Κάποια από τα έθιμα της Πρωτοχρονιάς είναι και το ποδαρικό, τα γούρια, το σπάσιμο του ροδιού με σκοπό να φέρουν καλοτυχία, πρόοδο και υγεία στην οικογένεια και θεωρούνται ότι ξορκίζουν την κακοδαιμονία.
Το ρόδι είναι σύμβολο αφθονίας, γονιμότητας και καλής τύχης…
Σε πολλά μέρη της Ελλάδας κρεμούν στο κάθε σπίτι, από το φθινόπωρο, ένα ρόδι. Ανήμερα της πρωτοχρονιάς παίρνει ο νοικοκύρης του σπιτιού το ρόδι στην τσέπη πηγαίνει στην εκκλησία… όταν επιστρέφει έξω από την πόρτα κάνει την ευχή: “με υγεία, ευτυχία και χαρά το νέο έτος και όσες ρώγες έχει το ρόδι τόσες λίρες να έχει η τσέπη μας όλη τη χρονιά” το σπάει σε μια γωνιά πετώντας το με δύναμη στο πάτωμα, για να ροδίσει όλη η χρονιά και μπαίνουν όλοι μέσα στο σπίτι με το δεξί πόδι κάνοντας το ποδαρικό, ώστε ο καινούργιος χρόνος να τα φέρει όλα δεξιά, καλότυχα.
Όλοι μαζί έξω στην αυλή για το καλό της χρονιάς να σπάσουμε το δικό μας ρόδι…
Επιστροφή γρήγορα στην τάξη γιατί κάνει και πολύ κρύο… μπήκαμε με το δεξί “για υγεία, ευτυχία και χαρά το νέο έτος” και φτιάξαμε τα δικά μας γουράκια – πέταλα με αλατοζύμι.
Υλικά:
1 κούπα αλάτι
2 κούπες αλεύρι
1 κουταλιά της σούπας λάδι
Όλα τα υλικά σε μια λεκάνη και ζυμώνουμε πολύ καλά.
Με κουπ πατ φτιάξαμε ρόδια από το ζυμαράκι μας, τα ψήσαμε, τα βάψαμε και δημιουργήσαμε τα πιο όμορφα γουράκια για να τα κρεμάσουμε στο δωμάτιό μας!
Χριστουγεννιάτικες δράσεις με τα πρωτάκια φιλαράκια μας του 1ου όμορου Δημοτικού Σχολείου.
Σχέδιο δράσης με τίτλο “Φίλοι με παιχνίδι και βιβλίο στο νηπιαγωγείο και το δημοτικό σχολείο” από τον άξονα “Σχολική διαρροή και φοίτηση” που αποσκοπεί στην συναισθηματική ευημερία των νηπίων διασφαλίζοντας την ομαλότερη μετάβασή τους στην επόμενη βαθμίδα.
Στα πλαίσια αυτού του σχεδίου δράσης τη Δευτέρα 23 /12/24, μας επισκέφτηκαν μετά από πρόσκληση δική μας τα πρωτάκια του Α1 & Α2 του όμορου 1ου Δημοτικού Σχολείου Γιαννιτσών για να παρακολουθήσουμε παρέα το κουκλοθέατρο με τίτλο: “Το Χριστουγεννιάτικο δέντρο του παππού”.
Η χαρά μας ήταν πολύ μεγάλη όταν τους ξανασυναντήσαμε. Ανταλλάξαμε ευχές, τραγουδήσαμε τα κάλαντα, να χορέψουμε και να διασκεδάσαμε όλοι μαζί.
Πριν τους αποχαιρετήσουμε μας χάρισαν καρτούλες με όμορφες ευχές που μας είχαν φταίξει κι εμείς τους μοιράσαμε πολύχρωμα μπαλόνια ενώ φεύγοντας έγραψαν ευχές στα δεντράκια των ευχών του συλλόγου “Φλόγα” που ήταν στημένα στην αυλή μας. Με κάθε ευχή έπαιρναν και ένα αυτοκολλητάκι από το σύλλογο “Φλόγα”.
