Η Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 21 Μαρτίου, συμπίπτοντας με την εαρινή ισημερία. Θεσμοθετήθηκε από την UNESCO το 1999, μετά από πρόταση του Έλληνα ποιητή Μιχαήλ Μήτρα, με σκοπό την προώθηση της ποίησης, της δημιουργικότητας και της πολιτιστικής ανταλλαγής.
Η 21η Μαρτίου δεν είναι μόνο η μέρα που υποδεχόμαστε την άνοιξη· είναι η μέρα που γιορτάζει η παγκόσμια ψυχή μέσα από τις λέξεις. Για εμάς τους Έλληνες, η ποίηση είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με έναν άνθρωπο που κατάφερε να μετατρέψει τη γλώσσα μας σε μουσική και την ελευθερία σε στίχο: τον Διονύσιο Σολωμό.
Ίσως αναρωτιέστε: «Πώς μπορούμε να μιλήσουμε για ποίηση σε παιδιά προσχολικής ηλικίας;». Η απάντηση κρύβεται στον δικό μας εθνικό ποιητή, τον Διονύσιο Σολωμό.
Ο Ποιητής της Ελευθερίας και του Λυρισμού
Συχνά, στο μυαλό μας ο Σολωμός είναι ο “σοβαρός” εθνικός μας ποιητής. Είναι ο άνθρωπος που έγραψε τον «Ύμνον εις την Ελευθερίαν», ένα έργο 158 στροφών που έγινε το σύμβολο του έθνους μας. Μαζί με το Νικόλαο Μάντζαρο , που συνέθεσε τον εθνικό μας ύμνο, ύμνησαν την ελευθερία και ενέπνευσαν γενιές Ελλήνων. Παρακολουθήσαμε μια ιστορία για τους δύο φίλους.
Όμως, ο Σολωμός δεν έγραψε μόνο για την ελευθερία και τα σπαθιά. Έγραψε και για την ομορφιά που βλέπουμε γύρω μας κάθε μέρα.
Η «Ξανθούλα» και το λευκό μαντήλι
Στο νηπιαγωγείο, ξεκινάμε από τα απλά και τα τρυφερά. Στο ολοήμερο τμήμα τους μιλήσαμε και αφηγηθήκαμε την «Ξανθούλα», το διάσημο ποίημα του Σολωμού που έγινε και τραγούδι (καντάδα).
«Την είδα την Ξανθούλα,
την είδα ψες αργά,
που εμπήκε στη βαρκούλα
να πάει στην ξενιτιά.»
Μέσα από αυτούς τους στίχους, τα παιδιά μαθαίνουν να φαντάζονται: τη βαρκούλα που κουνιέται στο κύμα, το κορίτσι που χαιρετάει με το μαντήλι της… Αυτή είναι η πρώτη τους επαφή με τον λυρισμό. Μαθαίνουν ότι οι λέξεις μπορούν να φτιάξουν εικόνες, ακριβώς όπως οι μαρκαδόροι τους!
Η ποίηση είναι συναίσθημα. Είτε μιλάμε για ένα λευκό μαντήλι που χάνεται στον ορίζοντα, είτε για την Ελευθερία που βγαίνει «απ’ τα κόκκαλα των Ελλήνων τα ιερά», ο Σολωμός μας διδάσκει ότι οι λέξεις έχουν δύναμη.
Μια μικρή αποστολή για το σπίτι
Σήμερα το απόγευμα, δοκιμάστε κάτι απλό:
Ακούστε μαζί με το παιδί σας την «Ξανθούλα»
Ρωτήστε το: «Τι χρώμα λες να είχε η βαρκούλα;» ή «Πού λες να πηγαίνει η Ξανθούλα;».
Θυμίστε τους ότι αυτός ο ποιητής έγραψε και τον Ύμνο που λέμε στο σχολείο.
Η ποίηση δεν είναι δύσκολη. Είναι ο τρόπος μας να λέμε «σ’ αγαπώ», «λυπάμαι» ή «είμαι ελεύθερος». Ας δώσουμε στα παιδιά μας το κλειδί αυτού του μαγικού κόσμου!
Η συγγραφέας κ. Κωνσταντίνα Αρμενιάκου επισκέφθηκε το σχολείο μας!
Στα πλαίσια του σχεδίου δράσης της σχολικής μας μονάδας που σχετίζεται με τη φιλαναγνωσία αλλά και την Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου που πλησιάζει (2 Απριλίου) είχαμε τη χαρά να φιλοξενήσουμε τη συγγραφέα παιδικών βιβλίων κα Αρμενιάκου Κωνσταντίνα με αφορμή το βιβλίο της “Μια αλεπουδίτσα πονηριά σταλίτσα”
μας σύστησε την αλεπουδίτσα της και εμείς της κάναμε ερωτήσεις
μας παρουσίασε τα βιβλία της από τα οποία πάρα πολλά έχουμε διαβάσει στο νηπιαγωγείο μας
τα παιδιά συμμετείχαν σε πολλές δραστηριότητες με θέμα τα βιβλία “το όνομα του δράκου”
και “Μια αλεπουδίτσα πονηριά σταλίτσα”
της χαρίσαμε ένα βιβλιαράκι με τις ζωγραφιές μας για ότι μας άρεσε από την αφήγηση της ιστορίας “Μια αλεπουδίτσα πονηριά σταλίτσα”
φτιάξαμε τις δικές μας μικρές αλεπουδίτσες
και ζωγράφισαν ότι τους άρεσε από την επίσκεψη της Κας Αρμενιάκου
(Α΄Τμήμα)
Τα παιδιά συμμετείχαν σε δημιουργικές δράσεις, παιχνίδια και ζωγραφιές εμπνευσμένες από τα παραμύθια της συγραφέα , αφήνοντας τη φαντασία τους ελεύθερη να ταξιδέψει. Μέσα από το βιβλίο ανακαλύψαμε πως η ανάγνωση μπορεί να μας πάει παντού, να μας γεμίσει εικόνες, ιδέες και όμορφα συναισθήματα. Όπως μας είπε και η συγγραφέας που επισκέφτηκε το σχολείο μας, τα βιβλία είναι ένα μαγικό ταξίδι που ανοίγει δρόμους στη σκέψη και στη φαντασία των παιδιών.
