Η ιδέα είναι απλή: κάθε δεκαπενθήμερο θα παρουσιάζουμε κι ένα πείραμα φυσικής σε μια άλλη τάξη.  Κι όχι μόνο θα το παρουσιάζουμε, αλλά θα το εξηγούμε κιόλας, γιατί αλλιώς τι πειραματιστές είμαστε; Σήμερα για παράδειγμα, ο Νίκος και ο Αντώνης έφτιαξαν έναν πολύχρωμο πύργο από υγρά (μέλι, γάλα, οινόπνευμα, χρωματισμένο νερό, λάδι, υγρό πιάτων) και μας εξήγησαν ότι για όλα φταίει η πυκνότητα!

Υ.Γ. Εντάξει, μας ανακατεύτηκε λίγο το χρωματισμένο νερό με το γάλα, αλλά και πάλι ο πύργος μας πολύχρωμος ήταν!

Τον ΠειΓατή Λουκούμη τον γνωρίζουμε. Τρυπώνει στην αγκαλιά μας, τρίβεται στα πόδια μας, μας γουργουρίζει, μας ακολουθεί, μας μιλάει στη γλώσσα του. Είναι κόκκινος αλλά και μαύρος και ολόλευκος, με ροζ μύτη και μακριά μουστάκια, άλλοτε χοντρός κι άλλοτε αδύνατος, φουντωτή ουρά, καμιά φορά και με φαγωμένα αυτιά. Ζει παντού: κάτω από αυτοκίνητα, μέσα σε αυλές, σε περιβόλια και παλιά σπίτια, νομίζω όμως προτιμά να ζει όπου τον αγαπάνε…

Και με τη βοήθεια του Μάνου, της Ανθούλας και του Πάρη μας έδειξε πως άνθρωποι και γάτες δεν έχουν τίποτα να χωρίσουν, απλά πρέπει να μάθουν τον τρόπο για να ζούνε καλά μαζί. Σας ευχαριστούμε για την τόσο έξυπνη και καλαίσθητη δράση. Περιμένουμε τη συνέχεια!

Kαι ξαφνικά σήμερα, όλοι παίζαμε βόλεϊ! Όχι τόσο καλά ίσως όσο οι παίχτες και ο κ. Κώστας, ο προπονητής του Φοίνικα, που ήρθαν να μας βοηθήσουν, το θέμα όμως είναι ότι όλοι, Νηπιαγωγείο και Δημοτικό παίξαμε, μάθαμε βασικές κινήσεις, γελάσαμε, (πήραμε και αυτόγραφα), γνωρίσαμε αυτό το ενδιαφέρον άθλημα και διαπιστώσαμε, για μια ακόμη φορά, ότι ο αθλητισμός μας ενώνει…

Τους ευχαριστούμε πολύ και για το χρόνο τους (και φυσικά για τις δύο μπάλες που δώρισαν στο σχολείο μας!)