Ευχαριστούμε θερμά τις εκπαιδευτικούς του Α1: κυρία Αντωνία Τραμποσίνη, & του Α2: κυρία Σουλτάνα Μεταξά, που ανταποκρίθηκαν με χαρά στην πρόσκλησή μας, ώστε να πραγματοποιηθεί αυτή η πολύ όμορφη χριστουγεννιάτικη δράση.
Χριστουγεννιάτικες δράσεις στο σχολείο μας σε συνεργασία με το σύλλογο γονέων.
Μια διαφορετική χριστουγεννιάτικη γιορτή για τα φετινά Χριστούγεννα προγραμματίζουν τα τμήματα – (1ο, 4ο, 5ο ΒΥΠ & 3ο, 4ο ΠΟΠ) στο ισόγειο του κτιρίου.
Ευχαριστούμε θερμά τους μουσικούς, γονείς, κύριο Βαλάντη Λαζο & την κυρία Σοφία Ηλιάδου και την γυμνάστρια – εμψυχώτρια κυρία Δέσποινα Αθανασιάδου για την εθελοντική συμμετοχή τους.
από 1ο ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΓΙΑΝΝΙΤΣΩΝ κάτω από: Χωρίς κατηγορία | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Χριστουγεννιάτικες εκδηλώσεις – Τμήματα (1ο, 4ο, 5ο ΒΥΠ & 3ο, 4ο ΠΟΠ) στο ισόγειο του κτιρίου
“Μύρισε” Χριστούγεννα στο Απίθανο σχολειό μας! Η αντίστροφη μέτρηση έχει ήδη αρχίσει! Γιορτινή ατμόσφαιρα σε όλα τα σπίτια, τα σχολεία, τις πόλεις και τα χωριά αυτές τις μέρες! Βρισκόμαστε πλέον μια ανάσα πριν από την πιο όμορφη και χαρούμενη γιορτή του χρόνου και οι προετοιμασίες έχουν “χτυπήσει” κόκκινο! Φανταχτερά στολίδια, χαρούμενες μελωδίες, ζεστή ατμόσφαιρα, όμορφα χρώματα κι αρώματα παντού! Με χαρούμενη διάθεση και φωτεινά χαμόγελα πλημμύρισε από πολύ νωρίς το Απίθανο σχολείο μας!
Δεκέμβρης μήνας, ο μήνας της πιο χαρούμενης γιορτής του χρόνου. Όλα τα παιδάκια με όμορφα χαμόγελα, χαρά, ζεστή ατμόσφαιρα, μελωδική χριστουγεννιάτικη μουσική στολίζουν και τραγουδούν. Χριστουγεννιάτικες ιστορίες, ήθη και έθιμα για τις μέρες των Χριστουγέννων έχουν την τιμητική τους! Ποια είναι η ιστορία του Χριστουγεννιάτικου δέντρου;
Τα στολιδάκια μας είναι έτοιμα και εμείς ακούγοντας και σιγοτραγουδώντας χαρούμενες χριστουγεννιάτικες μελωδίες στολίσαμε τα πιο όμορφα και ξεχωριστά χριστουγεννιάτικα δέντρα:
“Το μικρό έλατο που μόλις είχε φυτρώσει στο δάσος κοιτούσε γύρω του με θαυμασμό τα άλλα δέντρα.
-Τι όμορφα πράσινα και φουντωτά που είστε εσείς; Άραγε θα γίνω κι εγώ έτσι μια μέρα; έλεγε. Τόσο ανυπόμονο ήταν που τέντωνε τις ρίζες του και τα κλαδιά του για να μεγαλώσει γρήγορα.
-Μα γιατί βιάζεσαι;» το ρωτούσαν τα άλλα.
-Βιάζομαι για έτσι μικρό που είμαι κανείς δεν με προσέχει ενώ αν ήμουν σαν και εσάς όλοι θα με θαύμαζαν.
