Δεν κληρονομούμε τη γη από τους προγόνους μας, τη δανειζόμαστε από τα παιδιά μας.”
Ινδιάνικη παροιμία
Η Ημέρα της Γης καθιερώθηκε το 1970, στις ΗΠΑ, με πρωτοβουλία του γερουσιαστή Γκέιλορντ Νέλσον και σηματοδοτεί τη γένεση του σύγχρονου περιβαλλοντικού κινήματος. Σύντομα, εξαπλώθηκε σε ολόκληρο τον κόσμο και σήμερα, γιορτάζεται σε περισσότερες από 190 χώρες σε όλο τον πλανήτη.Στόχος της ημέρας αυτής είναι η κινητοποίηση ανθρώπων, κυβερνήσεων, επιχειρήσεων και οργανισμών σε περιβαλλοντικά θέματα και η κινητοποίηση τους να αναλάβουν δράσεις για ένα καθαρό και βιώσιμο περιβάλλον.
Στόχος του νηπιαγωγείου είναι να ευαισθητοποιήσουμε τους μαθητές/-τριες από αυτή τη μικρή ηλικία, σε θέματα φροντίδας και σεβασμού της φύσης, να τους εμφυσήσουμε την αγάπη για το περιβάλλον και να τους μυήσουμε στην κουλτούρα του εθελοντισμού, ώστε να αποκτήσουν υπεύθυνο και ενεργό ρόλο εφ’ όρου ζωής.
Στο ολοήμερο είδαμε σε ένα μικρό βίντεο , πόσο όμορφη είναι η Γη μας, το σπίτι μας και εξηγήσαμε ότι γιορτάζει στις 22 Απριλίου
Παρουσιάσαμε μετά στα παιδιά ένα μήνυμα που ήρθε στο ηλεκτρονικό ταχυδρομείο μας και στο οποίο μιλάει το δάσος, ο πνεύμονας της Γης, και εκφράζει στα παιδιά το παραπονό του….
Angry Earth: Ή πώς να μιλήσεις για την ημέρα της Γης μέσα από τα σκίτσα του Franticek Czanner!
Χωριστήκαμε σε δυο ομάδες και δημιουργησαμε τη Γη δυο φορές , τη μια φορά με τυπώματα και την άλλη με τη μέθοδο του κολάζ. Στα παιδιά παρουσιάστηκαν εικόνες με διάφορες καταστάσεις και φαινόμενα , που τα περιέγραφαν και άλλοτε αποφάσιζαν ότι χαροποιούν τη Γη μας και άλλοτε τη στενοχωρούν, την αρρωσταίνουν και την πληγώνουν. Τις ταξινόμησαν ανάλογα με τις ιδέες τους. Αποφασίσαμε στη μια περίπτωση να κάνουμε τη Γη μας χαρούμενη και στην άλλη στενοχωρημένη για να δείξουμε το πως αισθάνεται…
Τα παιδιά προβληματίστηκαν και αναρωτήθηκαν τι μπορούν να κάνουν εκείνα….όλα είπαν πως αγαπούν τη φύση, τα δάση, τις θάλασσες…Αναρωτηθήκαμε αν φτάνει αυτό, μόνο η αγάπη. Μήπως χρειάζεται να δείξουμε και εμείς έμπρακτα αυτή την αγάπη και το νοιάξιμο; Μα εμείς είμαστε μικροί, πως μπορούμε να βοηθήσουμε;; Υπάρχουν τρόποι; με καταιγισμό ιδεών τελικά βρήκαμε πολλούς!!!!
Παίξαμε θεατρικό παιχνίδι Συνέντευξη με τη Γη»
Ένα παιδί υποδύεται τη «Μητέρα Γη», κρατώντας μια υδρόγειο σφαίρα. Ένα άλλο παιδί υποδύεται το δημοσιογράφο στο στούντιο της τηλεόρασης και παίρνει συνέντευξη από την καλεσμένη. κάθε φορά ακολουθεί αυτή η στιχομυθία..
Δημοσιογράφος: «Καλημέρα Γη! Πώς είσαι σήμερα;» Γη: «Είμαι πολύ χαρούμενη! Βλέπω τα δέντρα να μεγαλώνουν, τα ποτάμια να καθαρίζουν και τα παιδιά να παίζουν στα πάρκα».
Η Γη δείχνει εικόνες με καθαρά δάση και ζώα.
Δημοσιογράφος: «Γη, γιατί φαίνεσαι λίγο λυπημένη τώρα;» Γη: «Πονάω… Κάποιοι πετάνε σκουπίδια στη θάλασσα, κόβουν τα δέντρα και ο αέρας γεμίζει καπνό. Νιώθω ζέστη και τα ζώα φοβούνται».
Η Γη δείχνει εικόνες με σκουπίδια ή καμμένα δάση.
Η Γη ζητάει βοήθεια (Ενεργός ρόλος παιδιών) Γη: «Μπορείτε εσείς, τα παιδιά του νηπιαγωγείου, να με βοηθήσετε να γίνω πάλι χαρούμενη;»
Τα παιδιά αναφέρουν ιδέες (ανακύκλωση, φύτεμα, εξοικονόμηση νερού κ.α)
Τα παιδιά γίνονται οι “Φύλακες της Γης».
τα παιδιά ανακαλούν τη γνώση και σκέφτονται τρεις τρόπους που διαλέγουν να βοηθήσουν το περιβάλλον και τη Γη.
Το αποτυπωσαμε και σε χειροτεχνία
κατόπιν παρακολουθήσαμε τη διαδικασία μετατροπής του κορμού των δέντρων σε χαρτί και συζητήσαμε πόσο σημαντικό είναι να χρησιμοποιούμε λογισμένα τα φύλλα ζωγραφικής μας και να χρησιμοποιούμε και τις δυο πλευρές , ώστε να βοηθήσουμε στη μείωση της κοπής δέντρων του δάσους, που είναι οι πνέυμονες της Γης μας.
Στη συνέχεια πραγματοποιήσαμε μια δραστηριότητα Steam.”Τα μαγικά λουλουδάκια που ξυπνάνε» Ζωγραφίσαμε χάρτινα λουλούδια, τα κόψαμε και διπλώσαμε τα πέταλά τους. Τοποθετώντας τα σε δοχείο με νερό ή ψεκάζοντας τα με νερό, παρατηρήσαμε το τριχοειδές φαινόμενο ή αλλιώς μια ιδιότητα του χαρτιού να ΄τραβάει’ νερό και να διαστέλλεται όταν βραχεί. Πως το εξηγήσαμε; Το χαρτί έχει μικροσκοπικές τρυπούλες (σαν σφουγγάρι).
Το νερό μπαίνει μέσα σε αυτές (αυτό είναι το τριχοειδές φαινόμενο). Όταν το χαρτί βραχεί, μαλακώνει και αλλάζει σχήμα.
Επειδή τα διπλωμένα μέρη χαλαρώνουν, το λουλούδι ανοίγει. Είδαμε να ανοίγουν τα πέταλά τους και να μας αποκαλύπτουν το εσωτερικό τους…
Στο ολοήμερο με αφορμή την παγκόσμια ημέρα παιδικού βιβλίου ,παρακολουθήσαμε πως φτιάχνεται ένα βιβλίο στο παρακάτω βίντεο και μετά ζωγραφίσαμε μερικά από τα αγαπημένα μας βιβλία!
Η 2η ημέρα όμως του Απρίλη είναι μια ξεχωριστή ημέρα και για έναν ακόμη λόγο. Είναι η παγκόσμια ημέρα Αυτισμού.
Η Παγκόσμια Ημέρα Αυτισμού (World Autism Awareness Day) καθιερώθηκε με απόφαση της γενικής συνέλευσης του ΟΗΕ την 1η Νοεμβρίου 2007 και αποφασίστηκε να γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 2 Απριλίου, αρχής γενομένης από το 2008.
