Με πολύ ενθουσιασμό ξεκινήσαμε στο νηπιαγωγείο μας να μιλάμε για τους δεινόσαυρους. Οι δεινόσαυροικεντρίζουν το ενδιαφέρον των παιδιών και εξάπτουν τη φαντασία τους.Οι δεινόσαυροι ήταν σπονδυλωτά ζώα που κυριάρχησαν στο γήινο οικοσύστημα για περίπου 165 εκατομμύρια χρόνια. Πρωτοεμφανίστηκαν στη Γη πριν 230 εκατομμύρια χρόνια. Στο τέλος της Κρητιδικής περιόδου πριν 65 εκατομμύρια χρόνια, οι δεινόσαυροι εξαφανίστηκαν, γεγονός που σήμανε το τέλος της κυριαρχίας τους στον πλανήτη. Τα σημερινά πτηνά είναι άμεσοι απόγονοι των θηριόποδων δεινοσαύρων, και κατά συνέπεια θεωρούνται ως η μόνη ομάδα δεινοσαύρων που επέζησε.
Μοιραστήκαμε στην παρεούλα τις ιδέες μας και διαβάσαμε πληροφορίες μέσα από το βιβλίο: « Θέλω να ξέρω γιατί ο Τρικεράτωψ είχε κέρατα…».
Αλλά πρώτα ας τους γνωρίσουμε καλύτερα.
Θα σας πω τι σημαίνει η λέξη δεινόσαυρος.
Ειναι 2 λέξεις δεινός και σαύρα. Αυτό σημαίνει τρομερή σαύρα!!
Υπάρχουν πολλά είδη δεινοσαύρων…
Τι τρώνε οι δεινόσαυροι;
Άλλοι τρώνε φυτά και άλλοι κρέας.
Γι αυτό και τους χωρίζουν σε 2 κατηγορίες, τους φυτοφάγους και τους σαρκοφάγους.
Αλλά όσο και να τους ψάχνουμε οι δεινόσαυροι έχουν χαθεί…Θέλετε να μάθετε το πώς και το γιατί;
Εγώ τώρα θα σας πω για να το μάθετε και εσείς. Μία είναι η αλήθεια και είναι λίγο θλιβερή.
Όλα ήταν ήσυχα στην περιοχή όπου ζούσαν οι δεινόσαυροι. Τα υπερμεγέθη ζωάκια περιφέρονταν στα δάση και τους βαλτότοπους.
Όμως ξαφνικά…ένας βράχος από το Διάστημα, μεγάλος σαν βουνό, πέφτει προς στη Γη με ταχύτητα 64.000 χιλιομέτρων την ώρα.
Για μια στιγμή φαίνεται μεγαλύτερος και λαμπρότερος από τον Ήλιο καθώς σχίζει τον ουρανό.Μερικά δευτερόλεπτα αργότερα,
όλα είχαν καταστραφεί! Εμείς σήμερα γνωρίζουμε ότι υπήρξαν δεινόσαυροι, όχι γιατί τους έχουμε δει,
αλλά επειδή οι παλαιοντολόγοι όπως και εγώ, ανακάλυψαν τα οστά τους, τα ίχνη τους και τα απολιθώματά τους.
Θέλετε να δείτε μερικά απολιθώματα δεινοσαύρων;
Και όλα αυτά, αφού τα μελετήσαμε, τα τοποθετήσαμε στα μουσεία για να μπορείτε και εσείς να τα επισκεφθείτε και να τα δείτε από κοντά.
Αυτά τα μουσεία λέγονται φυσικής ιστορίας.
https://www.youtube.com/watch?v=fRd0a0mTkaw&ab_channel=chocomonoloco
Οι δεινόσαυροι ενθουσίασαν πολύ τα παιδιά και μετέφεραν αυτά που μαθαίναμε και στο ελεύθερο παιχνίδι τους στις γωνιές.
Για να δούμε πώς μπορούμε να καλλιεργήσουμε την υπευθυνότητα του παιδιού μας, ίσως μας βοηθά να ξεκινήσουμε από την αντίθετη πλευρά – δηλαδή να δούμε ποιοι τρόποι διαπαιδαγώγησης κάνουν το παιδί να είναι ανεύθυνο.
Η υπευθυνότητα του παιδιού καλλιεργείται επίσης, όταν περάσετε το μήνυμα στο παιδί ότι αυτά που μπορεί να κάνει (να ντυθεί, να πλένεται κ.τ.λ.), τα περιμένετε να τα κάνει και έχει υποχρέωση να τα κάνει.
