Η ειρήνη αποτελεί ένα από τα βασικότερα αγαθά στην ζωή του ανθρώπου. Από αυτή πηγάζει η ψυχική ηρεμία και η ευτυχία ,από τη στιγμή που υπάρχουν καλύτερες συνθήκες ζωής και έτσι μας δίνεται η δυνατότητα να απολαύσουμε πληθώρα αγαθών. Μέσα από την ειρήνη καλλιεργούνται αξίες όπως είναι η αγάπη, ο εθελοντισμός, η αλληλεγγύη , ο αλληλοσεβασμός.

Στο νηπιαγωγείο μας, η αξία της ειρήνης αποτελεί μια καθημερινή εμπειρία που καλλιεργείται μέσα από το παιχνίδι, τη συζήτηση, τη συνεργασία και τη δημιουργική έκφραση. Οι ζωγραφιές των παιδιών, γεμάτες χρώματα, σύμβολα και ιστορίες, γίνονται ένας καθρέφτης της σκέψης και της καρδιάς τους. Σε αυτές βλέπουμε έναν κόσμο φωτεινό, όπου κυριαρχούν η αγάπη, η φιλία, η χαρά και η ασφάλεια. Ζητήσαμε να μας  πουν  κι έπειτα να ζωγραφίσουν τι πιστεύουν πως είναι η ειρήνη.

Η συζήτηση συνεχίστηκε για να μας πουν τι σημαίνει να έχουμε έναν ειρηνικό κόσμο. Κι αφού έδωσαν τις απαντήσεις , τους ζητήθηκε να κλείσουν τα μάτια και να φανταστούν το δικό τους  ειρηνικό κόσμο. Αφού το καθένα παρουσίασε στην ολομέλεια αυτό που φαντάστηκε ,στη συνέχεια το αποτύπωσαν ζωγραφικά.

Και μιας που γιορτάζαμε την Παγκόσμια ημέρα κατά της σχολικής βίας και του εκφοβισμού, αναρωτηθήκαμε τι είδους τάξη θα θέλαμε. Ειρηνική ή μια τάξη γεμάτη από συγκρούσεις; Φυσικά απάντησαν ειρηνική. Άρα θα πρέπει διαρκώς να προσπαθούμε για να μην φύγει ποτέ η ειρήνη από την τάξη μας. Έτσι εντοπίσαμε με λέξεις  τις διαφορές που υπάρχουν ανάμεσα σε ένα συγκρουσιακό και σε ένα ειρηνικό κόσμο.(αγάπη-κακία, ευτυχία-δυστυχία, χαρά-κλάμα, σεβασμός -ασέβεια, αγκαλιά-σπρώξιμο, φιλία-έχθρα κά). Διαβάσαμε  τα πολύ όμορφα βιβλία : “Τα χέρια δεν είναι για να δέρνουμε ” και  “Τα χεράκια δεν χτυπάνε , τα χεράκια αγαπάνε”.

Τα χέρια μας είναι φτιαγμένα για ωραία πράγματα που μας οδηγούν στην ειρήνη:

να ζωγραφίζουμε, να σηκώνουμε χέρι για να μιλήσουμε, να κατασκευάζουμε, να αγκαλιάζουμε, να ζυμώνουμε, να βάφουμε, να κρατάμε την μπάλα, να στέλνουμε φιλάκια, να κάνουμε καρδούλες, να γράφουμε, να χαιρετάμε……..

Κάναμε και μια ομαδική κατασκευή λόγω της ημέρας

Διαβάσαμε την ιστορία ” Η νεράιδα της ειρήνης ” του Γ. Δεληγιάννη-Αναστασιάδη και τα παιδιά την αναδιηγήθηκαν.

Ακούσαμε και χορέψαμε το τραγούδι του Γιάννη Μαρκόπουλου “Ειρήνη”

Πως νιώθουμε όταν οι άλλοι χρησιμοποιούν τα χέρια τους για να μας βλάψουν;(άσχημα πολύ) Τα παιδιά μας είπαν πως αισθάνθηκαν κάποια στιγμή που είχαν μαλώσει με κάποιον (φίλο τους, αδερφό τους) και με ποιον τρόπο συνεργάστηκαν και βρήκαν λύση. Όταν επικοινωνούμε και μιλάμε μεταξύ μας καταλαβαίνουμε καλύτερα ο ένας τον άλλον και μπορούμε να λύσουμε το πρόβλημα που υπάρχει. Τρεις ερωτήσεις είναι πολύ σημαντικές όταν υπάρχει πρόβλημα για να  επικρατήσει ειρήνη:

1)Πως νιώθεις;   2) Τι δεν θέλεις να κάνει ο άλλος που σε ενοχλεί; 3) Τι θέλεις να κάνει ο άλλος αντί να σε χτυπάει;

Το κορίτσι μας έχει μια πολύ όμορφη κούκλα και αντί η συμμαθήτριά της να της ζητήσει ευγενικά  να της τη δώσει να παίξει λίγο, την τραβάει βίαια ,προκαλώντας το θυμό στην ιδιοκτήτρια της κούκλας. Μια άλλη συμμαθήτριά τους  όμως, ζήτησε να παίξουν μαζί όμορφα και ειρηνικά. Με την σωστή επικοινωνία ο κόσμος μας θα ήταν καλύτερος.

