Στο πλαίσιο του προγράμματος eTwinning, ασχοληθήκαμε με τα ζώα και τους τόπους όπου ζουν στην Ελλάδα. Μέσα από έρευνα και ομαδικές εργασίες, ανακαλύψαμε τους βιότοπούς τους, από τα βουνά και τα δάση μέχρι τις θάλασσες και τους υγροτόπους της πατρίδας μας. Με αυτόν τον τρόπο, τα παιδιά εμπλούτισαν τις γνώσεις τους και ανέπτυξαν την περιβαλλοντική τους ευαισθησία. Φυσικά μάθαμε για τα ζώα των φίλων μας και τους τόπους που ζουν, των χωρών που συμμετέχουν στο πρόγραμμα.
Τα παιδιά είχαν την ευκαιρία να συναντηθούν διαδικτυακά με τους μαθητές των εταίρων του έργου μας στο eTwinning. Μέσα σε ένα ευχάριστο και συνεργατικό κλίμα, ανταλλάξαμε χαμόγελα και παίξαμε ένα διασκεδαστικό διαδικτυακό παιχνίδι Kahoot με θέμα τα ζώα, μαθαίνοντας και περνώντας όμορφα όλοι μαζί.
Η ευαισθητοποίηση των παιδιών σε θέματα προστασίας του περιβάλλοντος ξεκινά από τις πρώτες σχολικές ηλικίες. Τα απειλούμενα είδη ζώων αποτελούν ένα σημαντικό εκπαιδευτικό θέμα, καθώς βοηθούν τα παιδιά να αναπτύξουν σεβασμό και υπευθυνότητα απέναντι στη φύση. Γνωρίσαμε λοιπόν βασικές πληροφορίες για τα ζώα που κινδυνεύουν, με στόχο την καλλιέργεια οικολογικής συνείδησης.
Με πολλή φαντασία, γεννήθηκαν τα παραμύθια μας με πρωταγωνίστρια την Κόκκινη Αλεπού και τον Κρι – Κρι. Τα παιδιά του νηπιαγωγείου έγιναν μικροί συγγραφείς και αφηγητές, έπλασαν τις ιστορίες με τις ιδέες τους και στη συνέχεια τις ηχογράφησαν, δίνοντάς τους ζωή με τον πιο αυθεντικό τρόπο.
Συνεχίζοντας να μαθαίνουμε μέσα από το παιχνίδι. Αυτή την εβδομάδα γνωρίσαμε τον μαγικό κόσμο των ψηφιακών παιχνιδιών και παίξαμε με το αγαπημένο μας ρομποτάκι, το BeeBot. Τα παιδιά πειραματιζόμενα έμαθαν να συνεργάζονται, να προγραμματίζουν απλές διαδρομές και να ανακαλύπτουν νέους τρόπους εξερεύνησης μέσα από τη χαρά και τη δημιουργικότητα. Οι μικροί μας προγραμματιστές ήταν ενθουσιασμένοι!
Με τους φίλους μας από το πρόγραμμα παίξαμε on line ένα επιτραπέζιο παιχνίδι με ζώα.
Στο πλαίσιο του προγράμματος eTwinning, οι μαθητές μας αποφάσισαν να εξερευνήσουν τον συναρπαστικό κόσμο δύο ξεχωριστών ζώων: του Κρι-Κρι, το αγριοκάτσικο της Κρήτης, και της Κόκκινης Αλεπούς, ενός από τα πιο έξυπνα και προσαρμοστικά ζώα της φύσης. Συλλέξαμε πληροφορίες, εικόνες και ενδιαφέροντα στοιχεία για τη ζωή τους, το περιβάλλον τους και τη σημασία της προστασίας τους. Μέσα από τη συνεργασία με άλλα ευρωπαϊκά σχολεία, μάθαμε πόσο σημαντικό είναι να γνωρίζουμε και να αγαπάμε την άγρια ζωή που μας περιβάλλει.
ΤΑ ΚΡΙ ΚΡΙ
Το κρι-κρι, μερικές φορές αποκαλούμενο κρητική αίγα, αγρίμι, κρητικός αίγαγρος, είναι ένα μεγάλο οπληφόρο θηλαστικό γηγενές της ανατολικής Μεσογείου, το οποίο σήμερα βρίσκεται μόνο στην Κρήτη και τρία μικρά νησάκια κοντά της, του Δία Θεοδώρου και στους Άγιους Πάντες. Το κρί-κρί έχει ανοιχτόχρωμη καφέ γούνα με μια πιο σκούρα λωρίδα γύρω από το λαιμό του. Το αρσενικό έχει μεγάλα κέρατα τα οποία διευθύνονται προς τα πίσω. Το θηλυκό έχει μικρό σώμα, πιο λίγο τρίχωμα και μικρότερα κέρατα από το αρσενικό. Το κρι-κρι φτάνει σε μήκος 1,5μ. και σε ύψος τα 80εκ. Για το αρσενικό χρησιμοποιείαι το όνομα «αγρίμι» ενώ για τα θηλυκά “σανάδα”. Κάνουν μεγάλα άλματα, ενώ μπορούν πολύ εύκολα να ανεβαίνουν σε κατακόρυφα βράχια.
