Οι μαθητές και οι μαθήτριες της τάξης Γ1 του 2ου Δημοτικού Σχολείου Νέας Μαγνησίας συμμετείχαν σε μια δημιουργική δράση ψηφιακής πολιτειότητας με στόχο να κατανοήσουν καλύτερα πώς μπορούμε να επικοινωνούμε με ασφάλεια και σεβασμό στο διαδίκτυο.

Η δραστηριότητα υλοποιήθηκε μέσα από τη συνεργασία του εκπαιδευτικού Πληροφορικής, Δημήτρη Βαλσαμάρα, με τη δασκάλα της τάξης, Καλλιόπη Κοβανίδου, και επικεντρώθηκε στην αναγνώριση καταστάσεων διαδικτυακής επικοινωνίας που μπορεί να είναι ασφαλείς, αμφίβολες ή επικίνδυνες.

Οι μαθητές δημιούργησαν μια STEAM κατασκευή με τίτλο «Το Φανάρι της Ψηφιακής Συμπεριφοράς», εμπνευσμένη από το φωτεινό σηματοδότη. Με τη βοήθεια των τριών χρωμάτων του φαναριού, τα παιδιά μαθαίνουν να σκέφτονται πριν πατήσουν «αποστολή» και να αναγνωρίζουν συμπεριφορές που μπορεί να οδηγήσουν σε κυβερνοεκφοβισμό ή σε άλλους κινδύνους στο διαδίκτυο.

Στο πλαίσιο της δράσης, οι μαθητές συνεργάστηκαν, συζήτησαν πραγματικά παραδείγματα ψηφιακής επικοινωνίας και πρότειναν τρόπους πρόληψης και υπεύθυνης συμπεριφοράς στο διαδίκτυο. Η δραστηριότητα συνδέεται με την ανάπτυξη της ψηφιακής πολιτειότητας και με τους Στόχους Βιώσιμης Ανάπτυξης του ΟΗΕ, ιδιαίτερα με τον Στόχο 4 (Ποιοτική Εκπαίδευση), τον Στόχο 3 (Καλή Υγεία και Ευημερία) και τον Στόχο 16 (Ειρήνη, Δικαιοσύνη και Ισχυροί Θεσμοί).

Η εργασία των μαθητών παρουσιάζεται μέσα από ένα σύντομο βίντεο και αποτελεί επίσης τη συμμετοχή του σχολείου μας στον μαθητικό διαγωνισμό «Πειραματίζομαι στις Φυσικές Επιστήμες και δημιουργώ ως ενεργός πολίτης», στην κατηγορία των κατασκευών STEAM.

Το βίντεο του Γ1 για τον Κυβερνοεκφοβισμό

Με τέτοιες δράσεις οι μαθητές μας μαθαίνουν ότι το διαδίκτυο μπορεί να είναι ένας χώρος μάθησης και δημιουργίας, αρκεί να θυμόμαστε πάντα το πιο σημαντικό μήνυμα της δραστηριότητάς μας:

«Σταμάτα! Σκέψου! Προχώρα!» 📱💡

Οι μαθητές της Ε’ Δημοτικού με την καθοδήγηση του δασκάλου Πληροφορικής, Δημητρίου Βαλσαμάρα, ασχολήθηκαν με ένα ιδιαίτερα επίκαιρο θέμα: τις παραπλανητικές διαφημίσεις, τις διαδικτυακές απάτες (scams) και τις τεχνικές που χρησιμοποιούνται στο διαδίκτυο για να τραβήξουν την προσοχή των χρηστών.

Αρχικά, συζητήσαμε με τα παιδιά πώς λειτουργούν ορισμένες διαφημίσεις στο διαδίκτυο και γιατί πολλές φορές προσπαθούν να μας κάνουν να πατήσουμε πάνω σε έναν σύνδεσμο χωρίς να σκεφτούμε. Οι μαθητές γνώρισαν έννοιες όπως το clickbait, δηλαδή τίτλους ή εικόνες που έχουν σκοπό να προκαλέσουν έντονη περιέργεια ώστε να κάνουμε «κλικ», καθώς και τις online απάτες (scams) που υπόσχονται ψεύτικα δώρα, προσφορές ή κέρδη.

