Παίρνουμε μια λεκάνη με νερό και ρίχνει κάθε παιδί ένα αντικείμενο. Παρατηρούμε ότι άλλα πηγαίνουν στον πάτο “βυθίζονται”και άλλα μένουν στην επιφάνεια”επιπλέουν”.Έτσι αυτά που επιπλέουν δεν θα φτάσουν στο βυθό ποτέ..

Στην συνέχεια σε ένα χαρτόνι γράφουν  όπως μπορούν στην μια στήλη όσα αντικείμενα επιπλέουν και στην άλλη όσα βυθίζονται. Ζωγραφίζουν τα αντικείμενα δίπλα από τις λέξεις .

Τέλος αφού έγραψανν τα αντικείμενα του πειράματος σε πίνακα διπλής εισόδου συμληρώνουν με  Χ για κάθε αντικείμενο αν βυθίζεται ή επιπλέει.

Οι μικροί μας φίλοι παρακολούθησαν την ιστορία ενός δεσποτικού δασκάλου για κλόουν, ο οποίος με αυταρχικά μέσα προσπαθεί να διδάξει τους κλόουν μαθητές του την τέχνη του γελωτοποιού. Οι καταπιεσμένοι μαθητές όμως αποφασίζουν να αντιδράσουν και να ακολουθήσουν τη μέθοδο του αυτοσχεδιασμού, απολαμβάνοντας έτσι τη δημιουργία της παρόρμησης που κάτι τέτοιο προσφέρει. Το αποτέλεσμα τους δικαιώνει στο έπακρο, μιας και πρόκειται για μια παράσταση που «άγγιξε» τα παιδιά και τα βοήθησε να συνειδητοποιήσουν ότι τίποτα ωραίο και δημιουργικό δε γίνεται με το ζόρι.