Παγκόσμια μέρα Ανθρώπων με Αναπηρία
Διαβάσαμε το παραμύθι <Η Αργυρώ γελάει> και αυτό έγινε η αφορμή να συζητήσουμε για το τι διαφορετικό και τι όμοιο έχουμε εμείς και η Αργυρώ. Στην συνέχεια ακολούθησε η συζήτηση για τα πράγατα που μπορούν να κάνουν οι άνθρωποι που κάθονται σε αναπηρικό αμαξίδιο αλλά και τα συναισθήματα που μπορεί να έχουν αυτοί οι άνθρωποι. Συζητήσαμε για τον σημαντικό ρόλο που παίζει η κοινωνία και όλοι οι άνθρωποι στην υποστήριξη των ανθρώπων με αναπηρία προκειμένου να νιώθουν αποδοχή και να μπορούν να συμμετέχουν σε δράσεις με ασφάλεια στην καθημερινότητά τους καθώς έχουν ίσα δικαιώματα με όλους τους ανθρώπους. Μιλήσαμε για όσα μπορεί να κάνει η κοινωνία για να εξασφαλιστεί η συμμετοχή τους σε δημόσιους χώρους, όπως σχολείο, παιδικές χαρές, θάλασσα, καθώς είδαμε και αντίστοιχες εικόνες στον υπολογιστή.
Αποφασίσαμε να μπούμε στα παπούτσια των ατόμων με αναπηρία για λίγα λεπτά, αφού ετοιμάσουμε ένα αναπηρικό αμαξίδιο όπου όποιος κάθεται να νιώθει όμορφα συναισθήματα. Γράψαμε συνθήματα όπως, ΌΛΟΙ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΊ, ΟΛΟΙ ΙΣΟΙ, και στις ρόδες βάλαμε πέταλα με όμορφα λόγια προς τους ανθρώπων που κάθονται σε τέτοια αμαξίδια, όπως, ΦΙΛΟΙ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ, ΣΑΣ ΑΓΑΠΑΜΕ, ΙΣΑ ΔΙΑΚΙΩΜΑΤΑ, ΑΠΟΔΟΧΗ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΤΗΤΑΣ, ΑΓΚΑΛΙΑ και αλλα. Προσθέσαμε και ζωγραφιές από όσα θέλουμε να κάνει η κοινωνία σε κάθε πόλη που υπάρχουν άνθρωποι με αναπηρία, ώστε να έχουν πρόσβαση και αυτοί. 




Τέλος, οι μαθητές πέρασαν χρόνο πάνω στο αναπηρικό αμαξίδιο κάνοντας πράγματα που μπορούν να κάνουν και οι μαθητές με αναπηρία, όπως να διαβάζουν βιβλία .



































































































