Κινηματογραφικός όρος: Cinecittà είναι ένα μεγάλο κινηματογραφικό στούντιο το οποίο θεωρείται το κεντρικό σημείο του ιταλικού σινεμά.

Το στούντιο ιδρύθηκε το 1937 από τον Benito Mussolini με το σλόγκαν ‘’το σινεμά είναι το πιο δυνατό όπλο’’. Το στούντιο βομβαρδίστηκε κατά την διάρκεια του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου. Στην δεκαετία του 1950 το σινετσιτά  ήταν μαγνητοσκοπική τοποθεσία για πολλές ταινίες όπως την ταινία Ben-Hur.

Το σινετσιτά έχει κάνει πολλές κλασσικές ταινίες όπως: La Dolce Vita, Satyricon.
Μετά την ταινία Ben Hur το στούντιο έχει φιλοξενήσει πολλές διεθνής παραγωγές ταινιών συμπεριλαμβανομένων Helen of Troy (1956), Francis of Assisi (1961), Cleopatra (1963), The Agony and the Ecstasy (1965), Fellini's Casanova (1976), Zefferelli's Romeo and Juliet (1968), La Traviata (1982).
 

Το Bollywood είναι η ανεπίσημη ονομασία που χρησιμοποιείται για την κινηματογραφική βιομηχανία της Βομβάης, κυρίως στη γλώσσα Χίντι. Ο όρος χρησιμοποιείται συχνά λανθασμένα για ολόκληρη την ινδική κινηματογραφική βιομηχανία, ενώ ουσιαστικά αποτελεί μόνον τμήμα της. Το Μπόλυγουντ αναφέρεται ως ο μεγαλύτερος παραγωγός ταινιών στην Ινδία και ένας από τους μεγαλύτερους παγκοσμίως.

Το όνομα αποτελείται από δύο συνθετικά. Το πρώτο είναι το όνομα της πόλης "Bombay" και το δεύτερο είναι το Χόλυγουντ, το κέντρο της αμερικανικής κινηματογραφικής βιομηχανίας. Αντίθετα από το Χόλυγουντ, που ορίζει γεωγραφική περιοχή, ο όρος Μπόλυγουντ δεν διαθέτει γεωγραφικό αντίστοιχο.

Χαρακτηριστικότερες ταινίες του Bollywood είναι:

1. "Bobby" -Ταινία που κυκλοφόρησε το 1973 και άγγιξε τις καρδιές των θαυμαστών αντιμετωπίζοντας το πρόβλημα των διακρίσεων στις κοινωνικές τάξεις που επικρατούν στην Ινδία.
2. "Sangam" -Η πλοκή της ταινίας αφορά ένα ερωτικό τρίγωνο ανάμεσα σε 3 παιδικούς φίλους.
3. "Mughal-e-Azam" -Μετά από 9 χρόνια και πολλά έξοδα, η ταινία που μιλάει για τον έρωτα ενός πρίγκηπα, έσπασε τα ταμεία. Αισθαντική μουσική, καταπληκτικές επιδόσεις και εξαιρετική κατεύθυνση χαρακτηρίζουν αυτό το αριστούργημα.
4. "Sholay" -Χαρακτηρίστηκε από το BBC σαν την ταινία της χιλιετίας. Η ταινία βασίζεται σε 2 ληστές και αρχικά απέτυχε αλλά σύντομα ανέκτησε την επιτυχία που πραγματικά άξιζε.
5. "Gadar (Ek Prem Katha)" -Είναι αναγνωρισμένη ως μια από τις διασημότερες ταινίες του Bollywood, λόγω της αντιμετώπισής της για το αμφιλεγόμενο και ευαίσθητο θέμα της διχοτόμησης της ηπείρου.

Ο συνθέτης είναι πρόσωπο που γράφει μουσική. Χρησιμοποιεί μελωδίες-μοτίβα που τις περισσότερες φορές είναι της φαντασίας του ή χρησιμοποιεί μελωδίες-μοτίβα που του έχουν υποδειχτεί από άλλους συνθέτες.