Χαρουμένες αλεπουδίτσες (χειροτεχνία ), μας υπενθυμίζουν πως η αγάπη και η αποδοχή κάνουν τον κόσμο πολύ πιο όμορφο!!
Αλεπού χειροτεχνία σελιδοδείκτης
Η συγραφέας υπογράφει βιβλία παιδιών και εύχεται σε όλους μας : Kαλά ταξίδια στον κόσμο των βιβλίων , με πολλές όμορφες στιγμές , με τα βιβλία , γεμάτα φαντασία , γνώση και δημιουργία.
6 Μαρτίου Πανελλήνια Σχολική Ημέρα κατά της Βίας στο σχολείο.
Η 6η Μαρτίου έχει καθιερωθεί ως Πανελλήνια Σχολική Ημέρα κατά της Βίας στο σχολείο. Ο όρος «εκφοβισμός και βία στο σχολείο» (school bullying) είναι ένα φαινόμενο νεανικής παραβατικότητας που εμφανίζεται σε πολλές χώρες του κόσμου. Ο σχολικός εκφοβισμός, προέρχεται από άλλα παιδιά, συνήθως της ίδιας ηλικίας και αποτελεί μορφή επιθετικής συμπεριφοράς, που εμφανίζεται κυρίως στη σχολική πραγματικότητα, με σοβαρές επιπτώσεις για την ψυχοσυναισθηματική ανάπτυξη του παιδιού και του εφήβου και τη διαδικασία της μάθησης. Με τον όρο σχολικός εκφοβισμός, γνωστός στη διεθνή επιστημονική ορολογία ως bullying, εννοείται η επαναλαμβανόμενη και εσκεμμένη χρήση βίας μεταξύ μαθητών ή παιδιών παρόμοιας ηλικίας, με σκοπό την πρόκληση πόνου και αναστάτωσης. Αποτελεί μία κατάχρηση εξουσίας και εμπεριέχει ανισότητα στη δύναμη αντικειμενική (π.χ. σωματική) ή αντιληπτή (π.χ. προσωπικότητα). Ωστόσο, ο σχολικός εκφοβισμός δεν θα πρέπει να συγχέεται με τις περιπτώσεις όπου τα παιδιά κάνουν αστεία μεταξύ τους διασκεδάζοντας και οι δύο αληθινά.
Μαθαίνουμε να αναγνωρίζουμε και να αναφέρουμε όχι μόνο την εμφανή βία που εκφράζεται με χειροδικία αλλά και συμπεριφορές που μπορεί να μας κάνουν να αισθανόμαστε άβολα. Ειδικότερα σχετικά με την αναφορά αυτών των ενεργειών, μαθαίνουμε να παρατηρούμε όχι μόνο όσες σχετίζονται με εμάς τους ίδιους αλλά και με αυτές που μπορεί να αντιληφθούμε ότι συμβαίνουν σε άλλα παιδιά στην τάξη, στην αυλή, στη γειτονιά. Και σε αυτήν την περίπτωση πρέπει να αντιδρούμε κυρίως συλλογικά!
Το ολοήμερο τμήμα:
Παρουσιάσαμε στα παιδιά με τη βοήθεια της τεχνητής νοημοσύνης δυο εκδοχές μιας ιστορίας με το ίδιο θέμα και τους ίδιους ήρωες. Σε κάθε εκδοχή όμως οι ήρωες συμπεριφέρονται και αντιδρούν διαφορετικά. Συζητάμε με τα παιδιά για τις ομοιότητες και τις διαφορές . Τι επιλογές κάνουν οι ήρωες κάθε φορά; Που τους οδηγούν; Τα ίδια τα παιδιά τι θα επέλεγαν να κάνουν και να πουν; Ποιες συνέπειες έχουν κάθε φορά οι επιλογές μας;;
Φτιάξαμε την αφίσα του ΆΡΚΟΥ, ο οποίος μας έδωσε τις συμβουλές του: να μιλάμε για αυτά που μας συμβαίνουν σε κάποιον που εμπιστευόμαστε, να μιλάμε και να μοιραζόμαστε όσα μας συμβαίνουν γιατί αλλιώς η καρδιά και το σώμα μας αρρωσταίνουν και να υπερασπιζόμαστε όχι μόνο τον εαυτό μας αλλά και τους φίλους μας και όποιον το έχει ανάγκη!
Συμμετείχαμε στην πανελλαδική εκστρατεία ΜΙΛΑ ΤΩΡΑ και σχολική δράση από «Το Χαμόγελο του Παιδιού» ενάντια στον ενδοσχολικό εκφοβισμό (bullying) με τα παιδιά του ολοήμερου!
Τα συνθήματα μας:
ΜΙΛΑ ΤΩΡΑ, ΜΗ ΦΟΒΑΣΑΙ!
ΝΑΙ ΣΤΗ ΦΙΛΙΑ, ΟΧΙ ΣΤΗ ΒΙΑ!
