2ο ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΝΕΩΝ ΠΑΛΑΤΙΩΝ

Με αφορμή την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου, πλησιάσαμε τα γεγονότα του ’40 μέσα από συζητήσεις, δημιουργικές δραστηριότητες και κατασκευές, με στόχο να φέρουμε τα παιδιά σε επαφή με τις αξίες της ελευθερίας, της ειρήνης και της υπεράσπισης όσων αγαπάμε.

Τα παιδιά δημιούργησαν τις δικές τους ελληνικές σημαίες και γνώρισαν το ιστορικό «ΟΧΙ», πειραματιζόμενα με τα γράμματα και τη γραφή του, καθώς και με τους αριθμούς της χρονολογίας 1940. Παράλληλα, έφτιαξαν τιμητικά στεφάνια για τους πεσόντες. Μέσα από την ιστορία «Ο Γίγαντας και ο Νάνος», αποτύπωσαν με τις ζωγραφιές τους όσα τους έκαναν εντύπωση, εκφράζοντας αυθεντικά τις σκέψεις και τα συναισθήματά τους, ενώ η θρυλική «ΕΛΛΗ» τράβηξε το ενδιαφέρον όλων με τη δική της ένδοξη ιστορία.

Ιδιαίτερη θέση στις δράσεις μας κατείχε η καλλιτεχνική προσέγγιση της ειρήνης μέσα από την «Γκουέρνικα» του Πικάσο. Ο πίνακας «ταξίδεψε» στις τάξεις μας και τα σκούρα χρώματά του μίλησαν στα παιδιά για τα δεινά του πολέμου. Εκείνα, θέλοντας να δώσουν τη δική τους απάντηση, αναδιαμόρφωσαν τα κομμάτια του πίνακα, αντικαθιστώντας τα με ζωηρά χρώματα και προσθέτοντας λευκά περιστέρια και έναν φωτεινό ήλιο, δημιουργώντας έτσι τη νέα «Γκουέρνικα της Ειρήνης».

Στο ολοήμερο πρόγραμμα, το Έπος του ’40 ζωντάνεψε μέσα από φιγούρες κουκλοθεάτρου που διηγήθηκαν την ιστορία. Τα παιδιά εμπέδωσαν όσα έμαθαν συμμετέχοντας σε ένα διασκεδαστικό παιχνίδι γνώσεων και κουίζ σε ομάδες, όπου απαντούσαν πατώντας μπάζερ. Ακόμη, διαβάσαμε το τρυφερό παραμύθι «Η Πόλη που έδιωξε τον πόλεμο» του Αντώνη Παπαθεοδούλου, το οποίο μας ταξίδεψε στα μηνύματα της αρμονίας και της συνύπαρξης.

Οι μαθητές γνώρισαν επίσης πώς ο κόσμος μάθαινε τα νέα την εποχή εκείνη, καθώς το «ΟΧΙ» αποτυπώθηκε σε χάρτινα ραδιόφωνα εποχής με τίτλο «Η φωνή του ’40». Με τις παλάμες τους, τα παιδιά δημιούργησαν λευκά περιστέρια που τοποθετήθηκαν συμβολικά μέσα σε καδράκια από γλωσσοπίεστρα και νήμα, αναπαριστώντας τα σύρματα του πολέμου που παγιδεύουν την Ειρήνη, ενώ ζωγράφισαν και το «ΟΧΙ» με τα γράμματά του να μεταμορφώνονται σε ηρωικούς στρατιώτες.

Κλείνοντας το αφιέρωμά μας στις φετινές επετειακές δράσεις, η τεχνολογία και η λογική του προγραμματισμού συνάντησαν τη σχολική πραγματικότητα μέσα από μια βιωματική δραστηριότητα unplugged coding με τίτλο «Η 28η με κώδικα». Αφήνοντας για λίγο στην άκρη τη γνωστή μελισσούλα, τη θέση της πήρε ένας στρατιώτης, με τα παιδιά να ακολουθούν βήμα-βήμα τη διαδρομή: Ακούω το αίνιγμα \ Βρίσκω την απάντηση \ Εντοπίζω την εικόνα \  Σχεδιάζω τη διαδρομή. Μέσα από αυτό το ευφάνταστο παιχνίδι, τα παιδιά κατανόησαν πως η γνώση της ιστορίας μπορεί να συνδεθεί αρμονικά με τη σύγχρονη σκέψη, αφήνοντας σε όλους μας ανεξίτηλα μηνύματα ειρήνης και συνεργασίας.

