Τα  τρισδιάστατα σταθερά έργα του Αλεξάντερ Κάλντερ μάγεψαν τα παιδιά και αποφασίσαμε από κοινού να φτιάξουμε τα δικά μας με απλά υλικά.

Γνωρίζοντας τον Αλεξάντερ Κάλντερ δε θα μπορούσαμε να μη μαγευτούμε από τα μοναδικά του mobiles. Τα παιδιά ζωγράφισαν το αγαπημένο τους φαγητό, φρούτο, φίλο και εποχή και έφτιαξαν το δικό τους μόμπιλε!!!

Τα παιδιά παρατήρησαν έργο του Picasso, συζήτησαν για τα χαρακτηριστικά του στυλ του και, μέσα από τη διαδικασία της παρατήρησης, προσπάθησαν να δημιουργήσουν μια δική τους εικαστική προσέγγιση, εμπνευσμένη από τον τρόπο που οργανώνει τις μορφές και τα χρώματά του. Η παρατήρηση λειτούργησε ως βασικό εργαλείο, βοηθώντας τα παιδιά να εστιάσουν, να αναλύσουν οπτικά στοιχεία και να μεταφέρουν ιδέες στη δική τους δημιουργία, καλλιεργώντας έτσι τη φαντασία, την αισθητική αντίληψη και την προσωπική έκφραση.

Το ταξίδι μας με τους ζωγράφους συνεχίζεται και αυτή τη φορά τα νήπια γνώρισαν την υπέροχη Φρίντα Κάλο!!! Η συγκεκριμένη ζωγράφος όχι μόνο ενθουσίασε τα παιδιά αλλά αποτέλεσε θέμα συζήτησης για πολλές μέρες. Αφού διαβάσαμε το σχετικό βιβλίο για την ιστορία της ζωής της και παρατηρήσαμε πολλά έργα της, τα παιδιά δημιούργησαν το δικό της πορτρέτο με την τεχνική της ζωγραφικής και του κολλάζ.

Ο @romerobritto κάθε φορά ενθουσιάζει τα παιδιά με τα φωτεινά του χρώματα και τα όμορφα μοτίβα.Tα νήπια παρατήρησαν διάφορα έργα του καλλιτέχνη και προσπάθησαν να αποδώσουν το αγαπημένο τους φρούτο με βάση το δικό του στυλ.

Ο Τζουζέπε Αρτσιμπόλντο ενθουσίασε πολύ τα παιδιά γιατί δεν είχαν ξαναδεί κάτι τέτοιο. Μύτη μελιτζάνα και αυτιά κεράσια; Τους φάνηκε λίγο αστείο το έργο του καλλιτέχνη. Παρά ταύτα, αναγνώρισαν τα περισσότερα από τα φρούτα και τα λαχανικά εκτός από κάποια. Σκοπός της δραστηριότητας ήταν να συνθέσουν το δικό τους πορτρέτο ακολουθώντας τη συγκεκριμένη τεχνική. Χρωμάτισαν, έκοψαν, χωροταξικά προβληματίστηκαν, κόλλησαν. Στο τέλος το κάθε παιδί παρουσίασε το έργο του στην ολομέλεια. ” Κυρία, πολύ μας άρεσε ο Τζουζέπε”, είπε ένα μικρό νήπιο. “Είναι αστείος”, συμπλήρωσε ένα άλλο νήπιο. Το θέμα είναι πως περάσαμε δημιουργικά!!!

Οι κολοκύθες της Yayoi Kusama!!! Απλή τεχνική τυπώματος με τρία μόνο υλικά: αλουμινόχαρτο, μαρκαδόρους και νερό. Τα παιδιά χρωμάτισαν το αλουμινόχαρτο με θερμά ή ψυχρά χρώματα, σχεδίασαν, όπως μπορούσαν, την κολοκύθα τους και τύπωσαν. Μαγική κάθε φορά για τα παιδιά η διαδικασία, καθώς τα χρώματα από το αλουμινόχαρτο τυπώνονται στο χαρτί και εξαφανίζονται!!! Μεγάλος ενθουσιασμός!!!!

Μια φωτογραφία της Yayoi Kusama μας ενέπνευσε να της κάνουμε το πορτρέτο. Τα παιδιά παρατήρησαν, σχολίασαν, ειδικά τα κοντά κόκκινα μαλλιά της, και τη ζωγράφισαν. Τα υλικά απλά: λαδοπαστέλ και νερομπογιές. Στόχος δεν ήταν η φωτογραφική απεικόνιση της ζωγράφου αλλά η παρατήρηση, η προφορική έκφραση και η προσπάθεια. Αρκετές φορές η πρώτη κουβέντα πολλών παιδιών σε κάτι νέο είναι: ” δεν μπορώ “. Σημασία δεν έχει το αποτέλεσμα αλλά η ενθάρρυνση και η δημιουργία κλίματος αποδοχής. Η τέχνη στο νηπιαγωγείο μπορεί να το κάνει αυτό και να βοηθήσει τα παιδιά να προσπαθήσουν.

Τα παιδιά γνωρίζουν το έργο της Γιαγιόι Κουσάμα και με την τεχνική της παρατήρησης, σχεδιασμού, κολλάζ, δημιουργίας φόντου,  προσπάθησαν με λαδοπαστέλ και νερομπογιές, να αποδώσουν με το δικό τους τρόπο το στυλ αυτής της ξεχωριστής καλλιτέχνιδας.

Τα παιδιά επηρεασμένα από το στυλ του Μοντριάν, σχεδίασαν τις δικές τους ζωγραφιές με κάθετες, οριζόντιες γραμμές και τα βασικά χρώματα.