Η ΚΑΛΟΣΥΝΗ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΜΗ!
Επίσης, μέσα στην τάξη πραγματοποιήσαμε ένα κοινωνικό πείραμα. Συνεννοηθήκαμε με ένα αγόρι να ΣΥΝΕΡΓΑΣΤΟΥΜΕ. Τον φώναξα κρυφά και του έδωσα τις οδηγίες. Θέλω κάποια στιγμή μέσα στη μέρα να είσαι λίγο ζωηρός, του είπα να μιλάς λίγο παραπάνω με την ομάδα σου, θα σου κάνω κάποιες παρατηρήσεις, κάποια άδικα και προσβλητικά σχόλια, θα σε προσβάλω χωρίς λόγο και κάποια στιγμή θα ξεσπάσω. Θα σου πω ΝΑ ΦΥΓΕΙΣ από την ΑΙΘΟΥΣΑ. Εσύ θα ξαφνιαστείς, στο τέλος όμως θα φύγεις. Δε θα φύγεις, θα κάτσεις στη γωνία έξω από την αίθουσα. Έτσι κι έγινε. Του φώναξα, του είπα να φύγει, να σχολάσει νωρίτερα αφού δεν αντέχει. όταν έκλεισε την πόρτα πίσω του, οι υπόλοιποι με ΚΟΙΤΟΥΣΑΝ αμήχανοι και άναυδοι. Συνεχίζουμε, τους είπα. Αλήθεια έφυγε; με ρώτησε ένα αγόρι. Ναι, του είπα. “σε στενοχώρησε, κυρία;;” με ρώτησε ένα κορίτσι…Κανά δυο παιδιά ρώτησαν …γιατί του μιλάς έτσι, κυρία;;;Ύστερα τα ρώτησα αν παρατήρησαν τη συμπεριφορά του να ήταν άσχημη σήμερα κι αν δικαιολογούσε το ξέσπασμά μου. Δεν είχαν απάντηση. Φώναξα μέσα τον μαθητή. Πες τους ό,τι σου είπα. Τα παιδιά έπαθαν σοκ, Μας κάνατε φάρσα! , είπαν. Ναι, γελάσατε, τους είπα. Γιατί όμως ΔΕΝ ΤΟΝ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΗΚΑΤΕ ΟΛΟΙ; Αφού είδατε ότι παρεκτράπηκα, ότι δεν είχα δικαίωμα να του μιλήσω έτσι απότομα. Εκεί πάγωσαν. Δεν πρόσεχα τι έκανε, είπε ένας. Δεν κατάλαβα… είπε ένας άλλος. Σας φοβήθηκα, είπε κάποιος άλλος. Συζητήσαμε για όλα αυτά που μας κάνουν να φοβόμαστε. Την εξουσία των άλλων, την ηλικία τους, τη συνθήκη στην οποία βρισκόμαστε και είπαμε πως κάποιες φορές πρέπει να ορθώνεις το ανάστημά σου ασχέτως ποιους έχεις απέναντί σου. Να μιλάς όταν βλέπεις ότι κάποιος αδικείται, του μιλάνε άσχημα, τον χτυπούν. Να ζητάς βοήθεια όπου εσύ δεν μπορείς να παρέμβεις. Έχεις χρέος να βοηθήσεις αυτόν που αδικείται, έχεις και υποχρέωση να δείξεις σε αυτόν που ξεφεύγει ότι ξεφεύγει και γίνεται αντιληπτό. Μπας και μαζευτεί. Η ζωή θέλει βοήθεια , έχουμε μόνο ο ένας τον άλλον. Και να βάζουμε όρια σε αυτούς που τα ξεπερνούν. Μην ξεχνάμε: είμαστε πολλοί κι έχουμε φωνή❤️
Βλέπουμε και άλλες ιστορίες…. από το βιβλίο One τηςKathryn Otashi
Ακούμε το παιχνιδοτράγουδο του Γιώργου Σακελλαρίδη “Μήλα γύρω – γύρω, στη μέση πορτοκάλι”. Ένα τραγούδι ενάντια στη βία, το ρατσισμό, την απόρριψη του άλλου, του διαφορετικού…δηλαδή του καθενός μας, αφού καθένας είναι διαφορετικός από τους «άλλους», σε κάτι, («εξωτερικό» ή «εσωτερικό»)
Πως μπορώ να ευαισθητοποιήσω το παιδί μου απέναντι στο Bullying
το Β’ Τμήμα του νηπιαγωγείου μας μέσα από ανάγνωση και ακρόαση ιστοριών αλλά και παρακολούθηση μικρού μήκους ταινίας προσέγγισε την έννοια του σχολικού εκφοβισμού και της βίας ώστε να μάθουν να αναγνωρίζουν και να αντιμετωπίζουν λεκτικό αλλά και σωματικό εκφοβισμό και να κατανοήσουν πως πρέπει να συμπεριφέρονται ώστε να μην είναι θύτες
Ακούσαμε ένα παραμύθι για μικρά παιδιά της Εταιρείας Ψυχοκοινωνικής Υγείας του Παιδιού και του Εφήβου
ακούσαμε την ιστορία του Όλιβερ Μπάτον Τον Όλιβερ Μπάτον τον φώναζαν φλούφλη. Δεν του άρεσε να κάνει πράγματα που έκαναν τα άλλα αγόρια. Αντίθετα, του άρεσε να κάνει βόλτες στο δάσος και να πηδάει σκοινάκι. Του άρεσε να διαβάζει βιβλία και να ζωγραφίζει. Συζητήσαμε και τονίσαμε ότι πρέπει να σεβόμαστε τη διαφορετικότητα και να την αποδεχόμαστε
παρακολούθησαν την ταινία μικρού μήκους “το κόκκινο μπαλόνι” του Αλμπέρ Λαμορίς Συζητήσαμε τι συνέβη στον ήρωα, πως του συμπεριφέρθηκαν οι συμμαθητές του, τι θα πρέπει να κάνουμε σε ανάλογες περιπτώσεις. Και ζωγράφισαν ότι τους έκανε εντύπωση
Ακούσαμε το παιχνιδοτράγουδο του Γιώργου Σακελλαρίδη
“Μήλα γύρω – γύρω, στη μέση πορτοκάλι”.
