Σχέδιο δράσης με τίτλο “Φίλοι με παιχνίδι και βιβλίο στο νηπιαγωγείο και το δημοτικό σχολείο” από τον άξονα “Σχολική διαρροή και φοίτηση” που αποσκοπεί στην συναισθηματική ευημερία των νηπίων διασφαλίζοντας την ομαλότερη μετάβασή τους στην επόμενη βαθμίδα.
Στα πλαίσια αυτού του σχεδίου δράσης, την Πέμπτη 3 /04/25, επισκεφτήκαμε τα πρωτάκια του Α1 & Α2 του όμορου 1ου Δημοτικού Σχολείου Γιαννιτσών για να επισκεφτούμε μετά από πρόσκλησή τους την έκθεση βιβλίου του σχολείου τους.
Μας υποδέχτηκαν με μεγάλη χαρά και μας καλωσόρισαν ο διευθυντής του σχολείου, κύριος Ανδρέας Σαραλής, οι δασκάλες της Α τάξης, κυρίες Σουλτάνα Μεταξά, Αντωνία Τραμποσίνη, ο γυμναστής του σχολείου κύριος Θωμάς Χ/σταύρου και φυσικά τα μικρά μας φιλαράκια. Η κυρία Σουλτάνα μας μίλησε για τη σπουδαιότητα του βιβλίου στην ανάπτυξη και πρόοδό μας, για το πως πρέπει να τα προσέχουμε και φυσικά για τη φιλαναγνωσία.
Είδαμε πολλά όμορφα βιβλία για μικρά και μεγάλα παιδιά, τα ξεφυλλίσαμε και αγοράσαμε κάποια από αυτά.
Η Παγκόσμια ημέρα παιδικού βιβλίου γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 2 Απριλίου. Την ημέρα αυτή γεννήθηκε ο μεγάλος Δανός παραμυθάς Χανς Κρίστιαν Άντερσεν. Την καθιέρωσε η Διεθνής Οργάνωση Βιβλίων για τη Νεότητα (International Board on Books for Young People – IBBY) to 1966.
Από τότε, κάθε χρόνο, ένα διαφορετικό εθνικό τμήμα της οργάνωσης αυτής ετοιμάζει ένα μήνυμα και μια αφίσα, που διανέμονται σε όλο τον κόσμο, με σκοπό να τονίσουν την αξία των βιβλίων και της ανάγνωσης και να ενθαρρύνουν τη διεθνή συνεργασία για την ανάπτυξη και τη διάδοση της λογοτεχνίας για παιδιά και νέους. Το 2025 υπεύθυνο για το υλικό του εορτασμού είναι το τμήμα των Κάτω Χωρών. Το μήνυμα γράφτηκε* από τη συγγραφέα και ποιήτρια Rian Visser. Το εικαστικό της αφίσας φιλοτεχνήθηκε από τη συγγραφέα και εικονογράφο Janneke Ipenburg.
Το φετινό μήνυμα από την Rian Visser: Η Γλώσσα των Εικόνων Rian Visser
Μπορείτε να ζωγραφίσετε εικόνες, για τις λέξεις, για όσα λέω;
Τότε, ζωγραφίστε ένα μέρος της εικόνας, το κρύο, τον άνεμο,
έναν κόμπο στον λαιμό σου ή κάποια σκληρή τύχη,
ζωγραφίστε έναν βήχα, έναν αναστεναγμό, το άρωμα του φρέσκου ψωμιού, τον χρόνο, μια στιγμή, την αρχή ή το τέλος ενός σχεδίου,
ζωγραφίστε το μέρος όπου παντού το μέρος όπου ποτέ, το μέρος όπου σύντομα κάτι πρόκειται να συμβεί,
ζωγραφίστε τον πόνο μιας απώθησης, τη γεύση της θάλασσας.
Υπάρχουν τόσα πολλά που θέλω να δω, σαν αγάπη, μια μέρα, και ίσως για μένα.
Κάντε εικόνες για το ποίημά μου, και μη διστάσετε: αυτά τα λόγια ανήκουν σε εσάς παρόλο που προήλθαν από μένα.
Πολύ σπουδαίος και σημαντικός ο ρόλος του βιβλίου στη ζωή μας και στη πρόοδο μας. Στα πλαίσια λοιπόν αυτής της τόσο σπουδαίας μέρας για το βιβλίο είχαμε την χαρά να έχουμε κοντά μας την κυρία Κατερίνα Καράιτση, συγγραφέα του βιβλίου με τίτλο: “Το Μανταρινάκι”.