Η μαγεία του φθινοπώρου πλημμύρισε τις αίθουσες του ολοήμερου προγράμματος, χαρίζοντας στους μικρούς μας μαθητές μοναδικές ευκαιρίες για ανακάλυψη, δημιουργία και παιχνίδι. Με αφορμή τις αλλαγές που φέρνει η νέα εποχή, τα παιδιά είχαν την ευκαιρία να παρατηρήσουν τη φύση γύρω τους, να γνωρίσουν τα πρωτοβρόχια, τα συννεφιασμένα τοπία, αλλά και τη σημασία της ομπρέλας και των γαλοτσών στην καθημερινότητά μας. Παράλληλα, μέσα από βιωματικές δραστηριότητες, ήρθαν σε επαφή με τα πεσμένα φύλλα, την παλέτα των φθινοπωρινών χρωμάτων, καθώς και τους πολύτιμους καρπούς, τα φρούτα και τα λαχανικά που μας προσφέρει η γη αυτή την περίοδο.

Ο κύριος πρωταγωνιστής των θεματικών μας δράσεων ήταν αναμφίβολα η βροχή. Τα παιδιά καλλιέργησαν τη δημιουργικότητά τους και ανέπτυξαν τις λεπτές κινητικές και προγραφικές τους δεξιότητες, δίνοντας ζωή και έντονο χρώμα στις δικές τους χειροτεχνίες. Με μεράκι και φαντασία, ζωγράφισαν και στόλισαν πολύχρωμες «γαλότσες» με αληθινά φθινοπωρινά φύλλα, ενώ αποτύπωσαν τις λακκούβες του νερού δημιουργώντας το δικό τους παιχνιδιάρικο «πλατσούρισμα».

Η χαρά ολοκληρώθηκε όταν «φόρεσαν» στα χάρτινα ομοιώματά τους τα πιο ζωηρά, πολύχρωμα αδιάβροχα, ενισχύοντας την αυτοέκφραση και την αισθητική τους καλλιέργεια.

Μέσα από αυτό το ταξίδι, τα παιδιά όχι μόνο κατανόησαν τις φθινοπωρινές εναλλαγές του καιρού, αλλά διασκέδασαν, συνεργάστηκαν και ένιωσαν τη ζεστασιά της δημιουργικής μάθησης.

Μετά τη βροχή, ο ουρανός αποκαλύπτει ένα από τα πιο μαγευτικά του θαύματα: το ουράνιο τόξο με τα επτά λαμπερά του χρώματα. Αντλώντας έμπνευση από αυτό το φυσικό φαινόμενο, τα παιδιά ταξίδεψαν στον κόσμο της επιστήμης και της μυθολογίας, ανακαλύπτοντας πώς μια ηλιακή ακτίνα, καθώς περνά μέσα από μια σταγόνα νερού, διαθλάται και γεννά τα χρώματα της ίριδας. Παράλληλα, ήρθαν σε επαφή με την ελληνική μυθολογία και τη θεά Ίριδα, την αγγελιαφόρο των θεών που χρησιμοποιούσε το ουράνιο τόξο ως φωτεινή σκάλα για να μεταφέρει τα μηνύματά τους στους ανθρώπους της γης.

Μέσα από ένα πλήθος βιωματικών και αλληλεπιδραστικών δραστηριοτήτων, οι μικροί μαθητές καλλιέργησαν τη δημιουργικότητά τους, ενίσχυσαν τη λεπτή τους κινητικότητα και ανέπτυξαν τη συνεργατική τους σκέψη. Αρχικά, κατασκεύασαν το δικό τους πολυδιάστατο ουράνιο τόξο χρησιμοποιώντας τουβλάκια και φυλάκισαν τη μαγεία των χρωμάτων μέσα σε διακοσμητικά μπουκάλια με χρωματιστό αλάτι. Στη συνέχεια, αξιοποίησαν τις τεχνολογικές δυνατότητες του διαδραστικού πίνακα, όπου ζωγράφισαν όλοι μαζί ομαδικά και έλυσαν ψηφιακά παζλ, ενισχύοντας την οπτική τους perception και την εξικείωση με τα ψηφιακά μέσα.