Σκοπός της είναι να ενημερώσει τηνπαγκόσμια κοινή γνώμη για τον αυτισμό και τα βήματα που πρέπει να γίνουν για την ομαλή ένταξη των αυτιστικών ατόμων στην κοινωνία.
Το παρακάτω βίντεο μας βοήθησε να καταλάβουμε πώς σκέπτεται και τι δυσκολίες αντιμετωπίζει ένα άτομο όταν βρίσκεται στο φάσμα του αυτισμού.
ενώ στο παρακάτω βιβλίο, ο Βίκτωρας μας μαθαίνει πως ζει μέσα στο αυγό του…τι του αρέσει και τι όχι. Σε τι είναι ξεχωριστός και σε τι μοιάζει και διαφέρει από εμάς, τα υπόλοιπα παιδιά. Μας αφήνει να μπούμε λίγο στον κόσμο του και στο πως μπορούμε εμείς να καταφέρουμε ίσως μερικές ρωγμές στο σκληρό τσόφλι του αυγού. Μας αποκαλύπτει στο τέλος, πως δύο είναι τα όπλα μας για την προσπάθεια: αγάπη και σεβασμός!
“Το αυγό ” Λίγα λόγια για το βιβλίο
Το βιβλίο ξεκινά με τις συστάσεις. Κάτι που μάλλον δεν θα συμβεί αν γνωρίσουμε ένα παιδί στο φάσμα του αυτισμού. Είναι μάλλον απίθανο, να έρθει να σου πει «Γεια, με λένε Βίκτωρ, την αδερφή μου τη λένε Λίζα και τη δασκάλα μου Ελβίρα». Το πιθανότερο είναι ότι δεν θα σε κοιτάξει καν. Οι άλλοι όμως τον κοιτάζουν, συνήθως περίεργα, εξαιτίας τις απουσίας της διάθεσης για λεκτική επικοινωνία, εξαιτίας των ουρλιαχτών. Κι αρχίζουν τις ερωτήσεις, τις κρίσεις και τις επικρίσεις. «Πώ πω, πως τσιρίζει έτσι! Μας ξεκούφανε! Πρέπει να είστε πιο αυστηροί.» Όλα λέγονται πια σαν να μην υπάρχει ή σαν να μην ακούει ή να μην καταλαβαίνει. Κι όμως… Ο Βίκτωρ και ακούει και καταλαβαίνει και αισθάνεται, με τον δικό του μοναδικό τρόπο. Κλεισμένος στον εαυτό του. Κλεισμένος στο αυγό του.
Αν έπρεπε να κρατήσουμε κάτι από το βιβλίο, θα κρατούσαμε δύο πράγματα πολύ σημαντικά. Το πρώτο έχει να κάνει με τη συνήθεια να συμπεριφερόμαστε στο παιδί με αυτισμό. Συνήθως απευθυνόμαστε στους γονείς, τους συνοδούς, τη δασκάλα ή το δάσκαλο και μιλάμε για το παιδί σαν μια σαπουνόφουσκα που έσκασε, σαν να μην υπάρχει, σαν να μην είναι εκεί, σαν να μην ακούει, σαν να μην καταλαβαίνει. Όμως καταλαβαίνει με τον δικό του τρόπο.
Το δεύτερο σημείο από το βιβλίο που θα κρατούσαμε αφορά στην αγάπη και το σεβασμό, τα οποία είναι αδιαπραγμάτευτα δικαιώματα όλων των παιδιών, με αυτισμό ή χωρίς. Σε αυτά τα δύο θα προσθέταμε την αποδοχή, είτε θελήσει να σπάσει το κέλυφος του αυγού του, είτε όχι.
Με αφορμή το όμορφο αυτό βιβλίο αναρωτηθήκαμε με τα παιδιά αν έχουμε συναντήσει κάπου παιδιά σαν τον Βίκτωρα. Τι κάναμε; πως συμπεριφερθήκαμε; Γνωρίζαμε για τον αυτισμό; Αν δεν γνωρίζαμε, ρωτήσαμε κάποιον μεγαλύτερο να μας εξηγήσει; Αναρωτηθήκαμε επίσης, αν μπορούμε να ανοίξουμε χαραμάδες στο αυγό του Βίκτωρα. «Έλα να παίξουμε», «Σε θαυμάζω για αυτά που κάνεις», «Δεν πειράζει», «Όλα καλά», «Να κάνουμε παρέα;», «Σε καταλαβαίνω». Κάθε όμορφη συμπεριληπτική φράση και μια χαραμάδα στο αυγό. Αγάπη, σεβασμός , κατανόηση, καλοσύνη, φιλία, αποδοχή, ΜΑΖΙ. Όλα μπορεί να βοηθήσουν , είπαν τα παιδιά….
Φτιάξαμε την αφίσα μας βάζοντας το αυγό στη μέση και τοποθετώντας τα χέρια μας γύρω του , για να του προσφέρουμε ζεστασιά και προστασία με την ελπίδα ότι μπορεί και να ραγίσει!
Στις 2 Απριλίου, ημέρα γενεθλίων του σπουδαίου Δανού παραμυθά Χανς Κρίστιαν Άντερσεν (2 Απριλίου 1805) γιορτάζεται η Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου. Ο εορτασμός αυτός καθιερώθηκε από το Διεθνή Οργάνωση Βιβλίων για τη Νεότητα (International Board on Books for Young People-IBBY) το 1966, με σκοπό να εμπνεύσει στα παιδιά την αγάπη για το διάβασμα και να στρέψει την προσοχή στα παιδικά βιβλία. Κάθε χρόνο, ένα διαφορετικό εθνικό τμήμα της οργάνωσης αυτής ετοιμάζει ένα μήνυμα και μια αφίσα, που διανέμονται σε όλον τον κόσμο.
«Φύτεψε ιστορίες και ο κόσμος θα ανθίσει»
Το 2026, την ευθύνη της Παγκόσμιας Ημέρας Παιδικού Βιβλίου (International Children’s Book Day – ICBD) έχει η IBBY Κύπρου, με κεντρικό θέμα «Φύτεψε ιστορίες και ο κόσμος θα ανθίσει».
Μέσα από αυτό το εμπνευσμένο μότο, αναδεικνύεται η εγγενής αξία των ιστοριών, των βιβλίων και της ανάγνωσης, καθώς και η δύναμή τους να διαμορφώνουν έναν καλύτερο κόσμο. Παράλληλα, το θέμα της χρονιάς υπογραμμίζει την ανάγκη για μια στροφή προς πιο φιλικές προς το περιβάλλον επιλογές ζωής, συνδέοντας τη φιλαναγνωσία με την οικολογική συνείδηση και τη φροντίδα για το κοινό μας μέλλον.