Μέσα από παραδείγματα και συζήτηση, τα παιδιά εντόπισαν χαρακτηριστικά που συχνά εμφανίζονται σε τέτοιες διαφημίσεις:
υπερβολικές υποσχέσεις («Κέρδισες ένα κινητό!»), πίεση για άμεση ενέργεια («Μόνο για λίγα λεπτά!»), ύποπτα links ή αιτήματα για προσωπικά στοιχεία.

Στη συνέχεια, οι μαθητές ανέλαβαν έναν δημιουργικό ρόλο: δημιούργησαν οι ίδιοι τα δικά τους «fake ads», με σκοπό να κατανοήσουν καλύτερα τις τεχνικές που χρησιμοποιούνται για να επηρεάσουν τους χρήστες. Μέσα από αυτή τη διαδικασία, μπόρεσαν να δουν πώς κατασκευάζεται μια τέτοια διαφήμιση και γιατί είναι σημαντικό να αντιμετωπίζουμε το περιεχόμενο του διαδικτύου με κριτική σκέψη.

Παράλληλα, οι μαθητές δημιούργησαν ενημερωτικές αφίσες με στόχο να ευαισθητοποιήσουν και να ενημερώσουν τη σχολική κοινότητα. Στις αφίσες τους παρουσιάζουν απλούς αλλά ουσιαστικούς κανόνες για το πώς μπορούμε να αναγνωρίζουμε τις ψεύτικες διαφημίσεις και να αποφεύγουμε πιθανές απάτες στο διαδίκτυο.

Μέσα από αυτή τη δραστηριότητα, τα παιδιά δεν έμαθαν μόνο να εντοπίζουν τους κινδύνους του ψηφιακού περιβάλλοντος, αλλά και να γίνονται πιο υπεύθυνοι και ενημερωμένοι χρήστες του διαδικτύου. Η καλλιέργεια της κριτικής σκέψης και η ανάπτυξη δεξιοτήτων ψηφιακής ασφάλειας αποτελούν βασικά στοιχεία της ψηφιακής πολιτειότητας που θέλουμε να ενισχύσουμε στο σχολείο.

Στις εικόνες που ακολουθούν μπορείτε να δείτε τα «fake ads» και τις ενημερωτικές αφίσες που δημιούργησαν οι μαθητές της Ε’ Δημοτικού, μέσα από τις οποίες προσπαθούν να μας θυμίσουν ένα απλό αλλά σημαντικό μήνυμα:
Στο διαδίκτυο δεν πιστεύουμε τα πάντα αλλά σκεφτόμαστε πριν κάνουμε κλικ.

Αρωγοί στη δράση αυτή ήταν: οι δασκάλες των Τάξεων, Βασιλεία Σπανίδου, Σταυρούλα Παπαδοπούλου και οι δασκάλες Παράλληλης, Στέλλα Αλτίνογλου, Τσαχαλά Μαρία,  Τμήματος Υποδοχής, Κυπριανίδου Ευτυχία και ΖΕΠ, Άννα Σουλτούκη.

Οι μαθητές της Δ’ Δημοτικού (Δ1 και Δ2) συμμετείχαν σε μια δημιουργική δραστηριότητα που συνδυάζει την τεχνολογία με την προστασία της ιδιωτικότητας. Εμπνευστής της δράσης ήταν ο δάσκαλος Πληροφορικής, Δημήτριος Βαλσαμάρας.Χρησιμοποιώντας την διαδικτυακή εφαρμογή DoppelMe (https://www.doppelme.com), τα παιδιά δημιούργησαν τα δικά τους ψηφιακά avatars, δηλαδή εικονογραφημένες ψηφιακές φιγούρες που μπορούν να χρησιμοποιηθούν αντί για πραγματικές φωτογραφίες σε διαδικτυακά προφίλ.

Η δραστηριότητα αποτέλεσε αφορμή για να συζητήσουμε με τα παιδιά ένα σημαντικό ζήτημα της ψηφιακής ζωής: την προστασία των προσωπικών δεδομένων και της ψηφιακής ταυτότητας. Σήμερα, ακόμη και σε μικρή ηλικία, τα παιδιά έρχονται σε επαφή με διαδικτυακές πλατφόρμες, παιχνίδια και εφαρμογές όπου συχνά δημιουργούνται προφίλ χρηστών. Μέσα από τη συζήτηση, αναδείχθηκε ότι δεν είναι πάντα ασφαλές ή απαραίτητο να χρησιμοποιούμε πραγματικές φωτογραφίες στο διαδίκτυο, ιδιαίτερα όταν πρόκειται για δημόσια περιβάλλοντα.