Κινούμενοι σε απόλυτα φθινοπωρινό κλίμα στο ολοήμερο πρόγραμμα, αφιερώσαμε την ημέρα μας στα μαγικά χρώματα της εποχής! Τα παιδιά δούλεψαν δημιουργικά, δίνοντας ζωή σε φύλλα μέσα από πράσινες, καφέ, κόκκινες, πορτοκαλί και κίτρινες αποχρώσεις. Στη συνέχεια, η έμπνευσή μας συνάντησε τη μεγάλη καλλιτέχνιδα Γιαγιόι Κουσάμα: τα παιδιά πήραν επαφή με το χαρακτηριστικό της στυλ γεμάτο βούλες και μετατράπηκαν σε μικρούς καλλιτέχνες.
Χρησιμοποιώντας το δακτυλάκι τους αντί για πινέλο, κλήθηκαν να ακολουθήσουν προσεκτικά τις διακεκομμένες γραμμές πάνω σε χάρτινες κολοκύθες. Μέσα από αυτή την παιχνιδιάρικη και αισθητηριακή διαδικασία, εφάρμοσαν μια εξαιρετική προγραφική άσκηση, ασκώντας τον οπτικοκινητικό τους συντονισμό, ελέγχοντας την πίεση του δαχτύλου και δημιουργώντας συμμετρικές βούλες που κατέληξαν σε ένα εντυπωσιακό εικαστικό αποτέλεσμα. Παράλληλα, τα παιδιά εξάσκησαν τη λεπτή τους κινητικότητα γεμίζοντας με χρώματα και σχέδια τα φθινοπωρινά φύλλα, καλλιεργώντας την αισθητική τους αντίληψη, τη φαντασία και τη χαρά της δημιουργίας σε ένα ομαδικό και ζεστό περιβάλλον.

Με τόση βροχή τις τελευταίες ημέρες, ήταν αδύνατον να μην αφήσουμε τις ψιχάλες να μας παρασύρουν σε ένα συναρπαστικό ταξίδι ανακάλυψης! Αναρωτηθήκαμε όλοι μαζί πώς γεννιέται η βροχή, πώς δημιουργούνται τα γκρίζα σύννεφα στον ουρανό, αλλά και ποιος είναι ο σπουδαίος ρόλος που παίζουν ο ήλιος και ο αέρας σε αυτή τη μαγική διαδρομή. Μέσα από αυτή την αφορμή, τα παιδιά είχαν την ευκαιρία να κατανοήσουν τη σημασία του κύκλου του νερού για τη ζωή του ανθρώπου, να προβληματιστούν για το αν μπορούμε να ζήσουμε χωρίς αυτό, αλλά και να συνειδητοποιήσουν πόσο πολύτιμος είναι αυτός ο φυσικός πόρος και τι θα συμβεί αν κάποτε εξαντληθεί.

Η μάθησή μας ζωντάνεψε μέσα από αγαπημένα παραμύθια, όπως ο «Μπαμπακένιος», που μας ταξίδεψαν νοερά στα σύννεφα. Στη συνέχεια, περάσαμε στη δράση! Πρώτα, ζωγραφίσαμε όλοι μαζί τον κύκλο του νερού στον διαδραστικό πίνακα της τάξης μας, εξασκώντας τις ψηφιακές μας δεξιότητες και την εκφραστικότητά μας. Έπειτα, περάσαμε στην ομαδική μας κατασκευή, όπου κάθε παιδί συνέβαλε με τον δικό του μοναδικό τρόπο, καλλιεργώντας το πνεύμα συνεργασίας, την ομαδικότητα και την αλληλοβοήθεια.

Η μουσική δεν έλειπε από τη μέρα μας! Τραγουδήσαμε το αγαπημένο μας «Από πού είσαι, ποταμάκι;» και το αποτυπώσαμε στο χαρτί, συνδέοντας τον προφορικό λόγο και τη μουσική με την εικαστική έκφραση. Η πιο εντυπωσιακή στιγμή της ημέρας, όμως, ήταν το πείραμά μας! Τοποθετήσαμε σε ένα γυάλινο δοχείο ζεστό νερό, προσθέσαμε αφρό ξυρίσματος για σύννεφο και ρίξαμε από πάνω λίγες «μαγικές» σταγόνες μπλε χρώματος ζαχαροπλαστικής. Λόγω της θέρμανσης και των ατμών, παρατηρήσαμε με δέος τη «βροχή» να πέφτει μέσα στο δοχείο μας. Μέσα από αυτή την αισθητηριακή εμπειρία, τα παιδιά λειτούργησαν ως μικροί επιστήμονες: παρατήρησαν, διατύπωσαν υποθέσεις, αναρωτήθηκαν και κατανόησαν βιωματικά το φαινόμενο της συμπύκνωσης και της βροχόπτωσης.