Καθόλου δεν ένιωθε ευγνωμοσύνη το μικρό έλατο για το λαμπερό ήλιο και το αεράκι που χάιδευε τις κορυφές των δέντρων…”
Το Make-A-Wish (Κάνε-Μια-Ευχή Ελλάδος) υλοποιεί το εκπαιδευτικό πρόγραμμα Αστέρι της Ευχής και παρακινεί τους μαθητές όλων των βαθμίδων να αξιοποιήσουν δημιουργικά το Αστέρι και να πάρουν μέρος στο διαγωνισμό που προκηρύσσεται.
Τα Απίθανα Νηπιάκια μας παίρνουν μέρος στο διαγωνισμό και συμμετέχουμε με τη δική μας αφίσα.
“Και πάλι παιδί – Σχολείο – Παιχνίδι -Γέλιο – Αγκαλιές – Φίλους – Οικογένεια – Χαρά – Ταξίδια, Βόλτες, Διακοπές, Διασκέδαση… – και πάλι ΖΩΗ!”
Βάζουμε σχετική μουσική κα τα παιδιά χορεύουν και κάθε φορά που η μουσική σταματά παίρνουν μια πόζα που τους ζητά ο/η εκπαιδευτικός εκφράζοντας το αντίστοιχο συναίσθημα π.χ. πόζα χαράς, έκπληξης, λύπης, θυμού.
Έπειτα ακούγεται η μουσική από την ταινία “Superman”.
Τι σας θυμίζει;
“Τον Σούπερμαν που είχε υπερδύναμη”
Ποιους/ Ποιες θεωρείτε υπερήρωες/ίδες στη ζωή; Τα παιδιά εκφράζουν ελεύθερα τις απόψεις τους.
“Αυτούς που σώζουν κάποιον που κινδυνεύει – Τους πυροσβέστες που σώζουν ανθρώπους από τη φωτιά – Τους ναυαγοσώστες που σώζουν κάποιον που πνίγεται – Τους γιατρούς που μας κάνουν καλά και δεν πεθαίνουμε – Αυτούς που δίνουν αίμα σε κάποιον που χρειάζεται – Αυτούς που δίνει την καρδιά τους σε κάποιον που είναι άρρωστος πολύ…”
Για σκεφτείτε το αρκουδάκι τι ήθελε να γίνει!
“Ήθελε να γίνει Σουπερήρωας για να σώσει τη Ζωή που ήταν στο νοσοκομείο”
Μπορεί μια κόκκινη μπέρτα αν τη φορέσει κάποιος να γίνει Σουπερήρωας;
“Όχι πρέπει να έχει και υπερδύναμη”
*Ποιες είναι οι υπερδυνάμεις-αξίες που τον/τη χαρακτηρίζουν, εκείνα δηλαδή τα θετικά χαρακτηριστικά που τον/την μετατρέπουν σε υπερήρωα/ίδα.
ΒΟΗΘΕΙΑ
ΜΟΙΡΑΣΜΑ
ΑΓΑΠΗ
ΣΤΗΡΙΞΗ
ΚΑΛΟΣΥΝΗ
ΦΡΟΝΤΙΔΑ…
Δίνουμε στα παιδιά χάρτινες χρωματιστές καρδούλες και καταγράφουμε υπερδυνάμεις. Έπειτα οι υπερδυνάμεις στερεώνονται στην κάπα και γίνεται η κάπα του/της υπερήρωα/ίδας, εθελοντή/ριας.
Τα παιδιά σηκώνονται, παίρνουν στάση υπερήρωα/ίδας και λένε όλοι/ες μαζί τις υπερδυνάμεις που στερέωσαν στην μπέρτα! Αυτή είναι λοιπόν η μπέρτα γεμάτη με εθελοντές/ριες της τάξης.
Πώς νιώθει άραγε ένας/μια εθελοντής/ρια κάθε φορά που προσφέρει;
Παιχνίδι: Μάντεψε το συναίσθημα του/της εθελοντή/ριας. Σε κάρτες αναγράφονται τα συναισθήματα. Κάθε φορά ένα παιδί τραβά μια κάρτα και παρουσιάζει με παντομίμα το συναίσθημα.
