Τα βιβλία μας, κι αν θέλουμε και η τσάντα, μένουν στο σχολείο για δύο σαββατοκύριακα το μήνα (υπ. αριθμ. 217785/Δ1/18-12-2018 υπουργική απόφαση του ΥΠΠΕΘ). Τις ημέρες εκείνες τα βιβλία παραμένουν στο σχολείο και δεν ανατίθενται εργασίες ούτε προγραμματίζονται επαναληπτικές εμπεδωτικές εργασίες για τη Δευτέρα. Οι ημερομηνίες είναι τα παρακάτω:

Ημέρα Μνήμης του Ολοκαυτώματος η σημερινή . Και πώς να μιλήσεις για κάτι τόσο απάνθρωπο και φρικτό στα παιδιά; Ας αφήσουμε τα βιβλία να το κάνουν για εμάς. Προτείνουμε λοιπόν:

Κέλλυ Ματαθία Κόβο, Τα κίτρινα καπέλα: Πριν πολλά χρόνια, σ’ ένα μεγάλο καταπράσινο βοσκοτόπι, ζούσαν η οικογένεια Μπε μαζί με πρόβατα, κατσίκες, κουνέλια και λαγοί, κότες, κόκορες και ποντικοούς, όλοι μαζί χαρούμενα κι αρμονικά. Ώσπου μια μέρα άγρια θηρία κατέβηκαν από τα βουνά και παγίδευσαν τα πρόβατα αφού πρώτα τα υποχρέωσαν να φορέσουν όλα κίτρινα καπέλα. Η οικογένεια Μπε δραπετεύει με τη βοήθεια των φίλων της. Άλλα πρόβατα όμως δεν ήταν τόσο τυχερά. Κι όταν ο εφιάλτης τελείωσε, τίποτα δεν ήταν πια το ίδιο… Μια υπέροχη αλληγορική ιστορία που καταφέρνει να μιλήσει για σκληρές αλήθειες με μια ήρεμη δύναμη και σεβασμό στα γεγονότα αλλά και τους αναγνώστες. Βραβεύτηκε με το Βραβείο Greek Ibby 2018

Ρουθ Βάντερ Ζι και Ρομπέρτο Ινοσέντι, Έρικα: Η Ruth Vander Zee συναντά τυχαία το 1995 στο Ρότενμπουργκ της Γερμανίας την Έρικα, η οποία της αφηγείται την πραγματική ιστορία της οικογένειας της, καθώς η ίδια ήταν η μόνη που επέζησε από το Ολοκαύτωμα της 27ης Ιανουαρίου 1944. Το βιβλίο αποτελεί ένα φωτογραφικό κομψοτέχνημα, σαν ντοκουμέντο ενός αυτόπτη, και μπορεί να αξιοποιηθεί (μέσα κι έξω από την τάξη) για την ιστορία του Ολοκαυτώματος και την ευαισθητοποίηση των παιδιών σε θέματα όπως ο ρατσισμός, οι διακρίσεις, τα στερεότυπα, αλλά και η προστασία της ανθρώπινης ζωής και αξιοπρέπειας καθώς και τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Τζόν Μπόιν, Το αγόρι με τη ριγέ πιτζάμα: Ο εννιάχρονος Μπρούνο δεν έχει ιδέα για την Τελική Λύση ή το Ολοκαύτωμα. Δε γνωρίζει για τον εφιάλτη που ζουν οι λαοί της Ευρώπης εξαιτίας της χώρας του. Το μόνο που ξέρει είναι ότι αναγκάστηκε να μετακομίσει από το άνετο σπίτι του στο Βερολίνο σ’ ένα οίκημα σε μια απομονωμένη περιοχή όπου δεν έχει τίποτε να κάνει και κανέναν για να παίξει. Μέχρι τη στιγμή που συναντά τον Σμούελ, ένα αγόρι που ζει στην άλλη μεριά του συρματοπλέγματος και που, όπως κι άλλοι άνθρωποι εκεί, φορά μια στολή σαν ριγέ πιτζάμα. Η φιλία του Μπρούνο με τον Σμούελ θα τον οδηγήσει από την αθωότητα σε μια σκληρή αποκάλυψη και θα τον αναγκάσει να γίνει άθελά του μέρος μιας αποτρόπαιας κατάστασης.

Πηγή: https://www.elniplex.com και https://www.psichogios.gr