Δημοτικό Σχολείο Κάμπου

Μια όμορφη χρονιά έφτασε στο τέλος της και αποχαιρετήσαμε την Γ΄τάξη με μια όμορφη και καλοκαιρινή κατασκευή: καδράκι με βαρκούλα.

…για το όμορφο ταξίδι που κάναμε στη Γ΄τάξη

και για τα ομορφότερα που θα ΄ρθουν…

Κατά την επίσκεψή μας στο Μυκηναϊκό Νεκροταφείο στο Καμπί αρπάξαμε την ευκαιρία και οργανώσαμε “πικ-νικ” στους ίσκιους των δέντρων που περιβάλλουν τον αρχαιολογικό χώρο.  Στρώσαμε σεντόνια και τραπεζομάντηλα, αραδιάσαμε καλούδια και λιχουδιές, βάλαμε κέφι και διάθεση, δικιμάσαμε από ΄δω, τσιμπολογήσαμε από κει, φάγαμε από παραπέρα…

Ο χώρος ήταν περιποιημένος και καθαρός, το τοπίο αρχέγονο και μυστηριακό, ο αέρας λεπτός και διάφανος, ο ήλιος λαμπρός, ο ουρανός καταγάλανος … Όλα ήταν θεσπέσια! Η ορεινή Ζάκυνθος είναι μια αποκάλυψη!

Μια μεγάλη παρέα!

Λαμπερά χαμόγελα

Αχ, επιτέλους! Χαλάρωση!

Χαριτωμένες πόζες

Αγκαλιές

Στον δρόμο της επιστροφής

   Στα Εργαστήρια Δεξιοτήτων και στην τοπική Ιστορία ασχοληθήκαμε με ένα μνημείο  πολιτιστικής κληρονομιάς του νησιού μας, το Μυκηναϊκό Νεκροταφείο, που βρίσκεται στο χωριό Καμπί Ζακύνθου.

   Το μυκηναϊκό νεκροταφείο στο Καμπί είναι το μόνο εντοπισμένο μέχρι σήμερα οργανωμένο νεκροταφείο αυτής της περιόδου στο νησί, γεγονός που το καθιστά μοναδικό. Περιέχει 14 τάφους που είναι λαξευμένοι στο φυσικό ασβεστολιθικό πέτρωμα και χρονολογείται στα 1.400 π.Χ.-1.200 π.Χ. περίπου.

Ξεκινάμε!

Η πρώτη ομάδα έφτασε κιόλας!

Μπροστά στην πινακίδα που βρίσκεται στη είσοδο του αρχαιολογικού χώρου

Κατεβαίνουμε προσεκτικά το φυσικό μονοπάτι

Γύρω από έναν αρχαίο τάφο

Το κοίλωμα του τάφου κρατάει νερό προσφέροντας ζωή για τα πουλιά και τα άγρια ζώα της περιοχής

Κι άλλος ένας ακόμη τάφος…

Μπροστά στο πέτρινο στόμιο ενός πηγαδιού

Στο μάθημα της Ιστορίας ήρθαμε σε επαφή με τον Κυκλαδικό Πολιτισμό και την τέχνη των Κυκλαδιτών και εντυπωσιαστήκαμε από την απλότητα και την απαράμιλλη ομορφιά των κυκλαδικών ειδωλίων και αγγείων που δημιουργήθηκαν πέντε χιλιάδες χρόνια πριν.  Μικρά Αγαλματάκια από πέτρα που παριστάνουν εγκυμονούσες γυναικείες μορφές, μουσικούς και γλετζέδες, τηγανόσχημα και βιολόσχημα μυστηριώδη αντικείμενα και πανέμορφα πήλινα αγγεία αποτέλεσαν έμπνευση για μας. Δοκιμάσουμε, λοιπόν, να μιμηθούμε τους αρχαίους εκείνους καλλιτέχνες χρησιμοποιώντας, όχι πέτρα και πηλό όπως εκείνοι, αλλά τις πλαστελίνες μας. Βάλαμε τα δυνατά μας, προσπαθήσαμε, δυσκολευτήκαμε, αποτύχαμε, ξαναδοκιμάσαμε, αλληλοβοηθηθήκαμε και τελικά τα καταφέραμε. Το σίγουρο είναι πως το απολαύσαμε, αλλά ταυτόχρονα, κατανοήσαμε πόσο δύσκολα φτιάχνονται αυτά τα έργα, αν και δείχνουν απλά.