Ένα τραγούδι ενάντια στη βία, το ρατσισμό, την απόρριψη του άλλου, του διαφορετικού…δηλαδή του καθενός μας, αφού καθένας είναι διαφορετικός από τους «άλλους», σε κάτι, («εξωτερικό» ή «εσωτερικό») και δραματοποιήσαμε την ιστορία του
ζωγράφισαν πως ένιωθε το πορτοκάλι στην αρχή της ιστορίας και πως έπειτα
ακούσαμε την ιστορία τα μπαλόνια της φιλίας και χαρίσαμε στον φίλο μας ένα μπαλόνι
Διαβάσαμε το βιβλίο “οι λέξεις δεν είναι για να πληγώνουμε” με το οποίο τα παιδιά μαθαίνουν ότι οι λέξεις τους ανήκουν , ότι πριν μιλήσουν μπορούν να σκέφτονται και μετά να επιλέγουν τί θα πουν και πως θα το πουν.
σημειώσαμε ποιες λέξεις μας στενοχωρούν και ποιες μας κάνουν να χαμογελάμε
και φτιάξαμε τα δικά μας μικρά κεκάκια με τις ευγενικές λέξεις που πρέπει να χρησιμοποιούμε
Διαβάσαμε την ιστορία “τα χέρια δεν είναι για να δέρνουμε” με τη βοήθεια αυτού του βιβλίου τα παιδιά κατάλαβαν ότι η βία ποτέ δε βγαίνει σε καλό.
Κάθε παιδί μπορεί να κάνει με τα χέρια του διασκεδαστικά και εποικοδομητικά πράγματα, να τιθασεύει τα έντονα συναισθήματα θυμού ή ζήλιας.
συμμετείχαμε στο 11ο Πανελλήνιο Φεστιβάλ κατά της Βίας που διοργανώνει η Αθμια Εκπ/ση Ν. Δράμας και ο σύμβουλος Εκπ/σης της 2ης Περιφέρειας Ν . Δράμας κος Αλκιβιάδης Σαλπιγκτής και άλλοι φορείς με την αφίσα μας για το τι μπορούμε να κάνουμε με τα χέρια μας
Συμμετείχαμε στην Πανελλαδική ενέργεια ενάντια στην Ενδοσχολική Βία 2025 από «Το Χαμόγελο του Παιδιού» με βασικό μήνυμα το «ΜΙΛΑ ΤΩΡΑ » και φτιιάξαμε το δικό μας βιντεάκι για να στείλουμε το δικό μας μήνυμα.
Με αφορμή την 6η Μαρτίου – Πανελλήνια Ημέρα κατά της Ενδοσχολικής Βίας και του Εκφοβισμού, και στο Α΄1 τμήμα του σχολείου μας πραγματοποιήθηκαν δράσεις ευαισθητοποίησης μέσα από παραμύθια, ιστορίες και βιωματικά παιχνίδια.
Τα παιδιά συμμετείχαν σε θεατρικό παιχνίδι, συζήτησαν για τη φιλία και τον σεβασμό και αποτύπωσαν τις σκέψεις και τα συναισθήματά τους μέσα από ζωγραφιές και δημιουργικές δραστηριότητες. Μέσα από τις δράσεις αυτές καλλιεργήθηκαν αξίες όπως η αποδοχή, η συνεργασία και η ενσυναίσθηση.
Ενδεικτικά παρακάτω κάποιες από τις δράσεις μας :
”Μίλα μικρή καμήλα ” μια ιστορία με πρωταγωνίστρια μία μικρή καμήλα που έρχεται αντιμέτωπη με την ενδοσχολική βία.
Το βιβλίο ” Μίλα μου ” της Μαρίνα Γιώτη είναι ένα τρυφερό βιβλίο που βοηθά τα παιδιά να εκφράζουν τα συναισθήματα τους και να μη φοβούνται να μιλήσουν. Μέσα από μια απλή κατανοητή ιστορία ο βιβλίο Μίλα μου δείχνει στα παιδιά πόσο σημαντικό είναι να ζητούν βοήθεια και να εμπιστεύονται τους ανθρώπους που τα αγαπούν.
Το βιβλίο ” Ο Λυκο-τοσοδούλης” και η Φοβερο-Σκουφίτσα ” είναι μια όμορφη ιστορία για τον σχολικό εκφοβισμό, όπου στο τέλος το χαμόγελο, το γέλιο και η αγάπη νικούν τον φόβο και τη σκληρή συμπεριφορά.
Μέσα από την ιστορία, τα παιδιά είδαν πως με καλοσύνη και χαμόγελο ο Λύκο-τοσοδούλης κατάφερε να αντιμετωπίσει τη Φοβερ0- Σκουφίτσα και να δείξει ότι η φιλία και η αγάπη είναι πιο δυνατά από κάθε εκφοβισμό.