Τα avatars προσφέρουν μια ασφαλή και δημιουργική εναλλακτική λύση. Μέσα από αυτά, οι μαθητές μπορούν να εκφράσουν την προσωπικότητά τους, επιλέγοντας χαρακτηριστικά όπως μαλλιά, ρούχα, εκφράσεις και αξεσουάρ, χωρίς όμως να αποκαλύπτουν την πραγματική τους εικόνα. Έτσι, διατηρείται η αίσθηση της ταυτότητας και της παρουσίας στον ψηφιακό χώρο, ενώ παράλληλα προστατεύεται η ιδιωτικότητα.

Κατά τη διάρκεια της δραστηριότητας, τα παιδιά συζήτησαν επίσης πού είναι σωστό να χρησιμοποιούμε μια φωτογραφία και πότε είναι προτιμότερο να χρησιμοποιούμε ένα avatar. Η κατανόηση αυτής της διάκρισης αποτελεί ένα από τα πρώτα βήματα για την ανάπτυξη υπεύθυνης ψηφιακής συμπεριφοράς και για την καλλιέργεια της λεγόμενης «ψηφιακής πολιτειότητας».

Στο παρακάτω μέρος της ανάρτησης μπορείτε να δείτε τα avatars που δημιούργησαν οι μαθητές της Δ’ Δημοτικού. Κάθε ένα είναι μοναδικό όπως και οι μικροί ψηφιακοί πολίτες που το δημιούργησαν.

Από τη μαθητική φωνή στην επιστημονική ορολογία

Στο μάθημα της Πληροφορικής, σε συνεργασία του δασκάλου Πληροφορικής, Δημητρίου Βαλσαμάρα,  με τη δασκάλα της ΣΤ’ τάξης, Σοφίας Γκουδίνα, οι μαθητές ασχολήθηκαν με τους σύγχρονους κινδύνους του διαδικτύου και τον τρόπο με τον οποίο μπορούμε να τους αναγνωρίζουμε και να τους ονομάζουμε.

Oι μαθητές διατύπωσαν με δικά τους λόγια όσα κατανοούν για το διαδίκτυο και στη συνέχεια επιχειρήσαμε να αποδώσουμε τις ίδιες σκέψεις με την επίσημη γλώσσα των ειδικών. Έτσι, φράσεις όπως «Μπορεί να παριστάνουν τα παιδιά αλλά να είναι μεγάλοι» συνδέθηκαν με τον όρο grooming, ενώ αναφορές σε κλοπή χρημάτων ή ψεύτικες εικόνες συνδέθηκαν με έννοιες όπως phishing και deepfake.

Η παρουσίαση οργανώθηκε σε μορφή διαλόγου ανάμεσα στη «φωνή του μαθητή» και στη «φωνή του ειδικού», ώστε να αναδειχθεί ότι τα παιδιά κατανοούν τα φαινόμενα, ακόμη κι αν δεν γνωρίζουν την επιστημονική ορολογία. Στόχος δεν ήταν απλώς η απομνημόνευση όρων, αλλά η καλλιέργεια κριτικής σκέψης και η συνειδητή χρήση της γλώσσας.

Στη συνέχεια, η παρουσίαση μετατράπηκε σε βίντεο με αγγλικό voice over. Η επιλογή αυτή δεν έγινε μόνο για τεχνικούς λόγους, αλλά αξιοποιήθηκε και ως διαθεματική σύνδεση με το μάθημα των Αγγλικών της Ειρήνης Γουδοσιάδου. Οι βασικοί όροι που εξετάστηκαν είναι αγγλικοί και χρησιμοποιούνται αυτούσιοι και στον ελληνικό λόγο. Η χρήση της αγγλικής αφήγησης ενίσχυσε την εξοικείωση των μαθητών με τη διεθνή ψηφιακή ορολογία και ανέδειξε τον παγκόσμιο χαρακτήρα της τεχνολογίας.