Υποδεχτήκαμε με μεγάλη χαρά την συγγραφέα του βιβλίου η οποία αφού μας συστήθηκε, μίλησε με αγάπη και τρυφερότητα στους μικρούς μας μαθητές και μαθήτριες για την εμπειρία της σχετικά με τη συγγραφή βιβλίου μιας και είναι το πρώτο της βιβλίο που κυκλοφορεί.
Μια όμορφη, συγκινητική και πολύ τρυφερή ιστορία με υπέροχη εικονογράφηση που διδάσκει στα παιδιά πως η αγάπη, η υπομονή και η αντοχή πάντα οδηγούν σε ένα αίσιο και χαρούμενο αποτέλεσμα.
Με την ολοκλήρωση της αφήγησης, ακολούθησαν ερωτήσεις για τους μικρούς μας μαθητές ώστε κάθε παιδί να καταθέσει τις απόψεις του, σχετικά με το θέμα.
Ευχαριστούμε θερμά την κύρια Καράιτση για την ανταπόκρισή της στο κάλεσμά μας αλλά και για αυτή την όμορφη και πολύ εποικοδομητική συνάντηση. Ήταν μια υπέροχη και τόσο ξεχωριστή μέρα! Ευχόμαστε να είναι πάντα δημιουργική και σύντομα να διαβάσουμε πολλά ακόμα καινούρια βιβλία της που όπως μας είπε έχει στο προσωπικό της αρχείο.
Η Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 2 Απριλίου, με σκοπό να προάγει την αγάπη για το διάβασμα και τη σημασία των παιδικών βιβλίων στην ανάπτυξη της φαντασίας και της γνώσης των παιδιών. Αυτή η ημέρα συνδυάζεται με τα γενέθλια του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν, ενός από τους πιο εμβληματικούς παραμυθάδες της παγκόσμιας λογοτεχνίας.
Τα παιδικά βιβλία ανοίγουν έναν μαγικό κόσμο γεμάτο περιπέτειες και διδάγματα. Προσφέρουν στα παιδιά τη δυνατότητα να εξερευνήσουν διαφορετικούς πολιτισμούς, συναισθήματα και ιδέες, ενώ ταυτόχρονα ενισχύουν την γλώσσα και τις επικοινωνιακές τους δεξιότητες. Κάθε σελίδα είναι μια ευκαιρία για μάθηση και ανακάλυψη.
Ας γιορτάσουμε όλοι μαζί τη σημασία του παιδικού βιβλίου και ας ενθαρρύνουμε τα παιδιά μας να αγαπήσουν το διάβασμα, γιατί ένα καλό βιβλίο μπορεί να αλλάξει τη ζωή τους!
Στο σχολείο μας, το δέντρο του βιβλίου φτιάχτηκε φύλλο-φύλλο από τα αγαπημένα παραμύθια των μικρών μας μαθητών και από όμορφα γνωμικά που υπενθυμίζουν τη σημασία ύπαρξης των βιβλίων στη ζωή μας!
Τα παιδιά έφεραν και μοιράστηκαν με τους συμμαθητές τους παραμύθια και το ενδιαφέρον για την ανάγνωση μέσα στην τάξη την ελεύθερη ώρα του παιχνιδιού, ενισχύθηκε σημαντικά!
Γνωρίσαμε τα παραμύθια του Herve Tullet “Ένα βιβλίο χωρίς τίτλο”, “Ένα βιβλίο με ήχους”, όπου οι μαθητές γράφουν την ιστορία τους μόνοι τους και γίνανε οι ίδιοι συγγραφείς. Ανακάλυψαν πως είναι ωραίο όχι μόνο να διαβάζεις παραμύθια αλλά να τα δημιουργείς και μόνος σου με όπλο τη φαντασία και ό, τι υλικά έχεις στη διάθεση σου!
Με μεγάλη λαμπρότητα τα Απίθανα Νηπιάκια γιόρτασαν και φέτος την επέτειο της 25ης Μαρτίου του 1821, με θεατρικά δρώμενα, τραγούδια, μουσική, χορούς και παρέλαση.
Από νωρίς το πρωί όλα ήταν έτοιμα. Τα Απίθανα Νηπιάκια μας φορώντας τα γιορτινά τους, με φωτεινά χαμόγελα, αρχίζουν να καταφθάνουν και να παίρνουν τις θέσεις τους.
Διπλή γιορτή η 25η Μαρτίου.
Από τη μια η εκκλησία μας γιορτάζει τον “Ευαγγελισμό της Θεοτόκου” το χαρμόσυνο μήνυμα που ο Αρχάγγελος Γαβριήλ πήγε στη Μαρία λέγοντάς της ότι θα φέρει στον κόσμο το Θεάνθρωπο, το γιο του Θεού.