Η 3η Δεκεμβρίου, είναι η Παγκόσμια Ημέρα αφιερωμένη σε άτομα με αναπηρία, μια μέρα για όλους, μια μέρα που δεν θα πρέπει να αποτελεί απλά μια ημέρα επετείου, γιατί αυτά τα ξεχωριστά άτομα που μας δίνουν καθημερινά μαθήματα ζωής έχουν το δικαίωμα να ζουν ανθρώπινα και ισότιμα, όλες τις μέρες του χρόνου.
Η Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία καθιερώθηκε να εορτάζεται στις 3 Δεκεμβρίου από το 1992, επειδή εκείνη την ημέρα η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ υιοθέτησε το Πρόγραμμα Δράσης για τα Άτομα με Ειδικές Ανάγκες.
Έχοντας ως στόχο να κατανοήσουν τα Απίθανα Νηπιάκια μας το δικαίωμα των ατόμων με αναπηρία για ισότιμη πρόσβαση στην εκπαίδευση και στην κοινωνία αλλά και να τα ευαισθητοποιήσουμε σχετικά με τη διαφορετικότητα, διαβάσαμε ένα από τα πιο αγαπημένα παραμύθια των παιδιών:
“Ρούντολφ, το ελαφάκι” του Robert Lewis Ma, ένα παραμύθι για τη διαφορετικότητα – Ο ίδιος ο Ρούντολφ μας διδάσκει τη διαφορετικότητα… Με αφορμή αυτή την τρυφερή ιστορία για τη διαφορετικότητα μιας και πλησιάζουν γιορτινές μέρες μας έδωσε την ευκαιρία να συζητήσουμε παρέα με τα παιδιά μας γι’ αυτό το σπουδαίο μήνυμα.
Πώς γεννήθηκε όμως η ιστορία του ρούντολφ; Πίσω από τον ρούντολφ κρύβεται μια τραγική οικογενειακή ιστορία. Μια αλυσίδα καταστημάτων που είχε οικονομικά προβλήματα του είχε αναθέσει να γράψει μια ιστορία όπου το βιβλίο θα το προσέφεραν ως δώρο τα Χριστούγεννα, στα παιδιά ώστε να προσελκύσουν κόσμο. Ο May που εκείνο τον καιρό αντιμετώπιζε ένα σοβαρό πρόβλημα υγείας με την άρρωστη γυναίκα του δέχτηκε να το γράψει για να ανταπεξέλθει στα έξοδα νοσηλείας της. Ωστόσο, η γυναίκα του χειροτέρευσε και έχασε τη ζωή της και για τον May, ήταν δύσκολο να προχωρήσει στη συγγραφή. Η μικρή του όμως κόρη Μπάρμπαρα παρακίνησε τον πατέρα της να συνεχίσει και έτσι κάθισαν μαζί και έγραψαν την ιστορία, η οποία είναι εμπνευσμένη από τα παιδικά χρόνια του συγγραφέα. Όταν ήταν παιδί, ήταν μικροκαμωμένος και τον κορόιδευαν. Και αυτή του τη διαφορετικότητα θέλησε να την περάσει μέσα από την ιστορία του, στέλνοντας το μήνυμα ότι όλοι είμαστε διαφορετικοί, αλλά ίσοι.