Η δραστηριότητα αυτή είχε τριπλό στόχο:
να ενισχύσει την ψηφιακή πολιτειότητα,
να καλλιεργήσει κριτική σκέψη απέναντι στο ψηφιακό περιεχόμενο,
και να συνδέσει τη γλωσσική κατανόηση με τη σύγχρονη τεχνολογική πραγματικότητα.

Η γνώση δεν περιορίζεται σε όρους. Ξεκινά από την κατανόηση και μετατρέπεται σε στάση.

Στο μάθημα της Πληροφορικής με τα τμήματα Γ1 και Γ2, ο δάσκαλος Πληροφορικής, Δημήτριος Βαλσαμάρα και οι δασκάλες των τμημάτων, Καλλιόπη Κοβανίδου και Αντωνία Μάρλη,  συζήτησαν για την ασφαλή χρήση του διαδικτύου.

Μιλήσαμε για προσωπικά δεδομένα, ισχυρούς κωδικούς, κλοπή ταυτότητας, ψεύτικες εικόνες από τεχνητή νοημοσύνη και διαδικτυακές απάτες.

Σταθήκαμε ιδιαίτερα σε κάτι πολύ σημαντικό: αν κάτι μας αγχώσει ή μας φοβίσει στο διαδίκτυο, σταματάμε, παίρνουμε δέκα λεπτά να ηρεμήσουμε και μετά μιλάμε σε έναν ενήλικα που εμπιστευόμαστε.

Μετά τη συζήτηση, οι μαθητές διατύπωσαν οι ίδιοι τους κανόνες τους. Με απλά λόγια, αλλά με ουσιαστικό περιεχόμενο. Από αυτές τις ιδέες δημιουργήσαμε την αφίσα «Οι Κανόνες μας για Ασφαλές Διαδίκτυο».

Η ψηφιακή αγωγή ξεκινά από μικρή ηλικία και χτίζεται μέσα από διάλογο, σκέψη και συνεργασία.

Πώς διαχειρίζονται οι μαθητές της ΣΤ’ το διαδίκτυο

Μια «παιδαγωγική ανάγνωση» των σκέψεών τους

Στο πλαίσιο συνεργασίας με τη δασκάλα της ΣΤ’ τάξης, Σοφίας Γκουδίνα και του πληροφορικού, Δημήτρη Βαλσαμάρα, υλοποιήθηκε μια δραστηριότητα γραπτού λόγου με θέμα την ασφάλεια στο διαδίκτυο. Οι μαθητές κλήθηκαν να απαντήσουν σε ερωτήματα σχετικά με τους κινδύνους, τις σωστές πρακτικές και τις συμβουλές που θα έδιναν σε έναν συμμαθητή τους. Τα κείμενά τους προσφέρουν μια ουσιαστική εικόνα για τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνονται και διαχειρίζονται τον ψηφιακό χώρο.

Αυτό που αναδεικνύεται ξεκάθαρα είναι ότι ο τρόπος με τον οποίο προσεγγίζουν το διαδίκτυο δεν είναι αφελής. Οι μαθητές περιγράφουν με σαφήνεια φαινόμενα όπως ψεύτικα προφίλ, άγνωστους που παριστάνουν συνομηλίκους, κλοπή προσωπικών δεδομένων, διαρροή φωτογραφιών, οικονομικές απάτες και διαδικτυακό εκφοβισμό. Ορισμένοι αναφέρονται ακόμη και στη δημιουργία ψεύτικων εικόνων μέσω τεχνητής νοημοσύνης. Η κατανόηση αυτή δείχνει ότι τα παιδιά έχουν ήδη αναπτύξει βασικές δεξιότητες αναγνώρισης κινδύνου και ότι τα μηνύματα πρόληψης έχουν περάσει σε ουσιαστικό επίπεδο.

Παρατηρείται ότι το διαδίκτυο συχνά περιγράφεται μέσα από το πρίσμα του κινδύνου. Αυτό είναι αναμενόμενο, καθώς η ενημέρωση που λαμβάνουν τα παιδιά επικεντρώνεται κυρίως στην προστασία. Ωστόσο, ως ενήλικες οφείλουμε να συμπληρώσουμε αυτή την εικόνα με μια ισορροπημένη προσέγγιση που δεν καλλιεργεί φόβο αλλά υπευθυνότητα και κριτική σκέψη.

