Υλικά για κατασκευές

Σε όλα τα παιδιά αρέσουν οι κατασκευές και σίγουρα θέλουν να έχουν περισσότερη ώρα για να ασχοληθούν με αυτές. Είναι διασκεδαστικό αλλά και πολύ δημιουργικό.

Μπορεί όμως να είναι και αρκετά δαπανηρό!!!

Η λύση είναι απλή και οικολογική! Τα υλικά για τις χειροτεχνίες μας βρίσκονται τριγύρω μας και μάλιστα σε αφθονία! Εμείς, λοιπόν, παιδιά, θα μαζέψουμε ότι οι μεγάλοι θεωρούν άχρηστο και ετοιμάζονται να το πετάξουν. Ορίστε η λίστα μας:

γυάλινα βάζα συσκευασίας (μαρμελάδα, μέλι…)

ρολό χαρτί υγείας ή κουζίνας

τσίγκινα κεσεδάκια (εβαπορέ γάλα, κονσέρβες)
πλαστικά μπουκάλια (νερού, αναψυκτικών,απορρυπαντικών)
εφημερίδες


Εικονική περιήγηση στη Σύμη

Στην προηγούμενη ανάρτηση ανεβάσαμε ορισμένες φωτογραφίες των ανεμόμυλων, αλλά δεν είναι αρκετές για να μπορέσει κάποιος, που δεν έχει επισκεφτεί τη Σύμη, να αντιληφθεί 

την ομορφιά του τοπίου.


Ο γυμναστής μας, ο κύριος Μερκούρης, βρήκε την ιστοσελίδα GreeceVirtual η οποία έχει μια εξαιρετική εικονική περιήγηση στη Σύμη. Για να ξεκινήσετε την περιήγηση αρκεί να πατήσετε εδώ

Οι ανεμόμυλοι της Σύμης

Στο κείμενο “Ο φίλος μας ο άνεμος” από το βιβλίο της Γλώσσας οι μαθητές της Ε΄τάξη διάβασαν για τους ανεμόμυλους και τη σπουδαιότητα τους.

Αξιοποιώντας τις γνώσεις από το μάθημα της Φυσικής σχετικά με την ενέργεια, τα παιδιά εξήγησαν το πώς οι κάτοικοι με τη βοήθεια των ανεμόμυλων μετέτρεπαν την Αιολική Ενέργεια σε Κινητική Ενέργεια.

ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΑΝΕΜΟΜΥΛΟΥ

 
Από τον άνεµο η κίνηση µεταδίδεται στην φτερωτή, τον οριζόντιο άξονα, τα γρανάζια, τον κατακόρυφο άξονα και τέλος στην πάνω µυλόπετρα. Ο καρπός από τη χοάνη πέφτει στο άνοιγµα της περιστρεφόµενης µυλόπετρας, αλέθεται ανάµεσα στις δύο µυλόπετρες,την κινούµενη και τη σταθερή.



ΑΝΕΜΟΜΟΥΛΟΙ ΤΗΣ ΣΥΜΗΣ

Ανεμόμυλους έχουμε και στο νησί μας, οι οποίοι μάλιστα καλωσορίζουν τον επισκέπτη από ψηλά.

Στο Ποντικόκαστρο, που χρονολογείται στη Νεολιθική εποχή, υπάρχουν απομεινάρια ανεμόμυλων που κάποτε άλεθαν τα σιτηρά του νησιού. Ορισμένη μάλιστα έχουν αναπαλαιωθεί και τώρα χρησιμοποιούνται και ως κατοικίες.

οι ανεμόμυλοι όπως φαίνονται από το λιμάνι στο Γυαλό
οι ανεμόμυλοι και το Ποντικόκαστρο από ψηλά

ο ανεμόμυλος στο μοναστήρι του Πανορμίτη














Καταπολέμηση της νύστας!

Η σχολική χρονιά ξεκίνησε και πρέπει να συνηθίσουμε το πρωινό ξύπνημα!!!
Το άκαρδο ξυπνητήρι χτυπάει, 
η μαμά φωνάζει “Ξύπνα παιδάκι μου, θα αργήσεις για το σχολείο”
και εσύ λες από μέσα σου “Πέντε λεπτά ακόμη…μόνο πέντε λεπτά”

Τελικά ξυπνάμε…ετοιμαζόμαστε και φεύγουμε για το σχολείο. Δεν μπορούμε όμως να αφήσουμε πίσω αυτό το βάσανο… τη ΝΥΣΤΑ!