το μήνυμα
Μήνυμα Παγκόσμιας Ημέρας Παιδικού Βιβλίου 2026 «Φυτέψτε ιστορίες και ο κόσμος θα ανθίσει»
Μια φορά και έναν καιρό, γεννήθηκε ένα παιδί το οποίο ήθελε να ζήσει καλύτερα από τους ήρωες των παραμυθιών που ζούσανε απλώς καλά. Μεγάλωνε και άλλαζε. Διάβαζε και μεταμορφωνόταν. Γινόταν Δον Κιχώτης και πολεμούσε τους ανεμόμυλους. Γινόταν Αλίκη και ζωντάνευε τα θαύματα. Γινόταν Ρομπέν και έσωζε τα δάση. Γινόταν λύκος και έφτιαχνε αγέλες που τραγουδούσαν στο φεγγάρι. Περνούσαν τα χρόνια, μα ο κόσμος δεν άλλαζε όπως ποθούσε. Κατάφερε όμως να φτιάξει έναν δικό του κόσμο. Σε μια αυλή με κήπο. Έβαλε μέσα ό,τι αγαπούσε. Πέρασαν κι άλλα χρόνια, και αφού γινόταν ολοένα και σοφότερος με τα διαβάσματά του, βρήκε τη λύση. Ήρθε φθινόπωρο. Όργωσε καλά τη γη και φύτεψε. Χειμώνιασε. Περίμενε να λιώσει το λευκό χαλί. Βιβλιοπαρέα είχε εκλεκτή και έκανε υπομονή. Την άνοιξη πετάχτηκαν τα πρώτα φυλλαράκια. Μεγάλωσαν κορμοί, κλαδιά, ξεπρόβαλαν μπουμπούκια. Γέμισε η ψυχή με χρώματα και αρώματα. Το καλοκαίρι; Βάρκες, ιστιοφόρα, αερόστατα, ποδήλατα… Ταξίδευε παντού! Ήξερε πια με βεβαιότητα πως μόνο έτσι θα τον άλλαζε τον κόσμο. Έγινε φυτευτής. Φυτευτής ιστοριών μαγικών. Έσπερνε λέξεις, λίπαινε εικόνες, σκάλιζε μαγεία, πότιζε φαντασία και φύτρωναν ιστορίες. Μετά; Κλάδευε αγάπη και χάριζε μπουκέτα στους περαστικούς. Μπουκέτα ειρήνης, ελπίδας, δύναμης, πίστης στο αδύνατο. Μπουκέτα μικρών θαυμάτων για τον καθένα. Κάθε άνοιξη, στις 2 του Απρίλη, οι ιστορίες που φύτευε άνθιζαν τον κόσμο. Α, και με τα εργαστήρια κηπουρικής μοιραζόταν τη γνώση του φυτέματος με μεγάλους και μικρούς. Και έγινε ο κήπος του ο Κήπος της Ελπίδας και η αυλή του η Αυλή των Θαυμάτων, με τον θαυματοποιό πάντα εκεί, να ξετυλίγει κόκκινες κλωστές ιστοριών.
επέλεξαν μία ιστορία του Άντερσεν από τα βιβλία που μοιράστηκαν στα σχολεία με παραμύθια
και ζωγράφισαν ότι τους άρεσε
διαβάσαμε την ιστορία του Χορχε Μπουκάι “ο αλυσοδεμένος ελέφαντας” παίρνοντας μέρος στη Πανελλήνια Δράση Φιλαναγνωσίας «Διαβάζουμε Μαζί» της “Κυψέλης” που είναι η βιβλιοθήκη του 2ου Δημοτικού Σχολείου Νέας Αλικαρνασσού
συζητήσαμε τί είναι αυτό που ακόμα δεν μπορούμε να κάνουμε
και φτιάξαμε τη δική μας αλυσίδα
από την αρχή της σχολικής χρονιάς τί καταφέραμε να κάνουμε ;;;πολλά…μπορούμε πια να ζωγραφίζουμε, να γράφουμε το όνομα μας, να βάζουμε μόνοι μας το μπουφάν , να γνωρίσουμε τα χρώματα κλπ
και φτιάξαμε μία αφίσα με τα μπορώ μας και τα δεν μπορώ
πήραμε μέρος στον διαγωνισμό των εκδόσεων Παπαδόπουλος
φτιάχνοντας μία αφίσα με το μήνυμα “με ένα βιβλίο μπορώ να….”
Α΄ ΤΜΗΜΑ
Κάθε ιστορία που φτάνει στα χέρια ενός παιδιού είναι ένας σπόρος. Κάποιοι ανθίζουν αμέσως, άλλοι μετά από χρόνια. Αλλά σπάνια μένουν άκαρποι. Και ίσως γι’ αυτό η Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου σήμερα έχει μεγαλύτερη σημασία από ποτέ , γιατί μας θυμίζει ότι η αλλαγή του κόσμου μπορεί να ξεκινήσει με το γύρισμα μιας σελίδας από το χέρι ενός παιδιού!!
Υπάρχει κάτι ξεχωριστό στα παιδικά βιβλία. Δεν είναι απλώς ιστορίες. Είναι τα πρώτα «παράθυρα» μέσα από τα οποία το παιδί αρχίζει να βλέπει τον κόσμο.
Στις 2 Απριλίου, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου, ταξιδέψαμε κι εμείς στον μαγικό κόσμο των βιβλίων.
Στο νηπιαγωγείο, κάθε ιστορία γίνεται μια μικρή περιπέτεια γεμάτη εικόνες, συναισθήματα και όμορφα μηνύματα.
Μέσα από τα βιβλία, τα παιδιά καλλιεργούν τη φαντασία τους, εμπλουτίζουν τον λόγο τους και μαθαίνουν να αγαπούν την ανάγνωση. Τα βιβλία γίνονται φίλοι πολύτιμοι, που ανοίγουν παράθυρα σε νέους κόσμους.
Με αφορμή το βιβλίο «Η Νόνα η χελώνα»,ανακαλύψαμε πως, ακόμη κι όταν τα πράγματα είναι δύσκολα, η καλοσύνη, η υπομονή και η συγχώρεση έχουν τη μεγαλύτερη δύναμη. Η Νόνα συγχωρεί με αγάπη, αλλά και ο λαγός, παρόλο που ήταν περήφανος και σίγουρος για τη νίκη του, καταφέρνει στο τέλος να καταλάβει το λάθος του και να προσπαθήσει να γίνει καλύτερος.
Χειροτεχνία Λαγός από κάλτσα.
Καρότο Σελιδοδείκτης
Μέσα από τις σελίδες τους, τα παιδιά μαθαίνουν να φαντάζονται, να νιώθουν, να καταλαβαίνουν.
Και ίσως αυτή να είναι η πιο μεγάλη τους δύναμη: ότι ξεκινάνε να διαμορφώνουν ανθρώπους , πριν καν το καταλάβουν.
Επίσης διαβάσαμε το βιβλίο : Ένα αυγό που πήρε φόρα , της Τασούλα Τσιλιμένη.
Η ιστορία εξελίσσεται γύρω από έναν διαγωνισμό για το πιο όμορφο αυγό, όπου τα ζωάκια παρουσιάζουν με ενθουσιασμό τις δημιουργίες τους. Το στοιχείο του ανταγωνισμού είναι έντονο, καθώς το κάθε ζωάκι θέλει να ξεχωρίσει και να κερδίσει.
Η ανατροπή έρχεται όταν ένα αυγό, μέσα από μια απρόβλεπτη εξέλιξη, «παίρνει φόρα» και τελικά καταφέρνει να ξεχωρίσει, όχι γιατί ήταν το πιο προσεγμένο από την αρχή, αλλά γιατί η πορεία του το κάνει μοναδικό.
Το βιβλίο δίνει την ευκαιρία να συζητήσουμε με τα παιδιά για τον ανταγωνισμό, τη συμμετοχή και την αποδοχή του αποτελέσματος, αλλά και για το πώς κάτι διαφορετικό μπορεί τελικά να γίνει ξεχωριστό.
Η εικονογράφηση, με έντονα χρώματα και καθαρές μορφές, υποστηρίζει τη δράση και βοηθά τα παιδιά να παρακολουθούν την εξέλιξη του διαγωνισμού.
Μέσα από την ιστορία, τα παιδιά εμπνεύστηκαν να δημιουργήσουν τα δικά τους ξεχωριστά αυγά, ανακαλύπτοντας πως το καθένα μπορεί να είναι όμορφο με τον δικό του τρόπο!
Τα δικά μας μοναδικά , υπέροχα και ξεχωριστά πασχαλινά αυγά!!
Τέλος πήραμε και εμείς μέρος στη Πανελλήνια Δράση Φιλαναγνωσίας «Διαβάζουμε Μαζί» της “Κυψέλης”, που είναι η βιβλιοθήκη του 2ου Δημοτικού Σχολείου Νέας Αλικαρνασσού και η αφίσα μας αναρτήθηκε στο padlet της δράσης.
Η Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 21 Μαρτίου, συμπίπτοντας με την εαρινή ισημερία. Θεσμοθετήθηκε από την UNESCO το 1999, μετά από πρόταση του Έλληνα ποιητή Μιχαήλ Μήτρα, με σκοπό την προώθηση της ποίησης, της δημιουργικότητας και της πολιτιστικής ανταλλαγής.