ΙΣΤΟΡΙΑ
Το κρι-κρι πιστεύεται ότι εισήχθη στη Μινωική εποχή, ενώ θεωρείται ενδημικό είδος της Κρήτης. Παλιότερα ήταν κοινό σε όλο το Αιγαίο αλλά το τελευταίο του καταφύγιο είναι στις κορυφές των Λευκών Ορέων στη δυτική Κρήτη.Το 1960, το κρι-κρι ήταν απειλούμενο είδος διότι ήταν η μόνη πηγή κρέατος για τους αντάρτες την εποχή της Κατοχής στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Η απειλή για το κρι-κρι ήταν ο κυριότερος λόγος ανακήρυξης της Σαμαριάς ως εθνικού δρυμού στις αρχές της δεκαετίας του ’60. Λένε ότι το αγρίμι ήταν το ιερό ζώο της Σφακιανής θεάς Βριτόμαρτης της Δίκτυννας, κι αυτό φαίνεται από την στήλη του Δικτυνναίου ναού. Ιερό ζώο ήταν και για άλλο ένα λόγο. Έθρεψε με το γάλα του τον θεό Δία. Άλλωστε είναι πολύ γνωστή η ιστορία του θηλυκού αγριμιού, που το όνομα της ήταν Αμάλθεια, που πλησίαζε πρωί και βράδυ τον Δία και του πρόσφερε το γεμάτο με γάλα μαστάρι της. Τέλος, ιερό ζώο ονομαζόταν και από τότε που ο θεός Απόλλων έπαιρνε μαζί του το αγριμάκι που του είχε χαρίσει ο ιερέας Καρμάνωφ και γι’ αυτό παριστάνεται από μερικούς αγαλματοποιούς να ακολουθείται από αυτό.
ΑΝΑΠΑΡΑΓΩΓΗ
Η περίοδος κύησης διαρκεί 170 μέρες κατά μέσο όρο. Το θηλυκό γεννά το Μάιο, συνήθως ένα μικρό αλλά, και πιο σπάνια, δύο μικρά. Τα μικρά είναι ικανά να ακολουθούν την μητέρα τους αμέσως μετά την γέννηση τους. Παύουν να θηλάζουν και να φεύγουν απ’ την μητέρα τους έπειτα από έξι μήνες. Τα θηλυκά ωριμάζουν στην ηλικία ενάμισι ή δυόμισι ενώ τα αρσενικά στα τρεισήμισι με τέσσερα χρόνια.
ΚΟΚΚΙΝΗ ΑΛΕΠΟΥ
Η κόκκινη αλεπού (Vulpes vulpes) είναι το πιο διαδεδομένο είδος αλεπούς στον κόσμο και ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα άγρια ζώα. Έχει συνολικό μήκος 90-110 εκ., βάρος 4-8 κιλά κατά μέσο όρο. Έχει συνήθως κοκκινοκίτρινο τρίχωμα, λευκή κοιλιά, μαύρα πόδια και χαρακτηριστική φουντωτή ουρά με λευκή άκρη. Βρίσκεται σχεδόν σε όλο το βόρειο ημισφαίριο, Ευρώπη, Ασία, Βόρεια Αμερική και έχει εισαχθεί στην Αυστραλία. Στην Ελλάδα είναι πολύ κοινή, κυρίως σε ορεινές και ημι-ορεινές περιοχές
Είναι Παμφάγο ζώο, τρώει μικρά θηλαστικά, πουλιά, έντομα, φρούτα, ακόμα και ανθρώπινα υπολείμματα τροφής. Προσαρμόζεται πολύ εύκολα και μπορεί να ζήσει σε δάση, αγρούς, ακόμα και κοντά σε ανθρώπινους οικισμούς. Δραστηριοποιείται κυρίως το σούρουπο ή την νύχτα. Ζει μόνη της, εκτός από την περίοδο αναπαραγωγής.