Η εβδομάδα τελείωσε με το καθιερωμένο εβδομαδιαίο παιχνίδι γνώσεών μας! Χωρισμένα σε ομάδες, τα παιδιά δοκίμασαν τις μνήμες τους, εμπέδωσαν όσα μάθαμε, καλλιέργησαν την ευγενή άμιλλα και η ομάδα που παρακολούθησε με τη μεγαλύτερη προσοχή τα θέματα της εβδομάδας κατάφερε να δώσει τις περισσότερες σωστές απαντήσεις, κερδίζοντας το πιο θερμό μας χειροκρότημα!

Στο ολοήμερο πρόγραμμα του νηπιαγωγείου μας, η φιλία, η συνεργασία και το δέσιμο της ομάδας μας βρέθηκαν στο επίκεντρο των δράσεών μας μέσα από μια σειρά βιωματικών και γεμάτων συναίσθημα δραστηριοτήτων!

Αρχικά, τα παιδιά ζωγράφισαν σε μια χωρισμένη καρδιά από τη μια πλευρά τον εαυτό τους και από την άλλη τον αγαπημένο τους φίλο. Όλες αυτές οι μικρές καρδιές-παζλ ενώθηκαν και τοποθετήθηκαν γύρω από μια μεγάλη, χαμογελαστή καρδιά, δημιουργώντας την εντυπωσιακή «καρδιά της τάξης μας». Πάνω της αναγράφηκε το όμορφο μήνυμα: «Στην καρδιά μου εγώ κρατώ φίλους που πολύ αγαπώ!», υπενθυμίζοντάς μας καθημερινά τη σημασία της αγάπης, της αποδοχής και της ενότητας στην ομάδα μας. 

Στη συνέχεια, το παιχνίδι πέρασε σε μια πιο βιωματική και κιναισθητική φάση. Στα παιδιά μοιράστηκαν στην τύχη μισές καρδιές σε διάφορα χρώματα και αποστολή τους ήταν να περιπλανηθούν στον χώρο μέχρι να βρουν το ταίρι που συμπλήρωσε το δικό τους κομμάτι. Μόλις σχηματίστηκαν τα ζευγάρια, έπαιξαν διασκεδαστικά παιχνίδια συνεργασίας, όπου κρατούσαν την ενωμένη καρδιά μπροστά στο πρόσωπο, πάνω από το κεφάλι ή μπροστά από την καρδιά τους, προσπαθώντας να συντονίσουν τις κινήσεις τους και να λειτουργήσουν από κοινού σαν ένα σώμα.

Η δραστηριότητά μας εμπλουτίστηκε με την ανάγνωση του εξαιρετικού παραμυθιού «Το Τικ και το Τακ» της Γιολάντας Τσορώνη-Γεωργιάδη (εικονογράφηση Νίκη Λεωνίδου, Εκδόσεις Σαββάλας), ένα βιβλίο ειδικά σχεδιασμένο για την προαγωγή της συναισθηματικής νοημοσύνης. Η ιστορία μάς διδάσκει πως, αν και τα μαλώματα και οι τσακωμοί μπορούν να κάνουν τις καρδιές να χωριστούν, υπάρχει πάντα τρόπος να ξαναενωθούν. Το «Τικ» και το «Τακ» είναι οι δύο χτύποι μιας αγαπημένης καρδιάς που, όταν συντονίζονται, φέρνουν τη συμφιλίωση, τη συγχώρεση και τη γαλήνη στην ομάδα. Μέσα από την αφήγηση, τα παιδιά έκαναν αμέσως τη σύνδεση με τις δικές μας μισές καρδιές και τα παιχνίδια ζευγαριών, κατανοώντας βιωματικά ότι η φιλία χρειάζεται προσπάθεια, κατανόηση και αγάπη για να παραμένει δυνατή!