Τι μπορούμε να κάνουμε για να καταπολεμήσουμε τη νύστα και την εξάντληση ώστε να μπορέσουμε να μείνουμε συγκεντρωμένοι στο μάθημα;

1. ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΟΣ
Βάζω ένα πρόγραμμα στις καθημερινές μου δραστηριότητες. Αφού γυρίσω από το σχολείο δε χασομερώ στην τηλεόραση και στο internet ώσπου να έρθει η νύχτα και να μην έχω προλάβει να διαβάσω. Πρέπει να έχω ένα πρόγραμμα για τις δουλειές που πρόκειται να κάνω. Έτσι θα είμαι σωστός στις υποχρεώσεις μου και θα έχω και ελεύθερο χρόνο.
2. ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ
Είναι βασανιστικό να ψάχνεις το πρωί τι ρούχα να βάλεις και που είναι το ταίρι της κάλτσας…Ακόμη πιο αγχωτικό είναι να προσπαθείς τελευταία στιγμή να βρεις που καταχώνιασες το Ανθολόγιο και το βιβλίο Εργασιών της Γεωγραφίας!!! Ετοιμάζω την τσάντα μου από το βράδυ και βρίσκω τα ρούχα που θα βάλω την επόμενη μέρα.  
2. ΒΡΑΔΙΝΟΣ  ΥΠΝΟΣ  
Για να μη με πάρει ο ύπνος στο θρανίο φροντίζω να κοιμάμαι νωρίς το βράδυ. Ακολουθώ ένα πρόγραμμα και δεν θα χρειάζεται να διαβάζω μέχρι αργά. Βάζω όριο στη τηλεόραση και στον υπολογιστή. Κοιμάμαι νωρίς για να μπορώ να αντέξω τις δραστηριότητες της επόμενης ημέρας.
3. ΠΡΩΙΝΟ ΓΕΥΜΑ
Ένα καλό πρωινό ξυπνάει το σώμα μας και δίνει ενέργεια για να συμμετέχουμε καλύτερα στο σχολείο και να βρισκόμαστε σε εγρήγορση. Πριν φύγω από το σπίτι πρέπει πάντα να έχω πάρει πρωινό. Όλο και κάτι θα υπάρχει…πορτοκαλάδα; γάλα με δημητριακά; ένα αβγουλάκι ίσως; ένα τοστ; ή μήπως προτιμάτε φρυγανιά με βούτυρο και μέλι;

και το σχετικό τραγουδάκι…

Ύψωση Τιμίου Σταυρού

Οι μαθητές της Δ΄και Ε΄τάξης του σχολείου μας διάλεξαν να κάνουν το μάθημα των Θρησκευτικών και της Ιστορίας στον προαύλιο χώρο της εκκλησίας.Σήμερα γιορτάζουμε την ύψωση του τιμίου Σταυρού. Η γιορτή συνδέεται με μεγάλα ιστορικά γεγονότα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, γι’ αυτό έχει πανηγυρικό χαρακτήρα.


ΕΥΡΕΣΗ ΚΑΙ ΑΝΥΨΩΣΗ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥΤον ξύλινο σταυρό οι Χριστιανοί τον είχαν θάψει βαθιά στο χώμα για να μην τον βρουν οι ειδωλολάτρες και τον μολύνουν. Έτσι ο Τίμιος Σταυρός έμεινε για χρόνια θαμμένος στη γη.Το 326μ.Χ η αγία Ελένη πήγε στα Ιεροσόλυμα, να προσκυνήσει τους αγίους τόπους και να ευχαριστήσει το Θεό, για τις νίκες και τις θριαμβευτικές επιτυχίες του παιδιού της, του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου. Αποφάσισε να βρει και να ξεθάψει τον Τίμιο Σταυρό και να τον στήσει μέσα στην εκκλησία στα Ιεροσόλυμα για να τον προσκυνούν οι Χριστιανοί. 

Όμως κανένας Χριστιανός δεν ήξερε να της πει. Εκείνοι που πριν από πολλά χρόνια τον είχαν θάψει βαθιά στο χώμα, είχαν πια πεθάνει. Έβαλε λοιπόν η Αγία Ελένη χιλιάδες εργάτες κι άρχισαν να σκάβουν όλα τα χωράφια εκεί γύρω. Είχε ακλόνητη πίστη πως κάπου θα τον έβρισκε. Πολλούς μήνες δούλευαν οι εργάτες χωρίς αποτέλεσμα. Κάποια μέρα, καθώς η Αγία Ελένη βάδιζε μέσα σ’ ένα χωράφι, πάτησε ένα χορτάρι και αμέσως μια γλυκιά μυρωδιά γέμισε τον αέρα.