Την Πέμπτη 19 Δεκεμβρίου πραγματοποιήθηκε η Χριστουγεννιάτικη γιορτή μας, στο Πολιτιστικό κέντρο Φαλάνης. Τα παιδιά παρουσίασαν το παραμύθι του Σελ Σιλβερστάιν: Το Δέντρο που Έδινε.
Οι μικροί μας καλλιτέχνες είπαν ποιήματα και τραγούδησαν Χριστουγεννιάτικα τραγούδια γεμίζοντας την αίθουσα με γιορτινή διάθεση.
Η μεγάλη έκπληξη της ημέρας ήταν η επίσκεψη του Άγιου Βασίλη, που μοίρασε δώρα στους μικρούς μας φίλους, σκορπίζοντας χαρά και χαμόγελα.
Πολλά συγχαρητήρια σε όλα τα παιδιά του νηπιαγωγείου μου, ήταν όλοι τους υπέροχοι!!!
Δεν έχουμε παρά να σας ευχηθούμε Χρόνια Πολλά, Καλά Χριστούγεννα και Χαρούμενη, Χρυσή Πρωτοχρονιά, πάντα με Υγεία, Αγάπη και Ειρήνη σε όλα τα σπίτια, σε όλο τον κόσμο!!!
Το Δέντρο που Έδινε!!!
Ένα μόνο θα πούμε, έτσι για αρχή:
1.Το δέντρο που έδινε…….Αγάπη
2. Τα Χριστούγεννα είναι…..Αγάπη
3. Αγάπη χωρίς όρους και όρια….. Ιησούς Χριστός
Και αφού τα Χριστούγεννα είναι αγάπη, δεν υπήρχε καλύτερος τρόπος να προσεγγίσουμε αυτό το συναίσθημα, παραμονές γιορτών και να μιλήσουμε για το μήνυμα των Χριστουγέννων, από το να ταξιδέψουμε μέσα στις σελίδες του βιβλίου και να αφήσουμε να μπει στις καρδιές μας φως αγάπης αληθινό.
Λίγα λόγια για το παραμύθι.
Το δέντρο που έδινε του Σελ Σίλβερσταϊν είναι μια ιστορία αγάπης μεταξύ ενός αγοριού και μιας Μηλιάς.
Μια φορά και έναν καιρό ήταν μια μηλιά…κι αγαπούσε ένα αγοράκι. Έτσι αρχίζει αυτό το όμορφο παραμύθι που το διάβασμα του αφήνει τη γεύση μιας αξέχαστης ευαισθησίας. Κάθε μέρα το αγόρι πήγαινε στη μηλιά κι έτρωγε τα μήλα της,έκανε κούνια στα κλαδιά της,σκαρφάλωνε στον κορμό της…κι μηλιά ήταν ευτυχισμένη. Μα το αγόρι όσο μεγάλωνε τόσα περισσότερα ζητούσε από το δέντρο και το δέντρο έδινε,έδινε,έδινε αδιάκοπα. Και η μηλιά πάντα του έδινε, χωρίς να παραπονιέται.
Ώσπου δεν της έμεινε τίποτα πια στο τέλος να του δώσει παρά μόνο την αγάπη της.
Είναι μια συναισθηματική ερμηνεία του χαρίσματος που έχουν εκείνοι που ξέρουν να δίνουν κι εκείνοι που ξέρουν να ανταποδίδουν με αγάπη.
Η ιστορία είναι αλληγορική. Πολλοί μελετητές διακρίνουν μια αλληγορική διήγηση για τη σχέση του ανθρώπου με το Θεό ή με τη Φύση. Φεμινίστριες κριτικοί λογοτεχνίας ερμηνεύουν στην ιστορία του “Δέντρου που έδινε” ως μια αλληγορική παρουσίαση της σχέσης μητέρας-παιδί, όπου η μητέρα παρουσιάζεται ως η γυναίκα που δίνει τα πάντα για την ευτυχία του παιδιού της, θυσιάζοντας ακόμη και τον ίδιο της τον εαυτό.
Το πιο διάσημο έργο του Silverstein είναι «Το δέντρο που έδινε» («The Giving Tree»). Το βιβλίο ως το 2011 είχε πουλήσει 8,5 εκατομμύρια αντίτυπα, ενώ είναι 14ο στη λίστα με τα πιο πετυχημένα παιδικά βιβλία. Μάλιστα είναι τέτοια η επιτυχία του βιβλίου που δεν εκδόθηκε ποτέ με μαλακό εξώφυλλο, αλλά από την πρώτη έκδοση έως σήμερα συνεχίζει να εκδίδεται σε σκληρό εξώφυλλο. Έχει μεταφραστεί σε πάρα πολλές γλώσσες, ενώ στα ελληνικά κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Δωρικός.