Κι από την άλλη η Πατρίδα μας γιορτάζει την “Απελευθέρωσή μας από τον Τούρκικο ζυγό”.
Η έναρξη της γιορτής έγινε με τον “Ευαγγελισμό της Θεοτόκου”. Στη συνέχεια τα αγόρια μας παρουσίασαν το θεατρικό δρώμενο με τίτλο: “Ο Όρκος των Ηρώων του 21”, κλείνοντας με το Χορό: “Ο Θούριος” του Ρήγα! Τα κορίτσια μας παρουσίασαν το θεατρικό δρώμενο με τίτλο: “Ο Χαλασμός της Νάουσας” που με τον περήφανο χορό τους: “Στης Νάουσας το κάστρο” έπεσαν με παλικαριά στο ποτάμι της Αράπιτσας για να γλιτώσουν από τα χέρια των Τούρκων ενώ η ένδοξη Ιστορία, η μητέρα Ελλάδα, η αρχόντισσα Μακεδονία, οι πολυπόθητες Ελπίδα, Ελευθερία, Ειρήνη και η Δόξα με δάφνινα στεφάνια προσκυνούν τον ηρωισμό τους, προσφέροντας τιμή και δόξα στις γενναίες Ναουσαίες. Όλες μαζί χορεύουν και τραγουδούν περήφανα το χορό: “Μακεδονία ξακουστή”
Πριν το τέλος της γιορτής τραγουδήσαμε όλοι μαζί δύο τραγούδια: “Να τανε το 21” και “Άνθρωποι πέστε Ειρήνη”. Η μέρα μας έκλεισε με την παρέλαση από τα δικά μας καμαρωτά ελληνόπουλα & ελληνοπούλες που είναι το μέλλον και η ελπίδα αυτού του ένδοξου τόπου μας! Με τις ελληνικές σημαίες να κυματίζουν ψηλά καμάρωναν ως γνήσια ελληνόπουλα! Αξίζουν πολλά πολλά συγχαρητήρια που ανταποκρίθηκαν με μεγάλη χαρά και ενθουσιασμό σε όλη τη διαδικασία της προετοιμασίας της γιορτής μας! Με μόλις δύο πρόβες έφτασαν σ’ αυτό το αποτέλεσμα.
Την Τετάρτη 19 Μαρτίου 2025 πραγματοποιήθηκε στο 3ο ΒΥΠ τμήμα του νηπιαγωγείου μας “Βιωματικό Εργαστήρι Ενημέρωσης και Ευαισθητοποίησης για την Κώφωση/Βαρηκοΐα και τις Καλές Πρακτικές Επικοινωνίας”, με εισηγήτριες την ειδική παιδαγωγό Ιωάννα Αγγέλου και την ψυχολόγο Ευαγγελία Γεωργουλά, μέλη του εκπαιδευτικού προσωπικού του Εθνικού Ιδρύματος Κωφών (Παράρτημα Θεσσαλονίκης και Υπηρεσία Έγκαιρης Παρέμβασης για κωφά/βαρήκοα βρέφη και νήπια).
Παρουσία της Συμβούλου Νηπιαγωγών Ν. Πέλλας, κας Άννας Βαμβάκη και της Συμβούλου Ειδικής Αγωγής & Ενταξιακής Εκπαίδευσης, Πρωτοβάθμιας & Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Πέλλας & Φλώρινας, κας Πολυξένης Αλμπανίδου, πραγματοποιήθηκαν βιωματικές δραστηριότητες, στις οποίες τα παιδιά συμμετείχαν με ιδιαίτερο ενθουσιασμό και ενδιαφέρον. Μέσα από τις δράσεις αυτές, είχαν την ευκαιρία να κατανοήσουν τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν τα άτομα με απώλεια ακοής και να ανακαλύψουν τρόπους συμπεριληπτικής επικοινωνίας.
Στη συνέχεια, ακολούθησε εποικοδομητική συζήτηση με τους εκπαιδευτικούς του σχολείου, με στόχο την ανταλλαγή απόψεων και βέλτιστων πρακτικών για τη συμπερίληψη παιδιών με απώλεια ακοής στο γενικό σχολικό πλαίσιο.
Ευχαριστούμε θερμά το Εθνικό Ίδρυμα Κωφών – Παράρτημα Θεσσαλονίκης για τη συνεργασία και για την πολύτιμη συμβολή τους στην προώθηση μιας σχολικής κοινότητας που αγκαλιάζει τη διαφορετικότητα και ενισχύει την ισότιμη συμμετοχή όλων των παιδιών στη μαθησιακή διαδικασία.