Με αφορμή το παιχνιδοτράγουδο και πολύ αγαπημένη ιστορία των παιδιών : Μήλα γύρω γύρω στη μέση πορτοκάλι του Γιώργου Σακελλαρίδη , τα παιδιά μέσα από το θεατρικό παιχνίδι , το κουκλοθέατρο και το τραγούδι , μίλησαν για τα αρνητικά συναισθήματα που νιώθει κάποιος όταν μένει έξω από την ομάδα, όπως είναι η απόρριψη και η απογοήτευση. Τα παιδιά μπήκαν σε ρόλους και προσπάθησαν να καταλάβουν πώς ένιωθε το πορτοκάλι όταν τα μήλα δεν το δέχονταν στην παρέα τους.
Ιδιαίτερη αξία δόθηκε στο ”καλό ” μήλο της φρουτοπαρέας , το οποίο ήταν και ο διαμεσολαβητής , χάρη στον οποίο τα υπόλοιπα φρούτα κατάλαβαν τη λάθος συμπεριφορά τους απέναντι στο πορτοκάλι. Έτσι τα παιδιά είδαν πως με φιλία, αποδοχή και συνεργασία μπορούμε να χωράμε όλοι στην ομάδα και να μη μένει κανείς μόνος.
Στο πλαίσιο των δράσεων μας επίσης , τα παιδιά είχαν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν εκπαιδευτικά βίντεο και να ακούσουν ιστορίες που αναδεικνύουν την αξία της φιλίας, της αποδοχής και του σεβασμού προς τον άλλον.
Μέσα από την ακρόαση των ιστοριών, προβληματιστήκαμε, εκφράσαμε σκέψεις και συναισθήματα και συζητήσαμε τρόπους με τους οποίους μπορούμε να βοηθάμε ο ένας τον άλλο και να λέμε «όχι» στη βία και στον εκφοβισμό.
Η συζήτηση που ακολούθησε έδωσε στα παιδιά την ευκαιρία να μοιραστούν εμπειρίες, να προτείνουν λύσεις και να κατανοήσουν πόσο σημαντικό είναι να μιλάμε, να ζητάμε βοήθεια και να στεκόμαστε δίπλα στους φίλους μας.
Στη συνέχεια, τα παιδιά αποτύπωσαν τις σκέψεις και τα συναισθήματά τους μέσα από ζωγραφιές, ενώ παρακάτω μπορείτε να δείτε στιγμιότυπα από τη δράση μας καθώς και το σχετικό βίντεο που παρακολουθήσαμε.
Στην παρεούλα μαζί με την ψυχολόγο του σχολείου μας συζητάμε για τα συναισθήματα μας και πως αυτά επιρεάζουν τη συμπεριφορά μας!!
Ακούσαμε την ιστορία για μια χελώνα την Μόνα , και πως αντιμετώπισε τους συμμαθητές της στο καινούργιο της σχολείο ,
(της Εταιρείας Ψυχοκοινωνικής Υγείας του Παιδιού και του Εφήβου)
<<Μίλα τώρα>> , το τμήμα μας συμμετείχε στον διαγωνισμό του οργανισμού «Το Χαμόγελο του Παιδιού», με δράσεις αφιερωμένες στην πρόληψη της σχολικής βίας και του εκφοβισμού. Συζητήσαμε με τα παιδιά τη σημασία του να μιλάμε , όταν κάτι μας στενοχωρεί , ή μας φοβίζει και να ζητάμε βοήθεια από τους μεγάλους και τους φίλους μας.
Τα παιδιά εξέφρασαν τις σκέψεις και τα συναισθήματά τους μέσα από ζωγραφιές, εικαστικές δημιουργίες και κατασκευές, στέλνοντας το δικό τους μήνυμα: «Μίλα τώρα – δεν είσαι μόνος!»
Ακούσαμε το τραγούδι : ”Μίλα ”, το οποίο άρεσε ιδιαίτερα στα παιδιά , το είδαμε προσεκτικά στο You Tube, και ακολούθησε συζήτηση. Τα παιδιά αργότερα μέσα από βιωματικά παιχνίδια και άλλες δράσεις , (ζωγραφική , κατασκευές, εικαστικές δημιουργίες ) , συνεργάστηκαν δημιουργικά και εξέφρασαν σκέψεις και συναισθήματα, στέλνοντας το δικό τους μήνυμα : ” Μ ΙΛΑ ΤΩΡΑ -ΜΗ ΦΟΒΑΣΑΙ΄΄
Από την ιστορία : τα χέρια δεν είναι για να χτυπάνε.
H Aφίσα μας κατά του σχολικού εκφοβισμού.
Τα χέρια μας κάνουν τόσα όμορφα πράγματα……
Τέλος και η δική μας συμμετοχή για το διαγωνισμό / δράση που πραγματοποιείται από το Χαμόγελου του παιδιού για την ενδοσχολική βία .
Με σύνθημα: Ζωή σε κίνηση. Η Επιληψία δεν τη σταματά / Life in Motion. Epilepsy Doesn’t Stop it!, o Πανελλήνιος Επιστημονικός Σύλλογος κατά της Επιληψίας (ΠΕΣΕ) σε συνεργασία με την Ελληνική Εθνική Ένωση κατά της Επιληψίας (EEEE), για πέμπτη συνεχή χρονιά, αναλαμβάνουν την πρωτοβουλία διοργάνωσης πανελλήνιας δράσης ευαισθητοποίησης για την Επιληψία
Ο Π.Ε.Σ.Ε. και η Ε.Ε.Ε.Ε. έχουν ενώσει τις δυνάμεις τους με τα Παγκόσμια Γραφεία Επιληψίας (International League Against Epilepsy και International Bureau for Epilepsy) και μέσω της Παγκόσμιας Ημέρας Επιληψίας έχουν κύριο σκοπό την σωστή ενημέρωση των πολιτών σχετικά με την επιληψία.