“Τι ωραία μυρωδιά είναι αυτή”, είπε από μέσα της η Αγία Ελένη.“Από που να έρχεται αυτή η γλυκιά μοσχοβολιά;”.

Καθώς κοίταξε γύρω της έσκυψε κι έκοψε ένα κλαδάκι απ’ το φυτό που πάτησε, το μύρισε και τότε κατάλαβε πως το χορτάρι εκείνο ήταν που σκορπούσε την γλυκιά ευωδιά.

Μεμιάς ο νους της φωτίστηκε, φώναξε έναν εργάτη και του είπε να σκάψει σ’ εκείνο το μέρος. Και πράγματι σε εκείνο το μέρος βρισκόταν ο Σταυρός στον οποίο σταυρώθηκε ο Ιησούς.

Από εκείνη τη στιγμή, το μυρωδάτο αυτό φυτό λέγεται βασιλικός, γιατί φύτρωσε στο σημείο που ήταν θαμμένος ο Σταυρός, όπου είχε σταυρωθεί ο βασιλιάς του κόσμου. Γι’ αυτό μοιράζουν βασιλικό στις εκκλησίες στη γιορτή της Ύψωσης του Τιμίου Σταυρού, στις 14 Σεπτεμβρίου.

Η ΥΠΟΛΟΙΠΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ
Ύστερα από 280 περίπου χρόνια, το 614, οι Πέρσες κυρίευσαν τα Ιεροσόλυμα, έκαναν μεγάλες καταστροφές, πήραν αιχμάλωτο τον Πατριάρχη Ζαχαρία και μαζί τη μεγάλη ασημένια λειψανοθήκη, στην οποία η αγία Ελένη είχε φυλάξει τον τίμιο Σταυρό. Ο αυτοκράτορας Ηρά­κλειος, ύστερα από 14 χρόνια, έκανε εκστρατεία, έφτασε νικητής ως την πρωτεύουσα της Περσίας, ελευθέρωσε τους αιχμαλώτους χριστιανούς, πήρε τον τίμιο Σταυρό και τον Πατριάρχη Ζαχαρία και γύρισε στην Κωνσταντινούπολη. Από εκεί κατέβηκε στα Ιεροσόλυμα, έβγαλε το βασιλικό στέμμα και ανυπόδητος, σηκώνοντας το κιβώτιο με το τίμιο ξύλο το έφερε στο Γολγοθά. Εκεί, πάλι στις 14 Σεπτεμβρίου και στο ναό της Αναστάσεως, ο Πατριάρχης Ζαχαρίας ύψωσε στον άμβωνα τον Σταυρό κι ο λαός έψαλλε «Σώσον, Κύριε, τον λαόν σου…»


Έτσι λοιπόν αφού παρακολουθήσαμε την Θεία Λειτουργία και μάθαμε για την ιστορία της Ύψωσης του Τιμίου Σταυρού οι καλές κυρίες που είχαν ετοιμάσει το ναό για τη σημερινή γιορτή μας κέρασαν νόστιμα αμυγδαλωτά και άρτο. Πριν φύγουμε όμως πήραμε και από ένα κλαράκι βασιλικό για να πάμε και την ευλογία του Σταυρού στο σπίτι μας.

Symi Gallery

Την Παρασκευή 18 Δεκεμβρίου διοργανώθηκε έκθεση ζωγραφικής από το Symi Gallery στον εκθεσιακό χώρο του Symi Dream.

Η έκθεση αυτή ήταν αφιερωμένη στα εργαστήρια ζωγραφικής που διοργανώθηκαν το 2009 από το Symi Gallery. Όσοι βρέθηκαν στο Symi Dream στο Χωριό προχθές το βράδυ μπόρεσαν να δουν πολλά από τα έργα των εργαστηρίων του Ian Haycox.