Η 21η Μαρτίου δεν είναι μόνο η μέρα που υποδεχόμαστε την άνοιξη· είναι η μέρα που γιορτάζει η παγκόσμια ψυχή μέσα από τις λέξεις. Για εμάς τους Έλληνες, η ποίηση είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με έναν άνθρωπο που κατάφερε να μετατρέψει τη γλώσσα μας σε μουσική και την ελευθερία σε στίχο: τον Διονύσιο Σολωμό.
Ίσως αναρωτιέστε: «Πώς μπορούμε να μιλήσουμε για ποίηση σε παιδιά προσχολικής ηλικίας;». Η απάντηση κρύβεται στον δικό μας εθνικό ποιητή, τον Διονύσιο Σολωμό.
Ο Ποιητής της Ελευθερίας και του Λυρισμού
Συχνά, στο μυαλό μας ο Σολωμός είναι ο “σοβαρός” εθνικός μας ποιητής. Είναι ο άνθρωπος που έγραψε τον «Ύμνον εις την Ελευθερίαν», ένα έργο 158 στροφών που έγινε το σύμβολο του έθνους μας. Μαζί με το Νικόλαο Μάντζαρο , που συνέθεσε τον εθνικό μας ύμνο, ύμνησαν την ελευθερία και ενέπνευσαν γενιές Ελλήνων. Παρακολουθήσαμε μια ιστορία για τους δύο φίλους.
Όμως, ο Σολωμός δεν έγραψε μόνο για την ελευθερία και τα σπαθιά. Έγραψε και για την ομορφιά που βλέπουμε γύρω μας κάθε μέρα.
Η «Ξανθούλα» και το λευκό μαντήλι
Στο νηπιαγωγείο, ξεκινάμε από τα απλά και τα τρυφερά. Στο ολοήμερο τμήμα τους μιλήσαμε και αφηγηθήκαμε την «Ξανθούλα», το διάσημο ποίημα του Σολωμού που έγινε και τραγούδι (καντάδα).
«Την είδα την Ξανθούλα,
την είδα ψες αργά,
που εμπήκε στη βαρκούλα
να πάει στην ξενιτιά.»
Μέσα από αυτούς τους στίχους, τα παιδιά μαθαίνουν να φαντάζονται: τη βαρκούλα που κουνιέται στο κύμα, το κορίτσι που χαιρετάει με το μαντήλι της… Αυτή είναι η πρώτη τους επαφή με τον λυρισμό. Μαθαίνουν ότι οι λέξεις μπορούν να φτιάξουν εικόνες, ακριβώς όπως οι μαρκαδόροι τους!
Η ποίηση είναι συναίσθημα. Είτε μιλάμε για ένα λευκό μαντήλι που χάνεται στον ορίζοντα, είτε για την Ελευθερία που βγαίνει «απ’ τα κόκκαλα των Ελλήνων τα ιερά», ο Σολωμός μας διδάσκει ότι οι λέξεις έχουν δύναμη.
Μια μικρή αποστολή για το σπίτι
Σήμερα το απόγευμα, δοκιμάστε κάτι απλό:
Ακούστε μαζί με το παιδί σας την «Ξανθούλα»
Ρωτήστε το: «Τι χρώμα λες να είχε η βαρκούλα;» ή «Πού λες να πηγαίνει η Ξανθούλα;».
Θυμίστε τους ότι αυτός ο ποιητής έγραψε και τον Ύμνο που λέμε στο σχολείο.
Η ποίηση δεν είναι δύσκολη. Είναι ο τρόπος μας να λέμε «σ’ αγαπώ», «λυπάμαι» ή «είμαι ελεύθερος». Ας δώσουμε στα παιδιά μας το κλειδί αυτού του μαγικού κόσμου!
Η συγγραφέας κ. Κωνσταντίνα Αρμενιάκου επισκέφθηκε το σχολείο μας!
Στα πλαίσια του σχεδίου δράσης της σχολικής μας μονάδας που σχετίζεται με τη φιλαναγνωσία αλλά και την Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου που πλησιάζει (2 Απριλίου) είχαμε τη χαρά να φιλοξενήσουμε τη συγγραφέα παιδικών βιβλίων κα Αρμενιάκου Κωνσταντίνα με αφορμή το βιβλίο της “Μια αλεπουδίτσα πονηριά σταλίτσα”
μας σύστησε την αλεπουδίτσα της και εμείς της κάναμε ερωτήσεις
μας παρουσίασε τα βιβλία της από τα οποία πάρα πολλά έχουμε διαβάσει στο νηπιαγωγείο μας
τα παιδιά συμμετείχαν σε πολλές δραστηριότητες με θέμα τα βιβλία “το όνομα του δράκου”
και “Μια αλεπουδίτσα πονηριά σταλίτσα”
της χαρίσαμε ένα βιβλιαράκι με τις ζωγραφιές μας για ότι μας άρεσε από την αφήγηση της ιστορίας “Μια αλεπουδίτσα πονηριά σταλίτσα”
φτιάξαμε τις δικές μας μικρές αλεπουδίτσες
και ζωγράφισαν ότι τους άρεσε από την επίσκεψη της Κας Αρμενιάκου
(Α΄Τμήμα)
Τα παιδιά συμμετείχαν σε δημιουργικές δράσεις, παιχνίδια και ζωγραφιές εμπνευσμένες από τα παραμύθια της συγραφέα , αφήνοντας τη φαντασία τους ελεύθερη να ταξιδέψει. Μέσα από το βιβλίο ανακαλύψαμε πως η ανάγνωση μπορεί να μας πάει παντού, να μας γεμίσει εικόνες, ιδέες και όμορφα συναισθήματα. Όπως μας είπε και η συγγραφέας που επισκέφτηκε το σχολείο μας, τα βιβλία είναι ένα μαγικό ταξίδι που ανοίγει δρόμους στη σκέψη και στη φαντασία των παιδιών.
Χαρουμένες αλεπουδίτσες (χειροτεχνία ), μας υπενθυμίζουν πως η αγάπη και η αποδοχή κάνουν τον κόσμο πολύ πιο όμορφο!!
Αλεπού χειροτεχνία σελιδοδείκτης
Η συγραφέας υπογράφει βιβλία παιδιών και εύχεται σε όλους μας : Kαλά ταξίδια στον κόσμο των βιβλίων , με πολλές όμορφες στιγμές , με τα βιβλία , γεμάτα φαντασία , γνώση και δημιουργία.
6 Μαρτίου Πανελλήνια Σχολική Ημέρα κατά της Βίας στο σχολείο.
Η 6η Μαρτίου έχει καθιερωθεί ως Πανελλήνια Σχολική Ημέρα κατά της Βίας στο σχολείο. Ο όρος «εκφοβισμός και βία στο σχολείο» (school bullying) είναι ένα φαινόμενο νεανικής παραβατικότητας που εμφανίζεται σε πολλές χώρες του κόσμου. Ο σχολικός εκφοβισμός, προέρχεται από άλλα παιδιά, συνήθως της ίδιας ηλικίας και αποτελεί μορφή επιθετικής συμπεριφοράς, που εμφανίζεται κυρίως στη σχολική πραγματικότητα, με σοβαρές επιπτώσεις για την ψυχοσυναισθηματική ανάπτυξη του παιδιού και του εφήβου και τη διαδικασία της μάθησης. Με τον όρο σχολικός εκφοβισμός, γνωστός στη διεθνή επιστημονική ορολογία ως bullying, εννοείται η επαναλαμβανόμενη και εσκεμμένη χρήση βίας μεταξύ μαθητών ή παιδιών παρόμοιας ηλικίας, με σκοπό την πρόκληση πόνου και αναστάτωσης. Αποτελεί μία κατάχρηση εξουσίας και εμπεριέχει ανισότητα στη δύναμη αντικειμενική (π.χ. σωματική) ή αντιληπτή (π.χ. προσωπικότητα). Ωστόσο, ο σχολικός εκφοβισμός δεν θα πρέπει να συγχέεται με τις περιπτώσεις όπου τα παιδιά κάνουν αστεία μεταξύ τους διασκεδάζοντας και οι δύο αληθινά.
