Συμφωνία των τοπίων του κόσμου: μια μουσική αφήγηση από την Κρατική Ορχήστρα Θεσσαλονίκης και το ΠΟΛΥ ΚΟΥΛ
Κοιτάξτε τη Γη από ψηλά… Μια μπλε σφαίρα που αναπνέει, ένας ζωντανός οργανισμός. Κάθε τοπίο είναι ένα όργανο: οι πόλεις σαν καρδιές, οι ζούγκλες σαν πνεύμονες, οι ωκεανοί σαν αίμα που κυλά. Όλα συνδέονται. Κι εμείς είμαστε μέσα σε αυτό το σύστημα, όχι απ’ έξω. Κι αν θέλετε, ας δούμε τον κόσμο μέσα από τα μάτια ενός πουλιού που μεταναστεύει: πετάει πάνω από όλα τα τοπία, συνδέει τις ηπείρους, όπως μια ορχήστρα που ταξιδεύει μαζί, σαν κοπάδι αποδημητικό.
Η Κρατική Ορχήστρα Θεσσαλονίκης ενώνει τις δυνάμεις της με το «ΠΟΛΥ ΚΟΥΛ» για ένα μοναδικό μουσικό event που δεν μοιάζει σε τίποτα από όσα έχει δει κανείς σε συναυλία. Όχι απλώς μουσική! Όχι απλώς εικόνα! Ένα παγκόσμιο ταξίδι — χωρίς βαλίτσες, χωρίς check-in, μόνο με ήχο, εικόνα και αφήγηση.
Η ιδέα είναι απλή, αλλά και φρέσκια!
Επιλέγονται εμβληματικά τοπία από όλο τον πλανήτη — από καυτές ερήμους και παγετώνες μέχρι μαγευτικά τοπία που δύσκολα πιστεύει κανείς ότι υπάρχουν.
Για κάθε τοπίο, η ορχήστρα παίζει ένα κλασικό κομμάτι που ταιριάζει με την αίσθηση ή την προέλευση του τοπίου αυτού. Πάνω στη σκηνή, η Σμαράγδα Αλεξανδρή αναλαμβάνει το ρόλο της tour guide οδηγώντας το κοινό σε μια φανταστική περιήγηση, ενώ γύρω της ο κόσμος ξεδιπλώνεται μαγικά…μοιάζει σαν να κάνεις scroll σε έναν παγκόσμιο χάρτη, αλλά με συναίσθημα και γνώση!
Δεν ήταν απλώς μια συναυλία, αλλά ένα μουσικό ταξίδι χωρίς εισιτήριο! Μέσα από τους ήχους των βιολιών, των πνευστών και των κρουστών, μεταφερθήκαμε σε κάθε γωνιά του πλανήτη.
-
Ακούσαμε τον παλμό των πόλεων.
-
Νιώσαμε την ηρεμία των δασών.
-
«Είδαμε» με τα αυτιά μας τις απέραντες θάλασσες και τα ψηλά βουνά.
Τα παιδιά εντυπωσιάστηκαν από το πώς ολόκληρη η ορχήστρα συντονιζόταν για να δημιουργήσει συναισθήματα. Η αφήγηση που συνόδευε τη μουσική βοήθησε τους μικρούς θεατές να ξεκλειδώσουν τη φαντασία τους και να κατανοήσουν ότι η κλασική μουσική δεν είναι «δύσκολη», αλλά μια παγκόσμια γλώσσα που περιγράφει την ομορφιά της φύσης.
Η επίσκεψη αυτή δεν ήταν τυχαία. Στο πλαίσιο eTwinning Project I Play I Code και τις δραστηριότητες του Μαρτίου που είναι όλες σχετικές με το περιβάλλον και τον κώδικα της φύσης, η «Συμφωνία των τοπίων» ήταν η καλύτερη εισαγωγή δείχνοντας ότι η φύση έχει τον δικό της ρυθμό και τη δική της μουσική.
Αφού λοιπόν η ορχήστρα «κωδικοποιεί» τοπία σε νότες, τώρα έγινα τα παιδιά οι συνθέτες… συνθέτοντας
Την Δική μας Συμφωνία της Φύσης
Στόχος: Τα παιδιά να δημιουργήσουν μια ακουστική διαδρομή (ηχητικό αλγόριθμο) χρησιμοποιώντας τα φυσικά υλικά και το σώμα τους.
1. Οργάνωση
Χρησιμοποιούμε τα στεφάνια στην αυλή. Κάθε φυσικό αντικείμενο μέσα στο στεφάνι δεν αντιστοιχεί μόνο σε κίνηση, αλλά και σε έναν ήχο.
2. Το Ηχητικό Υπόμνημα
Τα παιδιά ορίζουν τους ήχους της δικής τους «συμφωνίας»:
-
Ίσιο Κλαδί = Ο ήχος του ανέμου («Φσσσσσσ!»)
-
Στρογγυλή Πέτρα = Ο ήχος του νερού που κυλάει (Χτυπάμε τα δάχτυλα στην παλάμη «πλατς-πλουτς»)
-
Μεγάλο Φύλλο = Το θρόισμα των δέντρων (Τρίβουμε τις παλάμες μας μεταξύ τους)
-
Κουκουνάρι = Το κελαήδισμα των πουλιών («Τσίου-τσίου!»)
3. Η Εκτέλεση
Χωρίζουμε την τάξη σε δύο ομάδες:
-
Οι Συνθέτες (Προγραμματιστές): Τοποθετούν τα αντικείμενα στα στεφάνια δημιουργώντας μια διαδρομή.
-
Η Ορχήστρα (Ρομπότ): Τα παιδιά περπατούν μέσα στα στεφάνια. Όταν μπαίνουν σε ένα στεφάνι, πρέπει να παράγουν τον αντίστοιχο ήχο.
Το αποτέλεσμα: Καθώς το παιδί διασχίζει τη διαδρομή, ακούγεται μια «Συμφωνία της Φύσης» που δημιούργησαν τα ίδια τα παιδια!
Πώς ελέγχουμε αν είναι σωστό;
Εδώ ο έλεγχος γίνεται με το αυτί:
-
Ο δάσκαλος ή ένας μαθητής κρατάει τις οπτικοποιημένες κάρτες που φτιάξαμε.
-
Αν το παιδί μπει στο στεφάνι με το κλαδί αλλά κάνει τον ήχο του πουλιού, η υπόλοιπη τάξη φωνάζει: «Λάθος νότα!».
-
Πρέπει να σταματήσουμε, να δούμε την κάρτα και να διορθώσουμε τον ήχο.
Ηχογράφηση
Η δασκάλα ηχογραφεί την «εκτέλεση» της διαδρομής από τα παιδιά. Μετά στην τάξη, την ακούν και με τα μάτια κλειστά φαντάζονται, τι τοπίο κωδικοποίησαν; Δάσος, ποτάμι, βουνό ή κάτι άλλο;
