της Ακαδημίας Αθηνών για το σύνολο του έργου της.
Τιμήθηκε με το βραβείο ΕΒΓΕ (Ελληνικά Βραβεία Γραφιστικής & Εικονογράφησης) συνολικής προσφοράς. Μερικά από τα βιβλία της έχουν βραβευθεί στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.

ΕΡΓΑ ΤΗΣ  

Η ιστορία της μαμάς μου, Αθήνα, Κέδρος 1977
-Στο δάσος, Αθήνα, Κέδρος 1977
-Το βρωμοχώρι, Αθήνα, Κέδρος 1977
-Η κυρία Αννούλα, Αθήνα, Κέδρος 1978
-Το Τσίρκο, Αθήνα, Κέδρος, 1978
-Η μηλιά του Βασιλιά, Λαϊκό παραμύθι, Αθήνα, Κέδρος 1982
-Νιάου, Αθήνα, Κέδρος, 1983
-Αλφαβητάριο, Αθήνα, Κέδρος 1983
-Πετάει-Πετάει, Αθήνα, Κέδρος 1983
-Ο Φλιτ πάει για ψάρεμα, Αθήνα, Κέδρος, 1986
-Ο Φλιτ πάει κρουαζιέρα, στιχ. Γ. Νεγρεπόντη, Αθήνα, Κέδρος, 1986
-Ο Φλιτ πάει σχολείο, Αθήνα, Κέδρος, 1986
-Ο Φλιτ ταξιδεύει, Αθήνα, Κέδρος, 1986
-Μια σταλίτσα, Αθήνα, Κέδρος 1987
-Ομήρου Οδύσσεια, διασκευή, Αθήνα, Κέδρος 1987
-Ομήρου Ιλιάδα, διασκευή, Αθήνα, Κέδρος 1989
-Θεατρικά, Αθήνα, Κέδρος 1993
-Αίσωπος, Αθήνα, Πατάκης, 1995
-Ο Μεγαλέξανδρος, Αθήνα, Κέδρος 1997
-Η αργοναυτική εκστρατεία, Αθήνα, Κέδρος 1998
-Γάτες και αρκούδες εμπνευσμένες από μεγάλους ζωγράφους, Αθήνα Πατάκης, 2000
Σειρά “Αριστοφάνης για παιδιά” (Αθήνα, Κέδρος)
-Βάτραχοι, 1977
-Ειρήνη, 1977
-Λυσιστράτη, 1977
-Όρνιθες, 1977
-Πλάτων, 1978
Σειρά “Μυθολογία για παιδιά” (Αθήνα, Κέδρος)
-Μυθολογία 1. Ο Κόσμος γεννιέται, οι Τιτάνες, ο Δίας και η οικογένειά του, 1980
-Μυθολογία 2. Η Ήρα, ο Ήφαιστος, η Αφροδίτη και ο Άρης, 1980
-Μυθολογία 3. Η Αθηνά, ο Ποσειδώνας και η Άρτεμη, Αθήνα, Κέδρος,1980
-Μυθολογία 4. Ο Ερμής, ο Πλούτωνας, η Περσεφόνη, η Δήμητρα και ο Διόνυσος, Αθήνα, Κέδρος, 1980
-Μυθολογία 5. Οι Μοίρες ο Προμηθέας, η Πανδώρα, ο Δευκαλίωνας και οι Άνεμοι, 1981
-Μυθολογία 6. Η Ηώς, ο Ήλιος, ο Φαέθων, η Σελήνη και ο Παν, 1983
-Μυθολογία 7. Οι Κένταυροι, ο Ασκληπιός, οι Μούσες και ο Ορφέας, 1984
-Μυθολογία 8. Η Ευρώπη και ο Κάδμος, ο Τάνταλος και ο Πέλοπας, ο Δαναός, ο Περσέας και η Μέδουσας, 1985
-Μυθολογία 9. Οι άθλιοι του Ηρακλή, 1989
-Μυθολογία 10. Ο Θησέας και ο Μινώταυρος Ο Μίνωας, η Πασιφάη. Η Αριάδνη και ο Αιγέας, 1996
Σειρά Αισχύλου Ορέστεια – Διασκευή για παιδιά (Αθήνα, Κέδρος)
-Αγαμέμνων,Αθήνα, Κέδρος, 2001
-Χοηφόροι, Αθήνα, Κέδρος, 2001
-Ευμενίδες, Αθήνα, Κέδρος, 2001
Σειρά “Ιστορίες και γνώσεις”, (Αθήνα, Πατάκης, σελ. 32+ τετράδιο σελ. 16)
Τα μαγικά χρώματα, 1991
-Ο κύριος Μπεν, η Μου και τα σκουπίδια, 1991
-Η μεγάλη φωτιά, 1991
-Η οικογένεια Τριγώνου, 1991
-Μενέλαος και Πάρης, 1992
-Ιππόλυτος Ιπποπόταμος, 1992
-Ορχήστρα Ποντικάτα, 1992
-Ευρωζωική Κοινότητα, 1992
-Στο Δάσος, 1994
-Ο Τρυπολαγουδάκης, 1994
-Γατοβουτηχτής, 1994
-Αστρογάτος, 1994
-Οι γάμοι της κότας
-Ο Ωραίος Δαρείος, 1996
-Μαγογιατρός, 1996
-Κοκός, ο Εφοριακός, 1996
Σειρά “Φίλοι φίλοι καρδιοφίλοι”, (Αθήνα, Πατάκης, 1995, σελ. 151)
-Ο Λίνος
-Η Μάγια

ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ

 Ο Βαγγέλης Ηλιόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1964. Σπούδασε παιδαγωγικά και θεολογία. Από το 1984 εργάζεται στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση. Το 1995 κυκλοφόρησε το πρώτο του βιβλίο λογοτεχνίας για παιδιά, “Η ιστορία της ζαρωμένης κάλτσας”. Το 1997 κυκλοφόρησε ο “Τριγωνοψαρούλης”, που σύντομα έγινε διάσημος και αγαπήθηκε από μικρούς και μεγάλους. Από τότε κυκλοφόρησαν πολλά βιβλία του -μερικά από τα οποία βραβεύτηκαν από τον Κύκλο του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου, τη Γυναικεία Λογοτεχνική Συντροφιά, το περιοδικό “Διαβάζω” κ.τ.λ. Επίσης βιβλία του κυκλοφορούν στο εξωτερικό, ενώ συναντάει συχνά τους αναγνώστες του, σε σχολεία και σε φεστιβάλ βιβλίου στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.Έργα του με τον Τριγωνοψαρούλη έχουν μεταφραστεί και κυκλοφορούν στην Κίνα και στην Κορέα. Ο Βιβλιοπόντικας και ο Θέμος στην Γερμανία, στην Κορέα, στη Μαλαισία και στην Τουρκία. Τέλος, από το 2008 έως το 2015 ήταν πρόεδρος του Κύκλου Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου (ΙΒΒΥ). 

Ο Βαγγέλης Ηλιόπουλος έχει λάβει τα ακόλουθα βραβεία για το έργο του:

  • Έπαινος του Κύκλου του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου για το έργο του “Ο Τριγωνοψαρούλης”.
  • Βραβείο της Γυναικείας Λογοτεχνικής Συντροφιάς για τα έργα του “Έτοιμος από καιρό” και “Παίξε το ανάποδα” .
  • Βραβείο του περιοδικού «Διαβάζω» για το έργο του “Καφέ αηδιαστικό μπαλάκι”Έπαινος Μορφωτικού Κέντρου της Πρεσβείας της Αραβικής Δημοκρατίας της Αιγύπτου για το βιβλίο “Και οι ιστορίες μεταναστεύουν”

ΕΡΓΑ ΤΟΥ

Η Περιπέτεια της Ζαρωμένης Κάλτσας, Δελφίνι, 1995

Τριγωνοψαρούλης. Αθήνα, Πατάκης, 1997.