Τα τελευταία χρόνια, έχουν σχεδιαστεί και υλοποιηθεί στοχευμένες δράσεις ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης σχετικά με την επιληψία
Η σχολική νοσηλεύτρια του νηπιαγωγείου μας η Κα Όλγα Δοριάκη μας παρουσίασε με κατανοητό τρόπο τί είναι η επιληψία, τί πρέπει να κάνουμε όταν κάποιος συμμαθητής /τρια πάθει επιληψία και τόνισε την αξία να συμπεριφερθούμε ψύχραιμα και βοηθητικά χωρίς να φοβηθούμε
παρακολουθήσαμε και ένα animation για την επιληψία
με τη βοήθεια της κούκλας-αρκουδάκι Αρετή κάναμε προσομοίωση πως πρέπει να αντιδράσουμε όταν κάποιος δίπλα μας πάθει επιληψία
Δήμοι από ολόκληρη τη χώρα, όπως αυτός των Αθηναίων, της Θεσσαλονίκης των Ιωαννιτών, των Χανίων, της Ερμούπολης, του Πειραιά κ.α. καλούνται να συμμετέχουν στην πρωτοβουλία , φωταγωγώντας συμβολικά Δημαρχεία και ιστορικά κτίρια, το βράδυ της Δευτέρας, 9 Φεβρουαρίου 2026, με μωβ χρώμα που έχει καθιερωθεί ως χαρακτηριστικό της διεθνούς εκστρατείας ευαισθητοποίησης για την επιληψία.
Εμείς ζωγραφίσαμε μόνο με μωβ χρώμα για να τιμήσουμε την ημέρα ευαισθητοποίησης για την επιληψία
Αυτή η γιορτή προωθεί τη σημασία του αδόμητου, τακτικού παιχνιδιού για τα παιδιά. Η εκστρατεία ξεκίνησε από μια ομάδα έξι εκπαιδευτικών το 2015. Συνειδητοποίησαν ότι ο χρόνος παιχνιδιού για τα παιδιά μειώνονταν τόσο στο σπίτι όσο και στο σχολείο, οδηγώντας σε αρνητικές συνέπειες για την ανάπτυξη των παιδιών. Ανέλαβαν αμέσως δράση και εγκαινίασαν την Παγκόσμια Ημέρα Σχολικού Παιχνιδιού, με πάνω από 65.000 παιδιά να συμμετέχουν τον πρώτο κιόλας χρόνο της.
Το Α2 τμήμα του νηπιαγωγείου μας συμμετείχε στην παγκόσμια ημέρα σχολικού παιχνιδιού. Την ημέρα αυτή τα παιδιά έπαιξαν ελεύθερα, κατασκεύασαν, συνεργάστηκαν, δημιούργησαν, διασκέδασαν. Και η χαρά στο παιχνίδι συνοδεύεται πάντα από γνωστική και κοινωνική εξέλιξη, που είναι και το ζητούμενο.
παίξαμε και στην αυλή μας
ζωγραφίσαμε ότι μας άρεσε από την ημέρα παιχνιδιού
στο τέλος της ημέρας πήραν τα αναμνηστικά τους σημαιάκια
για τη συμμετοχή τους στην Παγκόσμια Ημέρα ελεύθερου μη δομημένου παιχνιδιού
και θα πάρουμε τη βεβαίωση συμμετοχής μας
Aς γίνουμε όλοι παιδιά και ας παίξουμε όπως μοναδικά εκείνα ξέρουν….γιατί….
Οι άνθρωποι δεν σταματούν να παίζουνε επειδή γερνάνε. Γερνάνε επειδή σταματούν να παίζουνε.
3 Δεκεμβρίου: Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Ειδικές Ανάγκες
Η Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Ειδικές Ανάγκες καθιερώθηκε να εορτάζεται στις 3 Δεκεμβρίου από το 1992, επειδή εκείνη την ημέρα η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ υιοθέτησε το Πρόγραμμα δράσης για τα ΑΜΕΑ. Η Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Ειδικές Ανάγκες δίνει την ευκαιρία στις κυβερνήσεις, στους οργανισμούς και στις κοινωνίες να εστιάσουν την προσοχή τους στα δικαιώματα και τις δυνατότητες των ανθρώπων με αναπηρία. Η βαθμίδα του Νηπιαγωγείου είναι μια ευκαιρία να μπορέσουμε να δείξουμε στα παιδιά πως η αναπηρία δεν είναι «πρόβλημα» και οι άνθρωποι με ειδικές ανάγκες δεν είναι αόρατοι, είναι άνθρωποι σαν εμάς, με τις ίδιες ανάγκες και συναισθήματα. Γιατί η ενσυναίσθηση είναι μια από τις σπουδαιότερες δεξιότητες ενός υγιώς σκεπτόμενου πολίτη και είναι προτεραιότητά μας να την καλλιεργήσουμε στα παιδιά.
