3 Δεκεμβρίου: Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Ειδικές Ανάγκες
Η Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Ειδικές Ανάγκες καθιερώθηκε να εορτάζεται στις 3 Δεκεμβρίου από το 1992, επειδή εκείνη την ημέρα η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ υιοθέτησε το Πρόγραμμα δράσης για τα ΑΜΕΑ. Η Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Ειδικές Ανάγκες δίνει την ευκαιρία στις κυβερνήσεις, στους οργανισμούς και στις κοινωνίες να εστιάσουν την προσοχή τους στα δικαιώματα και τις δυνατότητες των ανθρώπων με αναπηρία. Η βαθμίδα του Νηπιαγωγείου είναι μια ευκαιρία να μπορέσουμε να δείξουμε στα παιδιά πως η αναπηρία δεν είναι «πρόβλημα» και οι άνθρωποι με ειδικές ανάγκες δεν είναι αόρατοι, είναι άνθρωποι σαν εμάς, με τις ίδιες ανάγκες και συναισθήματα. Γιατί η ενσυναίσθηση είναι μια από τις σπουδαιότερες δεξιότητες ενός υγιώς σκεπτόμενου πολίτη και είναι προτεραιότητά μας να την καλλιεργήσουμε στα παιδιά.
στα πλαίσια της θεματικής “το σώμα μου” στο β τμήμα και ειδικότερα συζητώντας για τις πέντε αισθήσεις μας επισημάναμε ότι σε κάποιους ανθρώπους οι αισθήσεις δεν είναι ανεπτυγμένες. Διαβάσαμε την ιστορία της “Μόζα η γάτα-μία μαγική νύχτα ” της Ιωάννας Σταματοπούλου παραμύθι με θέμα τα προβλήματα όρασης μιας γατούλας
προσπαθήσαμε να μπούμε στη θέση των ατόμων με προβλήματα όρασης , ένα παιδί καθοδήγησε τον/την φίλο/φίλη του που είχε κλειστά τα μάτια του/της
χρησιμοποίησαν μπαστουνάκι και με κλειστά ματάκια προσπάθησαν να κινηθούν μέσα στην τάξη
είδαμε βιντεάκια για τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν τα άτομα με προβλήματα όρασης στην μετακίνηση του και μάθαμε για τους σκύλους -οδηγούς
https://www.youtube.com/watch?v=sKPQWEjGZRI
https://www.youtube.com/watch?v=SW_mjQKqpN4
κλείσαμε τα μάτια μας και ανακαλύψαμε πράγματα μόνο με την αφή μας
αλλά και τον φίλο μας/φίλη μας
μάθαμε για την μέθοδο braille και αγγίξαμε ανάγλυφα σχέδια αλλά και γράμματα από την αλφαβήτα της μεθόδου
παρατηρήσαμε κουτιά φαρμάκων που έχουν τη γραφή braille
και φτιάξαμε μία αφίσα για να στείλουμε το δικό μας μήνυμα
“όλοι ίδιοι και διαφορετικοί αλλά πάντα μαζί”
Mε αφορμή το βιβλίο ” Ούσκο ” της Μαίρης Τσόγκα εκδόσεις Καλειδοσκόπειο ,το πρώτο αρκουδάκι με αναπηρικό αμαξίδιο, ευαισθητοποιηθήκαμε στο ολοήμερο και για την αναπηρία των ζώων! Το «πιο δυνατό αρκουδάκι του κόσμου» δεν έζησε στο μεγάλο δάσος, αλλά στο μεγάλο καταφύγιο της φροντίδας, της φαντασίας, του παιχνιδιού. Με το αναπηρικό του αμαξίδιο απόλαυσε τη φύση, απέκτησε πολλούς φίλους, ανθρώπους και ζώα, και αγαπήθηκε απ’ όλους.
Ποιος ήταν ο πραγματικός Ούσκο
O Ούσκο βρέθηκε το 2015 στη Βόρεια Μακεδονία. Σε ηλικία μόλις λίγων μηνών, είχε έναν σοβαρό τραυματισμό στη σπονδυλική του στήλη, πιθανώς από αυτοκίνητο ή από χτύπημα από βαρύ αντικείμενο. Καθώς στη χώρα δεν υπάρχει κατάλληλο κέντρο περίθαλψης, μεταφέρθηκε στην Ελλάδα για να υποβληθεί σε πιο εξειδικευμένες εξετάσεις, με σκοπό εφόσον αναρρώσει να ενταχθεί στο πρόγραμμα περίθαλψης και επανένταξης που διατηρεί ο ΑΡΚΤΟΥΡΟΣ. Δυστυχώς οι εξετάσεις του έδειξαν πως ο τραυματισμός στη σπονδυλική στήλη θα του άφηνε μόνιμη αναπηρία και θα του ήταν πια αδύνατον να περπατήσει κανονικά, χρησιμοποιώντας και τα τέσσερα πόδια του.