Μέσα από αυτό το ολοκληρωμένο πρόγραμμα, τα παιδιά καλλιέργησαν τη συναισθηματική τους νοημοσύνη, την ενσυναίσθηση και την κοινωνικοποίησή τους, έμαθαν να συνεργάζονται αρμονικά σε ζευγάρια και στην ολομέλεια, ενώ παράλληλα εξάσκησαν τη λεπτή και αδροκινητική τους συντονιστικότητα, την παρατηρητικότητα και την εικαστική τους έκφραση

Το φθινόπωρο μας χάρισε τους πιο νόστιμους και θρεπτικούς θησαυρούς του! Φθινοπωρινά φρούτα κατέκλυσαν την τάξη μας, δίνοντάς μας την αφορμή για μια ολοκληρωμένη αισθητηριακή και μαθησιακή εμπειρία. Τα παιδιά τα παρατήρησαν, τα περιέγραψαν, μίλησαν για τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά και τις γεύσεις τους, και φυσικά τα δοκίμασαν, αναπτύσσοντας τον προφορικό τους λόγο, το λεξιλόγιό τους και τις υγιεινές διατροφικές τους συνήθειες. Στη συνέχεια, αφού ζωγράφισαν το αγαπημένο τους φρούτο, αποφάσισαν να φτιάξουν το δικό τους καλάθι φρούτων χρησιμοποιώντας χαρτιά, ψαλίδια και νερομπογιές. Ήρθαν επίσης σε επαφή με τον γραμματισμό, γράφοντας τα ονόματα των φρούτων και ομορφαίνοντας τη φθινοπωρινή μας τάξη.

Παράλληλα, τα φρούτα αποδείχθηκαν το καλύτερο υλικό για ευχάριστα βιωματικά παιχνίδια που καλλιέργησαν τη μαθηματική σκέψη των παιδιών! Τα παιδιά χωρίστηκαν σε ομάδες, έκαναν ταξινομήσεις και ομαδοποιήσεις, μέτρησαν ποσότητες διακρίνοντας το «πολλά» και το «λίγα», και προχώρησαν σε σειροθετήσεις από το μεγαλύτερο στο μικρότερο και αντίστροφα. Επίσης, μέσα από πρακτικές εφαρμογές κατανόησαν τις έννοιες του «ολόκληρου» και του «μισού» και πειραματίστηκαν με τη διανομή ποσοτήτων με διαφορετικούς τρόπους.

Η ημέρα μας έκλεισε με μια πραγματική δημοκρατική διαδικασία! Φτιάξαμε έναν πίνακα διπλής εισόδου με στήλες, όπου τα παιδιά ψήφισαν το αγαπημένο τους φρούτο, κατέγραψαν τα αποτελέσματα, έκαναν τελική καταμέτρηση και σύγκριση ποσοτήτων, ανακηρύσσοντας ως αδιαμφισβήτητο «βασιλιά» των φθινοπωρινών φρούτων της τάξης μας το σταφύλι!

Στο ολοήμερο πρόγραμμα, η αναγνώριση και η γραφή του ονόματός μας μετατράπηκαν σε μια απίθανη, παιγνιώδη περιπέτεια γεμάτη ρυθμό, κίνηση και πολλές γεύσεις! Ξεκινήσαμε με ένα διασκεδαστικό κιναισθητικό παιχνίδι στον κύκλο, όπου κάθε παιδί πήρε την προσωπική του καρτέλα-μανιτάρι με το όνομά του. Υπό τους ήχους του ταμπουρίνου, τα παιδιά κινήθηκαν ρυθμικά στον χώρο, τοποθετώντας το μανιτάρι στο χέρι, στο κεφάλι ή στο πάτωμα σε διάφορες θέσεις. Με το σταμάτημα του ήχου, η πρόκληση ήταν να τρέξει το κάθε παιδί να βρει και να αναγνωρίσει το δικό του όνομα, καλλιεργώντας έτσι την οπτική του διακριτικότητα, την ακουστική προσοχή, τον προσανατολισμό στον χώρο και τον σωματικό συντονισμό.