στα πλαίσια της θεματικής “το σώμα μου” στο β τμήμα και ειδικότερα συζητώντας για τις πέντε αισθήσεις μας επισημάναμε ότι σε κάποιους ανθρώπους οι αισθήσεις δεν είναι ανεπτυγμένες. Διαβάσαμε την ιστορία της “Μόζα η γάτα-μία μαγική νύχτα ” της Ιωάννας Σταματοπούλου παραμύθι με θέμα τα προβλήματα όρασης μιας γατούλας
προσπαθήσαμε να μπούμε στη θέση των ατόμων με προβλήματα όρασης , ένα παιδί καθοδήγησε τον/την φίλο/φίλη του που είχε κλειστά τα μάτια του/της
χρησιμοποίησαν μπαστουνάκι και με κλειστά ματάκια προσπάθησαν να κινηθούν μέσα στην τάξη
είδαμε βιντεάκια για τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν τα άτομα με προβλήματα όρασης στην μετακίνηση του και μάθαμε για τους σκύλους -οδηγούς
κλείσαμε τα μάτια μας και ανακαλύψαμε πράγματα μόνο με την αφή μας
αλλά και τον φίλο μας/φίλη μας
μάθαμε για την μέθοδο braille και αγγίξαμε ανάγλυφα σχέδια αλλά και γράμματα από την αλφαβήτα της μεθόδου
παρατηρήσαμε κουτιά φαρμάκων που έχουν τη γραφή braille
και φτιάξαμε μία αφίσα για να στείλουμε το δικό μας μήνυμα
“όλοι ίδιοι και διαφορετικοί αλλά πάντα μαζί”
Mε αφορμή το βιβλίο ” Ούσκο ” της Μαίρης Τσόγκα εκδόσεις Καλειδοσκόπειο ,το πρώτο αρκουδάκι με αναπηρικό αμαξίδιο, ευαισθητοποιηθήκαμε στο ολοήμερο και για την αναπηρία των ζώων! Το «πιο δυνατό αρκουδάκι του κόσμου» δεν έζησε στο μεγάλο δάσος, αλλά στο μεγάλο καταφύγιο της φροντίδας, της φαντασίας, του παιχνιδιού. Με το αναπηρικό του αμαξίδιο απόλαυσε τη φύση, απέκτησε πολλούς φίλους, ανθρώπους και ζώα, και αγαπήθηκε απ’ όλους.
Ποιος ήταν ο πραγματικός Ούσκο
O Ούσκο βρέθηκε το 2015 στη Βόρεια Μακεδονία. Σε ηλικία μόλις λίγων μηνών, είχε έναν σοβαρό τραυματισμό στη σπονδυλική του στήλη, πιθανώς από αυτοκίνητο ή από χτύπημα από βαρύ αντικείμενο. Καθώς στη χώρα δεν υπάρχει κατάλληλο κέντρο περίθαλψης, μεταφέρθηκε στην Ελλάδα για να υποβληθεί σε πιο εξειδικευμένες εξετάσεις, με σκοπό εφόσον αναρρώσει να ενταχθεί στο πρόγραμμα περίθαλψης και επανένταξης που διατηρεί ο ΑΡΚΤΟΥΡΟΣ. Δυστυχώς οι εξετάσεις του έδειξαν πως ο τραυματισμός στη σπονδυλική στήλη θα του άφηνε μόνιμη αναπηρία και θα του ήταν πια αδύνατον να περπατήσει κανονικά, χρησιμοποιώντας και τα τέσσερα πόδια του.
Ζούσε ήδη στις εγκαταστάσεις του ΑΡΚΤΟΥΡΟΥ. Οι άνθρωποι που τον φρόντιζαν, αφού συμβουλεύτηκαν εξειδικευμένους κτηνιάτρους άγριας ζωής, ορθοπεδικούς, εκπαιδευτές άγριων ζώων και άλλα καταφύγια, αποφάσισαν να του δώσουν μια ευκαιρία να ζήσει όσο το δυνατόν πιο φυσιολογικά. Έτσι, σε συνεργασία με έναν κατασκευαστή αμαξιδίων για ανάπηρα ζωάκια, σχεδίασαν ένα ειδικό καρότσι που είχε σκοπό να διευκολύνει τον Ούσκο στις μετακινήσεις του.
Ο Ούσκο ήταν η πρώτη αρκούδα στον κόσμο που χρησιμοποίησε με επιτυχία αναπηρικό αμαξίδιο, και μάλιστα χρειάστηκε να κατασκευαστούν τρία διαφορετικά, καθώς μεγάλωνε και αυξανόταν το βάρος του. Στον ειδικά διαμορφωμένο χώρο που είχε δημιουργηθεί στις εγκαταστάσεις του ΑΡΚΤΟΥΡΟΥ, ο Ούσκο μπορούσε να κινείται εύκολα με το καροτσάκι του, ακόμη και σε δύσκολες καιρικές συνθήκες. Απολάμβανε τα παιχνίδια στην πισίνα, τις βόλτες στο χορτάρι, τις ειδικές κατασκευές που του έφτιαχναν οι φροντιστές του. Το βράδυ, χωρίς το αμαξίδιό του, αποσυρόταν στη φωλιά του και κοιμόταν.
Απεβίωσε τον Νοέμβριο του 2019, σε ηλικία πέντε ετών, εξαιτίας προβλήματος στα νεφρά του. Όμως ο Ούσκο έχει μείνει στην ιστορία ως η πρώτη αρκούδα στον κόσμο που, παρά την αναπηρία της, κατάφερε να ζήσει άνετα και φυσιολογικά με τη βοήθεια ενός αναπηρικού αμαξιδίου.
Με αφορμή την συγκεκριμένη ημέρα στο νηπιαγωγείο μας,
μιλήσαμε και στο α τμήμα του σχολείου μας για την αξία της αποδοχής, της καλοσύνης και της συμπερίληψης. Μιλήσαμε για το δικαίωμα κάθε παιδιού να παίζει, να γελά, να ονειρεύεται.