  • Το ξύπνημα της φράουλας. Αθήνα, Πατάκης, 1997.
  • Ο Τριγωνοψαρούλης, ο Μαυρολέπιας κι ο τελευταίος ιππόκαμπος. Αθήνα, Πατάκης, 1998.
  • Που Χριστούγεννα σημαίνει [με την Πόλυ Βασιλάκη]. Αθήνα, Πατάκης, 1998.
  • Η περιπέτεια της ζαρωμένης κάλτσας. Αθήνα, Πατάκης, 1999.
  • Το μυστικό της χρυσής πεταλίδας. Αθήνα, Πατάκης, 1999.
  • Τριγωνοψαρούλης εναντίον μεγάλου καρχαρία. Αθήνα, Πατάκης, 2000.
  • Έτοιμος από καιρό. Αθήνα, Πατάκης, 2000.
  • Η βαλίτσα με τις τρεις τσαγιέρες. Αθήνα, Πατάκη, 2001.
  • Αχελώος ο θεός ποταμός. Αθήνα, Παπαδόπουλος, 2001.
  • Φαέθων ο γιος του Ήλιου. Αθήνα, Παπαδόπουλος, 2001.
  • Αιακός ο βασιλιάς της Αίγινας. Αθήνα, Παπαδόπουλος, 2001.
  • Ο Φώκος νόμιζε ότι ήταν άρρωστος. Αθήνα, Πατάκης, 2001.
  • Ο δικός μας Άγιος Βασίλης. Αθήνα, Πατάκης, 2002.
  • Η παρέα των διακοπών Γ δημοτικού [συλλογικό]. Αθήνα, Πατάκης, 2002.
  • Η παρέα των διακοπών Β δημοτικού [συλλογικό]. Αθήνα, Πατάκης, 2002.
  • Η παρέα των διακοπών Α δημοτικού [συλλογικό]. Αθήνα, Πατάκης, 2002.
  • Ο Φώκος νόμιζε ότι ήθελε να κοιμάται με παρέα. Αθήνα, Πατάκης, 2002.
  • Ο Φώκος νόμιζε ότι μισούσε το σχολείο. Αθήνα, Πατάκης, 2002.
  • Η παρέα των διακοπών Ε δημοτικού [συλλογικό]. Αθήνα, Πατάκης, 2003.
  • Η παρέα των διακοπών Δ δημοτικού [συλλογικό]. Αθήνα, Πατάκης, 2003.
  • Τόπος αλλού: θαλάσσιοι τόποι στη λογοτεχνία για παιδιά και νέους [συλλογικό – εισήγηση]. Αθήνα, Πατάκη, 2003.
  • Καφέ αηδιαστικό μπαλάκι. Αθήνα, Πατάκης, 2003.
  • Ο αδερφός του Τριγωνοψαρούλη. Αθήνα, Πατάκης, 2003.
  • Ήρθαν τα Χριστούγεννα κι η Πρωτοχρονιά [συλλογικό]. Αθήνα, Ψυχογιός, 2003.
  • Ο στοχασμός και ο λόγος του Ι. Μ. Παναγιωτόπουλου. Αθήνα, Εκδόσεις της Σχολής Ι. Μ. Παναγιωτόπουλου, 2003.
  • Η Έμπνευση μου είπε να σας πω… δέκα παραμύθια και μισό. Αθήνα, Πατάκης, 2004.
  • Στιγμές που θα μείνουν για πάντα. Αθήνα, Πατάκης, 2004.
  • Από: Μικέλε, προς: Φώτη. Αθήνα, Πατάκης, 2004.
  • Ο βιβλιοπόντικας. Αθήνα, Πατάκης, 2004.
  • Όταν ο βιβλιοπόντικας συνάντησε την Τίτα Γραβιέρα. Αθήνα, Πατάκης, 2004.
  • Η παρέα των διακοπών Στ δημοτικού. Αθήνα, Πατάκης, 2005.
  • Στον κήπο με τα παραμύθια [συλλογικό]. Αθήνα, Εταιρεία Ψυχοκινητικής Υγείας του Παιδιού και του Εφήβου, 2005.
  • Πάλι τηλεόραση, Θέμο; Αθήνα, Πατάκης, 2005.
  • Μεσημέρι με το Θέμο. Αθήνα, Πατάκη, 2005.
  • Η κυρία Καμηλοπάρδαλη ήταν σοφή [με την Πόλυ Βασιλάκη]. Αθήνα, Πατάκη.
  • Έτοιμος από καιρό. Αθήνα, Πατάκη, 2005.
  • Το παραμύθι της γέφυρας. Αθήνα, Πατάκη, 2006.
  • Πού πήγαν τα Χριστούγεννα; Αθήνα, Πατάκη, 2006.
  • Παραμύθια να τα φας στο πιάτο. Αθήνα, Πατάκη, 2006.
  • Ο Τριγωνοψαρούλης στον κόσμο των παράξενων ψαριών. Αθήνα, Πατάκη, 2006.
  • Μυστήριο στη βιβλιοποντικοθήκη. Αθήνα, Πατάκη, 2006.
  • Αφηγήσεις από τη μυθολογία. Αθήνα, Παπαδόπουλος, 2006.
  • Τριγωνοψαρούλης, Παίζω και μετρώ. Αθήνα, Πατάκη, 2007.
  • Τριγωνοψαρούλης, Να φορούν τα ψάρια ρούχα; Αθήνα, Πατάκη, 2007.
  • Το χριστουγεννιάτικο τραπέζι του Βιβλιοπόντικα. Αθήνα, Πατάκη, 2007.
  • Τα τραγούδια του Τριγωνοψαρούλη [στίχοι]. Αθήνα, Πατάκη 2007.
  • Τα τραγούδια του Tριγωνοψαρούλη. Αθήνα, Πατάκη, 2007.
  • Τα γενέθλια του Τριγωνοψαρούλη. Αθήνα, Πατάκη, 2007.
  • Οι φίλοι του Τριγωνοψαρούλη. Αθήνα, Πατάκη, 2007.
  • Ο Τριγωνοψαρούλης σ’ αγαπάει. Αθήνα, Πατάκη, 2007.
  • Ο Τριγωνοψαρούλης κάνει πάρτι. Αθήνα, Πατάκη, 2007.
  • Ο Γκρέκο με τα μάτια των παιδιών [με την Σοφία Γιαλουράκη]. Αθήνα, Ωρίων, 2007.
  • Μαριάννα, το κορίτσι που πετάει. Αθήνα, Πατάκη, 2007.
  • Ζητώ μαμά ή Ζήτω η μαμά! Αθήνα, Ωρίων, 2007.
  • Άριστα 10! Αθήνα, Πατάκη, 2007.
  • Τα Χριστούγεννα των παιδιών. Αθήνα, Πατάκη, 2007.