Πολλά παιδιά γράφουν ότι σε περίπτωση προβλήματος πρέπει να απευθυνθούν σε έναν μεγαλύτερο ή στους γονείς τους. Αυτό δείχνει ότι η σχέση εμπιστοσύνης παραμένει ενεργή και αποτελεί θεμέλιο της ψηφιακής τους ασφάλειας.

Σε αυτό το σημείο αποκτά ιδιαίτερη σημασία η έννοια της συν-χρήσης του διαδικτύου. Η συν-χρήση δεν σημαίνει παρακολούθηση ούτε συνεχή επιτήρηση. Σημαίνει να μοιραζόμαστε εμπειρίες στο ψηφιακό περιβάλλον. Να βλέπουμε μαζί ένα βίντεο, να συζητάμε για ένα παιχνίδι, να ρωτάμε τι τους άρεσε σε μια εφαρμογή, να δείχνουμε πώς ελέγχουμε την αξιοπιστία μιας πληροφορίας. Όταν το παιδί βιώνει το διαδίκτυο ως κοινό πεδίο εμπειρίας, μαθαίνει μέσα από το παράδειγμα. Μαθαίνει πώς ρυθμίζουμε την ιδιωτικότητα, πώς αναγνωρίζουμε ύποπτα μηνύματα, πώς διαχειριζόμαστε τον χρόνο οθόνης.

Όσο περισσότερο μιλάμε με τα παιδιά για το τι κάνουν στο διαδίκτυο, τόσο λιγότερο πιθανό είναι να κρύψουν ένα πρόβλημα όταν προκύψει. Η πρόληψη δεν βασίζεται μόνο σε κανόνες αλλά στη σχέση εμπιστοσύνης.

Τα κείμενα των μαθητών της ΣΤ’ δείχνουν ότι έχουν ήδη τις βάσεις της ψηφιακής πολιτειότητας. Αναγνωρίζουν την αξία της ιδιωτικότητας, κατανοούν την έννοια της εξαπάτησης και γνωρίζουν ότι πρέπει να ζητούν βοήθεια. Ο ρόλος μας ως γονέων και εκπαιδευτικών είναι να ενισχύσουμε αυτές τις δεξιότητες με καθοδήγηση, διάλογο και κοινή εμπειρία. Η ασφάλεια δεν ξεκινά από την απαγόρευση αλλά από τη σχέση εμπιστοσύνης

Στο πλαίσιο του μαθήματος των Αγγλικών, οι μαθητές και οι μαθήτριες της Β΄ τάξης δημιούργησαν ένα ψηφιακό βιβλίο εμπνευσμένο από το αγαπημένο παιδικό βιβλίο Brown Bear, Brown Bear, What Do You See? των Bill Martin Jr. και Eric Carle. Μέσα από τη δραστηριότητα αυτή, τα παιδιά εξάσκησαν τον προφορικό λόγο στα Αγγλικά με έναν δημιουργικό και βιωματικό τρόπο.

Οι μαθητές φόρεσαν μάσκες με τα ζώα που εμφανίζονται στο βιβλίο και, ακολουθώντας τη σειρά της ιστορίας, αφηγήθηκαν το κείμενο. Οι φωνές των παιδιών ηχογραφήθηκαν και συνδυάστηκαν με τις εικόνες τους, δημιουργώντας ένα ψηφιακό βιβλίο που ζωντανεύει την ιστορία μέσα από τις δικές τους αφηγήσεις.

https://www.storyjumper.com/book/read/188001041/69c6beafafc27

Την Παρασκευή Ολοκληρώθηκαν οι δράσεις για την “Πανελλήνια Ημέρα Φιλάθλου 2026”

Στο μάθημα της Πληροφορικής, σε συνεργασία με τη δασκάλα της τάξης, Σοφία Γκουδίνα, οι μαθητές της ΣΤ’ ασχολήθηκαν με ένα πολύ σύγχρονο και απαιτητικό θέμα: πώς μπορούμε να αναγνωρίσουμε αν μια εικόνα είναι φτιαγμένη από Τεχνητή Νοημοσύνη.