Μαθαίνουμε να αναγνωρίζουμε και να αναφέρουμε όχι μόνο την εμφανή βία που εκφράζεται με χειροδικία αλλά και συμπεριφορές που μπορεί να μας κάνουν να αισθανόμαστε άβολα. Ειδικότερα σχετικά με την αναφορά αυτών των ενεργειών, μαθαίνουμε να παρατηρούμε όχι μόνο όσες σχετίζονται με εμάς τους ίδιους αλλά και με αυτές που μπορεί να αντιληφθούμε ότι συμβαίνουν σε άλλα παιδιά στην τάξη, στην αυλή, στη γειτονιά. Και σε αυτήν την περίπτωση πρέπει να αντιδρούμε κυρίως συλλογικά!
Το ολοήμερο τμήμα:
Παρουσιάσαμε στα παιδιά με τη βοήθεια της τεχνητής νοημοσύνης δυο εκδοχές μιας ιστορίας με το ίδιο θέμα και τους ίδιους ήρωες. Σε κάθε εκδοχή όμως οι ήρωες συμπεριφέρονται και αντιδρούν διαφορετικά. Συζητάμε με τα παιδιά για τις ομοιότητες και τις διαφορές . Τι επιλογές κάνουν οι ήρωες κάθε φορά; Που τους οδηγούν; Τα ίδια τα παιδιά τι θα επέλεγαν να κάνουν και να πουν; Ποιες συνέπειες έχουν κάθε φορά οι επιλογές μας;;
Φτιάξαμε την αφίσα του ΆΡΚΟΥ, ο οποίος μας έδωσε τις συμβουλές του: να μιλάμε για αυτά που μας συμβαίνουν σε κάποιον που εμπιστευόμαστε, να μιλάμε και να μοιραζόμαστε όσα μας συμβαίνουν γιατί αλλιώς η καρδιά και το σώμα μας αρρωσταίνουν και να υπερασπιζόμαστε όχι μόνο τον εαυτό μας αλλά και τους φίλους μας και όποιον το έχει ανάγκη!
Συμμετείχαμε στην πανελλαδική εκστρατεία ΜΙΛΑ ΤΩΡΑ και σχολική δράση από «Το Χαμόγελο του Παιδιού» ενάντια στον ενδοσχολικό εκφοβισμό (bullying) με τα παιδιά του ολοήμερου!
Τα συνθήματα μας:
ΜΙΛΑ ΤΩΡΑ, ΜΗ ΦΟΒΑΣΑΙ!
ΝΑΙ ΣΤΗ ΦΙΛΙΑ, ΟΧΙ ΣΤΗ ΒΙΑ!
Η ΚΑΛΟΣΥΝΗ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΜΗ!
Επίσης, μέσα στην τάξη πραγματοποιήσαμε ένα κοινωνικό πείραμα. Συνεννοηθήκαμε με ένα αγόρι να ΣΥΝΕΡΓΑΣΤΟΥΜΕ. Τον φώναξα κρυφά και του έδωσα τις οδηγίες. Θέλω κάποια στιγμή μέσα στη μέρα να είσαι λίγο ζωηρός, του είπα να μιλάς λίγο παραπάνω με την ομάδα σου, θα σου κάνω κάποιες παρατηρήσεις, κάποια άδικα και προσβλητικά σχόλια, θα σε προσβάλω χωρίς λόγο και κάποια στιγμή θα ξεσπάσω. Θα σου πω ΝΑ ΦΥΓΕΙΣ από την ΑΙΘΟΥΣΑ. Εσύ θα ξαφνιαστείς, στο τέλος όμως θα φύγεις. Δε θα φύγεις, θα κάτσεις στη γωνία έξω από την αίθουσα. Έτσι κι έγινε. Του φώναξα, του είπα να φύγει, να σχολάσει νωρίτερα αφού δεν αντέχει. όταν έκλεισε την πόρτα πίσω του, οι υπόλοιποι με ΚΟΙΤΟΥΣΑΝ αμήχανοι και άναυδοι. Συνεχίζουμε, τους είπα. Αλήθεια έφυγε; με ρώτησε ένα αγόρι. Ναι, του είπα. “σε στενοχώρησε, κυρία;;” με ρώτησε ένα κορίτσι…Κανά δυο παιδιά ρώτησαν …γιατί του μιλάς έτσι, κυρία;;;Ύστερα τα ρώτησα αν παρατήρησαν τη συμπεριφορά του να ήταν άσχημη σήμερα κι αν δικαιολογούσε το ξέσπασμά μου. Δεν είχαν απάντηση. Φώναξα μέσα τον μαθητή. Πες τους ό,τι σου είπα. Τα παιδιά έπαθαν σοκ, Μας κάνατε φάρσα! , είπαν. Ναι, γελάσατε, τους είπα. Γιατί όμως ΔΕΝ ΤΟΝ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΗΚΑΤΕ ΟΛΟΙ; Αφού είδατε ότι παρεκτράπηκα, ότι δεν είχα δικαίωμα να του μιλήσω έτσι απότομα. Εκεί πάγωσαν. Δεν πρόσεχα τι έκανε, είπε ένας. Δεν κατάλαβα… είπε ένας άλλος. Σας φοβήθηκα, είπε κάποιος άλλος. Συζητήσαμε για όλα αυτά που μας κάνουν να φοβόμαστε. Την εξουσία των άλλων, την ηλικία τους, τη συνθήκη στην οποία βρισκόμαστε και είπαμε πως κάποιες φορές πρέπει να ορθώνεις το ανάστημά σου ασχέτως ποιους έχεις απέναντί σου. Να μιλάς όταν βλέπεις ότι κάποιος αδικείται, του μιλάνε άσχημα, τον χτυπούν. Να ζητάς βοήθεια όπου εσύ δεν μπορείς να παρέμβεις. Έχεις χρέος να βοηθήσεις αυτόν που αδικείται, έχεις και υποχρέωση να δείξεις σε αυτόν που ξεφεύγει ότι ξεφεύγει και γίνεται αντιληπτό. Μπας και μαζευτεί. Η ζωή θέλει βοήθεια , έχουμε μόνο ο ένας τον άλλον. Και να βάζουμε όρια σε αυτούς που τα ξεπερνούν. Μην ξεχνάμε: είμαστε πολλοί κι έχουμε φωνή❤️
Βλέπουμε και άλλες ιστορίες…. από το βιβλίο One τηςKathryn Otashi
Ακούμε το παιχνιδοτράγουδο του Γιώργου Σακελλαρίδη “Μήλα γύρω – γύρω, στη μέση πορτοκάλι”. Ένα τραγούδι ενάντια στη βία, το ρατσισμό, την απόρριψη του άλλου, του διαφορετικού…δηλαδή του καθενός μας, αφού καθένας είναι διαφορετικός από τους «άλλους», σε κάτι, («εξωτερικό» ή «εσωτερικό»)
Πως μπορώ να ευαισθητοποιήσω το παιδί μου απέναντι στο Bullying
το Β’ Τμήμα του νηπιαγωγείου μας μέσα από ανάγνωση και ακρόαση ιστοριών αλλά και παρακολούθηση μικρού μήκους ταινίας προσέγγισε την έννοια του σχολικού εκφοβισμού και της βίας ώστε να μάθουν να αναγνωρίζουν και να αντιμετωπίζουν λεκτικό αλλά και σωματικό εκφοβισμό και να κατανοήσουν πως πρέπει να συμπεριφέρονται ώστε να μην είναι θύτες
Ακούσαμε ένα παραμύθι για μικρά παιδιά της Εταιρείας Ψυχοκοινωνικής Υγείας του Παιδιού και του Εφήβου
ακούσαμε την ιστορία του Όλιβερ Μπάτον Τον Όλιβερ Μπάτον τον φώναζαν φλούφλη. Δεν του άρεσε να κάνει πράγματα που έκαναν τα άλλα αγόρια. Αντίθετα, του άρεσε να κάνει βόλτες στο δάσος και να πηδάει σκοινάκι. Του άρεσε να διαβάζει βιβλία και να ζωγραφίζει. Συζητήσαμε και τονίσαμε ότι πρέπει να σεβόμαστε τη διαφορετικότητα και να την αποδεχόμαστε
παρακολούθησαν την ταινία μικρού μήκους “το κόκκινο μπαλόνι” του Αλμπέρ Λαμορίς Συζητήσαμε τι συνέβη στον ήρωα, πως του συμπεριφέρθηκαν οι συμμαθητές του, τι θα πρέπει να κάνουμε σε ανάλογες περιπτώσεις. Και ζωγράφισαν ότι τους έκανε εντύπωση
Ακούσαμε το παιχνιδοτράγουδο του Γιώργου Σακελλαρίδη
“Μήλα γύρω – γύρω, στη μέση πορτοκάλι”.
