Ζουζουνοδημιουργίες

ΕΝΤΟΜΑ

Τα  μικροσκοπικά ζουζούνια (έντομα) πάντα προκαλούν το ενδιαφέρον των νηπίων. Την όμορφη εποχή της άνοιξης, στην αυλή του σχολείου μαζεύονταν λογιών-λογιών ζουζουνάκια της φύσης. Πασχαλίτσες, πεταλουδίτσες, μυρμιγκάκια, μελισσούλες προκαλούσαν το αμείωτο ενδιαφέρον των δικών μας “ζουζουνιών” της τάξης. Αυτό φέτος δεν ήταν δυνατόν. Η διάθεση όμως των νηπίων για παρατήρηση, γνώσεις, παιχνίδι και δημιουργία, δεν περιορίστηκε. Ανταποκρίθηκαν  με χαρά στις προτάσεις μας για δημιουργική απασχόληση στη θεματική ενότητα: ” Έντομα¨.

Μας έστειλαν και σας αναρτούμε υπέροχες ζουζουνοδημιουργίες. .

Μπράβο παιδιά!!!!

 

Ζουζουνοδημιουργίες νηπίων Δ’ τμήματος

Ζουζουνοδημιουργίες νηπίων Β΄τμήματος

ΖΟΥΖΟΥΝΟΔΗΜΙΟΥΡΓΙΕΣ Α΄ΚΑΙ Γ΄ΤΜΗΜΑΤΟΣ

 

ΕΝΤΟΜΑ

Μετάβαση στο padlet.com

ΑΠΛΗ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΠΕΤΑΛΟΥΔΑΣ ΜΕ ΧΑΡΤΟΠΕΤΣΕΤΑ

Πατήστε το σύνδεσμο που ακολουθεί και

  •  δείτε την κατασκευή που μπορείτε να κάνετε με χαρτοπετέτα και μαρκαδόρους συμπληρώνοντας το παζλ.

ΠΑΖΛ ΠΕΤΑΛΟΥΔΑ   

 

Καλή δημιουργία!

Τα σχολεία έκλεισαν – Η μάθηση δεν σταματά!

IMG_20190925_092429

 

«Μόνο ότι δέχτηκες με την ψυχή σου, αυτό μόνο μαθαίνεις

και αυτό ενσωματώνεις στη ζωή σου και στο χαρακτήρα σου.»  Dewey

 Συχνά στην  εκπαίδευση χρησιμοποιείται ο όρος  «βιωματική μάθηση» και αναφέρεται στις γνώσεις που αποκτάμε όταν ασχοληθούμε με κάτι. Για την ακρίβεια, είναι από τους πιο αποτελεσματικούς τρόπους μάθησης.

Οι τρεις μεγάλες παραδόσεις της βιωματικής μάθησης όπως καταγράφονται από τον kold (1984,12)[1] προέρχονται από τους Dewey, Lewin και τον Piaget. Ο Dewey από τη φιλοσοφική προοπτική του πραγματισμού επεσήμανε από 1938 τη σχέση ανάμεσα στην εκπαίδευση και την εμπειρία και διακήρυξε την πεποίθησή του ότι κάθε γνήσια μορφή εκπαίδευσης γεννιέται μέσα από την εμπειρία. Ο Lewin έδειξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τη σύνδεση της θεωρίας και της πράξης και τέλος ο Piaget περιγράφει τη μάθηση ως μια διαδικασία αλληλεπίδρασης μεταξύ του προσώπου και του περιβάλλοντος.

Γονείς μην ανησυχείτε!  Η εκπαιδευτική διαδικασία δεν σταματάει ούτε σε συνθήκες καραντίνας.. Μην υιοθετείτε το ρόλο της νηπιαγωγού στα παιδιά σας. Το μόνο σίγουρο είναι ότι τα παιδιά σας δεν σταμάτησαν να μαθαίνουν επειδή έκλεισαν τα σχολεία. Τα παιδιά σας αποκτούν γνώση  όταν ασχολούνται με κάτι. Όταν εξερευνούν μια κατάσταση, δοκιμάζοντας διάφορες μεθόδους για να την προσεγγίσουν και τελικά μαθαίνουν από τα λάθη τους. Έτσι, αναπτύσσουν την αντίληψη, τις γλωσσικές δεξιότητες, την κριτική σκέψη και, όταν βιώνουν  την εμπειρία μαζί με άλλους, τις κοινωνικές τους δεξιότητες.