ΕΥΓΕΝΙΟΣ ΤΡΙΒΙΖΑΣ 

Ο Ευγένιος Τριβιζάς είναι ένας από τους καλύτερους συγγραφείς και ένας δικηγόρος, πτυχιούχος της Νομικής και των Πολιτικών και Οικονομικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Αθηνών. Διδάσκει Εγκληματολογία και Συγκριτικό Ποινικό Δίκαιο στο Πανεπιστήμιο του Reading και διευθύνει το Τμήμα Εγκληματολογικών Μελετών του ίδιου Πανεπιστημίου (Director of Criminal Justice Studies). Έχει διδάξει επίσης στο Bramshill Police College, τo Central London Polytechnic και το London School of Economics. Από το 1993-1998 ήταν επισκέπτης καθηγητής Εγκληματολογίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο.

Με τη λογοτεχνία ο Ευγένιος Τριβιζάς έχει ασχοληθεί από τα παιδικά του χρόνια. Έχει γράψει πάνω από 100 βιβλία για παιδιά, ένα βιβλίο για ενήλικες (Ο Ερωτευμένος Πυροσβέστης) και πάνω από 20 θεατρικά έργα, καθώς και λιμπρέτα για όπερες.

Τα θεατρικά του έργα “Το όνειρο του σκιάχτρου” παίχτηκε το 1992 στο θέατρο του Βρετανικού Μουσείου της Αγγλίας στα πλαίσια του European Arts Festival. Τον ίδιο χρόνο το έργο του Χίλιες και Μία Γάτες σε μετάφραση του Z. Rudrinski βραβεύτηκε με το Α΄ Βραβείο στον παγκόσμιο διαγωνισμό θεατρικού έργου που οργάνωσε το Πολωνικό Κέντρο Τέχνης για τη Νεότητα. Το 1993 το βιβλίο του Τα Τρία Μικρά Λυκάκια έφτασε στη δεύτερη θέση των αμερικάνικων παιδικών best sellers (Picture Books). Βιβλία του Ευγένιου Τριβιζά έχουν μεταδοθεί από το BBC, έχουν περιληφθεί στα αναγνωστικά ελληνικών και αμερικανικών σχολείων και έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά, γερμανικά, ισπανικά, ολλανδικά, σουηδικά, ιαπωνικά και πολλές άλλες γλώσσες.

Στην Αμερική η βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου της Μινεσότα της Μινεάπολης (Ε.Μ. Αndersen Library) αποφάσισε να συγκεντρώσει το σύνολο των λογοτεχνικών βιβλίων του Ευγένιου Τριβιζά, μελέτες για το έργο του, χειρόγραφα και άλλο υλικό σε μια ειδική ερευνητική συλλογή. Η έκθεση των πρώτων αποκτημάτων της συλλογής έγινε στο Πανεπιστήμιο της Μινεσότα το Μάιο του 2000, όπου ο Ευγένιος Τριβιζάς ο ίδιος ήταν παρών.