Στα πλαίσια του σχεδίου δράσης με τίτλο: “Μέγας Αλέξανδρος (Ο Μέγας Στρατηλάτης), Ζει και βασιλεύει και τον κόσμο κυριεύει” παρακολουθήσαμε σήμερα μια διαδραστική κουκλοθεατρική παράσταση με τίτλο: “Μέγας Αλέξανδρος, ο Μακεδών” από το Κουκλοθέατρο Λαμίας της κυρίας Αναστασίας Ξηρομερίτου πατήστε στο σύνδεσμο: https://www.kouklotheatrolamias.com/ . Η κυρά Ξηρομερίτου είναι νηπιαγωγός και εμψυχώτρια κούκλας.
Τα παιδιά μας είχαν την ευκαιρία μέσα από αυτή την όμορφη δράση:
Να γνωρίσουν τα είδη της κούκλας: Γαντόκουκλα, Μάπετ, Μαρότ, οι οποίες είναι χειροποίητες και κατασκευασμένες με μεράκι, αγάπη και σεβασμό για το παιδί.
Να παρακολουθήσουν, να γνωρίσουν και να μάθουν για την ζωή και τη δράση του Μεγάλου Αλεξάνδρου μέσα από ένα υπέροχο, διδακτικό κουκλοθεατρικό σενάριο πλαισιωμένο με πανέμορφη μουσική και τραγούδια.
Να παίξουν το παιχνίδι του κρυμμένου θησαυρού και μέσα από αυτό να ανακαλύψουν τις μεγάλες μάχες του Αλέξανδρου αλλά και να λύσουν το γόρδιο δεσμό.
Να συμμετέχουν σε ένα πολύ όμορφο δρώμενο με τη γοργόνα, την αδερφή του Μέγα Αλέξανδρου.
Στιγμιότυπα από την παράσταση μέσα από ένα ολιγόλεπτο βίντεο:
Ευχαριστούμε θερμά το κουκλοθέατρο Λαμίας για την υπέροχη παράσταση αλλά και όλους τους γονείς των παιδιών μας που μας έδωσαν την ευκαιρία να ζήσουμε αυτήν την πολύ όμορφη εμπειρία.
Μύρισε πλέον Άνοιξη! Πρώτος μήνας της Άνοιξης, ο Μάρτης… όλη η πλάση τριγύρω μας, θα αρχίσει να ξαναγεννιέται… ο ήλιος πλέον θα λάμπει και θα απλώνει διάπλατα τις χρυσές ηλιαχτίδες του… η φύση θα γεμίσει χρώματα, και αρώματα λουλουδιών ενώ μελωδικά τιτιβίσματα πουλιών θα ηχούν παντού χαρούμενα!
Μαζευτήκαμε στην παρεούλα μας και αφού ανταλλάξαμε ευχές για καλό κι ευλογημένο μήνα με υγεία, αλλάξαμε το ημερολόγιό μας.
Διαβάσαμε την ιστορία: “Η γυναίκα του Μάρτη”
“Κάποτε οι μήνες αποφάσισαν να παντρευτούν. Ο καθένας βρήκε μια γυναίκα που του άρεσε και την παντρεύτηκε. Ο Μάρτης δε φρόντισε το ζήτημα μόνος του και έβαλε προξενητάδες να του βρούνε μια γυναίκα. Εκείνοι του φέρανε μια κοπέλα η οποία ήταν τυλιγμένη με ένα μαντίλι και του είπαν ότι είναι πολύ όμορφη. Ευκολόπιστος όπως ήταν, την παντρεύτηκε. Όταν όμως έμειναν μόνοι και έβγαλε το μαντίλι της, τι να δει; Δεν υπήρχε πιο άσχημη στον κόσμο! Από τότε κάθε φορά που τη θυμόταν άστραφτε, βροντούσε, έβρεχε, έριχνε μπόρες, έκανε παγωνιές. Μόνο όταν ξεχνιόταν μερικές φορές, ηρεμούσε, γαλήνευε κι έκανε καλό καιρό!”
Γι’ αυτό λέγεται και η παροιμία: “Μάρτης είναι νάζια κάνει πότε κλαίει, πότε γελάει!”
Μπορείτε να διαβάσετε, να ακούσετε και να δείτε την ιστορία στο παρακάτω βίντεο:
Για να δούμε τι θυμόμαστε από την ιστορία; Ερωτήσεις κατανόησης κειμένου:
Από τη 1η ως τις 31 του Μάρτη, τα παιδιά φορούν στον καρπό του χεριού τους ένα βραχιολάκι, φτιαγμένο από στριμμένη άσπρη και κόκκινη κλωστή, τον “Μάρτη” ή “Μαρτιά”. Σύμφωνα με τη λαϊκή παράδοση, ο “Μάρτης” προστατεύει τα πρόσωπα των παιδιών από τον πρώτο ήλιο της Άνοιξης, για να μην καούν. Φτιάχνεται την τελευταία ημέρα του Φεβρουαρίου και φοριέται είτε σαν δαχτυλίδι στα δάχτυλα, είτε στον καρπό του χεριού σαν βραχιόλι. Καμιά φορά φοριέται ακόμα και στο μεγάλο δάχτυλο του ποδιού, ώστε να μην σκοντάφτει ο κατοχός του… Περισσότερα εδώ
Φτιάξαμε κι εμείς τα δικά μας βραχιολάκια, μαρτάκια για να στολίσουμε τα δικά μας, όμορφα χεράκια.