Σήμερα μιλήσαμε στο νηπιαγωγείο μας για τα δικαιώματα του παιδιού. Για αυτά που είναι σημαντικά για εμάς και για αυτά που είναι λιγότερο σημαντικά. Για τις ανάγκες που έχουμε και για όσα θέλουμε και πρέπει να έχουμε. Είδαμε τη κατάσταση άλλων παιδιών στον πλανήτη και συγκρίναμε τα αγαθά που έχουμε εμείς με τα αγαθά που έχουν εκείνα.
Είναι μια ημέρα ξεχωριστή αφιερωμένη στα παιδιά.
Ανεξάρτητα από την εθνικότητα, το φύλο, την καταγωγή,
την θρησκεία ή τον τόπο κατοικίας τους,
τα παιδιά έχουν δικαίωμα να ζουν
σε ένα ασφαλές και δίκαιο περιβάλλον ίσων ευκαιριών.
Αξιοποιώντας τα “Ζωάκια των Δικαιωμάτων”, ένα υλικό του Γιώργου Μόσχου και της Ασπασίας Καλησώρα (Ζωάκια των Δικαιωμάτων), συζητήσαμε με τα παιδιά για τα δικαιώματά τους! Πώς θα ήταν η ζωή μας χωρίς όλα αυτά που κάποιες φορές μας φαίνονται δεδομένα; Πόσο σημαντικό είναι να προστατεύουμε τα δικαιώματά μας, αλλά και να σεβόμαστε τα δικαιώματα όλων.
Το εκπαιδευτικό υλικό “Το δεντρόσπιτο με τα ζωάκια των δικαιωμάτων” αποσκοπεί στο να εξοικειώσει, με βιωματικό και ευχάριστο τρόπο, τα παιδιά προσχολικής και πρώτης σχολικής ηλικίας με τα δικαιώματα του παιδιού, όπως έχουν κατοχυρωθεί στη Διεθνή Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού (ν. 2101/1992).
Ήταν μία υπέροχη μέρα σήμερα στο νηπιαγωγείο μας!!!
Τα παιδιά διάλεξαν το καθένα από ένα ζωάκι και μάθαμε με βιωματικό τρόπο τα δικαιώματά τους.
Φυσικά στο τέλος παίξαμε και κουκλοθέατρο με τα ζωάκια.
Ευχαριστούμε θερμά τους γονείς του Κωνσταντίνου Γκουντούρα, Μιλτιάδη και Αντιγόνη για τον εμπλουτισμό της βιβλιοθήκης μας καθώς και για το υπέροχο ξύλινο παιδαγωγικό υλικό που δώρισαν στο νηπιαγωγείο μας!!!
Η Παγκόσμια Ημέρα Αναπηρίας είναι μια μέρα για να διδάξουμε στα παιδιά την σημασία της συμπερίληψης και της αποδοχής ,ενισχύοντας την ενσυναίσθηση και την κατανόηση διαφορών, τον σεβασμό και την αγάπη για όλους τους ανθρώπους.
Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία εορτάζεται στις 3 Δεκεμβρίου από το 1992, επειδή εκείνη την ημέρα η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ υιοθέτησε το Πρόγραμμα Δράσης για τα Άτομα με Αναπηρία. Όταν αναφερόμαστε σε αναπηρία εννοούμε κάθε πνευματική ή σωματική αναπηρία η οποία χρήζει ειδικής μεταχείρισης, ώστε το άτομο να αναπτύξει ισότιμα όλες τις ικανότητές του και να ενταχθεί στην κοινωνία. Αυτές μπορεί να είναι αισθητηριακές αναπηρίες (τύφλωση, κώφωση) σωματικές αναπηρίες, (εγκεφαλική παράλυση, ακρωτηριασμένα άκρα), νοητική αναπηρία, χρωμοσωμικά σύνδρομα, αναπτυξιακές διαταραχές (Διαταραχή Αυτιστικού Φάσματος, κα).
Στα πλαίσια της παγκόσμια ημέρας ατόμων με αναπηρία και αφού διαβάσαμε το παραμύθι “Η Αργυρώ γελάει” και κάναμε μια γενική συζήτηση σχετικά με το θέμα, ασχολήθηκαμε κυρίως με την τύφλωση. Έτσι τα παιδιά μας έκλεισαν τα ματάκια τους και χρησιμοποίησαν μπαστούνι ώστε να δουν και τα ίδια τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει ένας άνθρωπος με δυσκολίες στην όραση.