Έτσι παρόλο που βλέπετε το παιδί σας να τριγυρνά από δωμάτιο σε δωμάτιο και πολύ απλά παίζει, στην πραγματικότητα εφοδιάζεται με γνώσεις. «Κάθε εμπειρία μπορεί να είναι μια ευκαιρία για γνώση –είτε προκύπτει αυθόρμητα στη στιγμή είτε είναι προγραμματισμένη προκειμένου να ανακαλύψει το παιδί τις διαφορετικές διαστάσεις της», εξηγεί ο Δρ.  Colin Beard στο βιβλίο του, The Experiential Learning Toolkit. Μάλιστα, επισημαίνει ότι η εκπαίδευση του παιδιού μπορεί να επιτευχθεί όχι μόνο έξω από τη σχολική αίθουσα αλλά και χωρίς την παρουσία δασκάλου.

Πώς θα βοηθήσουμε το παιδί να μάθει.

Ο Δρ. Knud Illeris καθηγητής δια βίου μάθησης στο Πανεπιστήμιο της Κοπεγχάγης στη Δανία επισημαίνει ότι οι τρεις βασικοί πυλώνες της μάθησης είναι η σκέψη, η αίσθηση και η πράξη και ότι και οι τρεις μπορούν να αναπτυχθούν μακριά από τις σχολικές τάξεις –ακόμα και στο τραπέζι της κουζίνας μας! Και προτείνει να κάνουμε στα παιδιά μας αυτές τις ερωτήσεις, για να διευκολύνουμε την εκπαιδευτική διαδικασία αυτή την περίοδο:

– Πρόσεξες ότι…

– Τι έγινε όταν…

– Έχει ξανασυμβεί κάτι τέτοιο;

– Γιατί πιστεύεις ότι συνέβη;

– Πού αλλού μπορούμε να το χρησιμοποιήσουμε;

Με αυτές τις ερωτήσεις καθοδηγούμε τη σκέψη τους πριν, κατά τη διάρκεια και μετά από μια εμπειρία (μπορεί να είναι απλώς η παρατήρηση ενός σκουληκιού που ανοίγει τρύπες στο χώμα), ενθαρρύνοντας έτσι μια διαδικασία που τελικά οδηγεί στην κριτική σκέψη, την ανάλυση, την επικοινωνία, τα τη συνεργασία και τη δημιουργικότητα –πάνω κάτω δηλαδή τα πιο σημαντικά από τα μαθήματα που περιλαμβάνει και το πρόγραμμα του σχολείου![2]

Σύνταξη άρθρου:

Στελιανού Αντωνία

Νηπιαγωγός MSc

 

 

 

Βιβλιογραφία.

[1] Kolb, D. (1984). Experiential Learning. New Jersey: Pentice Hall

[2] ΣΥΓΧΡΟΝΕΣ ΘΕΩΡΙΕΣ ΜΑΘΗΣΗΣ,  Συλλογικό έργο,Τίτλος πρωτοτύπου Contemporary Theories of Learnig: Learning Theorists… in Their Own Words, Συντελεστές: Κουλαουζίδης, Γιώργος,Illeris, Knud
Κόκκος, Αλέξης Αθήνα:2009

 

Παραμύθια για τη διαφορετικότητα

Όλοι διαφορετικοί, όλοι ίσοι.

Όλοι μας έχουμε ακούσει την παραπάνω έκφραση, που στόχο έχει να ευαισθητοποιήσει για την αποδοχή της διαφορετικότητας, που υπάρχει στην κοινωνία μας σε διάφορες μορφές. Σήμερα στα περισσότερα σχολεία φοιτούν παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες αλλά και με πιο βαριές αναπηρίες, καθώς στόχος είναι να μην υπάρχει κοινωνικός αποκλεισμός και να συμμετέχουν όλα τα παιδιά ισότιμα στο πολύτιμο αγαθό της εκπαίδευσης. Επίσης ζούμε σε μια πολυπολιτισμική πλέον κοινωνία και συχνά στα σχολεία μας φοιτούν παιδιά από άλλες χώρες, με άλλες συνήθειες ,άλλες πολιτιστικές καταβολές και αυτό καθιστά αναγκαία την ομαλή συνύπαρξη και συνεργασία μαζί τους. Τέλος όλοι είμαστε μοναδικοί και διαφορετικοί καθώς  έχουμε διαφορετικά σωματικά χαρακτηριστικά : ψηλοί, κοντοί, αδύνατοι, εύσωμοι, ξανθοί, μελαχρινοί και αυτό μας κάνει ξεχωριστούς.