Ζούσε ήδη στις εγκαταστάσεις του ΑΡΚΤΟΥΡΟΥ. Οι άνθρωποι που τον φρόντιζαν, αφού συμβουλεύτηκαν εξειδικευμένους κτηνιάτρους άγριας ζωής, ορθοπεδικούς, εκπαιδευτές άγριων ζώων και άλλα καταφύγια, αποφάσισαν να του δώσουν μια ευκαιρία να ζήσει όσο το δυνατόν πιο φυσιολογικά. Έτσι, σε συνεργασία με έναν κατασκευαστή αμαξιδίων για ανάπηρα ζωάκια, σχεδίασαν ένα ειδικό καρότσι που είχε σκοπό να διευκολύνει τον Ούσκο στις μετακινήσεις του.
Ο Ούσκο ήταν η πρώτη αρκούδα στον κόσμο που χρησιμοποίησε με επιτυχία αναπηρικό αμαξίδιο, και μάλιστα χρειάστηκε να κατασκευαστούν τρία διαφορετικά, καθώς μεγάλωνε και αυξανόταν το βάρος του. Στον ειδικά διαμορφωμένο χώρο που είχε δημιουργηθεί στις εγκαταστάσεις του ΑΡΚΤΟΥΡΟΥ, ο Ούσκο μπορούσε να κινείται εύκολα με το καροτσάκι του, ακόμη και σε δύσκολες καιρικές συνθήκες. Απολάμβανε τα παιχνίδια στην πισίνα, τις βόλτες στο χορτάρι, τις ειδικές κατασκευές που του έφτιαχναν οι φροντιστές του. Το βράδυ, χωρίς το αμαξίδιό του, αποσυρόταν στη φωλιά του και κοιμόταν.
Απεβίωσε τον Νοέμβριο του 2019, σε ηλικία πέντε ετών, εξαιτίας προβλήματος στα νεφρά του. Όμως ο Ούσκο έχει μείνει στην ιστορία ως η πρώτη αρκούδα στον κόσμο που, παρά την αναπηρία της, κατάφερε να ζήσει άνετα και φυσιολογικά με τη βοήθεια ενός αναπηρικού αμαξιδίου.
Με αφορμή την συγκεκριμένη ημέρα στο νηπιαγωγείο μας,
μιλήσαμε και στο α τμήμα του σχολείου μας για την αξία της αποδοχής, της καλοσύνης και της συμπερίληψης. Μιλήσαμε για το δικαίωμα κάθε παιδιού να παίζει, να γελά, να ονειρεύεται.
Και τα παιδιά, με την αγνότητα και τη σοφία που μόνο εκείνα έχουν, δημιούργησαν μια υπέροχη ομαδική ζωγραφιά:
ένα πάρκο με μια παιδική χαρά όπου όλα τα παιδιά μπορούν να παίξουν μαζί.
Έναν χώρο χωρίς εμπόδια, χωρίς διακρίσεις, γεμάτο χρώματα, αγάπη και χαμόγελα.
Η ζωγραφιά αυτή ήταν το δικό τους δώρο για τη σημερινή ημέρα.
Ένα μικρό μήνυμα, φτιαγμένο με μεγάλα συναισθήματα:
Όλοι χωράμε. Όλοι αξίζουμε. Όλοι μπορούμε.
Ας κρατήσουμε από τα παιδιά αυτό το πολύτιμο μάθημα:
Όταν ο κόσμος χτίζεται με καλοσύνη, γίνεται πιο όμορφος για όλους
Με την συγκεκριμένη ζωγραφική το σχολείο μας έλαβε συμμετοχή στη δράση του Ε. Ε.Ε. Ε.Κ. Γενιτσεας Ξάνθης ‘’ Αυτό που μας ενώνει…. Πάει πάρκο ‘’ , για το σχολικό έτος 2025-2026.
Η πανέμορφη μακέτα των παιδιών μας για το πάρκο της γειτονιάς μας . στο οποίο χωράμε και ανήκουμε όλοι!!!