Και συνεχίσαμε με την θεματική της 25ης Μαρτίου 1821 όπου τα παιδιά έμαθαν για τα δρώμενα εκείνης της εποχής και τα γεγονότα του πολέμου.  Δυστυχώς τα ανθρώπινα χέρια χρησιμοποιήθηκαν, για να κατασκευάσουν τα όπλα του πολέμου και κάποιοι τα χρησιμοποιούν αρκετές φορές για να μας βλάψουν. Φυσικά αυτό δεν αρέσει σε κανέναν. Όλοι προτιμούν την ειρήνη. Τα μικρούλια μας ζωγράφισαν  όλα μαζί πως είναι η γειτονιά της ειρήνης.

Διαβάσαμε το παραμύθι “Το κανόνι της ειρήνης και προχώρησαν σε μια ομαδική κατασκευή αφίσας.

Μέσα από τις δημιουργίες τους, τα παιδιά αποτυπώνουν τόσο την ομορφιά της ειρηνικής συνύπαρξης όσο και την ανάγκη να ξεπεραστούν οι δυσκολίες και οι συγκρούσεις. Οι αντιθέσεις που εμφανίζονται σε κάποιες εικόνες μάς δίνουν την ευκαιρία να συζητήσουμε τι σημαίνει πόλεμος και τι ειρήνη, τι μας στενοχωρεί και τι μας κάνει να νιώθουμε καλά. Έτσι, η μάθηση γίνεται ουσιαστική και βαθιά βιωματική.

Η ειρήνη, όπως την αντιλαμβάνονται τα παιδιά, είναι το να ακούμε ο ένας τον άλλον, να σεβόμαστε τη διαφορετικότητα, να ζητάμε συγγνώμη, να συγχωρούμε και να συνεργαζόμαστε. Είναι η ικανότητα να εκφράζουμε τα συναισθήματά μας με λόγια και όχι με συγκρούσεις, να βρίσκουμε λύσεις μέσα από τον διάλογο και να χτίζουμε σχέσεις εμπιστοσύνης. Ως εκπαιδευτικοί, ενθαρρύνουμε τα παιδιά να γίνουν μικροί «πρεσβευτές» της ειρήνης, ενισχύοντας την ενσυναίσθηση, την αλληλεγγύη και την υπευθυνότητα. Μέσα από ομαδικές δραστηριότητες, παιχνίδια ρόλων και καλλιτεχνικές δημιουργίες, τα παιδιά μαθαίνουν ότι οι πράξεις τους έχουν δύναμη και μπορούν να κάνουν τη διαφορά.

Κάθε ζωγραφιά είναι ένα μήνυμα ελπίδας. Μας θυμίζει πως η ειρήνη δεν είναι κάτι μακρινό ή αφηρημένο, αλλά μια στάση ζωής που ξεκινά από τα πιο μικρά και απλά πράγματα της καθημερινότητάς μας.

Ζωγραφίζουν  ομαδικά το δέντρο του πολέμου και το δέντρο της ειρήνης , όπως το αντιλαμβάνονται.

Τα παιδιά αντιλαμβάνονται ότι ο πόλεμος φέρνει πόνο στους ανθρώπους και ότι η ειρήνη είναι η αξία που προστατεύει τη ζωή, τη χαρά και τη συνύπαρξη. Έτσι, μέσα από τη σύγκριση και την κατανόηση, ενδυναμώνεται ακόμη περισσότερο η σημασία της ειρήνης. Τα παιδιά μαθαίνουν ότι ακόμα και οι μικρές τους πράξεις —μια καλή κουβέντα, μια συγγνώμη, μια αγκαλιά— είναι βήματα μακριά από τη σύγκρουση και πιο κοντά σε έναν κόσμο γεμάτο αγάπη και αρμονία.

Η ειρήνη δεν είναι μόνο η απουσία πολέμου αλλά είναι μια ήρεμη και χαλαρή κατάσταση του νου. Είναι να μπορείς να κάνεις θετικές σκέψεις να έχεις αγνά συναισθήματα. Ξεκινάει από μέσα μας. Είναι η εσωτερική γαλήνη που μας δίνει χαρά ελπίδα αισιοδοξία. Τα νηπιάκια μας, μας είπαν που και πότε νιώθουν ειρηνικά γαλήνια και ήρεμα και κατόπιν ζωγράφισαν.

Οι αγαπητοί γονείς μας βοήθησαν μιλώντας κι εκείνοι για την αξία της ειρήνης στα παιδιά τους κι έκαναν μαζί ένα φύλλο εργασίας.

Με οδηγό τη φαντασία και την αγνότητα των παιδιών, συνεχίζουμε όλοι μαζί να ονειρευόμαστε και να δημιουργούμε έναν κόσμο πιο δίκαιο, πιο φωτεινό και πιο ειρηνικό.