Πρώτη μέρα της Άνοιξης επίσημα η 21η Μαρτίου και τα παιδιά του σχολείου μας παρουσίασαν ένα πανάρχαιο ελληνικό έθιμο για το καλωσόρισμα της νέας εποχής, τραγουδώντας τα κάλαντα του Ανατολικού Αιγαίου. Το έθιμο του καλαντίσματος της Άνοιξης χάνεται στα βάθη των αιώνων, τότε που ακόμη ο Μάρτης ήταν ο πρώτος μήνας του χρόνου και για να τον προϋπαντήσουν έψελναν ευχές και κάλαντα. Μαζί τους οι καλαντιστές είχαν τη χελιδόνα, μια κατασκευή, με ένα ομοίωμα χελιδονιού να περιστρέφεται στην κορυφή της. Χελιδονίσματα λέμε την 1η και 21η Μαρτίου (εαρινή ισημερία), κρατώντας στα χέρια μας τη χελιδόνα. Κρατώντας τη δική μας «χελιδόνα» και με εμψυχώτρια την μουσικό μας Αλέκα Αναστασίου αναβιώσαμε αυτό το έθιμο με την ελπίδα οι νέες γενιές να το τηρούν όπως και τόσα άλλα έθιμα της πατρίδας μας.

Χελιδονάκι μου γοργό

γλυκό μου χελιδόνι

που ‘σουν πουλί μ’ τόσο καιρό

σε καρτερούσα σαν τρελό

Ήμουν στα όρη, στα βουνά

μέσα στα κρούσταλα νερά

ήμουνα μέσα στις δροσιές

μεσ’ του Μαγιού τις μυρωδιές

Πουλάκι μου που κελαηδείς

έμορφο χελιδόνι

εγώ είμαι όπου σ’ αγαπώ

κι άλλος σε καμαρώνει