Ξεκινήσαμε βιωματικά, μέσα από το διαδραστικό παιχνίδι Which Face Is Real? (https://www.whichfaceisreal.com/ ), όπου οι μαθητές καλούνταν να επιλέξουν ποιο πρόσωπο είναι αληθινό και ποιο έχει δημιουργηθεί από ΑΙ. Το αποτέλεσμα ήταν εντυπωσιακό. Δεν είναι πάντα εύκολο να ξεχωρίσουμε τη διαφορά. Αυτό άνοιξε μια ουσιαστική συζήτηση για το πόσο πειστικές μπορούν να γίνουν πλέον οι ψηφιακές εικόνες.

Στη συνέχεια αναλύσαμε συγκεκριμένα χαρακτηριστικά που μπορεί να μας βάλουν σε σκέψη, όπως αφύσικα δάχτυλα, περίεργες σκιές, υπερβολικά «τέλειο» δέρμα, ασυμμετρίες ή θολό φόντο. Καταλήξαμε σε μια βασική στρατηγική κριτικής σκέψης:
Σταματώ – Σκέφτομαι – Ελέγχω.

Τέλος, οι μαθητές δημιούργησαν τις δικές τους ψηφιακές αφίσες στο Canva, μετατρέποντας τη γνώση σε ενημερωτικό μήνυμα. Οργάνωσαν πληροφορίες, σχεδίασαν οπτικά στοιχεία και παρουσίασαν πρακτικούς τρόπους ελέγχου μιας εικόνας.

Η δραστηριότητα συνδύασε τεχνολογικές δεξιότητες, δημιουργικότητα και ψηφιακή υπευθυνότητα. Το σημαντικότερο όμως ήταν ότι τα παιδιά συνειδητοποίησαν πως στο διαδίκτυο δεν πιστεύουμε αμέσως ό,τι βλέπουμε. Ρωτάμε, ελέγχουμε και σκεφτόμαστε.

Η κριτική σκέψη είναι το ισχυρότερο εργαλείο τους στον ψηφιακό κόσμο.

Στο πλαίσιο των Εργαστηρίων Δεξιοτήτων, οι μαθητές και οι μαθήτριες της Α΄Τάξης, έψαξαν, έμαθαν, ζωγράφισαν “στροβιλίζοντας” τα χρωματιστά μολύβια τους και μετατράπηκαν για λίγο σε ταλαντούχους Van Gogh.

«Το δικό μας Λαογραφικό Μουσείο»

Στο πλαίσιο της ενότητας της Γλώσσας «Στο Μουσείο», οι μαθητές της Β΄ τάξης με την δασκάλα τους, Μακρή Σοφία, δημιούργησαν το δικό τους μικρό λαογραφικό μουσείο μέσα στην αίθουσα. Τα παιδιά έφεραν από το σπίτι αντικείμενα παλαιότερης εποχής – από γιαγιάδες και προγιαγιάδες – και τα παρουσίασαν στους συμμαθητές τους.
Με μεγάλο ενθουσιασμό έγραψαν μόνα τους τις λεζάντες των εκθεμάτων και ανέλαβαν ρόλο ξεναγού, προσκαλώντας την Γ΄ και τη Δ΄ τάξη να επισκεφθούν το μουσείο μας. Οι μικροί ξεναγοί μίλησαν με περηφάνια για τα αντικείμενα και μοιράστηκαν ιστορίες από το παρελθόν.
Ήταν μια όμορφη δράση που μας ταξίδεψε σε άλλες εποχές και μας έδειξε πως η ιστορία μπορεί να ζωντανέψει μέσα από τις οικογενειακές μας μνήμες.

Η Δύναμη της Ευγένειας στο Διαδίκτυο

Στο πλαίσιο των δράσεων του Φεβρουαρίου «Μήνα Ψηφιακής Πολιτειότητας», οι μαθητές των Α’ και Β’ τάξεων συμμετείχαν σε δραστηριότητες εισαγωγής στην ασφαλή και υπεύθυνη χρήση του διαδικτύου, προσαρμοσμένες στην ηλικία και τις εμπειρίες τους.