Η διαφορετικότητα του καθενός μας κάνει την ζωή μας μοναδικά όμορφη.

Όλα τα παιδιά έχουν ίσα δικαιώματα  και χρειάζονται ίσες ευκαιρίες.  Το χρώμα του δέρματος, η καταγωγή, οι μαθησιακές επιδόσεις, η αναπηρία δεν δικαιολογούν διακρίσεις, περιθωριοποίηση και στιγματισμό. Καλό είναι λοιπόν να καλλιεργήσουμε όλοι γονείς και εκπαιδευτικοί μια κουλτούρα αποδοχής και σεβασμού. Στα παιδιά προσχολικής ηλικίας μπορεί να συμβάλλουν σε αυτό πολλά παραμύθια, που με ευαισθησία και τρυφερότητα προσεγγίζουν  το θέμα της διαφορετικότητας.Έτσι τα παιδιά μας θα μείνουν μακριά από αναχρονιστικά στερεότυπα και προκαταλήψεις και θα υιοθετήσουν αξίες όπως η ανθρωπιά, η αλληλεγγύη και ο σεβασμός..

Στους παρακάτω συνδέσμους μπορείτε να διαβάσετε κάποια από αυτά τα παραμύθια:

Η Μπουμπού και η Μπαμπαλού https://www.keda.uoa.gr/eclass/modules/document/file.php/TED100/Διδακτικό%20Πακέτο/Βιβλία/Η%20Μπουμπού%20και%20η%20Μπαμπαλού.pdf

ΣΙ ΣΟΥ ΝΤΟ Ένα ασπρόμαυρο παραμύθι  https://www.openbook.gr/si-sou-nto/

Έλμερ ο παρδαλός ελέφαντας    https://www.youtube.com/watch?v=xjRiS2GHeO0

Ο Μάυρος κότσυφας και ο άσπρος γλάρος http://www.mikrosanagnostis.gr/library/pageflip43/Default.html

Το Κάτι Άλλο

Συντάκτης άρθρου:

Χαρδαλιά Γιαννούλα

Νηπιαγωγός Ε.Α.Ε

Περί εξ αποστάσεως συνεργασία και επικοινωνία.

Ένας μήνας και οχτώ ημέρες κλειστά σχολεία λόγω πανδημίας. Η καραντίνα κράτησε μακριά τους γονείς και τα παιδιά  από το σχολείο. Δεν κατάφερε όμως να παύσει την επικοινωνία με τους εκπαιδευτικούς. Όλοι οι εκπαιδευτικοί φρόντισαν με κάθε τρόπο να διατηρήσουν την επικοινωνία με τους μαθητές τους. Χαρκτηριστική ήταν και είναι η θετική στάση των γονιών και των νηπίων στη διατήρηση της  επικοινωνίας τους  με το σχολείο κατά τη διάρκεια της καραντίνας.

Όπως αναφέρει και ο Σ. Γεωργίου στο βιβλίο του «Του παιδιού  και του σχολείου», υπάρχουν τρεις τύποι σχολείων με κριτήριο τις σχέσεις που διατηρούνται μεταξύ των εκπαιδευτικών από τη μία και των γονιών από την άλλη. Το Κλειστό σχολείο που αποκλείει τους γονείς, τα Χειριστικό σχολείο που χρησιμοποιεί τους γονείς και το Ανοιχτό σχολείο που περιλαμβάνει τους γονείς στις αποφάσεις του και επιδιώκει τη συνεργασία τους. Αν και υπάρχουν έρευνες «ότι το σχολείο στην Ελλάδα  συγκεντρώνει περισσότερο τα χαρακτηριστικά του χειριστικού σχολείου» με χαρά θα δηλώσω και έχοντας την ευθύνη των λεγομένων μου ότι το νηπιαγωγείο μας παρέμεινε «Ανοιχτό» και κατά τη διάρκεια της καραντίνας! Αυτό οφείλεται στην καλή συνεργασία με τους γονείς την οποία δεν επιδιώξαμε μόνο εμείς οι εκπαιδευτικοί αλλά και οι ίδιοι οι γονείς. Με τακτική επικοινωνία ανταλλάσσαμε και ανταλλάσσουμε μαζί τους προτάσεις -ιδέες για τη δημιουργική απασχόληση των παιδιών. Με χαρά μας διαπιστώσαμε και διαπιστώνουμε καθημερινά  ότι η ανταπόκριση των νηπίων ήταν και είναι μεγάλη.[1]

