Στο παραμύθι της Ιωάννας Κυρίτση Τζιώτη “H πασχαλίτσα της αγάπης”, η πασχαλίτσα ρωτάει να μάθει τι είναι το Πάσχα που υπάρχει στο όνομα της. Κάθε ένας της δίνει άλλη απάντηση και η πασχαλίτσα μπερδεύεται, κουράζεται ώσπου στο τέλος κάτι γίνεται και η καρδιά της χτυπάει έντονα. Αυτό που νιώθει είναι αγάπη! Πάσχα λοιπόν είναι ΑΓΑΠΗ! Η αγάπη που που μοιράζεται απλόχερα χωρίς ανταλλάγματα. Η αγάπη που όταν μοιράζεται δε λιγοστεύει. Αντιθέτως πολλαπλασιάζεται, δυναμώνει και φωτίζει σαν τη φλόγα ζεσταίνοντας τις καρδιές μας. Έτσι και τα παιδιά πήραν ένα κεράκι και μοιραστήκανε τη φλόγα-αγάπη, όπως ακριβώς γίνεται και με το Άγιο Φως. Παρατήρησαν ότι όσο πιο πολλά είναι τα κεράκια, τόσο πιο πολύ είναι το φως, τόσο μεγαλύτερη και η ζεστασιά.

Στη συνέχεια κάθε ομάδα πήρε μια εικόνα, την παρατήρησε και την παρουσίασε στην ολομέλεια. Τα παιδιά προβληματιστήκανε τι σχέση μπορεί να έχουνε οι εικόνες: αγκαλιά, γέλιο, ακρόαση, παρέα και ήλιος. Γράψανε τα αρχικά των λέξεων και βρήκανε την λέξη ΑΓΑΠΗ! Γιατί όταν αγαπάμε κάνουμε αγκαλιές, γελάμε από ευτυχία, ακούμε το συνάνθρωπό μας προσεκτικά, έχουμε γλυκιά παρέα και φωτίζει η καρδιά μας σαν ήλιος!!!