Η προσέγγιση βασίστηκε στη σύνδεση της καθημερινής ζωής των παιδιών με το ψηφιακό περιβάλλον, ώστε να γίνει κατανοητό ότι οι κανόνες ασφάλειας, σεβασμού και ευγένειας που ισχύουν στην πραγματική ζωή εφαρμόζονται με τον ίδιο τρόπο και στο διαδίκτυο.

Μέσα από συζήτηση, παραδείγματα και βιωματικές δραστηριότητες, οι μαθητές επεξεργάστηκαν βασικές έννοιες ψηφιακής ασφάλειας, όπως:

• η προστασία προσωπικών δεδομένων
• η ασφαλής επικοινωνία
• η ευγενική συμπεριφορά στο διαδίκτυο (netiquette)

Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στους εξής κανόνες:

• δεν μιλάμε με αγνώστους στο διαδίκτυο
• δεν δίνουμε προσωπικά στοιχεία (όνομα, διεύθυνση, τηλέφωνο, σχολείο κ.λπ.)
• δεν δημοσιεύουμε φωτογραφίες χωρίς άδεια
• ζητάμε βοήθεια από ενήλικα όταν κάτι μας ανησυχεί
• επικοινωνούμε με ευγένεια, σεβασμό και καλοσύνη

Η κατανόηση ενισχύθηκε μέσα από αναλογίες με την καθημερινότητα:

• όπως δεν μιλάμε σε αγνώστους έξω, δεν μιλάμε και online
• όπως προστατεύουμε τα προσωπικά μας αντικείμενα, προστατεύουμε και τα δεδομένα μας
• όπως είμαστε ευγενικοί στην καθημερινότητα, έτσι φερόμαστε και στο διαδίκτυο

Η αξία της ευγένειας

Στο επίκεντρο της δράσης ήταν η κατανόηση ότι η ευγένεια στο διαδίκτυο δεν είναι απλώς «καλή συμπεριφορά», αλλά βασική προϋπόθεση για ένα ασφαλές και θετικό ψηφιακό περιβάλλον.

Μέσα από διάλογο και συνεργασία, οι μαθητές κατέληξαν σε λέξεις-αξίες όπως:

εμπιστοσύνη, ασφάλεια, φιλία, αγάπη, καλοσύνη και χαρά.

Με βάση αυτές:

• δημιούργησαν ένα συννεφόλεξο αξιών, αποτυπώνοντας όσα «κερδίζουμε» όταν επικοινωνούμε σωστά
• σχεδίασαν ένα απλό σταυρόλεξο, το οποίο θα ενταχθεί στην ψηφιακή σχολική εφημερίδα

Οι δραστηριότητες αυτές ενίσχυσαν τον αναστοχασμό, την ενσυναίσθηση και τη συνεργασία, ενώ παράλληλα συνέβαλαν στη διάχυση των μηνυμάτων σε όλη τη σχολική κοινότητα.

Σύνδεση με Ενεργό Πολίτη & Στόχους Βιώσιμης Ανάπτυξης

Η δράση εντάσσεται στις δραστηριότητες Ενεργού Πολίτη, καθώς καλλιεργεί:

• υπευθυνότητα
• σεβασμό
• συνεργασία
• ικανότητα λήψης αποφάσεων

Παράλληλα, συνδέεται με τους Στόχους Βιώσιμης Ανάπτυξης:

• Στόχος 4 – Ποιοτική Εκπαίδευση (ανάπτυξη ψηφιακών και κοινωνικών δεξιοτήτων)
• Στόχος 3 – Καλή Υγεία και Ευημερία (ασφαλές και θετικό κλίμα)
• Στόχος 10 – Λιγότερες Ανισότητες (σεβασμός και συμπερίληψη)
• Στόχος 16 – Ειρήνη και Ασφαλείς Κοινότητες (υπεύθυνη συμμετοχή σε κοινότητες, και ψηφιακές)

Συνολικά, η δράση συνέβαλε ουσιαστικά στην εισαγωγή των μαθητών στις βασικές αρχές της ψηφιακής πολιτειότητας, ενισχύοντας την κατανόηση ότι η ασφάλεια, η ευγένεια και ο σεβασμός αποτελούν κοινές αξίες τόσο στην πραγματική όσο και στην ψηφιακή ζωή.