O Eυγένιος Τριβιζάς παρουσιάζει τον εαυτό του ως  εξερευνητής, εφευρέτης και ζογκλέρ μελάτων αυγών. Έχει ανακαλύψει το Nησί των Πυροτεχνημάτων, τη Φρουτοπία, το Πιπερού, το Κουτσουλιστάν, την Κουμασιλάνδη, τη Xώρα των Xαμένων Xαρταετών και την Πολιτεία με Όλα τα Xρώματα εκτός από το Pοζ. Οι γνωστότερες εφευρέσεις του Ευγένιου είναι: ο γαργαλιός (ένα μηχάνημα που σε γαργαλάει όταν είσαι λυπημένος), το ηλεκτρικό ρουφοσκόπιο (ένας συνδυασμός τηλεσκόπιου και ηλεκτρικής σκούπας, με το οποίο όχι μόνο βλέπει κανείς τα αστέρια αλλά άμα θέλει τα ρουφάει και τα κάνει γιρλάντες), ο φαγώσιμος χαρτοπόλεμος, η μπανιέρα με τις δώδεκα τρύπες, ο ιπτάμενος ανεμόμυλος, η τσουλήθρα με τα σκαλοπάτια, η μελωδική ομπρέλα, το παπιγιόν για νάνους και ο αναδρομικός καθρέφτης (που σε δείχνει όπως ήσουνα πριν από δέκα χρόνια). Ο Ευγένιος ζει στο Nησί των Πυροτεχνημάτων με τον παπαγάλο του, τη Σύνθια, τον άσπρο του ελέφαντα, τον Πουκιπόν, τη Λιλή, την παρδαλή λεοπάρδαλη, τον Οράτιο Αοράτιο, το αόρατο πράσινο καγκουρό, και άλλους πολλούς γνωστούς και φίλους. Ο Ευγένιος έχει μία μοναδική συλλογή από κομμάτια παλιών παραμυθιών. Η σπάνια συλλογή του περιλαμβάνει: ένα πούπουλο από το μαξιλάρι που κοιμόταν η Πεντάμορφη, το κορδόνι από το δεξί παπούτσι του Παπουτσωμένου Γάτου, ένα τούβλο απ’ το σπίτι που είχαν χτίσει τα τρία γουρουνάκια, τα γυαλιά της γιαγιάς της Kοκκινοσκουφίτσας και το φιτίλι από το λυχνάρι του Αλαντίν.

To ηλεκτρονικό βιβλίο «Little Emily» («Το κοτσάνι του πετροκέρασου») του Ευγένιου Τριβιζά κέρδισε το βραβείο καλύτερου διαδραστικού βιβλίου της χρονιάς για παιδιά προσχολικής ηλικίας στα KidscreenAwards.Πρόκειται για τον σημαντικότερo φορέα βράβευσης παιδικού τηλεοπτικού και διαδικτυακoύ περιεχομένου στις ΗΠΑ. Το βραβείο διεκδίκησαν επίσης η Disney με το «Story Central» και η Play Date Digital με το «My Little Pony». 