Το ξύπνημα της φύσης, το καλωσόρισμα της άνοιξης και τον ερχομό των χελιδονιών γιορτάζουν τα παιδιά την πρώτη μέρα της άνοιξης, από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα με τα “χελιδονίσματα”. Φτιάχνουν ένα ομοίωμα χελιδονιού τη “χελιδόνα” το οποίο το στολίζουν με λουλούδια, χρωματιστές κορδέλες και κουδουνάκια, τριγυρίζουν στα σπίτια και τραγουδάνε με τις μελωδικές φωνούλες τους, τα κάλαντα της άνοιξης, σκορπώντας χαρούμενες ευχές στον κόσμο.
Μπορείτε στο παρακάτω βίντεο για να δείτε πως αλλάζει η φύση…
Φτιάξαμε τις δικές μας υπέροχες χελιδόνες και χορέψαμε με τις χελιδόνες μας στα χεράκια τα κάλαντα της Άνοιξης…
Ο σχολικός εκφοβισμός είναι ένα σοβαρό θέμα που έχει επιπτώσεις στην ψυχολογία και την ανάπτυξη των παιδιών, ακόμα και σε τόσο πρώιμες ηλικίες όπως αυτές του νηπιαγωγείου. Σκοπός αυτής της δράσης είναι η ευαισθητοποίηση των παιδιών, των γονέων και των εκπαιδευτικών σχετικά με το φαινόμενο αυτό και η προώθηση ενός θετικού και ασφαλούς σχολικού περιβάλλοντος.
Στόχοι της Δράσης:
1. Εκπαίδευση: Να γνωρίσουν τα παιδιά τι είναι ο εκφοβισμός και ποιες είναι οι μορφές του.
2. Ανάπτυξη Συναισθηματικής Νοημοσύνης: Να ενθαρρυνθούν να εκφράζουν τα συναισθήματά τους και να αναγνωρίζουν τα συναισθήματα των άλλων.
3. Δημιουργία Στρατηγικών: Να μάθουν πώς να αντιδρούν σε καταστάσεις εκφοβισμού και να ζητούν βοήθεια.
4. Καλλιέργεια Φιλίας: Να ενισχυθούν οι σχέσεις και η συνεργασία μεταξύ των παιδιών.
5. Συνεργασία σχολείου- οικογένειας: Να ενημερωθούν- ευαισθητοποιηθούν οι οικογένειας των μαθητών μέσα από τις φωνές των παιδιών τους που διαδηλώνουν και τραγουδούν για τη φιλία.
Μέσω αυτών των δραστηριοτήτων, ελπίζουμε να αναδείξουμε τη σημασία της φιλίας, της κατανόησης και της αλληλεγγύης μεταξύ των παιδιών. Είναι κρίσιμο να δημιουργηθεί ένα ασφαλές περιβάλλον στο νηπιαγωγείο, όπου όλα τα παιδιά θα νιώθουν αποδεκτά και προστατευμένα. Ας εργαστούμε όλοι μαζί για να προλάβουμε το φαινόμενο του σχολικού εκφοβισμού και να χτίσουμε μια καλύτερη κοινωνία για τα παιδιά μας.
“Το βιβλίο δεν έχει στόμα κι όμως μιλάει. Διηγείται ένα σωρό ιστορίες και λέει ποιήματα και τραγουδάει και τραγούδια με τις νότες. Η μαμά διαβάζει, και το βιβλίο μιλάει με το στόμα της. Όταν μάθω κι εγώ να διαβάζω, τότε το βιβλίο θα μιλάει με το δικό μου στόμα.
Α, όταν θα μάθω να διαβάζω, μήτε στιγμή δε θ΄ αφήνω σε ησυχία το βιβλίο: θα το βάζω να μου διηγείται ιστορίες, ώσπου να κουραστώ κι ως την ώρα που θα κλείνουν τα μάτια μου απ΄ τη νύστα. Τότε θα βάζω το βιβλίο κάτω απ’ το προσκέφαλό μου και μόλις ξυπνώ, θα το βάζω να μου λέει μια μικρή ιστορία…”
Ντόρα Γκάμπε (μετάφραση Γιάννης Ρίτσος)
Στην προσπάθεια μας να προωθήσουμε την αγάπη των παιδιών μας για το βιβλίο, οργανώνουμε και φέτος όπως κάθε χρόνο στο σχολείο μας, δανειστική βιβλιοθήκη.