Δεν θα ξεχάσουμε ποτέ τα ατέλειωτα μηνύματα στο κινητό μας με λόγια αγάπης, με ευχές, με φωτογραφίες από δημιουργίες των νηπίων, με προτάσεις τους και ιδέες τους για δημιουργικές ώρες, μένοντας στο σπίτι! Όπως επίσης δεν θα ξεχάσουμε ποτέ τους γονείς που υποστήριξαν και συνεχίζουν να υποστηρίζουν την εξ αποστάσεως μάθηση και δημιουργία με υπομονή , επιμονή και σεβασμό στην προσπάθεια του κάθε εκπαιδευτικού για την υλοποίησή της.

Ίσως κάποιοι  θεωρήσουν υπερβολικά τα όσα γράφονται. Σε αυτούς λοιπόν θα απαντήσουμε:  Ότι οι μέρες που ο δάσκαλος ήταν το πιο μορφωμένο και το πιο σεβάσμιο άτομο της κοινότητας (εκτός από τον ιερέα) μπορεί να έχουν περάσει. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι όλοι απαξιώνουν το έργο του κάθε δασκάλου. Υπήρξαν. υπάρχουν και θα υπάρχουν γονείς που είναι συνοδοιπόροι στην προσπάθεια των εκπαιδευτικών για την  κοινωνικοσυναισθηματική ανάπτυξη και μάθηση του παιδιού τους.

Επιπρόσθετα, «λένε πως δεν μπορείς να πάρεις πίσω μια πέτρα που έριξες, μια λέξη που είπες, μια ευκαιρία που έχασες. Όμως, παρότι δύσκολο, μπορείς. Μπορείς να ξαναβρείς την πέτρα αν ψάξεις. Μπορείς να ανακαλέσεις μια λέξη αν μετάνιωσες. Μπορείς να έχεις μια δεύτερη ευκαιρία αν πραγματικά τη χρειάζεσαι. Εκείνο που δεν μπορείς με κανέναν τρόπο να πάρεις πίσω είναι μια στιγμή που πέρασε. Κάθε στιγμή της ζωής μας είναι μοναδική και όταν φύγει, δεν ξαναγυρνά.»[2]

Έχοντας υπόψη τα παραπάνω λόγια του συγγραφέα και γνωρίζοντας όλοι μας ότι τα πρώτα  χρόνια του σχολείου για τα παιδιά, είναι γεμάτα από στιγμές, στιγμές που εκτός από μοναδικές είναι και καθοριστικές (όπως αυτή της καραντίνας) προσπαθήσαμε για την ποιότητα των επόμενων στιγμών που ακολουθούν. Όλοι εμείς, γονείς και εκπαιδευτικοί βρεθήκαμε κοντά στα παιδιά που μεγαλώνουν με εγκλεισμό στο σπίτι.  Ήταν και είναι σημαντικό  να έχουμε την ικανότητα να “διαβάζουμε” σωστά αυτά που λένε και κάνουν αυτές τις μέρες και να δρούμε ανάλογα. Βέβαια, η θετική μας στάση  και τα θετικά συναισθήματα προηγήθηκαν και προηγούνται. Χωρίς αυτά οι δεξιότητες θα ήταν άχρηστες.

Κλείνοντας, αξίζει να ευχαριστήσουμε τους γονείς, για τη συνεργασία, το σεβασμό και την εκτίμηση στο έργο μας ως εκπαιδευτικοί και να τους συγχαρούμε για το έργο τους ως γονείς, τις δύσκολες ώρες του εγκλεισμού όλων στο σπίτι. Ευχόμαστε από καρδιάς γρήγορα να βρεθούμε ξανά στην αγκαλιά του νηπιαγωγείου μας!

Συντάκτης άρθρου:

Στελιανού Αντωνία

Νηπιαγωγός MSc

 

 

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

[1] Στέλιος Ν. Γεωργίου, (2011), «Του παιδιού και του σχολείου» σελ.176 , ΑΘΗΝΑ: Διάδραση.

[2] Στέλιος Ν. Γεωργίου (2011), «Σχέση σχολείου οικογένειας και ανάπτυξης του παιδιού» σελ.106 Αθήνα: Διάδραση.