Και τα παιδιά, με την αγνότητα και τη σοφία που μόνο εκείνα έχουν, δημιούργησαν μια υπέροχη ομαδική ζωγραφιά:
ένα πάρκο με μια παιδική χαρά όπου όλα τα παιδιά μπορούν να παίξουν μαζί.
Έναν χώρο χωρίς εμπόδια, χωρίς διακρίσεις, γεμάτο χρώματα, αγάπη και χαμόγελα.
Η ζωγραφιά αυτή ήταν το δικό τους δώρο για τη σημερινή ημέρα.
Ένα μικρό μήνυμα, φτιαγμένο με μεγάλα συναισθήματα: Όλοι χωράμε. Όλοι αξίζουμε. Όλοι μπορούμε.
Ας κρατήσουμε από τα παιδιά αυτό το πολύτιμο μάθημα:
Όταν ο κόσμος χτίζεται με καλοσύνη, γίνεται πιο όμορφος για όλους
Με την συγκεκριμένη ζωγραφική το σχολείο μας έλαβε συμμετοχή στη δράση του Ε. Ε.Ε. Ε.Κ. Γενιτσεας Ξάνθης ‘’ Αυτό που μας ενώνει…. Πάει πάρκο ‘’ , για το σχολικό έτος 2025-2026.
Η πανέμορφη μακέτα των παιδιών μας για το πάρκο της γειτονιάς μας . στο οποίο χωράμε και ανήκουμε όλοι!!!
Η Ημέρα Υπαίθριας Τάξης είναι ένα παγκόσμιο κίνημα για να γίνει ο χρόνος στην ύπαιθρο μέρος της ημέρας κάθε παιδιού. Kάθε χρόνο, οι εκπαιδευτικοί βγάζουν τα παιδιά σε εξωτερικούς χώρους για να παίξουν και να μάθουν.
Το β τμήμα του νηπιαγωγείου μας συμμετείχε για 1η χρονιά σε αυτή τη δράση
«Με αφορμή την παγκόσμια ημέρα της τρίτης ηλικίας (1/10 ) τα παιδάκια μας φιλοτέχνησαν καρτούλες για τους πιο γλυκούς ανθρώπους του κόσμου…
Τους παππούδες και τις γιαγιάδες
Εκείνους που μας χαρίζουν αγκαλιές,
μας λένε παραμύθια,
μας κρατούν το χέρι και γεμίζουν την καρδιά μας αγάπη.
Γιατί όπως λεει και ο σοφός λαός:
Του παιδιού μου το παιδί είναι δυο φορές παιδί μου .
Σας αγαπάμε πολύ και σας λέμε ένα μεγάλο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!
Για όλα όσα μας δίνετε…
Γιατί η ζωή κοντά σας είναι πάντα πιο όμορφη!»
Η 4η Οκτωβρίου έχει καθιερωθεί παγκοσμίως ως Ημέρα των Ζώων. Σκοπός της είναι η αφύπνιση του σεβασμού και της αγάπης προς όλα τα ζώα. Πρόκειται για μια διεθνή ημέρα δράσης που στοχεύει στη βελτίωση των προτύπων καλής διαβίωσής τους.
Ξεκινήσαμε διαβάζοντας την ιστορία του “Ξουτ” της Τσάμπρα Φωτεινή
“Σε κάθε δρόμο, σε κάθε γωνιά της γης, μπορεί κι εσείς να συναντήσετε έναν Ξουτ. Θα τον αναγνωρίσετε από το αδύναμό του σώμα, από τις φοβισμένες του κινήσεις και από το ζεστό του βλέμμα. Μη φοβηθείτε να τον πλησιάσετε. Ο Ξουτ θα σας αγαπήσει πιο πολύ απ’ ότι εσείς”
μας επισκέφτηκαν στο σχολείο μας “οι άγγελοι των δρόμων “το φιλοζωικό σωματείο Αιγαλεω που μας έμαθαν την αξία την υιοθεσίας και τη σημασία να βοηθάμε αδέσποτα ζωάκια.
στη συνέχεια φτιάξαμε μια αφίσα με σύνθημα “τα ζώα φροντίζω και απλόχερα τους χαρίζω”
και μία ατομική εργασία
“υιοθέτησε και εσύ ένα αδέσποτο ζωάκι άλλαξε τη ζωή σε ένα αθώο πλασματάκι”
Την Παρασκευή 26 Σεπτεμβρίου 2025 εορτάστηκε η 12η Πανελλήνια Ημέρα Σχολικού Αθλητισμού , στο πλαίσιο εναρμόνισής της με την Ευρωπαϊκή Ημέρα Σχολικού Αθλητισμού με απόφαση του Υπουργείου Παιδείας
Την ημέρα αυτή δεν πραγματοποιούνται μαθήματα στα Νηπιαγωγεία, Δημοτικά, Γυμνάσια και Λύκεια της χώρας, αλλά διεξάγονται ενδοσχολικοί αγώνες αθλοπαιδιών, που συνδέονται με ένα κεντρικό «θεματικό άξονα» ευρύτερου μαθησιακού πεδίου, που υλοποιείται μέσα από τον σχολικό αθλητισμό.
Βασική επιδίωξη της Πανελλήνιας Ημέρας Σχολικού Αθλητισμού, σύμφωνα με το Υπουργείο Παιδείας, είναι οι μαθητές και οι μαθήτριες που συμμετέχουν «να αποκομίζουν από την κάθε διοργάνωση τα ιδιαίτερα στοιχεία της ευρύτερης παιδείας, που ο αθλητισμός μπορεί να προσφέρει μέσω της συμμετοχής, της προσπάθειας, του συναγωνισμού και της προσωπικής υπέρβασης».
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό.