ΙΣΤΟΡΙΑ
Η κόκκινη αλεπού εμφανίστηκε πριν από περίπου 3–4 εκατομμύρια χρόνια. Ανήκει στην οικογένεια των Κανιδών και θεωρείται ένα από τα πιο επιτυχημένα θηλαστικά χάρη στην εκπληκτική της προσαρμοστικότητα. Εξαπλώθηκε φυσικά σε Ευρώπη, Ασία, Βόρεια Αμερική, ενώ αργότερα μεταφέρθηκε από τον άνθρωπο και στην Αυστραλία. Από την αρχαιότητα ήταν σύμβολο πονηριάς, εξυπνάδας και επιβίωσης. Οι αρχαίοι Έλληνες την αναφέρουν σε μύθους και παραμύθια, με πιο γνωστό το μοτίβο της «πονηρής αλεπούς». Στη μεσαιωνική Ευρώπη εμφανίζεται σε λαϊκές ιστορίες όπως ο Ρενάρδος (Reynard), όπου παρουσιάζεται ως έξυπνο και δόλιο ζώο. Σε ασιατικούς πολιτισμούς (Ιαπωνία, Κορέα, Κίνα) η αλεπού συνδέεται με υπερφυσικές μορφές, όπως η κιτσούνε – πλάσματα με μαγικές ιδιότητες. Με την εξάπλωση των ανθρώπινων οικισμών η αλεπού προσαρμόστηκε εξαιρετικά καλά και πλέον ζει ακόμα και μέσα σε πόλεις. Σε ορισμένες χώρες αποτέλεσε στόχο κυνηγιού, άλλοτε για τη γούνα της και άλλοτε ως «επιβλαβές» ζώο. Παρά τις πιέσεις, ο πληθυσμός της παγκοσμίως παραμένει σταθερός, γεγονός που δείχνει την ικανότητά της να επιβιώνει σε πολλές συνθήκες.
Στο πλαίσιο του eTwinning προγράμματος “Animals of the World: Travelling with Stories and Robots”, στο οποίο συμμετέχουν επτά χώρες, οι 350 μαθητές και οι εκπαιδευτικοί συνεργάστηκαν δημιουργικά για τη σχεδίαση προτάσεων λογότυπου που θα εκφράζει το κοινό μας όραμα και τη συνεργασία μας. Με πολύ χαρά ψηφίσαμε και εμείς, επιλέγοντας το σχέδιο που αποτυπώνει καλύτερα τις αξίες της φιλίας, της ενότητας και της δημιουργικότητας που χαρακτηρίζουν το πρόγραμμά μας.
Μέσω της Εβδομάδας Κώδικα (Code Week) οι μαθητές μας μπήκαν δυναμικά στον κόσμο του προγραμματισμού μέσα από το πρόγραμμα eTwinning με θέμα… τα ζώα! Μέσα από παιχνίδι, συνεργασία και δημιουργικότητα, τα παιδιά έμαθαν βασικές έννοιες κώδικα, δημιούργησαν ιστορίες και δραστηριότητες με πρωταγωνιστές τα αγαπημένα τους ζωάκια και ανακάλυψαν πόσο διασκεδαστικός μπορεί να είναι ο ψηφιακός κόσμος.
Ο στόχος μας ήταν να φέρουμε τη λογική του προγραμματισμού κοντά τους με έναν ευχάριστο και βιωματικό τρόπο — να «σκεφτούν υπολογιστικά», να συνεργαστούν και να αναπτύξουν δεξιότητες του 21ου αιώνα, όλα μέσα από ένα θέμα που αγαπούν.
Αφού διαβάσαμε το τρυφερό παραμύθι του Richard Jones “Περντού”, μια συγκινητική ιστορία για έναν σκύλο που αναζητά ένα μέρος να αποκαλεί «σπίτι», συζητήσαμε με τα παιδιά για την έννοια της αγάπης, της φροντίδας και του ανήκειν. Τα παιδιά εξέφρασαν τα συναισθήματά τους για τον ήρωα και μοιράστηκαν εμπειρίες σχετικά με τα δικά τους κατοικίδια ή αγαπημένα μέρη που τους κάνουν να νιώθουν ασφάλεια.
Στη συνέχεια, προχωρήσαμε σε μια ομαδοσυνεργατική δραστηριότητα με τη ρομποτική μέλισσα Beebot. Κάθε ομάδα αποτελούνταν από τρία παιδιά με διαφορετικούς ρόλους: Το ένα αποφάσιζε τη διαδρομή που θα ακολουθούσε η Beebot, Το δεύτερο κατέγραφε τα βήματα και τις εντολές, και το τρίτο προγραμμάτιζε τη Beebot, ώστε να κινηθεί σωστά πάνω στο χαρτογραφημένο μονοπάτι.
Η πρόκληση ήταν να βοηθήσουμε κάθε ζώο να βρει το σπίτι του – όπως ακριβώς και ο Περντού στο παραμύθι. Έτσι, μέσα από το παιχνίδι, τα παιδιά εξασκήθηκαν στη λογική σκέψη, την ομαδική συνεργασία και τον προγραμματισμό, ενώ ταυτόχρονα συνέδεσαν τη δραστηριότητα με το συναίσθημα και την ενσυναίσθηση που αποπνέει η ιστορία.
Την συμμετοχή μας στην Ευρωπαϊκή Εβδομάδα Κώδικα θα την δείτε στο link που ακολουθεί.
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό.