Η κινηματογραφική μουσική αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της κινηματογραφικής αφήγησης, είναι ένα από τα πολλά στοιχεία που την συνθέτουν. Οι ρόλοι της στο κινηματογραφικό έργο είναι πολλοί και διάφοροι, εξαρτώνται πάντα δε από την αντίληψη του δημιουργού για το έργο συνολικά.  Αν αυτή η συγκεκριμένη μουσική μπορεί να υπάρξει αυτόνομα ως μουσικό έργο, έξω από την κινηματογραφική ταινία, είναι συζητήσιμο και εξαρτάται από την εκάστοτε μουσική σύνθεση. Δεν είναι όμως αυτονόητο, ούτε αποτελεί a priori σφραγίδα της ποιότητάς της.

Υπήρξαν στην ιστορία του κινηματογράφου, και συνεχίζουν να υπάρχουν έξοχα παραδείγματα κινηματογράφησης μουσικών έργων (musicals), ή βιογραφιών μουσικών (The doors,Bird), ή συναυλιών (Woodstock) ως ξεχωριστά είδη, αλλά η κινηματογραφική μουσική, η μουσική για τον κινηματογράφο (όπως το σενάριο και το ντεκόρ σε αντίθεση με τη λογοτεχνική προσαρμογή και τη ζωγραφική αντίστοιχα) χαρακτηρίζεται από την λειτουργικότητά της μέσα στο κινηματογραφικό έργο, από την συνύπαρξη της με τα υπόλοιπα δομικά στοιχεία μιας ταινίας.

Γνωστοί μεγάλοι συνθέτες:

• Μιχάλης Ανδρονίκου
• Alexandre Desplat
• James Roy Horner
• Ελένη Καραΐνδρου
• Σταμάτης Σπανουδάκης
• Μίκης Θεοδωράκης
• Μάνος Χατζιδάκις

Πηγές:

• www.wikipedia.com,
• http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathglobal_1_07/11/2004_1283425, http://minoraki2.blogspot.com/2011/11/blog-post_28.html,
• http://cine-talk.blogspot.com/2007/10/blog-post.html,
• http://www.musicheaven.gr/html/modules.php?name=Web_Links&l_op=viewlink&cid=80

Δεδομένης της άρρηκτης σχέσης της θεατρικής σκηνής με τη γενικότερη έννοια του χώρου, η Σκηνογραφία διδάσκεται στo πλαίσιο των αρχιτεκτονικών μαθημάτων, παρέχοντας ένα πεδίο εφαρμογής της αρχιτεκτονικής του εσωτερικού χώρου.

Το μάθημα ακολουθεί τρεις παράλληλους κύκλους. Σε ένα πρώτο επίπεδο διερευνάται η ιστορική εξέλιξη της σκηνογραφίας και μελετώνται τα είδη των σκηνών, οι σχολές, τα κινήματα, οι άνθρωποι του θεάτρου, κ.ά., με σκοπό την αποκατάσταση ενός θεατρικού κώδικα επικοινωνίας. Στο δεύτερο κύκλο, που αφορά τις εφαρμογές, σχεδιάζονται τα σκηνικά και τα κουστούμια για δύο τουλάχιστον έργα (ένα θεατρικό και ένα που μπορεί να προέρχεται από το θέατρο, τον κινηματογράφο ή την τηλεόραση), ακολουθώντας τα βασικά στάδια της σκηνογραφικής δουλειάς (θεατρικό σκίτσο, κατασκευαστικό σχέδιο, ζωγραφικές και πλαστικές μακέτες). Ο τρίτος κύκλος περιλαμβάνει ενημερωτικές δραστηριότητες που αφορούν θεατρικές εγκαταστάσεις, παραστάσεις, εργαστήρια θεάτρου και εκθέσεις σκηνογραφίας. Η συνολική προσπάθεια κατατείνει σε μια ουσιαστική επαφή του σπουδαστών με τη σκηνογραφία και το θέατρο, και στην απόκτηση των γνώσεων εκείνων που θα τους κάνουν ικανούς να συνομιλούν με τους ειδικούς του θεάτρου για ζητήματα εφαρμογής.

Ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες που διακρίθηκε ιδιαίτερα στη σκηνογραφία ήταν ο Γιώργος Βακαλό ( Γιώργος Βακαλόπουλος ) , ο οποίος αργότερα εξέδωσε το σύγγραμα  "Σύντομη ιστορία Σκηνογραφίας" ( Κέδρος, 1979). Επίσης ονομαστοί σκηνογράφοι θεωρούνται οι εξής : Γιώργος Ανεμογιάννης, Γιάννης Μετζικώφ , Αγνή Ντούτση και Βασίλης Φωτόπουλος.

Πηγές που  χρησιμοποιήθηκαν : http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9A%CE%B1%CF%84%CE%B7%CE%B3%CE%BF%CF%81%CE%AF%CE%B1:%CE%88%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CE%BD%CE%B5%CF%82_%CF%83%CE%BA%CE%B7%CE%BD%CE%BF%CE%B3%CF%81%CE%AC%CF%86%CE%BF%CE%B9

http://books.phigita.net/isbn/9789600429022

http://vakalo.gr/sitegr/?page_id=570

Ότι προβάλλεται στον κινηματογράφο και στην τηλεόραση, έχει περάσει από το τραπέζι του μοντέρ.

Μια κινηματογραφική ταινία αποτελείται από πλάνα. Πλάνο είναι ‘ο,τι γράφει η μηχανή από την στιγμή που ο σκηνοθέτης πει πάμε , μέχρι το stop. Για να πετύχει ένα πλάνο γίνονται πολλές λήψεις. Το επάγγελμα του μοντέρ είναι η επιλογή των λήψεων, η ταξινόμηση και η σύνθεση του υλικού που παραλαμβάνει από τα γυρίσματα Ο μοντέρ επίσης ασχολείται και με τους ήχους και την μουσική.

Το ενδιαφέρον για έναν μοντέρ, στις ταινίες είναι ότι πρέπει να αποδώσει με τον καλύτερο τρόπο το σενάριο, να αναδείξει τη σκηνοθετική ματιά του σκηνοθέτη, να βρει τον ρυθμό που ταιριάζει στην ταινία, που είναι διαφορετικός, και να φωτίσει τις καλύτερες στιγμές των ηθοποιών.

Η φαντασία, η εργατικότητα, η υπομονή, η επιμονή, η δυνατότητα συνεργασίας, η δημιουργικότητα, είναι οι απαραίτητες δεξιότητες, που πρέπει να έχει ένας μοντέρ. Πρέπει να καλός χειριστείς ηλεκτρονικού υπολογιστή και γνώστης τον ειδικών προγραμμάτων που είναι για το μοντάζ.

Είναι κουραστικό επάγγελμα, γιατί πολλές φορές μένει μόνος του μπροστά σε μια σκηνή και εργάζεται επίμονα επί ώρες ή και μέρες.

Μεγάλα ονόματα στο χώρο των μοντέρ, είναι οι:
Τάκης Κανελλόπουλος, Μιχάλης Οικονόμου, Νικόλαος Αμπατζής, Ντίνος Κατσουρίδης, ALX, Μπρούνο Ματέι, Ιωάννα Σπηλιοπούλου.

Ηθοποιός: καλλιτέχνης που υποδύεται πρόσωπα θεατρικών ή κινηματογραφικών έργων.

Ο ελληνικός κινηματογράφος αν και δεν έχει γενικά ηθοποιούς ειδικευμένους στο φακό, αυτό δεν σημαίνει ότι το καλλιτεχνικό υλικό που υπάρχει δεν είναι αξιόλογο. Αντίθετα, είναι βέβαιο πως οι Έλληνες ηθοποιοί διαθέτουν αναμφισβήτητο ταλέντο. Η ειδίκευση άλλωστε – όταν υπάρχει το ταλέντο – είναι κάτι που αποκτάται με την πείρα και την κατάλληλη καθοδήγηση. Στον κινηματογράφο βέβαια προστίθεται και η ανάγκη της φωτογένειας και της κατάλληλης φωνής. Εδώ πρέπει να αναφερθούν μερικά ονόματα Ελλήνων ηθοποιών, που η παρουσία τους και η προσφορά τους στον κινηματογράφο μας ήταν αρκετά σημαντική.