ΕΡΓΑ ΤΟΥ 

  • ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑΤΑ
    • Ο χιονάνθρωπος και το κορίτσι
    • Το σεντούκι με τις πέντε κλειδαριές
    • Οι πειρατές της καμινάδας
    • Η ζωγραφιά της Χριστίνας
    • Τα μαγικά μαξιλάρια
    • Ο πήγασος και το γαϊδουράκι
    • Η τελευταία μαύρη γάτα
    • Η Δέσποινα και το περιστέρι
    • Ελάτε να παίξουμε με τη Δέσποινα και το περιστέρι (5 συνοδευτικά μπλοκ με δραστηριότητες και παιχνίδια)
    • Η πεταλούδα και ο αρλεκίνος
  • ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ
    • Ο ταξιδιώτης και η μαργαρίτα
    • Ο ερωτευμένος πυροσβέστης (για μεγάλους)
  • ΘΕΑΤΡΟ
    • Το όνειρο του σκιάχτρου
    • Η Φρικαντέλα
    • Οι δραπέτες της σκακιέρας
    • Ο πεταλουδόσαυρος
    • Χίλιες και μία γάτες
    • Ο πόλεμος της κουτσουλιάς
    • 12 παρα 12
  • ΘΕΑΤΡΟ (ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΜΕ ΤΗ ΜΙΣΗ ΑΥΛΑΙΑ)
    • Τα γουρουνάκια κουμπαράδες
    • Οι ιππότες της τηγανητής πατάτας
    • Το μεγάλο ταξίδι του Τουρτούρι
  • ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ
    • Το στοχολούλουδο
    • Τα τρία μικρά λυκάκια
    • Τα τρία μικρά λυκάκια (τρισδιάστατο)
    • Ένα χελιδόνι για την Ευρώπη
    • Το λυπημένο αρκουδάκι
    • Το χωριό της χαράς (Ειδική επετειακή έκδοση για τα Παιδικά Χωριά SOS από τα Starbucks)
  • ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΑ / ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΤΙΚΑ / ΑΠΟΚΡΙΑΤΙΚΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ
    • Οι πειρατές της καμινάδας
    • Φρικαντέλα, η μάγισσα που μισούσε τα κάλαντα
    • Το ποντικάκι που ήθελε να αγγίξει ένα αστεράκι
    • Ο Αϊ-Βασίλης στη φυλακή με τους 83 αρουραίους
    • Ένα δέντρο μια φορά
    • Ένα ελατάκι για τον Τάκη
    • Σαράντα Χρυσές Σερπαντίνες
  • ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΝΗΣΙ ΤΩΝ ΠΥΡΟΤΕΧΝΗΜΑΤΩΝ
    • Ο κροκόδειλος που πήγε στον οδοντογιατρό
    • Το απίθανο τσίρκο του Μανόλη
    • Η χώρα χωρίς γάτες
    • Ο λαίμαργος τουνελόδρακος
    • Ο ναυαγός Κοκκινοτρίχης
    • Ο ταύρος που έπαιζε πίπιζα
    • Ο φωτογράφος Φύρδης Μίγδης
    • Το παπάκι που δεν του αρέσανε τα ποδαράκια του
    • Ο ήλιος της Λίζας
    • Η Μυρτώ και το κουνουπάκι
    • Ο συναχωμένος κόκορας
  • ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΜΕ ΠΡΟΒΟΣΚΙΔΑ (Σειρά Παραμυθιών)
    • Ο Λούκουλος τρώει παπαρούνες
    • Ο Λούκουλος τρώει μπαλόνια
    • Ο Λούκουλος τρώει πυγολαμπίδες
    • Ο Λούκουλος τρώει βότσαλα
  • Η ΧΑΡΑ ΚΑΙ ΤΟ ΓΚΟΥΝΤΟΥΝ (Σειρά Παραμυθιών)
    • Το μυστικό της μαξιλαροθήκης
    • Οι τρεις αποκριάτικες κορδέλες
    • Η μεγάλη φαγούρα
    • Το ανώνυμο γράμμα
    • Το βουνό της τύχης
    • Το πάρτυ των καγκουρό
    • Ο υπέροχος σκουπιδοντενεκές
    • Οι δώδεκα ομπρέλες
    • Το Γκουντούν πάει σχολείο
    • Ο Γκουντουνοφάγος παθαίνει αμνησία
    • Το κόκκινο βότσαλο
    • Η μάγισσα με τα πόμολα
  • ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΧΑΜΕΝΩΝ ΧΑΡΤΑΕΤΩΝ (Σειρά Παραμυθιών)
    • Ο Ιγνάτιος και η γάτα
    • Η Δόνα Τερηδόνα και το μυστικό της γαμήλιας τούρτας
    • Το τηγάνι του δήμιου