“Ο Ρούντολφ, το διαφορετικό ελαφάκι από τα υπόλοιπα ελάφια, με την κόκκινη μύτη που προτίμησε ο Άγιος Βασίλης να είναι ο πρώτος από τους εννιά ταράνδους που σέρνουν το έλκηθρό του. Τον κορόιδευαν τα άλλα ελάφια για την κόκκινη μυτούλα του λέγοντας ότι μοιάζει με φωτάκι. Δεν τον ήθελαν μαζί τους, τον έδιωχναν με τη συμπεριφορά τους και αυτός μέσα στη στενοχώρια του έφευγε μακριά τους. Αυτή όμως η διαφορετικότητά του όμως δεν στάθηκε εμπόδιο αλλά η αρχή για να αλλάξει η ζωή του, την Παραμονή της Πρωτοχρονιάς μιας και ο Άγιος Βασίλης τον επέλεξε για πολύτιμο και σημαντικό βοηθό προκειμένου να μοιράσει τα δώρα σε όλα τα παιδιά του κόσμου…”
Ακολούθησε συζήτηση για τον ήρωα της ιστορίας μας, τον Ρούντολφ, προβληματισμός για τη συμπεριφορά των άλλων ελαφιών, καταγραφή απόψεων και ιδεών αλλά και των συναισθημάτων μας… Συζητήσαμε για τη διαφορετικότατα όλων των ζωντανών πλασμάτων και για το πως συμπεριφερόμαστε.
Δημιουργήσαμε όμορφες καρτούλες με τον αγαπημένο μας ήρωα.
Ζωγραφίσαμε εντυπώσεις από την ιστορία. Πώς ένιωσε ο Ρούντολφ που τα άλλα ελαφάκια δεν τον ήθελαν στην παρέα τους. Τι θα έκανα εγώ αν συναντούσα ένα παιδάκι διαφορετικό από εμένα;
Ο Ρούντολφ με την κόκκινη μύτη, ο πρώτος από τους εννιά ταράνδους που σέρνουν το έλκηθρο του Άγιου Βασίλη έγινε και τραγούδι, ένα από τα διασημότερα χριστουγεννιάτικα τραγούδια, που έχει μεταφραστεί σε πάρα πολλές γλώσσες.
Το ακούσαμε και το χιλιοτραγουδήσαμε
Παρακολουθήσαμε την ταινία το “Cuerdas” (Σχοινιά ή Χορδές) του Pedro Solís García που το 2014 πήρε βραβείο στην κατηγορία “Καλύτερη ταινία μικρού μήκους της ισπανικής κίνησης”. Η ταινία μας δείχνει με τον πιο γλυκό και απλό τρόπο το δικαίωμά των ατόμων με αναπηρία στο σχολείο, το παιχνίδι και τη φιλία.
“Ένα μικρό αγόρι με εγκεφαλική παράλυση να πηγαίνει πρώτη μέρα στο σχολείο. Η Μαρία μία συμμαθήτριά του γίνεται αυθόρμητα φίλη του και περνά όλες τις ώρες της μαζί του. Με τη βοήθεια των σχοινιών παίζουν, διαβάζουν βιβλία και χορεύουν. Έτσι κάνει την καθημερινότητά του πιο ευχάριστη. Όμως μία μέρα το αγόρι αρρωσταίνει και δεν επιστρέφει ποτέ στο σχολείο”
Συγκινηθήκαμε πολύ, στενοχωρηθήκαμε αλλά και προβληματιστήκαμε…
Αναζητήσαμε εικόνες στο διαδίκτυο που απεικονίζουν άτομα στην καθημερινότητά τους που έχουν αναπηρία, κινητική, όρασης, ακοής. Πως είναι, πως τα καταφέρνουν, τι δυσκολίες αντιμετωπίζουν, ποιες οι ανάγκες τους, τι επιθυμούν…
Μπήκαμε στη θέση ενός παιδιού με αναπηρία και σκεφτήκαμε τι είναι αυτό που μπορεί να στενοχωρεί ένα παιδί με αναπηρία και καταγράψαμε τις απόψεις μας.
“Ο καθένας από εμάς είναι διαφορετικός, ξεχωριστός, μοναδικός, όλοι είμαστε ίσοι και έχουμε τις ίδιες ανάγκες”.
Ας κάνουμε αυτή τη σκέψη πράξη, όχι μόνον για το σήμερα, αλλά και για το μέλλον. Δεν είναι γιορτή. Είναι μια αφορμή για να έρθει στο προσκήνιο η διεκδίκηση ισότιμης θέσης στην κοινωνία, από μια ιδιαίτερη ομάδα πληθυσμού. Διότι δεν τίθεται ζήτημα ειδικής, αλλά ισότιμης μεταχείρισης. Ισότιμης στάσης απέναντι σε όλους τους πολίτες.