Αναφέρονται ο Δημητρακόπουλος, ο Λεπενιώτης, ο Κίμων Σπαθόπουλος, ο Μιχαήλ Μιχαήλ και η Ευγενία Δανίκα. Αυτοί, μαζί με μερικούς ακόμη, ήσαν οι πρωτοπόροι, που διέθεταν μεγάλη τόλμη για να αντιμετωπίσουν σε ανεκτά επίπεδα τον ανελέητο φακό. Οι ηθοποιοί της εγχώριας κινηματογραφικής παραγωγής είναι πολλοί. Ο Γιώργος Φούντας, ο Αλέκος Αλεξανδράκης, ο Λάμπρος Κωνσταντάρας, ο Δημήτρης Χορν, που διακρίθηκε στις ταινίες "Φωνή της καρδιάς", "Κυριακάτικο ξύπνημα" και "Κάλπικη λίρα" ο Πέτρος Φυσσούν, ο Νίκος Κούρκουλος, ο Νίκος Ξανθόπουλος, ο Δημήτρης Παπαμιχαήλ, ο Γιώργος Πάντζας, ο Γιώργος Κωνσταντίνου, ο Γιάννης Βόγλης, ο Φαίδων Γεωργίτσης, ο Τίτος Βανδής με τη θαυμάσια ερμηνεία του στους "Παρανόμους" και το "Ποτάμι" ο Νίκος Τζόγιας, που έδωσε ωραίους ρόλους στη "Νεκρή Πολιτεία" και την "Τελευταία αποστολή", και ο θαυμάσιος Μάνος Κατράκης που ήταν και παραμένει μεγάλο κεφάλαιο για τον ελληνικό κινηματογράφο.

Ηθοποιοί οι οποίοι έχουν κατακτήσει ένα μέρος στην καρδιά κάθε Έλληνα είναι επίσης η Αλίκη Βουγιουκλάκη, ο Λάμπρος Κωσταντάρας, ο Δημήτρης Παπαμιχαηλ, ο Θανάσης Βέγγος, ο Κώστας Βουτσάς, η Τζένη Καρέζη,
ο Ντίνος Ηλιοπουλος, η Ρένα Βλαχοπούλου και πολλοί άλλοι.

Πηγες: http://el.wikipedia.org

Αρχικά από το 1895 ο ηθοποιός του βωβού κινηματογράφου ήταν ερμηνευτής με όλο του το σώμα, με κάθε μυ του προσώπου, χωρίς την συνδρομή των λόγων. Έπρεπε να πει μια ιστορία χωρίς λόγια. Έπρεπε να δείξει αγωνία, ελπίδα, απογοήτευση, ζήλια ή ενθουσιασμό χωρίς να γίνει γελοίος. Στα χρόνια της υπερβολής που ακολούθησε η υπερδραματοποίηση και η γελιοποίηση κυριάρχησαν. Μέχρι που ήρθε ένας μικρόσωμος χαρακτήρας, γνωστός ως Σαρλώ με σήμα κατατεθέν τη μοναδική εμφάνιση., Από τον Σαρλώ ξεπηδά ο ατζαμής και άχαρος τεμπελάκος, ο ευκίνητος εργάτης, ο γλεντζές. Ολόκληρος είναι μια μεγάλη μαριονέτα χωρίς σκοινιά. Άλλοι Μεγάλοι ηθοποιοί του βουβού κηνηματογράφου είναι η Γκρέτα Γκάρμπ, ο Σταν Λόρελ, ο Όλιβερ Χάρντι και ο έλληνας Μιχαήλ Μιχαήλ.