Ένα τραγούδι ενάντια στη βία, το ρατσισμό, την απόρριψη του άλλου, του διαφορετικού…δηλαδή του καθενός μας, αφού καθένας είναι διαφορετικός από τους «άλλους», σε κάτι, («εξωτερικό» ή «εσωτερικό») και δραματοποιήσαμε την ιστορία του
ζωγράφισαν πως ένιωθε το πορτοκάλι στην αρχή της ιστορίας και πως έπειτα
ακούσαμε την ιστορία τα μπαλόνια της φιλίας και χαρίσαμε στον φίλο μας ένα μπαλόνι
Διαβάσαμε το βιβλίο “οι λέξεις δεν είναι για να πληγώνουμε” με το οποίο τα παιδιά μαθαίνουν ότι οι λέξεις τους ανήκουν , ότι πριν μιλήσουν μπορούν να σκέφτονται και μετά να επιλέγουν τί θα πουν και πως θα το πουν.
σημειώσαμε ποιες λέξεις μας στενοχωρούν και ποιες μας κάνουν να χαμογελάμε
και φτιάξαμε τα δικά μας μικρά κεκάκια με τις ευγενικές λέξεις που πρέπει να χρησιμοποιούμε
Διαβάσαμε την ιστορία “τα χέρια δεν είναι για να δέρνουμε” με τη βοήθεια αυτού του βιβλίου τα παιδιά κατάλαβαν ότι η βία ποτέ δε βγαίνει σε καλό.
Κάθε παιδί μπορεί να κάνει με τα χέρια του διασκεδαστικά και εποικοδομητικά πράγματα, να τιθασεύει τα έντονα συναισθήματα θυμού ή ζήλιας.
συμμετείχαμε στο 11ο Πανελλήνιο Φεστιβάλ κατά της Βίας που διοργανώνει η Αθμια Εκπ/ση Ν. Δράμας και ο σύμβουλος Εκπ/σης της 2ης Περιφέρειας Ν . Δράμας κος Αλκιβιάδης Σαλπιγκτής και άλλοι φορείς με την αφίσα μας για το τι μπορούμε να κάνουμε με τα χέρια μας
Συμμετείχαμε στην Πανελλαδική ενέργεια ενάντια στην Ενδοσχολική Βία 2025 από «Το Χαμόγελο του Παιδιού» με βασικό μήνυμα το «ΜΙΛΑ ΤΩΡΑ » και φτιιάξαμε το δικό μας βιντεάκι για να στείλουμε το δικό μας μήνυμα.
Με αφορμή την 6η Μαρτίου – Πανελλήνια Ημέρα κατά της Ενδοσχολικής Βίας και του Εκφοβισμού, και στο Α΄1 τμήμα του σχολείου μας πραγματοποιήθηκαν δράσεις ευαισθητοποίησης μέσα από παραμύθια, ιστορίες και βιωματικά παιχνίδια.
Τα παιδιά συμμετείχαν σε θεατρικό παιχνίδι, συζήτησαν για τη φιλία και τον σεβασμό και αποτύπωσαν τις σκέψεις και τα συναισθήματά τους μέσα από ζωγραφιές και δημιουργικές δραστηριότητες. Μέσα από τις δράσεις αυτές καλλιεργήθηκαν αξίες όπως η αποδοχή, η συνεργασία και η ενσυναίσθηση.
Ενδεικτικά παρακάτω κάποιες από τις δράσεις μας :
”Μίλα μικρή καμήλα ” μια ιστορία με πρωταγωνίστρια μία μικρή καμήλα που έρχεται αντιμέτωπη με την ενδοσχολική βία.
Το βιβλίο ” Μίλα μου ” της Μαρίνα Γιώτη είναι ένα τρυφερό βιβλίο που βοηθά τα παιδιά να εκφράζουν τα συναισθήματα τους και να μη φοβούνται να μιλήσουν. Μέσα από μια απλή κατανοητή ιστορία ο βιβλίο Μίλα μου δείχνει στα παιδιά πόσο σημαντικό είναι να ζητούν βοήθεια και να εμπιστεύονται τους ανθρώπους που τα αγαπούν.
Το βιβλίο ” Ο Λυκο-τοσοδούλης” και η Φοβερο-Σκουφίτσα ” είναι μια όμορφη ιστορία για τον σχολικό εκφοβισμό, όπου στο τέλος το χαμόγελο, το γέλιο και η αγάπη νικούν τον φόβο και τη σκληρή συμπεριφορά.
Μέσα από την ιστορία, τα παιδιά είδαν πως με καλοσύνη και χαμόγελο ο Λύκο-τοσοδούλης κατάφερε να αντιμετωπίσει τη Φοβερ0- Σκουφίτσα και να δείξει ότι η φιλία και η αγάπη είναι πιο δυνατά από κάθε εκφοβισμό.
Με αφορμή το παιχνιδοτράγουδο και πολύ αγαπημένη ιστορία των παιδιών : Μήλα γύρω γύρω στη μέση πορτοκάλι του Γιώργου Σακελλαρίδη , τα παιδιά μέσα από το θεατρικό παιχνίδι , το κουκλοθέατρο και το τραγούδι , μίλησαν για τα αρνητικά συναισθήματα που νιώθει κάποιος όταν μένει έξω από την ομάδα, όπως είναι η απόρριψη και η απογοήτευση. Τα παιδιά μπήκαν σε ρόλους και προσπάθησαν να καταλάβουν πώς ένιωθε το πορτοκάλι όταν τα μήλα δεν το δέχονταν στην παρέα τους.
Ιδιαίτερη αξία δόθηκε στο ”καλό ” μήλο της φρουτοπαρέας , το οποίο ήταν και ο διαμεσολαβητής , χάρη στον οποίο τα υπόλοιπα φρούτα κατάλαβαν τη λάθος συμπεριφορά τους απέναντι στο πορτοκάλι. Έτσι τα παιδιά είδαν πως με φιλία, αποδοχή και συνεργασία μπορούμε να χωράμε όλοι στην ομάδα και να μη μένει κανείς μόνος.
Στο πλαίσιο των δράσεων μας επίσης , τα παιδιά είχαν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν εκπαιδευτικά βίντεο και να ακούσουν ιστορίες που αναδεικνύουν την αξία της φιλίας, της αποδοχής και του σεβασμού προς τον άλλον.
Μέσα από την ακρόαση των ιστοριών, προβληματιστήκαμε, εκφράσαμε σκέψεις και συναισθήματα και συζητήσαμε τρόπους με τους οποίους μπορούμε να βοηθάμε ο ένας τον άλλο και να λέμε «όχι» στη βία και στον εκφοβισμό.
Η συζήτηση που ακολούθησε έδωσε στα παιδιά την ευκαιρία να μοιραστούν εμπειρίες, να προτείνουν λύσεις και να κατανοήσουν πόσο σημαντικό είναι να μιλάμε, να ζητάμε βοήθεια και να στεκόμαστε δίπλα στους φίλους μας.