Παρουσιάζουμε στα παιδιά ένα καλάθι γεμάτο με μπλε κορδέλες και ενημερώνουμε ότι τις κορδέλες αυτές μας τις έφερε ο φίλος μας και ήρωας του βιβλίου.
Σήμερα θα μάθουμε για κάτι που αν το βάλουμε στη ζωή μας, η καρδιά μας θα “χορεύει” από χαρά. Πρώτα όμως ας βοηθήσουμε το σώμα μας να “ξυπνήσει” χορεύοντας.
Βάζουμε μουσική:
Τα παιδιά χορεύουν με τις κορδέλες τους στον ρυθμό της μουσικής. Η κορδέλα άλλοτε κινείται χαμηλά, άλλοτε ψηλά. Άλλοτε κάνει στροφές πάνω από τα κεφάλια και άλλοτε προσγειώνεται απότομα στο πάτωμα.
“Φιλαράκια μου σας χαιρετώ. Στο βιβλίο που διαβάσατε καταλάβατε πως για μένα είναι πολύ σημαντικό να προσφέρω στον συνάνθρωπό μου. Δεν μπορούσα να βλέπω τη φίλη μου τη Ζωή να είναι στο κρεβάτι κι εγώ να μην αναλαμβάνω δράση. Σας διαβεβαιώνω πως αν θέλετε κι εσείς μια αστεράτη καρδιά, αν θέλετε η καρδιά σας να είναι γεμάτη φως, γεμάτη ευτυχία, θα πρέπει να αναλάβετε δράση. Μέσα στον φάκελο θα βρείτε τον αναγραμματισμό μιας σπουδαίας λέξης. Βάλτε τη στη σειρά για να ανακαλύψετε πώς θα αποκτήσετε μια αστεράτη καρδιά σαν και τη δικιά μου”
Τα Απίθανα Νηπιάκια μας (τμήματα 1ο, 4ο ΒΥΠ και το 3ο ΠΟΠ), συμμετέχουν στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα “Αστέρι της Ευχής” με στόχο να μεταδώσουμε τη δύναμη του “Κάνε-Μια-Ευχή Ελλάδος” ώστε να βοηθήσουμε να μεταφερθεί το μήνυμα του προγράμματος “Αστέρι της Ευχής” σε όλα τα παιδιά.
και ένα ενημερωτικό με το εκπαιδευτικό πρόγραμμα, πατήστε εδώ:Εκπαιδευτικό υλικό – Ένα Αστέρι στην καρδιά”και όλοι οι γονείς μας ανταποκρίθηκαν άμεσα θετικά. Συγκεντρώσαμε το χρηματικό ποσό και παραγγείλαμε τα δικά μας αστεράκια.
Ζητάμε από τα παιδιά να ξαπλώσουν στον κύκλο με κλειστά μάτια ενώ ακούγεται η μουσική:
Ενώ ακούγεται η μουσική περνάμε και αφήνουμε στην πλάτη του κάθε παιδιού ένα αστεράκι. Έπειτα λέμε τα πιο κάτω λόγια:
“Είναι φορές που στη ζωή συμβαίνουν θαύματα. Είναι φορές που οι άνθρωποι γίνονται η δύναμη ο ένας για τον άλλο. Είναι φορές που η δύναμη αυτή τους κάνει να χορεύουν ακόμα και αν στη ζωή τους περνούν την πιο δύσκολη καταιγίδα. Είναι τότε που η καρδιά τους γεμίζει φως. Είναι τότε που μέσα τους ανάβει το δικό τους αστέρι. Ένα αστέρι που γίνεται φως και για τους άλλους ανθρώπους… ένα φως που πολλαπλασιάζεται για να δώσει δύναμη σε όσους/όσες το χρειάζονται. Ένα φως που κατοικεί και στη δική τους καρδιά. Είναι το φως που ανάβει στην ψυχή του κάθε εθελοντή/τριας. Ένα τέτοιο αστέρι ήρθε και κατοίκησε σήμερα επάνω σας με την ευχή να βρει χώρο να κατοικήσει και μέσα σας – δίπλα στην καρδιά σας και να την κάνει να κτυπά πιο δυνατά, πιο αστεράτα και φωτεινά…”
“Ανοίξτε τα μάτια σας και καλωσορίστε το αστέρι σας. Σκάστε του ένα χαμόγελο και ελάτε να περπατήσουμε μαζί του στον δρόμο της ζωής και της προσφοράς”.