Βασικός μας στόχος είναι να δημιουργήσουμε κίνητρα για την ανάγνωση παραμυθιών αλλά και να βοηθήσουμε τους μικρούς μας μαθητές να αναπτύξουν φιλική σχέση με το βιβλίο και μια ουσιαστική επαφή.
Διαβάσαμε το παραμύθι: “Η βιβλιοθηκάριος της Βασόρας”, Winter Jeanette, εκδ. Παπαδόπουλος, 2007, μια αληθινή ιστορία από το Ιράκ και την εισβολή του Απρίλη του 2003 όπου η Αλία, υπεύθυνη της βιβλιοθήκης, σώζει το μεγαλύτερο μέρος των βιβλίων της Βιβλιοθήκης της Βασόρας, με θάρρος και αισιοδοξία, πιστή στο όνειρό της: τις ημέρες της ΕΙΡΗΝΗΣ! Μια πάνω απ’ όλα την αγάπη για τα βιβλία.
Με τη βοήθεια των παιδιών επιλέξαμε βιβλία και οργανώσαμε τη δανειστική βιβλιοθήκη, δημιουργήσαμε μια όμορφη, ήσυχη γωνιά για να προσελκύσουμε τα Απίθανα Νηπιάκια μας. Από σήμερα θα είναι έτοιμη να μας ταξιδέψει στο θαυμαστό κόσμο του βιβλίου! Θα μας δοθεί η ευκαιρία να κάνουμε ταξίδια παραμυθένια, ταξίδια μαγικά, φανταστικά υπέροχα!
Από σήμερα και για κάθε μέρα το “παραμυθένιο ταξίδι” στον “μαγικό κόσμο” του βιβλίου ξεκινά!
Έτσι για να παροτρύνουμε και να βοηθήσουμε τα παιδιά να αναπτύξουν μια καλύτερη σχέση με το βιβλίο και να αναπτύξουν το ενδιαφέρον τους γι’ αυτό θα λειτουργήσουμε δανειστική βιβλιοθήκη η οποία θα λειτουργήσει φέτος με διαφορετική προσέγγιση. Τα παιδιά κάθε μέρα με κλήρωση από τον τροχό των ονομάτων του wordWall ένα τυχερό παιδάκι θα διαλέγει το παραμύθι της αρεσκείας του από τα προτεινόμενα και μαζί με τη «ΜΑΓΙΚΗ»ΒΑΛΙΤΣΑ που θα είναι πλούσια σε υλικά κατασκευών (όπως: μαρκαδόροι, ξυλομπογιές, κηρομπογιές, χρωματιστά χαρτιά – χαρτόνια, κόλλα, διάφορα αξεσουάρ, πλαστελίνη, κλπ..) αφού διαβάσει με τη βοήθεια κάποιου μεγάλου της οικογένειας, θα προσπαθήσει να φτιάξει στον ελεύθερο χρόνο του μια κατασκευή σχετική με την ιστορία του βιβλίου που επέλεξε και τους ήρωές της. Εννοείται ότι μπορεί το κάθε παιδί να χρησιμοποιήσει και υλικά ανακυκλώσιμα από το σπίτι.
Πριν την κατασκευή και μετά την ανάγνωση της ιστορίας μέσα από ερωτήσεις θα σας αναδιηγούνται την ιστορία. Μέσα στη βαλίτσα θα σας στέλνουμε σε διαφάνεια και ένα έντυπο καταγραφής της βιβλιοπαρουσίασης που θα συμπληρώνουν τα παιδιά για το βιβλίο που θα διαβάσουν. Στη συνέχεια θα προσπαθούν να γράψουν μέσα στο φύλλο καταγραφής, μόνα τους όπως μπορούν, τον τίτλο του παραμυθιού, να δηλώσουν την κριτική τους για το παραμύθι, (να το βαθμολογήσουν ζωγραφίζοντας καρδούλες), να ζωγραφίσουν ότι τους έκανε περισσότερη εντύπωση από την ιστορία και να υπογράψουν τη ζωγραφιά τους, σας παρακαλούμε θερμά όχι οι γονείς, ενθαρρύνετε και παροτρύνετε μέσα από επιβράβευση τα παιδιά να προσπαθήσουν χωρίς πίεση. Στόχος μας είναι να αγαπήσουν το διάβασμα και το ταξίδι στην φαντασία, στην περιπέτεια, στη γνώση, δεν επιθυμούμε και δεν θέλουμε σε καμία περίπτωση να το δουν σαν υποχρεωτική εργασία. ‘Όταν ολοκληρώσουν την καταγραφή στο έντυπο δώστε τους τη δυνατότητα μέσα από παρότρυνση να σας που δυο λόγια γι’ όλα αυτά που δημιούργησαν και προχωρήστε μαζί στην κατασκευή.