Στη συνέχεια, τα παιδιά αποτύπωσαν τις σκέψεις και τα συναισθήματά τους μέσα από ζωγραφιές, ενώ παρακάτω μπορείτε να δείτε στιγμιότυπα από τη δράση μας καθώς και το σχετικό βίντεο που παρακολουθήσαμε.
Στην παρεούλα μαζί με την ψυχολόγο του σχολείου μας συζητάμε για τα συναισθήματα μας και πως αυτά επιρεάζουν τη συμπεριφορά μας!!
Ακούσαμε την ιστορία για μια χελώνα την Μόνα , και πως αντιμετώπισε τους συμμαθητές της στο καινούργιο της σχολείο ,
(της Εταιρείας Ψυχοκοινωνικής Υγείας του Παιδιού και του Εφήβου)
<<Μίλα τώρα>> , το τμήμα μας συμμετείχε στον διαγωνισμό του οργανισμού «Το Χαμόγελο του Παιδιού», με δράσεις αφιερωμένες στην πρόληψη της σχολικής βίας και του εκφοβισμού. Συζητήσαμε με τα παιδιά τη σημασία του να μιλάμε , όταν κάτι μας στενοχωρεί , ή μας φοβίζει και να ζητάμε βοήθεια από τους μεγάλους και τους φίλους μας.
Τα παιδιά εξέφρασαν τις σκέψεις και τα συναισθήματά τους μέσα από ζωγραφιές, εικαστικές δημιουργίες και κατασκευές, στέλνοντας το δικό τους μήνυμα: «Μίλα τώρα – δεν είσαι μόνος!»
Ακούσαμε το τραγούδι : ”Μίλα ”, το οποίο άρεσε ιδιαίτερα στα παιδιά , το είδαμε προσεκτικά στο You Tube, και ακολούθησε συζήτηση. Τα παιδιά αργότερα μέσα από βιωματικά παιχνίδια και άλλες δράσεις , (ζωγραφική , κατασκευές, εικαστικές δημιουργίες ) , συνεργάστηκαν δημιουργικά και εξέφρασαν σκέψεις και συναισθήματα, στέλνοντας το δικό τους μήνυμα : ” Μ ΙΛΑ ΤΩΡΑ -ΜΗ ΦΟΒΑΣΑΙ΄΄
Από την ιστορία : τα χέρια δεν είναι για να χτυπάνε.
H Aφίσα μας κατά του σχολικού εκφοβισμού.
Τα χέρια μας κάνουν τόσα όμορφα πράγματα……
Τέλος και η δική μας συμμετοχή για το διαγωνισμό / δράση που πραγματοποιείται από το Χαμόγελου του παιδιού για την ενδοσχολική βία .
Με σύνθημα: Ζωή σε κίνηση. Η Επιληψία δεν τη σταματά / Life in Motion. Epilepsy Doesn’t Stop it!, o Πανελλήνιος Επιστημονικός Σύλλογος κατά της Επιληψίας (ΠΕΣΕ) σε συνεργασία με την Ελληνική Εθνική Ένωση κατά της Επιληψίας (EEEE), για πέμπτη συνεχή χρονιά, αναλαμβάνουν την πρωτοβουλία διοργάνωσης πανελλήνιας δράσης ευαισθητοποίησης για την Επιληψία
Ο Π.Ε.Σ.Ε. και η Ε.Ε.Ε.Ε. έχουν ενώσει τις δυνάμεις τους με τα Παγκόσμια Γραφεία Επιληψίας (International League Against Epilepsy και International Bureau for Epilepsy) και μέσω της Παγκόσμιας Ημέρας Επιληψίας έχουν κύριο σκοπό την σωστή ενημέρωση των πολιτών σχετικά με την επιληψία.
Τα τελευταία χρόνια, έχουν σχεδιαστεί και υλοποιηθεί στοχευμένες δράσεις ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης σχετικά με την επιληψία
Η σχολική νοσηλεύτρια του νηπιαγωγείου μας η Κα Όλγα Δοριάκη μας παρουσίασε με κατανοητό τρόπο τί είναι η επιληψία, τί πρέπει να κάνουμε όταν κάποιος συμμαθητής /τρια πάθει επιληψία και τόνισε την αξία να συμπεριφερθούμε ψύχραιμα και βοηθητικά χωρίς να φοβηθούμε
παρακολουθήσαμε και ένα animation για την επιληψία
με τη βοήθεια της κούκλας-αρκουδάκι Αρετή κάναμε προσομοίωση πως πρέπει να αντιδράσουμε όταν κάποιος δίπλα μας πάθει επιληψία
Δήμοι από ολόκληρη τη χώρα, όπως αυτός των Αθηναίων, της Θεσσαλονίκης των Ιωαννιτών, των Χανίων, της Ερμούπολης, του Πειραιά κ.α. καλούνται να συμμετέχουν στην πρωτοβουλία , φωταγωγώντας συμβολικά Δημαρχεία και ιστορικά κτίρια, το βράδυ της Δευτέρας, 9 Φεβρουαρίου 2026, με μωβ χρώμα που έχει καθιερωθεί ως χαρακτηριστικό της διεθνούς εκστρατείας ευαισθητοποίησης για την επιληψία.
Εμείς ζωγραφίσαμε μόνο με μωβ χρώμα για να τιμήσουμε την ημέρα ευαισθητοποίησης για την επιληψία
Αυτή η γιορτή προωθεί τη σημασία του αδόμητου, τακτικού παιχνιδιού για τα παιδιά. Η εκστρατεία ξεκίνησε από μια ομάδα έξι εκπαιδευτικών το 2015. Συνειδητοποίησαν ότι ο χρόνος παιχνιδιού για τα παιδιά μειώνονταν τόσο στο σπίτι όσο και στο σχολείο, οδηγώντας σε αρνητικές συνέπειες για την ανάπτυξη των παιδιών. Ανέλαβαν αμέσως δράση και εγκαινίασαν την Παγκόσμια Ημέρα Σχολικού Παιχνιδιού, με πάνω από 65.000 παιδιά να συμμετέχουν τον πρώτο κιόλας χρόνο της.
Το Α2 τμήμα του νηπιαγωγείου μας συμμετείχε στην παγκόσμια ημέρα σχολικού παιχνιδιού. Την ημέρα αυτή τα παιδιά έπαιξαν ελεύθερα, κατασκεύασαν, συνεργάστηκαν, δημιούργησαν, διασκέδασαν. Και η χαρά στο παιχνίδι συνοδεύεται πάντα από γνωστική και κοινωνική εξέλιξη, που είναι και το ζητούμενο.
παίξαμε και στην αυλή μας
ζωγραφίσαμε ότι μας άρεσε από την ημέρα παιχνιδιού
στο τέλος της ημέρας πήραν τα αναμνηστικά τους σημαιάκια
για τη συμμετοχή τους στην Παγκόσμια Ημέρα ελεύθερου μη δομημένου παιχνιδιού
και θα πάρουμε τη βεβαίωση συμμετοχής μας
Aς γίνουμε όλοι παιδιά και ας παίξουμε όπως μοναδικά εκείνα ξέρουν….γιατί….
Οι άνθρωποι δεν σταματούν να παίζουνε επειδή γερνάνε. Γερνάνε επειδή σταματούν να παίζουνε.
3 Δεκεμβρίου: Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Ειδικές Ανάγκες
Η Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Ειδικές Ανάγκες καθιερώθηκε να εορτάζεται στις 3 Δεκεμβρίου από το 1992, επειδή εκείνη την ημέρα η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ υιοθέτησε το Πρόγραμμα δράσης για τα ΑΜΕΑ. Η Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Ειδικές Ανάγκες δίνει την ευκαιρία στις κυβερνήσεις, στους οργανισμούς και στις κοινωνίες να εστιάσουν την προσοχή τους στα δικαιώματα και τις δυνατότητες των ανθρώπων με αναπηρία. Η βαθμίδα του Νηπιαγωγείου είναι μια ευκαιρία να μπορέσουμε να δείξουμε στα παιδιά πως η αναπηρία δεν είναι «πρόβλημα» και οι άνθρωποι με ειδικές ανάγκες δεν είναι αόρατοι, είναι άνθρωποι σαν εμάς, με τις ίδιες ανάγκες και συναισθήματα. Γιατί η ενσυναίσθηση είναι μια από τις σπουδαιότερες δεξιότητες ενός υγιώς σκεπτόμενου πολίτη και είναι προτεραιότητά μας να την καλλιεργήσουμε στα παιδιά.