Στη συνέχεια μιλήσαμε για το σύστημα braille, το σύστημα δηλαδή γραφής και ανάγνωσης ανθρώπων με δυσκολίες στην όραση.
Ο Λουδοβίκοs Μπράιγ, είχε τυφλωθεί πολύ μικρός και δεν ήταν ευχαριστημένος γιατί το σύστημα ανάγνωσης που χρησιμοποιούσαν οι τυφλοί ήταν δύσχρηστο με χοντρούς χαρακτήρες. Έτσι βάλθηκε να δημιουργήσει ένα καινούριο ειδικό αλφάβητο για τυφλούς. Του πήρε πέντε χρόνια αλλά στο τέλος τα κατάφερε. Αυτό το αλφάβητο που έφτιαξε ο Μπράιγ ήταν μια αντικατάσταση του γραμματικού αλφάβητου με ανάγλυφες στιγμές, που με διάφορους συνδυασμούς αποδίδουν ένα κείμενο. Ο τυφλός μπορεί μ’ αυτό το σύστημα να διαβάζει ψηλαφώντας τις στιγμές με το δάχτυλο, δηλαδή έχουμε ανάγνωση με την αφή. Το σύστημα Μπράιγ έχει έξι ανάγλυφες κουκκίδες σαν το κεφαλάκι μιας καρφίτσας. Είναι τοποθετημένες ανά τρεις και μ’ αυτές γίνονται 63 συνδυασμοί, που αντιστοιχούν στα γράμματα και τους αριθμούς. Η γραφή Μπράιγ διαβάζεται από αριστερά προς τα δεξιά και από πάνω προς τα κάτω, όπως ακριβώς και η γραφή των «βλεπόντων».
To αλφάβητο για κωφάλαλους
Παιδικά βιβλία με θέμα τη διαφορετικότητα
Γιορτινή μέρα η σημερινή στο νηπιαγωγείο μας!
Τα τέταρτά του γενέθλια γιόρτασε μαζί με τους συμμαθητές του ο Αντριέλ. Μας πρόσφερε κεράσματα και μεις του δώσαμε τις πιο όμορφες και γλυκιές ευχές για μια ζωή χαρούμενη κι ευτυχισμένη!!
Χρόνια σου πολλά Αντριέλ, να τα εκατοστήσεις! Να είσαι γερός, τυχερός και πάντα χαρούμενος κι ευτυχισμένος!!
Να σε χαίρεται η οικογένειά σου και όλες οι επιθυμίες σου να γίνουν πραγματικότητα.
Η ελιά είναι από τα πιο σημαντικά και ιερά σύμβολα του ελληνικού πολιτισμού, με παρουσία που χάνεται στα βάθη της αρχαιότητας. Σύμφωνα με τον μύθο, η θεά Αθηνά πρόσφερε την πρώτη ελιά στην πόλη της Αθήνας, χαρίζοντάς της το όνομα της και ευημερία. Η ελιά συμβόλιζε τη σοφία, την ειρήνη και τη αφθονία, και οι Έλληνες την τιμούσαν τόσο για τους καρπούς της όσο και για το πολύτιμο ελαιόλαδο. Το ελαιόλαδο ήταν βασικό αγαθό στην αρχαία οικονομία, ενώ κατείχε κεντρική θέση σε θρησκευτικές τελετές, αθλητικούς αγώνες και την καθημερινή ζωή. Η σχέση της ελιάς με την Ελλάδα παραμένει ζωντανή έως σήμερα.
Η συγκομιδή της ελιάς αποτελεί σημαντική αγροτική εργασία, που πραγματοποιείται το φθινόπωρο και τον χειμώνα. Οι ελαιοπαραγωγοί χρησιμοποιούν παραδοσιακές μεθόδους, όπως ράβδισμα, αλλά και σύγχρονα μηχανήματα για ταχύτερη συλλογή. Η διαδικασία απαιτεί προσοχή, ώστε να διατηρηθεί η ποιότητα του καρπού και του ελαιόλαδου.
Έτσι, στο νηπιαγωγείο μας αφιερώσαμε το μάθημα μας στο σημαντικό αυτό δέντρο. Στο πλαίσιο της γνωριμίας με την ελιά, οι μαθητές παρατήρησαν το δέντρο της ελιάς και τους καρπούς του και γνώρισαν τα προϊόντα που μας προσφέρει.
Μιλήσαμε για το λάδι στη θρησκεία μας.
Ακούσαμε το ντίλι ντίλι.