Ενεργοποίηση με μουσική:
Με το αστεράκι μας μαζί περπατούμε στις φτέρνες με μεγάλα, μικρά βήματα. Ανεβαίνουμε στις μύτες των ποδιών και προσπαθούμε να φτάσουμε και να πιάσουμε κι άλλα αστέρια. Μεταφέρουμε το πολύτιμό μας αστέρι στην πλάτη, στο κεφάλι. Κάτι θέλει να μας πει…το πλησιάζουμε στο αυτί μας. Κάτι μας ψιθυρίζει, τι θέλει να μας;
Ποιος να έφερε άραγε τα αστεράκια, από πού ξεπήδησαν, από που να έπεσαν; Διαβάσαμε το παραμύθι με τίτλο: “Ένα Αστέρι στην καρδιά”, κείμενο και εικονογράφηση: Μαρίνα Γιώτη. Ένα παραμύθι που βασίζεται σε αρχές και αξίες του Make-A-Wish (Κάνε-Μια-Ευχή Ελλάδος) και αφορά ευρύτερα στο θέμα της προσφοράς και του εθελοντισμού.
Λίγα λόγια για την ιστορία:
“Το Αρκουδάκι ήθελε να γίνει πολύ δυνατό! Τόσο δυνατό που να είναι πραγματικά ανίκητο! Τόσο δυνατό που να μπορεί να νικήσει κάθε εχθρό, μεγάλο ή μικρό… Δεν ήξερε όμως πώς να το κάνει, γιατί δεν είχε κάτι το ξεχωριστό ούτε κάποια υπερδύναμη. Έτσι, σκέφτηκε να κάνει μια ευχή σε ένα αστέρι και ξεκίνησε ένα ταξίδι μοναδικό, όπου ανακάλυψε ότι, όταν προσφέρεις με την καρδιά σου, αυτό που χαρίζεις δεν χάνεται, αλλά πολλαπλασιάζεται…”
Φύλλο εργασίας: “Πώς ένιωσε η Ζωή με τη στάση – συμπεριφορά του φίλου της; Κυκλώνω τη σωστή φατσούλα – Ζωγραφίζω το συναίσθημα της Ζωής και γράφω τη λέξη όπως μπορώ”.
“Το αρκουδάκι όταν κοίταξε το στήθος του αντί να βρει κενό, βρήκε ακόμη ένα αστέρι να λάμπει δυνατό”. Το ζωγραφίζω όπως μπορώ. Αν είχες μια αστεράτη καρδιά πού θα τη χάριζες και γιατί;
Το Νηπιαγωγείο μας όπως κάθε χρόνο πραγματοποίησε και φέτος, την Παρασκευή 1 Νοεμβρίου 2024 την πρώτη άσκηση προσομοίωσης σεισμού.
Τα Απίθανα Νηπιάκια μας μέσα από την εκπαιδευτική θεματική ενότητα με τίτλο:
“Ο Εγκέλαδος αγριεύει και η γη χορεύει”
μέσα από ιστορίες, παιχνίδια, εικόνες, αφίσες και βίντεο ενημερώθηκαν για το τί είναι ο σεισμός και ποια μέτρα προστασίας λαμβάνουμε πριν από το σεισμό, τι κάνουμε κατά την διάρκειά του, στο σχολείο, στο σπίτι ή στο δρόμο και τι κάνουμε μετά από το σεισμό.