Την επόμενη μέρα το βιβλίο με τη «Μαγική» Βαλίτσα θα επιστρέφονται οπωσδήποτε για να κάνει χρήση της δανειστικής βιβλιοθήκης κάποιο άλλο παιδάκι.
ΠΩΣ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΕΤΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΑΣ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ;
-Να διαβάζετε στα παιδιά τα βιβλία σε μια ήσυχη γωνιά του σπιτιού δείχνοντας κάθε φορά με το δάχτυλό σας, με το ποντίκι στην προκειμένη περίπτωση της ψηφιακής βιβλιοθήκης αυτό που διαβάζετε.
-Να κάνετε ερωτήσεις στα παιδιά σχετικά με το περιεχόμενο του βιβλίου που τους διαβάσατε για να διαπιστώσετε κατά πόσο το κατανόησαν.
–Να παίζετε με τα παιδιά το παιχνίδι των ερωτήσεων και να καταγράφετε στο χαρτί τις απαντήσεις τους.
-Ναενθαρρύνετε τα παιδιά να αναδιηγούνται την ιστορία που μόλις άκουσαν.
– Επειδή το παιδί μιμείται τη συμπεριφορά των γονιών του, οφείλετε ναδιαβάζετε βιβλία , αποτελώντας έτσι ένα πρότυπο μίμησης για τα παιδιά σας.
– Τέλος κάποιες φορές θα μπορούσατε να τους διηγηθείτε ιστορίες που γνωρίζετε.
Το “παραμυθένιο μας ταξίδι” στο “μαγικό” κόσμο του βιβλίου μόλις ξεκίνησε!
και με αφορμή την παγκόσμια ημέρα χιονιού που είναι ένας θεσμός της παγκόσμιας ομοσπονδίας σκι που ξεκίνησε το 2007 με σκοπό να γνωρίσει ο κόσμος τα χειμερινά αθλήματα και τον δραστήριο τρόπο ζωής στο βουνό και να παροτρύνει τα παιδιά να αγαπήσουν το βουνό και το χιόνι αλλά ταυτόχρονα με αφορμή το πρόσφατο χιόνι που έπεσε στην πόλη μας , μιλάμε με τα Μαργαριτάκια μας τόσο για το φαινόμενο του χιονιού , όσο και για τις δραστηριότητες που μπορούμε να κάνουμε με αυτό .
Μια από αυτές είναι το σκι .
Αφού συζητάμε και ενημερωνόμαστε για τον εξοπλισμό των σκιέρ αλλά και για την δράση τους η συζήτηση, μας οδηγεί στο σχέδιο δράσης μας και στους ανθρώπους αυτούς που παρά τις αναπηρίες τους καταφέρνουν να κάνουν πρωταθλητισμό κα σε αυτό το άθλημα .
Μία από αυτούς τους ήρωες της ζωής είναι η Βιβή Χριστοδουλοπούλου.
Γεννημένη με σοβαρή και εμφανή αναπηρία, η Βιβή Χριστοδουλοπούλου, επαγγελματίας χορεύτρια – περφόρμερ, απόταξε πολύ νωρίς από πάνω της το ρόλο του αναπήρου – πρότυπο και των κλισέ της «δύναμης ψυχής» και όλων των κοινωνικών κατασκευών που διέπουν την αναπηρία.
Η οποία ασχολείται επαγγελματικά με το χορό τα τελευταία 20 χρόνια ενώ διαθέτει ένα πλούσιο βιογραφικό στιγμών που η κάθε μια συνθέτει το ψηφιδωτό ενός ανθρώπου που το μόνο σίγουρο, δεν τον καθόρισε η αναπηρία.
Δύο δεκαετίες ισορροπίας των «ελλείψεων» ανάμεσα σε χιονισμένες πίστες αλπικού σκι και παραολυμπιακών αγώνων, παρκέ του χορού και δεκάδων πολλών άλλων είναι αυτά που καθορίζουν σήμερα την ταυτότητα της.
Γεννήθηκε μέσα σε μία αγροτική οικογένεια, με συγγενή διαμαρτία και με κυφοσκολίωση.