 

 

Δραστηριότητες για ανάπτυξη της λεπτής κινητικότητας στα παιδιά με απλά υλικά.

 Η λεπτή κινητικότητα περιλαμβάνει όλους τους μύες των χεριών που μας επιτρέπουν να κρατάμε σωστά το μολύβι αλλά και να εκτελούμε απλές καθημερινές δραστηριότητες όπως να ντυνόμαστε , να κουμπώνουμε και να ξεκουμπώνουμε, να ανοίγουμε και να κλείνουμε φερμουάρ, να κρατάμε το κουτάλι ή να ζωγραφίζουμε.

Αναφέρεται λοιπόν στην δύναμη και τον έλεγχο των  μυών αλλά κυρίως στην επιδεξιότητα. Οι ασκήσεις που γίνονται στοχεύουν στην ενδυνάμωση των καρπών και των δαχτύλων.

Ας δούμε πως μπορούμε να το κάνουμε παίζοντας και διασκεδάζοντας με απλά υλικά που όλοι έχουμε στο σπίτι μας.

  1. Παίζουμε με πλαστελίνη ή ζυμάρι

Το παιχνίδι με πλαστελίνη είναι ένα από τα αγαπημένα παιχνίδια στην παιδική ηλικία. Όχι μόνο είναι διασκεδαστικό, αλλά συμβάλλει επίσης και στην ανάπτυξη κάποιων δεξιοτήτων. Αυτό το παιχνίδι βοηθά να αναπτυχθούν οι μύες των δακτύλων καθώς και  ο έλεγχος της πίεσης και της δύναμης των χεριών και  αποτελεί μια πολύτιμη αισθητηριακή εμπειρία. Εάν δεν διαθέτετε πλαστελίνη στο σπίτι μπορείτε να φτιάξετε ζυμάρι με αλεύρι ,ζεστό  νερό και αλάτι και να κάνετε πολλές διασκεδαστικές δραστηριότητες που θα βοηθήσουν το παιδί. Καλή ιδέα θα ήταν να σας βοηθήσουν τα παιδιά στο πλάσιμο των πασχαλινών κουλουριών

  1. Παιχνίδι με σφουγγάρι.

Χρειάζεστε δυο μπολ, το ένα γεμάτο με νερό και το άλλο άδειο. Δώστε στο παιδί σας ένα σφουγγάρι και ζητήστε του να μεταφέρει το νερό από το ένα μπολ στο άλλο ζουλώντας το σφουγγάρι. Αυτό το απλό παιχνίδι μπορεί να δυναμώσει τα χέρια και τους βραχίονες.

  1. Παιχνίδι με όσπρια

Το παιδί μπορεί με τη βοήθειά σας να κάνει πολλές δημιουργικές  δραστηριότητες με φασόλια , ρεβύθια ,καλαμπόκι, φακές και ρύζι. Χρειάζεστε ακόμη κόλλα και χαρτί. Καταρχήν κολλάμε όσπρια σε περιγράμματα για να φτιάξουμε  σχήματα,,,γραμμές ευθείες, κάθετες ή ακόμη και γράμματα. Χρησιμοποιούμε τα όσπρια για διάφορες κατασκευές και κολάζ όπως  λουλούδια, στέγες σπιτιών, ζωάκια. Επίσης μπορούμε να μεταφέρουμε με ένα κουτάλι όσπρια από ένα μπόλ στο άλλο.

Ακόμη πιο απλή άσκηση ανάλογα με τις δυνατότητες του παιδιού είναι να τοποθετούμε όσπρια σε μικρά πλαστικά μπουκάλια νερού, διαφορετικό είδος στο καθένα-ταξινόμηση-και στην συνέχεια να τα χρησιμοποιούμε σαν αυτοσχέδια μουσικά όργανα για να παίξουμε όλοι μαζί.

Βοηθάμε έτσι τα παιδιά να εξασκήσουν τα δάχτυλά τους και να αποκτήσουν επιδεξιότητα στον χειρισμό μικρών αντικειμένων.

  1. Μαθαίνω να κουμπώνω και να ξεκουμπώνω

Βοηθήστε τα παιδιά να μάθουν να κουμπώνουν και να ξεκουμπώνουν χρησιμοποιώντας καθημερινά ρούχα όπως πουκάμισα, παλτό κτλπ. Ξεκινήστε με ρούχα που έχουν μεγαλύτερα κουμπιά και στη συνέχεια πιο μικρά. Ενθαρρύνετε και επιβραβεύστε το παιδί για κάθε του προσπάθεια. Επίσης μπορούν να εξασκηθούν στο άνοιγμα και κλείσιμο φερμουάρ .

