Ένα βίντεο με τίτλο «Γύρω γύρω μήλα και στη μέση πορτοκάλι» και το βιβλίο «Το αόρατο αγόρι» αποτέλεσαν την αφορμή για να ασχοληθούμε με το θέμα του σχολικού εκφοβισμού. Μέσα από τη συζήτηση κατανοήσαμε ότι κανένα παιδί δεν αξίζει να νιώθει αόρατο ή μόνο. Όλοι αξίζουμε αγάπη, αποδοχή και χαμόγελα. Καταλήξαμε πως το “σιρόπι” κατά της βίας είναι τα λόγια και οι πράξεις αγάπης και καλοσύνης· μικρές πράξεις που δεν κοστίζουν τίποτα, αλλά μπορούν να κάνουν μεγάλα θαύματα.

Ποιος θεωρείται πραγματικά ήρωας και γενναίος; Εκείνος που έχει μυϊκή δύναμη, προκαλεί φόβο και απειλεί τους άλλους ή εκείνος που απλώνει το χέρι του για να βοηθήσει όποιον το χρειάζεται, μιλάει ευγενικά και κάνει πράξεις καλοσύνης;

Την απάντηση στο ερώτημά μας μάς έδωσε το βιβλίο «Ο Βελονιάς και ο Καρφίτσας». Μέσα από την ανάγνωση και τη συζήτηση που ακολούθησε, καταλήξαμε στο συμπέρασμα ότι ο αληθινός ήρωας είναι αυτός που δείχνει καλοσύνη, βοηθά τους άλλους και φέρεται με σεβασμό.

Έτσι, αποφασίσαμε πως κι εμείς θέλουμε να είμαστε «ήρωες της καλοσύνης». Στη συνέχεια, δημιουργήσαμε μια κατασκευή, απεικονίζοντας τον εαυτό μας ως σούπερ ήρωα της καλοσύνης.

Παρακολουθήσαμε την ιστορία του Όλιβερ Μπάτον, ενός αγοριού που δεν του άρεσαν οι συνηθισμένες δραστηριότητες που αρέσουν σε ένα αγόρι και όλοι τον κατέκριναν για αυτό. Όλα αυτά μέχρι τη στιγμή που τα παιδιά γύρω του κατανόησαν πως είμαστε διαφορετικοί και μας αρέσουν διαφορετικά πράγματα. Στη συνέχεια, αναπαριστούμε την ιστορία μέσα από το κουκλοθέατρο και γνωρίζουμε τα βήματα αντιμετώπισης του σχολικού εκφοβισμού.

Δημιουργούμε έναν χρωματιστό κήπο με τις παλάμες μας και διαδίδουμε το μήνυμα κατά του σχολικού εκφοβισμού.

Ιδέα: Sofia Baltzi

Με αφόρμηση την ιστορία που δημιουργήθηκε από τη Νηπιαγωγό Ελένη Ξένη Τσούση, σε συνεργασία με τους μαθητές του 2ου νηπιαγωγείου Κερατσινίου ¨Μίλα μικρή καμήλα” τα παιδιά κλήθηκαν να εργαστούν ομαδικά, να αναπαράγουν,  με τη χρήση διαφόρων υλικών το σύνθημα που έγραψαν και διακόσμησαν οι ήρωες της ιστορίας “ΜΙΛΑ ΤΩΡΑ”, μεταφέροντας το μήνυμα ότι δεν είναι αστείο να πληγώνουμε και να φοβίζουμε τους άλλους.