    • Οι χελώνες του Βαρώνου
  • ΜΠΑΜ, ΜΠΟΥΜ, ΤΑΡΑΤΑΤΖΟΥΜ! (Σειρά Αντιπολεμικών Παραμυθιών)
    • Η φάλαινα που τρώει τον πόλεμο
    • Ο πόλεμος τωμ Ούφρων και των Τζούφρων
    • Ο πόλεμος της Ωμεγαβήτας
    • Ο πόλεμος της χαμένης παντόφλας
  • ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΝΤΟΡΕΜΥΘΙΑ (Σειρά Έμμετρων Παραμυθιών)
    • Ένα κουτάβι νοιώθει μοναξιά
    • Ένα φτυάρι στον Άρη
    • Η Καιτούλα, η κοκέτα, η κοτούλα
    • Η νύχτα της μπανανόφλουδας
    • Η Πουπού και η Καρλότα
    • Ποιος έκανε πιπί στο Μισισιπή;
    • Ποτέ μη γαργαλάς ένα γορίλα
    • Ο Αναστάσης και η ουρά της στάσης
    • Ο κύριος Ζαχαρίας και η κυρία Γλυκερία
    • Οι γιαγιάδες με τα γιο-γιο
    • Οι σαράντα εφιάλτες
    • Όταν είναι να φύγει το τρένο
    • Πανικός στη χώρα της Γεωμετρίας
    • Το γαϊδουράκι που γκάριζε
    • Το νανούρισμα του μικρού φακίρη
    • Το φαγκρί και το σκουμπρί
  • Η ΧΑΜΟΓΕΛΑΣΤΗ ΣΕΙΡΑ (Σειρά Έμμετρων Παραμυθιών)
    • Ο μικρός Ερμής
    • Η κόμισσα που μετακόμιζε
    • Το κανίς με το κανό αγοράζει μαϊντανό
    • Μία γάτα του Σιάμ χαμένη στο χαμάμ
  • ΤΑ ΜΑΚΡΟΥΛΑ ΜΙΚΡΟΥΛΙΚΑ (Σειρά Έμμετρων Παραμυθιών)
    • Το παραπονεμένο ελεφαντάκι
    • Ο φαλακρός σκαντζόχοιρος
    • Τα χρωματιστά κοράκια
    • Η λαίμαργη φάλαινα
    • Ο θαλασσογιατρός
    • Η πινεζοβροχή
    • Ούτε γάτα ούτε ζημιά
  • ΤΑ ΠΑΡΑΠΟΛΥΜΥΘΙΑ (Σειρά Παραμυθιών με τη Συμμετοχή του Αναγνώστη)
    • Τα 88 ντολμαδάκια
    • Τα 33 ροζ ρουμπίνια
    • Οι 66 εξωγήινοι Ξιφομάχοι
  • ΟΙ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ ΤΗΣ ΔΑΝΑΗΣ (Σειρά Παραμυθιών με τη Συμμετοχή του Αναγνώστη)
    • Η κινέζα κούκλα
    • Τα μαγικά μελομακάρονα
    • Ο εξαίσιος ουρανοξύστης
    • Η μυστική Νοσοκόμα
  • ΤΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΤΩΝ ΚΥΚΝΩΝ (Σειρά Λύρικών Ερωτικών Παραμυθιών)
    • Η Παυλίνα και ο κύκνος
    • Ο γκρίζος κύκνος
    • Ο κύκνος της μαγεμένης λίμνης
  • ΤΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΤΩΝ ΜΑΓΩΝ (Σειρά Λύρικών Ερωτικών Παραμυθιών)
    • Το ηλιοτρόπιο
    • Η πεταλούδα
    • Το κόκκινο λουλούδι
    • Η νεράιδα και ο μάγος
  • ΑΛΦΑΒΗΤΑΡΙΑ-ΑΡΙΘΜΗΤΑΡΙΑ
    • Αλφαβητάρι με γλωσσοδέτες
    • Αριθμητάρι με γλωσσοδέτες
  • OI ΠΑΡΕΟΥΛΕΣ ΤΗΣ ΑΛΦΑΒΗΤΑΣ (Σειρά Αλφαβηταρίων)
    • Η παρεούλα της γαλάζιας γάτας “α-δ”
    • Η παρεούλα του ζαφειρένιου ζαρκαδιού “ε-θ”
    • Η παρεούλα του κόκκινου κροκόδειλου “ι-μ”
    • Η παρεούλα του πράσινου παπαγάλου “ν-π”
    • Η παρεούλα του ροζ ρινόκερου “ρ-υ”
    • Η παρεούλα της χρυσής χελώνας “φ-ω”
  • ΤΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΡΙΘΜΟΥΣ (Σειρά Χιουμοριστικών Εκπαιδευτικών Παραμυθιών)
    • Φουφήχτρα η μάγισσα με την ηλεκτρική σκούπα (Μετράμε ως το Δέκα)
    • Άρης ο τσαγγάρης(Πρόσθεση και Αφαίρεση)
    • Η Φιφή και η Φωφώ οι φαντασμένες φάλαινες (Πολλαπλασιασμός και Διαίρεση)
    • Η πριγκίπισσα Δυσκολούλα (Σύνολα και Υποσύνολα)
  • ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΣΤΟ ΝΗΣΙ ΤΩΝ ΠΥΡΟΤΕΧΝΗΜΑΤΩΝ (Σειρά Χιουμοριστικών Εκπαιδευτικών Βιβλίων)
    • Η λιωμένη σοκολάτα (Α’ τάξη)
    • Απαγωγή στον πλανήτη της Αλφαβήτας (Α’ τάξη)