 

  1. Κοσμήματα από ζυμαρικά.

Η κατασκευή κοσμημάτων από ζυμαρικά είναι ένας πολύ καλός τρόπος το παιδί σας να εκφράσει τη δημιουργικότητά του, ενώ ταυτόχρονα εξασκεί το συντονισμό χεριού-ματιού κι αναπτύσσει την ικανότητά να χειρίζεται αντικείμενα. Χρειάζεστε ένα χοντρό κορδόνι  ή κλωστή ,πένες ή κοφτό μακαρονάκι και μπόλικη φαντασία. Παρόμοιες δραστηριότητες μπορούν να γίνουν με κομμένα καλαμάκια και να φτιάξετε κομπολόγια

  1. Σπάσιμο των φυσαλίδων από το νάιλον που τυλίγουμε έπιπλα.7. Παίζουμε με μανταλάκια

Πιάσιμο διάφορων αντικειμένων με μανταλάκια ή με την πιάστρα για τον πάγο: πιάνουμε βαμβάκι,δημητριακά , όσπρια, μολύβια, γόμες, μικρά τουβλάκια. Μπορείτε να κάνετε έναν μικρό διαγωνισμό  για το ποιός θα πιάσει πιο γρήγορα  χάντρες και θα τις τοποθετήσει σε ένα κουτί. Κρεμάμε με μανταλάκια κάλτσες ή ρούχα από τις κούκλες  σε μια αυτοσχέδια μπουγάδα στο παιδικό δωμάτιο σε ένα μεγάλο κορδόνι.

  1. Αυτοσχέδιες κούκλες


Χρησιμοποιείστε απλές χάρτινες σακούλες από το μανάβη και εναλλακτικά, γάντια ή ακόμη και κάλτσες για να φτιάξετε κούκλες και να διασκεδάσετε με αυτοσχέδιες δραματοποιήσεις , διασκεδαστικούς χαιρετισμούς και τραγούδια. Αυτή η δραστηριότητα θα τα βοηθήσει και στην ανάπτυξη του προφορικού λόγου με διασκεδαστικό και παιχνιώδη τρόπο.

  1. Κουτιά παππουτσιών

Με τα κουτιά που δεν χρειαζόμαστε μπορούμε να κάνουμε πολλές διασκεδαστικές δραστηριότητες που θα βοηθήσουν την επιδεξιότητα των παιδιών στα δάχτυλα αλλά και θα βελτιώσουν τον συντονισμό ματιού και χεριού.

Ενδεικτικά: ανοίγουμε πολλές τρύπες με ένα στυλό σε παράλληλες γραμμές στο πάνω μέρος του κουτιού και ζητάμε από το παιδί να τοποθετεί σε αυτές καλαμάκια ή χρωματιστά πλαστικά κουταλάκια κρατώντας τα με τα τρία δάχτυλα όπως κρατά το μαρκαδόρο. Μπορούμε στο πάνω μέρος του κουτιού να κόψουμε υποδοχές και να τοποθετούμε τουβλάκια διαφορετικών σχημάτων και μεγεθών. Ακόμη μπορούμε να κάνουμε μία σχισμή και να τοποθετούν από εκεί νομίσματα. Αν έχουμε ένα μικρό κουτί μπορούν να κάνουν έναν μικρό κουμπαρά. Επίσης τοποθετώ  πλαστικά κουταλάκια   .

Μαθαίνω να ανοίγω και να κλείνω μπουκάλια με διασκεδαστικό τρόπο.

Ξεκινάμε λοιπόν , παίζουμε διασκεδάζουμε και γινόμαστε καλύτεροι.Δεν ξεχνάμε να επιβραβεύουμε και να ενθαρρύνουμε συνεχώς τα παιδιά μας είναι ο καλύτερος τρόπος για να συνεχίσουν να προσπαθούν.Συντάκτης άρθρου:

Χαρδαλιά Γιαννούλα

Νηπιαγωγός Ε.Α.Ε

Αναπολώντας δημιουργικές στιγμές!

