Η Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 2 Απριλίου, την ημέρα των γενεθλίων του μεγάλου παραμυθά Χανς Κρίστιαν Άντερσεν. Είναι μια μέρα αφιερωμένη στη μαγεία των λέξεων και των εικόνων, που ανοίγουν στα παιδιά παράθυρα σε κόσμους φανταστικούς και αληθινούς.
Στο νηπιαγωγείο μας, τιμάμε αυτή τη μέρα για να θυμηθούμε ότι ένα βιβλίο δεν είναι απλώς χαρτί και μελάνι, αλλά ένας πιστός φίλος που μας βοηθά να μεγαλώσουμε, να ονειρευτούμε και να καταλάβουμε καλύτερα τον εαυτό μας και τους άλλους. Μέσα από τις σελίδες του, οι μικροί αναγνώστες γίνονται εξερευνητές, ήρωες και δημιουργοί, καλλιεργώντας τη φαντασία τους και την αγάπη τους για τη γνώση.
Τα παιδιά μίλησαν για το αγαπημένο τους παραμύθι και τον ήρωα που τα συναρπάζει. Ο Παπουτσωμένος Γάτος, Τα τρία γουρουνάκια, η Κοκκινοσκουφίτσα, η Χιονάτη και πολλοί άλλοι είχαν την τιμητική τους. Οι ιστορίες μπλέκονται γλυκά: οι καλοί που δικαιώνονται, πρίγκιπες και πριγκίπισσες που χορεύουν και νεράιδες που σκορπούν μαγική χρυσόσκονη. Επίσης κατασκεύασαν σελιδοδείκτες για τα παραμύθια τους.
Ξεκινώντας από την «Επανάσταση των παραμυθιών»
Μια φορά κι έναν καιρό, στην Παραμυθοχώρα έγιναν μεγάλες φασαρίες. Οι ήρωες των παραμυθιών βγήκαν στους δρόμους, πλημμύρισαν σοκάκια, λεωφόρους, δασομονοπάτια και γειτονιές, φωνάζανε, βογκάγανε, κραυγάζανε, κλαίγανε, δέρνονταν και δέρνανε, καταριόνταν και ξορκίζανε, καθένας ανάλογα με την ιδιοσυγκρασία τους…
Πάνω στην ταραχή ο ήλιος τσαλαπατήθηκε από ένα συννεφοδράκοντα, μερικές νεράιδες νόμισαν ότι βρήκαν την ευκαιρία να λύσουν όλες τις παλιές διαφορές τους με τις μάγισσες, και τις κοπανούσαν με τα ραβδάκια τους. Ο λύκος κυνηγούσε συγχρόνως την Κοκκινοσκουφίτσα, τα τρία γουρουνάκια, τα εφτά κατσικάκια και διάφορα άλλα αρνάκια και παιδάκια, γιατί νόμιζε ότι καταργήθηκαν τα παραμύθια που τελειώνουν καλά κι είχε ξανάρθει η παλιά καλή εποχή, όπου μπορούσες άνετα να τρως και να καταβροχθίζεις ό,τι σου αρέσει.
Οι παραμυθοήρωες, λοιπόν, που είχαν ξεσηκωθεί συγκεντρώθηκαν στην κεντρική πλατεία και φώναζαν όλοι μαζί κι ο καθένας μόνος του.
– Δεν είναι κατάσταση αυτή! Κανείς δε θέλει πια παραμύθια!
– Ακούς! Να μας κατηγορούν ότι είμαστε «ξεπερασμένα»!
– Αχ… και πώς θα ζήσουμε;
– Χανόμαστε…
– Κάτω η τεχνολογία!
– Πάνω η φαντασία!
– Κάτω η τηλεόραση!
– Πάνω οι δράκοι!
Αφού φώναξαν αρκετά, κουράστηκαν και σταμάτησαν.
– Όμως, τι θα κάνουμε; ακούστηκε μια δειλή παραπονιάρικη φωνή, νομίζω της Σταχτοπούτας.
-Να πλαγιάσουμε στις σελίδες των χοντρών βιβλίων και να κοιμηθούμε, φώναξε η Ωραία Κοιμωμένη ψηλά απ’ το μπαλκόνι του δημαρχείου του Χάμελιν, όπου είχε ξαπλώσει και χασμουριόταν.
– Να πάμε αμέσως και να φάμε όποιον δεν θέλει παραμύθια, βροντοφώναξε ο δράκος του Κοντορεβιθούλη.
– Να πετάξουμε σ’ άλλους κόσμους, είπε ο Πίτερ Παν, που έκοβε βόλτες πάνω απ’τα κεφάλια τους.
-Σαχλαμάρες! ακούστηκε μια φωνή από το δημαρχείο, και ο Παπουτσωμένος Γάτος βγήκε κομψός και κορδωτός στο κεφαλόσκαλο, χαιρέτισε τα πλήθη δεξιά, αριστερά, πάνω, κάτω και πέρα, και συνέχισε:
-Φίλοι μου, εδώ στην Παραμυθοχώρα δεν έχουμε ζωή. Το βλέπετε και μόνοι σας. Κανείς δεν ενδιαφέρεται για μας. Τα παιδιά ή θα κάνουν αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά, μουσική, κολυμβητήριο, υπολογιστές και φροντιστήριο, ή θα βλέπουν τηλεόραση. Κανένα τους δε θέλει ν’ ακούει τα παραμύθια μας. Είμαστε χωρίς δουλειά, αγαπητοί μου φίλοι, άνεργοι, χωρίς σκοπό πια στη ζωή!
Λοιπόν, φίλοι μου, συναγωνιστές μου, πρέπει να επαναστατήσουμε, να κάνουμε μια καινούργια αρχή.
Ζωή Βαλάση, Επανάσταση Ονείρων
Συλλογή Περιστέρια
που βρήκαμε εδώ : dim-frenaros-amm.schools.ac.cy
Τα παιδιά δημιούργησαν το δικό τους παραμύθι.
https://read.bookcreator.com/2ugAl75wHKQDFoFf7PyC9db3pcl2/j7LmdClPRlSD58Pu2B6fQQ
Την Πέμπτη 23 Απριλίου του 2026 επισκέφτηκε το Νηπιαγωγείο μας η συγγραφέας Αντωνία Μπατσαλή και με τη βοήθεια των παιδιών, μας παρουσίασε το βιβλίο της “Το λιανοφτερωτό που έσωσε η βροχή” με τη συνοδεία πρωτότυπων μουσικών οργάνων αλλά και εικόνων. Μοιράστηκε μαζί μας, ακόμη, τον τρόπο που γράφει ένα βιβλίο, πως της έρχεται η έμπνευση και μας έμαθε να είμαστε προσεκτικοί όταν έχουμε στα χέρια μας ένα βιβλίο.
