21ο Δημοτικό Σχολείο Αθηνών "Λέλα Καραγιάννη"

Από τους μαθητές του Γ1 και τη δασκάλα τους Μαρία Κελεπούρη

Με αφορμή την παγκόσμια ημέρα αφήγηση (20 Μαρτίου), παραμυθάδες από το ¨Μυθολόγιο”, η Μάνια Μαράτου και η Σύλβια Βενιζελέα, αφηγήθηκαν στους μαθητές του σχολείου μας Λαϊκά Παραμύθια και ιστορίες

Η προφορική αφήγηση συνδέεται με την κοινωνικότητα των ανθρώπων, όταν τα βράδια μαζεύονταν γύρω από τη φωτιά για να διηγηθούν τις εμπειρίες της ημέρας. Η αφήγηση είναι παλιά όσο ο λόγος. Ιστορίες, μύθοι, θρύλοι, λαϊκά παραμύθια, έχουν μεταφερθεί από γενιά σε γενιά μέσω της προφορικής αφήγησης.

Η προφορική αφήγηση αποτελεί τον πυρήνα της Παγκόσμιας Ημέρας Αφήγησης (World Storytelling Day), που γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 20 Μαρτίου. Η Παγκόσμια Ημέρα Αφήγησης έχει τις ρίζες της στην εκδήλωση αφήγησης Η Ημέρα όλων των Παραμυθάδων, που διοργανώθηκε για πρώτη φορά στη Σουηδία, στις 20 Μαρτίου 1991. Η ιδέα βρήκε ενθουσιώδεις υποστηρικτές σε όλο τον κόσμο και από το 2005 απέκτησε παγκόσμιο χαρακτήρα.

Στην Ελλάδα η Παγκόσμια Ημέρα Αφήγησης γιορτάστηκε για πρώτη φορά το 2010.

Το Κοινωνικό Φροντιστήριο «After School» θα παρέχει δωρεάν:

• μαθήματα ενισχυτικής διδασκαλίας σε παιδιά μεταναστών και προσφύγων
• δημιουργικές δραστηριότητες για τα παιδιά (θέατρο, παιχνίδι, χορό, μουσική, κ.τ.λ.)
• επισκέψεις σε μουσεία και χώρους τέχνης
• μαθήματα ελληνικών στους γονείς
• μαθήματα ελληνικών σε ανήλικους μετανάστες, πρόσφυγες, αιτούντες άσυλο
• farsi after school+civis
• Short_Flyer-After School Call for participants
• Short_Flyer-After School Ανακοίνωση για συμμετοχές
• هل أـنتم م هاجرين

ΣΤΗΝ ΑΥΛΗ ΤΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΜΑΣ

Το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο επισκέφτηκαν οι μαθητές της Ε΄τάξης. Το εκπαιδευτικό πρόγραμμα περιελάμβανε ξεναγήσεις στα Εργαστήρια Μελισσοκομίας και Σηροτροφίας, στις κτηνοτροφικές εγκαταστάσεις του Εργαστηρίου Ζωοτεχνίας (προβατοστάσιο- βουστάσιο), στο Εργαστήριο Εφαρμοσμένης Υδροβιολογίας, στο εμπορικό θερμοκήπιο καλλωπιστικών φυτών του Γ.Π.Α. και στην προθήκη της ελιάς του Πλάτωνα.

Χρησιμοποιώντας την τεχνική της πατίνας παλαίωσης με σφουγγάρι (ανάμνηση από ταξίδι στη Σαντορίνη), δασκάλα του σχολείου μας, με τη βοήθεια μαθητών του Ολοήμερου Προγράμματος μεταμόρφωσαν τους τοίχους του σχολείου μας

Οι μαθητές της Β΄τάξης επισκέφτηκαν “το σπίτι των παραμυθιών – το μουσείο Αλλιώς” . 

Το πρόγραμμα περιελάμβανε αφήγηση μύθων και παραμυθιών από όλο τον κόσμο όπως οι Τουαρέγκ στη Σαχάρα, οι Ντογκόν στο Μάλι, οι Χμονγκ στο Λάος, οι Ντονγκ στην Κίνα, οι Χμερ στην Καμπότζη, οι Ινουίτ στον Αρκτικό Κύκλο, οι Κούνα στον Παναμά, οι Ναβάχο στην Αριζόνα, οι Μαορί στη Νέα Ζηλανδία. Ακολούθησε γνωριμία με  κάποιους λαούς με προβολή παρουσίασης εικόνων από την καθημερινή ζωή και τις εργασίες, την οργάνωση και τις κοινωνικές σχέσεις, την οικογενειακή δομή και τη διατροφή, την κατοικία και την ενδυμασία, τις συνθήκες διαβίωσης και τη θρησκεία, τα έθιμα και τις τέχνες. Το πρόγραμμα τελείωσε με κατασκευή από το κάθε παιδί μιας χειροτεχνίας από την πολιτισμική παράδοση ενός από τους τρεις λαούς που γνώρισε. Οι μαθητές μας κατασκεύασαν Ινουίτ με καμάκι σε παραδοσιακό καγιάκ.

Το γαϊτανάκι, ένα από τα λίγα έθιμα που διατηρούνται αυτούσια στις μέρες μας, χόρεψαν οι μαθητές του Δ1. Το γαϊτανάκι ήρθε στην Ελλάδα από τον Πόντο και την Μικρά Ασία. Η λέξη γαϊτανάκι είναι υποκοριστικό της μεσαιωνικής λέξης γαϊτάνιν που σημαίνει το μεταξωτο κορδόνι και προέρχεται από την ελληνιστική λέξη γαϊτάνη. Σύμφωνα με την ετυμολογία της λέξης, προέρχεται από την κέλτικη πόλη Γαέτα, όπου παρήγαγαν κορδέλες. Το γαϊτανάκι χρειάζεται δεκατρείς χορευτές. Ό ένας κρατάει τον μεσαίο στύλο και οι άλλη κρατούν δώδεκα κορδέλες, κάθε μια σε διαφορετικό χρωματισμό. Οι χορευτές σχηματίζουν έξι ζευγάρια και χορεύουν αντικριστά, περνώντας μία φορά από κάτω από τον συν-χορευτή τους και μια από πάνω. Τραγουδώντας ένα παραδοσιακό τραγούδι, οι κορδέλες μπλέκονται και σχηματίζουν ένα ωραίο σχέδιο.  Σε πολλές κοινωνίες, κυρίως αγροτικές, συμβολίζει την ομόνοια και την συναδέλφωση. Ο κυκλικός χορός κατά περίπτωση, υποδηλώνει τον κύκλο της ζωής, από την ζωή στον θάνατο, από την λύπη στην χαρά και από τον χειμώνα στην άνοιξη. Αυτά τα παραδοσιακά έθιμα σαν το γαϊτανάκι πρέπει να διατηρηθούν ζωντανά διότι είναι πολιτιστική μας κληρονομιά.