Αναμνήσεις……

Οι μέρες της καραντίνας συχνά οδηγούν τη σκέψη μας σε όμορφες στιγμές που ζήσαμε τη φετινή χρονιά. Τι να πρωτοθυμηθεί κανείς.
Τις πρώτες μέρες προσαρμογής; τα παιχνίδια μας; τις κατασκευές μας; τις εκδηλώσεις μας και τις επισκέψεις εντός και εκτός σχολείου; Όλες οι στιγμές όμορφες αλλά και δύσκολες κάποιες από αυτές. ‘Ολες θα μείνουν σίγουρα χαραγμένες στο μυαλό μας. Όλες τους έχουν κοινά χαρακτηριστικά, την αμφίδρομη αγάπη, την υπομονή και επιμονή, τη δημιουργηκότητα με κέφι και φαντασία. Αξίζει κανείς να αναπολεί τέτοιες στιγμές με πρωταγωνιστές τα πιο αθώα και ειλικρινή πλάσματα στον κόσμο, τα παιδιά!

Ας απολαύσουμε λοπόν μερικές από τις όμορφες στιγμές μας! (Για λόγους ασφαλείας δε δημοσιεύονται πρόσωπα παιδιών)

ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΠΡΟΤΕΙΝΟΥΝ (Μέρος 3ο)

 

Φέτος ζούμε ένα διαφορετικό Πάσχα, με τα νήπια να βρίσκονται αντιμέτωπα με μια πρωτόγνωρη κοινωνική πραγματικότητα. Χρειάζονται τη δημιουργικότητα και τη φαντασία τους για να ανταπεξέλθουν σε αυτή. Για το λόγο αυτό εκπαιδευτικοί και γονείς ενθαρρύνοντας τα παιδιά,  να σκεφτούν τα ίδια πώς να γεμίσουν το χρόνο τους, προσπαθούν να καλλιεργήσουν την έμφυτη δημιουργικότητά τους.

Η ανταπόκριση των μαθητών μας στη στήλη τα “παιδιά προτείνουν” μας εξέπληξε!. Με τη φαντασία τους και τη δημιουργική τους σκέψη να κυριαρχεί,  μας προτείνουν εξ αποστάσεως με βίντεο ή φωτογραφίες, δικές τους κατασκευές με υλικά από τη φύση ή άλλα υλικά που έχουν στο σπίτι τους! Κατασκευές με αφορμή το Πάσχα αλλά και την ανθισμένη φύση. Εκτός από κατασκευές τα παιδιά εμπλουτίζουν τη στήλη μας προτείνοντας και εύκολα πειράματα με υλικά που υπάρχουν σπίτι μας. Επίσης πως μπορούμε να ζωγραφίζουμε ζωάκια χρησιμοποιώντας την παλάμη μας και τέλος μας προτείνουν ιδέες για παιχνίδι στο σπίτι.

Τους αξίζει καθημερινή επιβράβευση για να συνεχίσουν  να αντιμετωπίζουν τον εγκλεισμό τους στο σπίτι με φαντασία κέφι και μεράκι!

ΕΥΓΕ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ!

Ένας αυτοσχέδιος επιτάφιος ,σταυρός και πασχαλινά αυγά με πηλό, γύψο ή ζυμάρι,

από τη μαθήτρια του Β΄τμήματος Βύσιου Μαρία.

 

 

Ένα υπέροχο φυτολόγιο, βαφή αυγών και κάρτα Αναστάσεως.

Από τον μαθητή του Β΄τμήματος Στραβοδήμο Νίκο.

Βραχιολάκια και κολιέ για τις φίλες μας με σπόρους από λουλούδια.

Μια υπέροχη ιδέα από τον μαθητή του Β΄τμήματος: Αγραφιώτη Παύλο.

Ώρα να πειραματιστούμε…….

Ο Νικόλας μας εξηγεί πως μορούμε να φτιάξουμε ένα ηφαίστειο στο σπίτι μας και πως να πειραματιστούμε με τα χρώματα.

 

Δεν μπορούμε να ζωγραφίσουμε ζωάκια;

Τα παιδιά προτείνουν τον τρόπο. Απλά ακουμπάμε την παλάμη του ενός ή και των δύο χεριών σε ένα χαρτί. Κάνουμε με μαρκαδόρο το περίγραμα και δείτε το αποτέλεσμα.

Ακολουθούν επίσης  προτάσεις παιχνιδιών από το μαθητή του Β τμήματος, Αντώνη Ζαμπάρα και περιγραφή ζωγραφιάς από το Χρήστο Μακρή.