Ναυσικά Κουκουβέλα

Ευγενία Ανδρικοπούλου

Symi Gallery: www.symigallery.com/
Symi Dream : symidream.com

Ian Haycox : a sense of place

Ο Γέρος που έλεγε “γιατί” – Ε.Ε. Κάμμινγκς


Ο άνθρωπος αυτός πρέπει να είναι κουφός» μονολόγησε το ξωτικό· άνοιξε λοιπόν ξανά τις φτερούγες του, πέταξε στην κορφή του βράχου και φώναξε: «Χαίρετε!» Αλλά ο πολύ πολύ γέρος άνθρωπος που καθόταν στην κορφή του καμπαναριού δεν κουνήθηκε. «Πολύ παράξενος γεράκος, δίχως άλλο» είπε το ξωτικό. Ανοιξε λοιπόν τα φτερά του δεύτερη φορά κι ανέβηκε πετώντας πάνω στην εκκλησία· στάθηκε στη σκεπή και, μ’ όση φωνή είχε, φώναξε στο μικροσκοπικό γεράκο πάνω στο καμπαναριό: «Κατέβα κάτω!» Δεν πήρε όμως απάντηση, κι ο γεράκος με τα πράσινα μάτια και χέρια σαν κούκλας δεν κουνήθηκε απ’ τη θέση του. «Αυτό κι’ αν είναι!» είπε το ξωτικό ενοχλημένο. Ανοιξε λοιπόν ξανά τα φτερά του, πέταξε γρήγορα στην κορφή του καμπαναριού και προσγειώθηκε πλάι στο γεράκο· και μ’ όλη του τη δύναμη φώναξε: «Μα τι κάνεις εδώ πάνω, μου λες».

Κι ο μικροκαμωμένος πάρα πάρα πάρα πάρα πάρα πάρα πάρα πολύ γέρος άνθρωπος χαμογέλασε, κοίταξε το ξωτικό και είπε: «Γιατί;»

«Επειδή ήρθα απ’ το πιο μακρινό αστέρι για να σε δω» είπε το ξωτικό.

«Γιατί;» είπε ο πάρα πάρα πάρα πάρα πάρα πάρα πολύ μικροκαμωμένος γεράκος.

«Θα σου πω αμέσως» είπε το ξωτικό. «Ακουσα ένα σωρό παράπονα για του λόγου σου…»

«Γιατί;» είπε ο μικροκαμωμένος πάρα πάρα πάρα πάρα πάρα πολύ γέρος άνθρωπος.

«Μήπως επειδή έχω αυτιά;» είπε θυμωμένο το ξωτικό. «Σ’ όλα τ’ αστέρια και σ’ όλον τον αέρα και παντού, όλοι παραπονιούνται και κάνουν φοβερό σαματά εξαιτίας σου».

«Γιατί;» είπε ο πάρα πάρα πάρα πάρα πολύ μικροκαμωμένος γέρος.

«Επειδή λες γιατί όλη την ώρα» είπε το ξωτικό. «Και κοντεύουν όλοι να τρελαθούν. Ο κόσμος δεν μπορεί ούτε να κοιμηθεί ούτε να φάει ούτε να σκεφτεί ούτε να πετάξει, επειδή εσύ όλη την ώρα λες γιατί και γιατί και γιατί και γιατί και γιατί, χωρίς σταματημό. Κι εγώ ήρθα απ’ το πιο μακρινό αστέρι για να σου πω ότι πρέπει να σταματήσεις όλ’ αυτά τα γιατί».

«Γιατί;» είπε ο μικροκαμωμένος πάρα πάρα πάρα πάρα πολύ γέρος άνθρωπος.

Το ξωτικό έγινε κατακόκκινο απ’ το θυμό του. «Αν δε σταματήσεις να λες γιατί», είπε, «θα το μετανιώσεις».

«Γιατί;» είπε ο πάρα πάρα πολύ μικρόσωμος άνθρωπος.

«Ακου να σου πω» είπε το ξωτικό. «Είναι η τελευταία φορά που σε συγχωρώ. Να ξέρεις: αν ξαναπείς γιατί, θα πέσεις απ’ το φεγγάρι κάτω στη γη».

Κι ο μικρόσωμος πάρα πολύ γέρος άνθρωπος χαμογέλασε· κοίταξε το ξωτικό και είπε «γιατί» κι έπεσε εκατομμύρια και δισεκατομμύρια και τρισεκατομμύρια βαθιά δροσερά ολοκαίνουργια υπέροχα χιλιόμετρα (και με κάθε χιλιόμετρο γινόταν και λιγάκι πιο νέος· πρώτα έγινε ένας όχι πολύ γέρος άνθρωπος, έπειτα έγινε μεσήλικος, μετά νεαρός και τελικά παιδί) ώσπου, μόλις άγγιξε απαλά τη γη, είχε φτάσει η στιγμή που θα γεννιόταν.


Απόσπασμα προδημοσίευσης από το πρώτο παραμύθι «Ο Γέρος που έλεγε “γιατί”»