Αυτό το αγαπημένο μανιτάρι έγινε στη συνέχεια ο πολύτιμος οδηγός και βοηθός για τη δεύτερη αποστολή μας! Τα γράμματα από τα ονόματα των παιδιών είχαν γραφτεί πάνω σε λαχταριστές «μπάλες παγωτού» διαφορετικών χρωμάτων και ανακατεύτηκαν όλα μαζί μέσα σε ένα ταψί. Έχοντας δίπλα τους την καρτέλα με το όνομά τους, τα παιδιά λειτούργησαν αυτόνομα: αναζήτησαν ένα-ένα τα σωστά γράμματα μέσα από το ανακατεμένο πλήθος και τα τοποθέτησαν στη σωστή σειρά, ξεκινώντας από κάτω προς τα πάνω.

Έτσι, πάνω στα χωνάκια στήθηκαν εντυπωσιακά, πολύχρωμα παγωτά με πολλές γεύσεις, όπου κάθε μπάλα αντιπροσώπευε κι ένα γράμμα του ονόματός τους! Μέσα από αυτή τη βιωματική διαδικασία, τα παιδιά ήρθαν σε επαφή με τη φωνολογική ενημερότητα, κατανόησαν τη διαδοχή και τη φορά της γραφής, εξάσκησαν τη λεπτή τους κινητικότητα και ένιωσαν τη χαρά και την υπερηφάνεια της προσωπικής επιτυχίας!

Η εβδομάδα μας στο νηπιαγωγείο ήταν γεμάτη από δημιουργία, αυτοπαρατήρηση και χαρούμενη διάθεση, καθώς τα παιδιά ασχολήθηκαν εντατικά με την έννοια του εαυτού τους και της προσωπικής τους ταυτότητας. Μέσα από ένα πλούσιο πρόγραμμα δράσεων τόσο στο πρωινό όσο και στο ολοήμερο τμήμα, τα παιδιά είχαν την ευκαιρία να εξερευνήσουν τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους, να παρατηρήσουν το πρόσωπό τους και να εκφραστούν καλλιτεχνικά με τον πιο παιχνιδιάρικο τρόπο.
Στο πρωινό πρόγραμμα, η προσοχή μας εστιάστηκε σε ένα διασκεδαστικό παιχνίδι ανακάλυψης του προσώπου μας! Τα παιδιά παρέλαβαν τη μισή εκτυπωμένη φωτογραφία τους και, σαν μικροί ντετέκτιβ, κλήθηκαν να συμπληρώσουν το υπόλοιπο μισό του εαυτού τους, ζωγραφίζοντας όπως εκείνα φαντάζονται και νιώθουν το πρόσωπό τους. Μέσα από αυτή την αυθόρμητη και παιγνιώδη διαδικασία, εξάσκησαν τη λεπτή τους κινητικότητα, καλλιέργησαν την παρατηρητικότητα και τον οπτικοκινητικό συντονισμό, ενώ παράλληλα πειραματίστηκαν με τα χρώματα, τις γραμμές και τα σχήματα, ενισχύοντας την αυτοαντίληψη και τη θετική εικόνα για τον εαυτό τους.

Στη συνέχεια, στο ολοήμερο πρόγραμμα, η δράση μας συνδέθηκε όμορφα με τη φθινοπωρινή ατμόσφαιρα. Τα παιδιά «τραβώντας» μια νοητή φωτογραφία, αποτύπωσαν τον εαυτό τους μέσα στον φακό μιας φωτογραφικής μηχανής, διακοσμημένης με πεσμένα φύλλα, βελανίδια, κάστανα και μανιτάρια. Παράλληλα, ήρθαν σε επαφή με τον γραμματισμό, εξασκώντας τη γραφή του ονόματός τους τόσο στο πάνω μέρος της εργασίας όσο και γύρω από τη ζωγραφιά τους. Μέσα από αυτή τη σύνθεση, τα παιδιά καλλιέργησαν τη δημιουργικότητά τους, ενίσχυσαν τη φωνολογική τους ενημερότητα και ένιωσαν υπερηφάνεια βλέποντας το όνομα και την αυτοπροσωπογραφία τους να πρωταγωνιστούν στην ομάδα.

Στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Εβδομάδας Προγραμματισμού (EU Code Week 2026), το Νηπιαγωγείο μας έλαβε το Πιστοποιητικό Συμμετοχής για τη δράση «Μια φορά και έναν κώδικα… παραμυθένια περιπέτεια του Bee-bot». Συγχαρητήρια στους μικρούς μας προγραμματιστές που συνδύασαν δημιουργικά τα παραμύθια με την αλγοριθμική σκέψη και την εκπαιδευτική ρομποτική!