Από μικρή ηλικία μεγάλωσε μέσα σε ιδρύματα του ΠΙΚΠΑ στην Αθήνα. Κι όμως κατάφερε να είναι η πρώτη Ελληνίδα αθλήτρια που έλαβε μέρος σε Χειμερινούς Παραολυμπιακούς αγώνες .
« Το μυστικό είναι να τερματίσεις .» όπως λέει η ίδια κι έτσι έφτασε από τα ιδρύματα στους Παραολυμπιακούς αγώνες , το χορό και την ψηλότερη κορυφή του Ολύμπου.
Δύναμη ψυχής !
Το μήνυμα είναι πάντα ένα : Ότι σκεφτεί ο άνθρωπος μπορεί να το καταφέρει.
Κι εμείς που σκεφτόμαστε ακόμα το χιόνι που μόνο για μια μέρα μας έκανε την χάρη να μας επισκεφτεί και να μας γεμίσει με διαφορετικές καθημερινές στιγμές θέλουμε να το επαναφέρουμε στην καθημερινότητά μας.
Πώς;
Δημιουργώντας χιόνι .
Παίρνουμε σόδα και μαλακτικό μαλλιών , τα ενώνουμε και το χιόνι μας είναι πραγματικότητα.
Φτιάχνουμε με αυτό τους πιο χαριτωμένους χιονανθρώπους που μπορούμε να τους κρατήσουμε στο δωμάτιο μας για πάντα.
Στη συνέχεια ζωγραφίζουμε μικρά χάρτινα χιονανθρωπάκια που τα βάζουμε σε ένα διάφανο πλαστικό ποτήρι μαζί με άσπρα γκοφρέ χαρτιά που όταν τα φυσάμε με το καλαμάκι δημιουργούμε χιονοθύελλες.
Make-A-Wish (Κάνε-Μια-Ευχή Ελλάδος)
Τα Απίθανα Νηπιάκια (1ο, 4ο ΒΥΠ & 3ο ΠΟΠ Τμήματα) υλοποιούν το εκπαιδευτικό πρόγραμμα "Αστέρι της Ευχής" το οποίο παρακινεί τους μαθητές όλων των βαθμίδων να αξιοποιήσουν δημιουργικά το Αστέρι, παίρνουν μέρος στο διαγωνισμό που προκηρύσσεται και συμμετέχουν με τη δική τους αφίσα.
“Και πάλι παιδί – Σχολείο – Παιχνίδι -Γέλιο – Αγκαλιές – Φίλους – Οικογένεια – Χαρά – Ταξίδια, Βόλτες, Διακοπές, Διασκέδαση… – και πάλι ΖΩΗ!”
Robert Fulghum «Όσα πραγματικά θα έπρεπε να ξέρω τα έμαθα στο νηπιαγωγείο»
Αυτά είναι τα πράγματα που έμαθα:
Ο Γέροντας Παΐσιος για το νηπιαγωγείο
«Για μένα, ενώπιον του Θεού, το πιο υπεύθυνο επάγγελμα, που μπορεί να κάνει κάποιος, είναι νηπιαγωγός. Αλλά και το πιο δύσκολο, γιατί πλάθει ψυχές. Και πλάθοντας ψυχές, πλάθεις ανθρώπους, οι οποίοι είναι κατ’ εικόνα του Θεού πλασμένοι. Και έτσι γίνεσαι συνεργός του Θεού, όπως γίνονται και οι γονείς, όταν τεκνοποιούν». Και συνέχισε: «Αν δεν έχεις τα κότσια να γίνεις νηπιαγωγός, να γίνεις δάσκαλος. Είναι το ίδιο υπεύθυνο. Κι αν δεν μπορείς ούτε δάσκαλος, τότε να γίνεις καθηγητής»!
Σαν σήμερα
21/6/1913: Ο Ελληνικός Στρατός καταλαμβάνει το Κιλκίς. O Ελληνικός στρατός μετά από σφοδρές μάχες στα χωριά Σκρα και Λαχανά εισέρχεται στην πόλη εκδιώχνοντας τους Βούλγαρους.
21/6/: Θερινό Ηλιοστάσιο Στις 21 Ιουνίου είναι η μεγαλύτερη μέρα του χρόνου και η πρώτη επίσημη ημέρα του Καλοκαιριού. Η μέρα αυτή είναι γνωστή ως Θερινό Ηλιοστάσιο. Ο ήλιος στέκεται στο βορειότερο σημείο του ουρανού, έτσι όπως τον βλέπουμε και από τη χώρα μας. Από δω και πέρα, οι μέρες σιγά σιγά μικραίνουν και οι νύχτες μεγαλώνουν. - Σχετικές αναρτήσεις
Εξερευνήστε ψηφιακά το Μουσείο Ακρόπολης στο Google Art Project.
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό.
