Η 6η Μαρτίου έχει καθιερωθεί ως Πανελλήνια Ημέρα κατά της σχολικής βίας και του εκφοβισμού.

Ο σχολικός εκφοβισμός μπορεί να είναι καταστροφικός για την αυτοεκτίμηση και την αυτοπεποίθηση των παιδιών. Είναι πολύ συχνό και λογικό, ως ένα σημείο, το φαινόμενο να θέλουν κάτι και να αντί να το ζητήσουν με λόγια και ηρεμία, να το αρπάξουν ή και να σπρώξουν για να το αποκτήσουν. Όμως, αυτή η επιθετική συμπεριφορά όταν γίνεται επανειλημμένα και απειλεί τη σωματική ή ψυχολογική ακεραιότητα του άλλου, πλέον θεωρείται εκφοβισμός και bullying.

Στο σχολείο μας αρχικά εξηγήσαμε τον όρο “εκφοβισμός”στα παιδιά, αναφερθήκαμε στα  είδη που εμφανίζονται πιο συχνά στο Νηπιαγωγείο και δείξαμε σχετικά βίντεο.

• Σωματικός εκφοβισμός : Χτυπήματα, σπρωξίματα, δαγκωνιές, γροθιές, κλωτσιές, χαστούκια, καταστροφή προσωπικών αντικειμένων.

 

• Κοινωνικός εκφοβισμός : Εσκεμμένος αποκλεισμός από το παιχνίδι, απομόνωση, χειραγώγηση της ομάδας.

• Λεκτικός εκφοβισμός : Κοροϊδία, χλευασμός, απειλές, παρατσούκλια.

Συχνά με τη συμπεριφορά μας πληγώνουμε τους άλλους όχι εξωτερικά αλλά στην ψυχή. Αυτό προσπάθησε να εξηγήσει στην τάξη της η Rosie Dutton, δασκάλα από το Birmingham της  Βρετανίας φτιάχνοντας για χάρη των μαθητών της μια «αλληγορία» με μήλα.  Στόχος ήταν να καταλάβουν τα παιδιά ότι τα λόγια έχουν δύναμη και προκαλούν πόνο. 

 

Κάναμε και εμείς το “πείραμα” στο σχολείο .Στην τάξη φέραμε δύο μήλα που εξωτερικά ήταν ίδια. Το ένα μήλο έπεσε κάτω. Τότε προκαλέσαμε τα παιδιά να μαλώσουν και να φερθούν άσχημα στο “κακό” μήλο. Στο άλλο μήλο που ήταν το “καλό” τα προκαλέσαμε να πουν όμορφα λόγια. Τα μήλα συνέχιζαν εξωτερικά να είναι ίδια. Έπειτα κόψαμε με ένα μαχαίρι τα δύο μήλα. Το μήλο που άκουσε όμορφα λόγια έχει σάρκα λευκή και καθαρή, ενώ το μήλο που άκουσε άσχημα λόγια έχει ήδη αρχίσει να μαυρίζει.

Έτσι τα παιδιά κατανόησαν ότι τα άσχημα λόγια  μπορεί να μην φαίνονται αμέσως εξωτερικά, αλλά πληγώνουν βαθιά, όπως χτυπήθηκε το εσωτερικό του μήλου.

 

Τρόποι αντιμετώπισης

• Μιλάμε σε έναν ενήλικα που εμπιστευόμαστε(γονέα, εκπαιδευτικό)
• Δε μένουμε σιωπηλοί, ζητάμε βοήθεια

 

 

Επιπλέον αποσαφηνίσαμε τους όρους “Καρφί” και “Ήρωας”

“Καρφί” γίνομαι όταν λέω κάτι το οποίο είναι ασήμαντο και μπορώ να το λύσω μόνος μου.

“Ήρωας” γίνομαι όταν ενημερώνω αν κάτι έγινε επίτηδες και είναι επικίνδυνο.

Παρουσιάσαμε και  διαφάνειες με παραδείγματα (Δημιουργός παρουσίασης: Ιωάννα Χατσίκου)

https://www.slideshare.net/slideshow/ss-31950657/31950657

 

Φτιάξαμε και μία κατασκευή

Τέλος, το σχολείο μας συμμετείχε στην παναχαϊκή συμβολική «Δράση Προαυλίου» που είχε ως στόχο την ανάδειξη και διάχυση της “φωνής” των μικρών μαθητών και μαθητριών των Δημοτικών Σχολείων και των Νηπιαγωγείων της Αχαΐας απέναντι στον εκφοβισμό και την ενδοσχολική βία.

Οι δράσεις που υλοποιήσαμε ήταν πολλές και ως επιστέγασμα ήταν η «διαδήλωση» που κάναμε κρατώντας πλακάτ με συνθήματα που είχαμε σκεφτεί και γράψει όλοι μαζί.

Η «διαδήλωση» έλαβε χώρα στον προαύλιο χώρο της σχολικής μονάδας παρουσία των μαθητών του Δημοτικού σχολείου.