Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Τρίτης Ηλικίας, που γιορτάζεται κάθε χρόνο την 1η Οκτωβρίου, πραγματοποιήσαμε στη σχολική μας μονάδα μια σειρά από όμορφες και δημιουργικές δράσεις, με στόχο τα παιδιά να γνωρίσουν καλύτερα τον κόσμο των παππούδων και των γιαγιάδων, να ακούσουν τις ιστορίες τους και να ανακαλύψουν μέσα από τα βιώματά τους πόσο διαφορετική ήταν η παιδική ζωή στο παρελθόν.
Τετάρτη 1 Οκτωβρίου 2026 – Γνωρίζουμε τον κόσμο των παππούδων και των γιαγιάδων
Την Τετάρτη 1 Οκτωβρίου διαβάσαμε το βιβλίο «Ο Τοτοπίπ πάει στον παππού και στη γιαγιά» και συζητήσαμε για τη σχέση των παιδιών με τους παππούδες και τις γιαγιάδες τους.
Στη συνέχεια, μέσα από ένα παιχνίδι με έργα τέχνης, τα παιδιά παρατήρησαν και αναγνώρισαν εικόνες που απεικόνιζαν παππούδες και γιαγιάδες. Ακολούθησε ένα διασκεδαστικό παιχνίδι με παζλ. Τα παιδιά χωρίστηκαν σε δύο ομάδες, την ομάδα Γ και την ομάδα Π, και αναζήτησαν τα κομμάτια που αντιστοιχούσαν στο γράμμα της ομάδας τους. Στο τέλος, συνεργάστηκαν και έφτιαξαν τα παζλ τους.
Μέσα από το παιχνίδι, τη συνεργασία και την παρατήρηση, τα παιδιά έμαθαν, διασκέδασαν και προετοιμάστηκαν για την ξεχωριστή συνάντηση που θα ακολουθούσε.

Παρασκευή 2 Οκτωβρίου 2026 – Οι παππούδες και οι γιαγιάδες έρχονται στο σχολείο μας!
Την Παρασκευή 2 Οκτωβρίου είχαμε τη μεγάλη χαρά να υποδεχτούμε στο σχολείο μας παππούδες και γιαγιάδες των παιδιών και των δύο τμημάτων.

Τα παιδιά είχαν προηγουμένως ζωγραφίσει τις ερωτήσεις που ήθελαν να τους κάνουν και, γεμάτα ενθουσιασμό και περιέργεια, πήραν μέρος σε μια υπέροχη συζήτηση.

Οι παππούδες και οι γιαγιάδες μάς ταξίδεψαν στα δικά τους παιδικά χρόνια. Μας μίλησαν για μια εποχή όπου τα παιδιά έπαιζαν κυρίως έξω από το σπίτι, έφτιαχναν δεντρόσπιτα και πήγαιναν εκδρομές. Μας περιέγραψαν παιχνίδια όπως τα μήλα, το κουτσό, το σχοινάκι, το λάστιχο, το σπασμένο τηλέφωνο, τα τσέρκια και τα βόλους.
Μάθαμε ακόμη ότι οι γιαγιάδες τους έλεγαν παραμύθια, ότι πολλές οικογένειες είχαν πολλά αδέλφια και ότι υπήρχε μεγάλη εμπιστοσύνη και αλληλεγγύη μεταξύ των παιδιών. Συγκινηθήκαμε ιδιαίτερα όταν ακούσαμε ότι σε κάποιες οικογένειες υπήρχε μόνο ένα ποδήλατο και τα αδέλφια το μοιράζονταν μεταξύ τους.
Οι παππούδες και οι γιαγιάδες μάς μίλησαν και για το σχολείο των παιδικών τους χρόνων. Όλα τα παιδιά φορούσαν ίδιες ποδιές, πολλά πήγαιναν στο σχολείο με τα πόδια και τα παιχνίδια αποτελούσαν αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητάς τους.
Γνωρίσαμε παλιά παιχνίδια και συνήθειες, όπως «Το ψαράκι που μυρίζει», τα τσουκαλάκια και το αλάτι ψιλό, ενώ ακούσαμε και για τα αγαπημένα τους φαγητά, όπως ο μουσακάς, το παστίτσιο και τα μακαρόνια με κοκκινιστό. Μάλιστα, μάθαμε με έκπληξη ότι κάποτε χρησιμοποιούσαν ακόμη και μακαρόνια για καλαμάκια!
Η συζήτηση συνεχίστηκε με τα αγαπημένα τραγούδια και παραμύθια των παιδικών τους χρόνων. Ανάμεσα στα τραγούδια που αγαπούσαν ήταν «Μια ωραία πεταλούδα» και «Φεγγαράκι μου λαμπρό», ενώ από τα αγαπημένα τους παραμύθια ξεχώριζαν η «Σταχτοπούτα» και «Τα τρία μικρά λυκάκια».
Δημιουργούμε όλοι μαζί
Η όμορφη συνάντησή μας συνεχίστηκε με δημιουργικές δραστηριότητες.
Μαζί με τις γιαγιάδες δημιουργήσαμε ένα μεγάλο, πολύχρωμο πάπλωμα, το οποίο διακοσμήσαμε με μοναδικό τρόπο. Σε κάθε κομμάτι του τα παιδιά ζωγράφισαν καρδιές και όμορφες εικόνες, κόλλησαν κορδέλες και χρωματιστές τσόχες και άφησαν τη φαντασία τους ελεύθερη.

Το Τμήμα 1 δημιούργησε ένα μεγάλο τετράδιο με τα αγαπημένα φαγητά που φτιάχνει η γιαγιά, ενώ το Τμήμα 2 δημιούργησε μια ζωγραφιά με θέμα μια όμορφη ανάμνηση από τον παππού και τη γιαγιά.

Και φυσικά, δεν θα μπορούσε να λείπει το παιχνίδι! Όλοι μαζί παίξαμε « που ’ναι το δαχτυλίδι», γελάσαμε, συνεργαστήκαμε και απολαύσαμε τη χαρά του να είμαστε όλοι μαζί.

Μια συνάντηση γεμάτη αγάπη και αναμνήσεις
Η δράση αυτή ήταν μια μοναδική ευκαιρία για τα παιδιά να έρθουν πιο κοντά στην τρίτη ηλικία, να ακούσουν ιστορίες μιας άλλης εποχής και να καταλάβουν ότι, παρόλο που η ζωή έχει αλλάξει πολύ, το παιχνίδι, η αγάπη, η οικογένεια, η φιλία και η ανάγκη για επικοινωνία παραμένουν διαχρονικές αξίες.

Οι παππούδες και οι γιαγιάδες έγιναν για λίγο παιδιά μαζί με τα παιδιά μας και τα παιδιά έγιναν μικροί εξερευνητές του παρελθόντος.
Φεύγοντας, όλοι κρατήσαμε στις καρδιές μας όμορφες εικόνες, γέλια, ιστορίες και αναμνήσεις.
Ευχαριστούμε θερμά όλους τους παππούδες και τις γιαγιάδες που ανταποκρίθηκαν στην πρόσκλησή μας και μοιράστηκαν μαζί μας τις αναμνήσεις, τις γνώσεις και την αγάπη τους.
Γιατί τελικά, οι παππούδες και οι γιαγιάδες είναι οι πολύτιμοι φύλακες των οικογενειακών μας αναμνήσεων και οι ιστορίες τους αποτελούν έναν ζωντανό θησαυρό που αξίζει να περνά από γενιά σε γενιά. ❤️
Πρόσφατα σχόλια