    • Ο γαλαξίας των λέξεων (Β’ τάξη)
    • Οι τρεις μυρμηγκοφάγοι (Β’ τάξη)
    • Οι βαλίτσες του γίγαντα (Γ’ τάξη)
    • Η συμμορία των σκόρων (Γ’ τάξη)
    • Το αόρατο καγκουρό (Δ’ τάξη)
    • Η σπανακόπιτα του τσάρου (Δ’ τάξη)
    • Ο δεκανέας Παραδέκας (Ε’ τάξη)
    • Η κόρη του φακίρη (Ε’ τάξη)
    • Το κλεμμένο ηφαίστειο (ΣΤ’ τάξη)
    • Ο χρυσός χαρτοπόλεμος (ΣΤ’ τάξη)
    • Το μυστικό ημερολόγιο των διακοπών μου (Για όλες τις τάξεις)
  • ΦΡΟΥΤΟΠΙΑ – ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΤΑΞΙΔΙ (Σειρά Κόμικς με τον Πίκο Απίκο)
    • 1 Ο χαμένος μανάβης
    • 2 Οι τρεις συνωμότες
    • 3 Το τρομερό φρουκτήνος
    • 4 Τα σκληρά καρύδια (Εξαντλημένο)
    • 5 Το μυστικό μονοπάτι (Εξαντλημένο)
  • ΦΡΟΥΤΟΠΙΑ – ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΤΑΞΙΔΙ (Σειρά Κόμικς με τον Πίκο Απίκο)
    • 6 Η ιπτάμενη σκάφη (Εξαντλημένο)
    • 7 Ο συναχωμένος τενόρος
    • 8 Ο ζόρικος δεσμοφύλακας
    • 9 Ο μανάβης και η σοπράνο
    • 10 Η επιδρομή των καραβίδων
    • 11 Η απαγωγή της Μαρουλίτας
    • 12 Το κλεμμένο ξυπνητήρι
    • 13 Η τελική αναμέτρηση
  • ΦΡΟΥΤΟΠΙΑ – ΤΟ ΤΡΙΤΟ ΤΑΞΙΔΙ (Σειρά Κόμικς με τον Πίκο Απίκο)
    • 14 Τα σπάνια καρεκλοπόδαρα
    • 15 Το πικραμύγδαλο και η γλυκοπατάτα
    • 16 Ο παππούς του κουρέα
    • 17 Ένα βαρέλι χωρίς βαρίδια
    • 18 Η ιπτάμενη σβούρα
    • 19 Ο θανάσιμος κίνδυνος
    • 20 Ο οφθαλμαπατεώνας
    • 21 Τα κολοκύθια με τα τούμπανα
    • 22 Το μουστάκι του Θάνου
    • 23 Ο κυνηγός ταλέντων
    • 24 Η σκιά του προδότη
    • 25 Η δαχτυλήθρα με το δηλητήριο
    • 26 Η σκόνη του φτερνίσματος
    • 27 Οι δύο μασκοφόροι
    • 28 Το σάντουιτς του τρόμου
    • 29 Οι Κένταυροι του Κρόνου
    • 30 Ήταν όλοι τους μανάβηδες
    • 31 Το κουτάλι της γαβάθας
    • 32 Ο άσος των μεταμφιέσεων
    • 33 Ο τρίτος χρησμός
    • 34 Η γειτονιά με τους σκουπιδοτενεκέδες
    • 35 Η σφεντόνα και το μπρίκι
    • 36 Η ύπουλη παγίδα
    • 37 Ο μαύρος πάνθηρας
    • 38 Καταδίωξη στο φεγγαρόφωτο
    • 39 Τα σαράντα στιλέτα
    • 40 Η ανάκριση της Ερωφἰλης
    • 41 Ζητούνται Διαρρήκτες
    • 42 Πανικός στη Κουζίνα
    • 43 Όσα φέρνει ο άνεμος
    • 44 Παπιγιόν για φώκιες
    • 45 Το δόντι της κόμπρας
    • 46 Στο καζάνι των κανίβαλων
    • 47 Το ξύπνημα του Φρουκτήνους
    • 48 Η τελευταία προδοσία
    • 49 Το υπνωτικό σκονάκι
    • 50 Οι σαράντα σεφ
  • Η ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΣΕΙΡΑ (Σειρά βιβλίων για ερωτευμένους)
    • Μαζί
    • Γράψε μου
    • Κάτι για σένα
  • ΔΩΡΑΚΙΑ ΑΠΟ ΜΕΝΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ (Σειρά βιβλίων για ερωτευμένους)
    • Δωράκια για τη γιορτή σου (για κορίτσια)
    • Δωράκια για τη γιορτή σου (για αγόρια)
    • Δωράκια για τα γενέθλια σου(για κορίτσια)
    • Δωράκια για τα γενέθλια σου(για αγόρια)
  • Από τους παραδοσιακούς ήρωες των παιδικών μύθων στα Pokemon & Digimon
  • Despina and the dove
  • Despina und die taube
  • Despina et la colombe
  • Θέατρο για παιδιά 2
  • Ο υπέροχος σκουπιδοντενεκές
  • Οι τρεις αποκριάτικες κορδέλες
  • Το ανώνυμο γράμμα
  • Στον κήπο με τα παραμύθια