στα πλαίσια της θεματικής “το σώμα μου” στο β τμήμα και ειδικότερα συζητώντας για τις πέντε αισθήσεις μας επισημάναμε ότι σε κάποιους ανθρώπους οι αισθήσεις δεν είναι ανεπτυγμένες. Διαβάσαμε την ιστορία της “Μόζα η γάτα-μία μαγική νύχτα ” της Ιωάννας Σταματοπούλου παραμύθι με θέμα τα προβλήματα όρασης μιας γατούλας
προσπαθήσαμε να μπούμε στη θέση των ατόμων με προβλήματα όρασης , ένα παιδί καθοδήγησε τον/την φίλο/φίλη του που είχε κλειστά τα μάτια του/της
χρησιμοποίησαν μπαστουνάκι και με κλειστά ματάκια προσπάθησαν να κινηθούν μέσα στην τάξη
είδαμε βιντεάκια για τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν τα άτομα με προβλήματα όρασης στην μετακίνηση του και μάθαμε για τους σκύλους -οδηγούς
κλείσαμε τα μάτια μας και ανακαλύψαμε πράγματα μόνο με την αφή μας
αλλά και τον φίλο μας/φίλη μας
μάθαμε για την μέθοδο braille και αγγίξαμε ανάγλυφα σχέδια αλλά και γράμματα από την αλφαβήτα της μεθόδου
παρατηρήσαμε κουτιά φαρμάκων που έχουν τη γραφή braille
και φτιάξαμε μία αφίσα για να στείλουμε το δικό μας μήνυμα
“όλοι ίδιοι και διαφορετικοί αλλά πάντα μαζί”
Mε αφορμή το βιβλίο ” Ούσκο ” της Μαίρης Τσόγκα εκδόσεις Καλειδοσκόπειο ,το πρώτο αρκουδάκι με αναπηρικό αμαξίδιο, ευαισθητοποιηθήκαμε στο ολοήμερο και για την αναπηρία των ζώων! Το «πιο δυνατό αρκουδάκι του κόσμου» δεν έζησε στο μεγάλο δάσος, αλλά στο μεγάλο καταφύγιο της φροντίδας, της φαντασίας, του παιχνιδιού. Με το αναπηρικό του αμαξίδιο απόλαυσε τη φύση, απέκτησε πολλούς φίλους, ανθρώπους και ζώα, και αγαπήθηκε απ’ όλους.
Ποιος ήταν ο πραγματικός Ούσκο
O Ούσκο βρέθηκε το 2015 στη Βόρεια Μακεδονία. Σε ηλικία μόλις λίγων μηνών, είχε έναν σοβαρό τραυματισμό στη σπονδυλική του στήλη, πιθανώς από αυτοκίνητο ή από χτύπημα από βαρύ αντικείμενο. Καθώς στη χώρα δεν υπάρχει κατάλληλο κέντρο περίθαλψης, μεταφέρθηκε στην Ελλάδα για να υποβληθεί σε πιο εξειδικευμένες εξετάσεις, με σκοπό εφόσον αναρρώσει να ενταχθεί στο πρόγραμμα περίθαλψης και επανένταξης που διατηρεί ο ΑΡΚΤΟΥΡΟΣ. Δυστυχώς οι εξετάσεις του έδειξαν πως ο τραυματισμός στη σπονδυλική στήλη θα του άφηνε μόνιμη αναπηρία και θα του ήταν πια αδύνατον να περπατήσει κανονικά, χρησιμοποιώντας και τα τέσσερα πόδια του.
Ζούσε ήδη στις εγκαταστάσεις του ΑΡΚΤΟΥΡΟΥ. Οι άνθρωποι που τον φρόντιζαν, αφού συμβουλεύτηκαν εξειδικευμένους κτηνιάτρους άγριας ζωής, ορθοπεδικούς, εκπαιδευτές άγριων ζώων και άλλα καταφύγια, αποφάσισαν να του δώσουν μια ευκαιρία να ζήσει όσο το δυνατόν πιο φυσιολογικά. Έτσι, σε συνεργασία με έναν κατασκευαστή αμαξιδίων για ανάπηρα ζωάκια, σχεδίασαν ένα ειδικό καρότσι που είχε σκοπό να διευκολύνει τον Ούσκο στις μετακινήσεις του.
Ο Ούσκο ήταν η πρώτη αρκούδα στον κόσμο που χρησιμοποίησε με επιτυχία αναπηρικό αμαξίδιο, και μάλιστα χρειάστηκε να κατασκευαστούν τρία διαφορετικά, καθώς μεγάλωνε και αυξανόταν το βάρος του. Στον ειδικά διαμορφωμένο χώρο που είχε δημιουργηθεί στις εγκαταστάσεις του ΑΡΚΤΟΥΡΟΥ, ο Ούσκο μπορούσε να κινείται εύκολα με το καροτσάκι του, ακόμη και σε δύσκολες καιρικές συνθήκες. Απολάμβανε τα παιχνίδια στην πισίνα, τις βόλτες στο χορτάρι, τις ειδικές κατασκευές που του έφτιαχναν οι φροντιστές του. Το βράδυ, χωρίς το αμαξίδιό του, αποσυρόταν στη φωλιά του και κοιμόταν.
Απεβίωσε τον Νοέμβριο του 2019, σε ηλικία πέντε ετών, εξαιτίας προβλήματος στα νεφρά του. Όμως ο Ούσκο έχει μείνει στην ιστορία ως η πρώτη αρκούδα στον κόσμο που, παρά την αναπηρία της, κατάφερε να ζήσει άνετα και φυσιολογικά με τη βοήθεια ενός αναπηρικού αμαξιδίου.
Με αφορμή την συγκεκριμένη ημέρα στο νηπιαγωγείο μας,
μιλήσαμε και στο α τμήμα του σχολείου μας για την αξία της αποδοχής, της καλοσύνης και της συμπερίληψης. Μιλήσαμε για το δικαίωμα κάθε παιδιού να παίζει, να γελά, να ονειρεύεται.
Και τα παιδιά, με την αγνότητα και τη σοφία που μόνο εκείνα έχουν, δημιούργησαν μια υπέροχη ομαδική ζωγραφιά:
ένα πάρκο με μια παιδική χαρά όπου όλα τα παιδιά μπορούν να παίξουν μαζί.
Έναν χώρο χωρίς εμπόδια, χωρίς διακρίσεις, γεμάτο χρώματα, αγάπη και χαμόγελα.
Η ζωγραφιά αυτή ήταν το δικό τους δώρο για τη σημερινή ημέρα.
Ένα μικρό μήνυμα, φτιαγμένο με μεγάλα συναισθήματα: Όλοι χωράμε. Όλοι αξίζουμε. Όλοι μπορούμε.
Ας κρατήσουμε από τα παιδιά αυτό το πολύτιμο μάθημα:
Όταν ο κόσμος χτίζεται με καλοσύνη, γίνεται πιο όμορφος για όλους
Με την συγκεκριμένη ζωγραφική το σχολείο μας έλαβε συμμετοχή στη δράση του Ε. Ε.Ε. Ε.Κ. Γενιτσεας Ξάνθης ‘’ Αυτό που μας ενώνει…. Πάει πάρκο ‘’ , για το σχολικό έτος 2025-2026.
Η πανέμορφη μακέτα των παιδιών μας για το πάρκο της γειτονιάς μας . στο οποίο χωράμε και ανήκουμε όλοι!!!
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό.