Έτσι την Παρασκευή είμασταν έτοιμοι και στις 09:15π.μ. η ώρα έγινε η πρώτη άσκηση προσομοίωσης σεισμού ώστε να είμαστε έτοιμοι για παν ενδεχόμενο.
Στο άκουσμα της κόρνας έγινε η έναρξη του σεισμού και έχοντας κατά νου τις “μαγικές” λεξούλες:
“Σκύβω, Καλύπτομαι, Κρατιέμαι”
μπήκαν χωρίς πανικό, προσεκτικά και με ηρεμία κάτω από τα τραπεζάκια.
Στο δεύτερο άκουσμα της κόρνας έγινε η λήξη του σεισμού, μπήκαμε όλοι σε μια γραμμή για να βγούμε με ασφάλεια έξω από το κτίριο του Νηπιαγωγείου μας.
Make-A-Wish (Κάνε-Μια-Ευχή Ελλάδος)
Τα Απίθανα Νηπιάκια (1ο, 4ο ΒΥΠ & 3ο ΠΟΠ Τμήματα) υλοποιούν το εκπαιδευτικό πρόγραμμα "Αστέρι της Ευχής" το οποίο παρακινεί τους μαθητές όλων των βαθμίδων να αξιοποιήσουν δημιουργικά το Αστέρι, παίρνουν μέρος στο διαγωνισμό που προκηρύσσεται και συμμετέχουν με τη δική τους αφίσα.
“Και πάλι παιδί – Σχολείο – Παιχνίδι -Γέλιο – Αγκαλιές – Φίλους – Οικογένεια – Χαρά – Ταξίδια, Βόλτες, Διακοπές, Διασκέδαση… – και πάλι ΖΩΗ!”
Robert Fulghum «Όσα πραγματικά θα έπρεπε να ξέρω τα έμαθα στο νηπιαγωγείο»
Αυτά είναι τα πράγματα που έμαθα:
Ο Γέροντας Παΐσιος για το νηπιαγωγείο
«Για μένα, ενώπιον του Θεού, το πιο υπεύθυνο επάγγελμα, που μπορεί να κάνει κάποιος, είναι νηπιαγωγός. Αλλά και το πιο δύσκολο, γιατί πλάθει ψυχές. Και πλάθοντας ψυχές, πλάθεις ανθρώπους, οι οποίοι είναι κατ’ εικόνα του Θεού πλασμένοι. Και έτσι γίνεσαι συνεργός του Θεού, όπως γίνονται και οι γονείς, όταν τεκνοποιούν». Και συνέχισε: «Αν δεν έχεις τα κότσια να γίνεις νηπιαγωγός, να γίνεις δάσκαλος. Είναι το ίδιο υπεύθυνο. Κι αν δεν μπορείς ούτε δάσκαλος, τότε να γίνεις καθηγητής»!
Σαν σήμερα
21/6/1913: Ο Ελληνικός Στρατός καταλαμβάνει το Κιλκίς. O Ελληνικός στρατός μετά από σφοδρές μάχες στα χωριά Σκρα και Λαχανά εισέρχεται στην πόλη εκδιώχνοντας τους Βούλγαρους.
21/6/: Θερινό Ηλιοστάσιο Στις 21 Ιουνίου είναι η μεγαλύτερη μέρα του χρόνου και η πρώτη επίσημη ημέρα του Καλοκαιριού. Η μέρα αυτή είναι γνωστή ως Θερινό Ηλιοστάσιο. Ο ήλιος στέκεται στο βορειότερο σημείο του ουρανού, έτσι όπως τον βλέπουμε και από τη χώρα μας. Από δω και πέρα, οι μέρες σιγά σιγά μικραίνουν και οι νύχτες μεγαλώνουν. - Σχετικές αναρτήσεις
Εξερευνήστε ψηφιακά το Μουσείο Ακρόπολης στο Google Art Project.
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό.
