Η 6η Μαρτίου έχει καθιερωθεί από το Υπουργείο Παιδείας ως Πανελλήνια Ημέρα κατά της Σχολικής Βίας και του Εκφοβισμού.
Ο όρος < Εκφοβισμός και Βία στο σχολείο > χρησιμοποιείται για να περιγράψει μια κατάσταση , κατά την οποία ασκείται εσκεμμένη ,απρόκλητη ,συστηματική και επαναλαμβανόμενη βία και επιθετική συμπεριφορά , με σκοπό την επιβολή, την καταδυνάστευση και την πρόκληση σωματικού και ψυχικού πόνου ,σε μαθητές από συμμαθητές τους ,εντός και εκτός σχολείου.
Το σχολείο είναι μικρογραφία της κοινωνίας μας και δυστυχώς συναντάμε διάφορες μορφές εκφοβισμού ,όπως Σωματικός, Λεκτικός, Κοινωνικός ‘η Ρατσιστικός.
Εμείς ,ως εκπαιδευτικοί, έχουμε υποχρέωση και παίρνουμε καθημερινά τα απαραίτητα μέτρα για την πρόληψη αλλά και την εξάλειψη αυτού του φαινομένου από τα σχολεία. Με δράσεις αλλά και συζητήσεις για το bullying, βγάζουμε πολλά συμπεράσματα για την επίδραση της άσχημης αυτής συμπεριφοράς στην ψυχική τους υγεία, στην αυτοεκτίμησή τους , στη διαμόρφωση του χαρακτήρα τους και στην εξέλιξή τους ,ως αυριανοί ενεργοί πολίτες .
Σήμερα ,6 Μαρτίου, οι μαθητές της ΣΤ τάξης ,με την καθοδήγηση των δασκάλων τους, ΛΕΡΩΣΑΝ εξωτερικό τοίχο με άσχημες και υβριστικές φράσεις κατά των συμμαθητών τους. Μετά από συζήτηση ,διαπίστωσαν ότι σε κανέναν δεν αρέσουν τέτοια προσβλητικά λόγια ,οπότε ξεκίνησαν την ΚΑΘΑΡΣΗ. Καθάρισαν με βρεγμένα πανιά τον τοίχο ,τα έσβησαν από την εικόνα τους και ΕΓΡΑΨΑΝ ΜΗΝΥΜΑΤΑ ΑΓΑΠΗΣ ,ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΚΑΙ ΦΙΛΙΑΣ.
Μέσα στην τάξη ,τα παιδιά ζωγράφισαν ένα κορίτσι που βάλλεται από βρισιές και άσχημες εκφράσεις και αποτύπωσαν στο πρόσωπό της τη θλίψη ,τη μοναξιά και την απόγνωση. Αφού συζητήσαμε ,βρήκαμε τρόπους να διαχειριζόμαστε τον θυμό μας και την ανάγκη μας να μιλήσουμε σε αυτούς που μπορούν να μας βοηθήσουν.
Τα παιδιά < λερώνουν > τον τοίχο με άσχημες φράσεις
Ακολουθεί η < κάθαρση >
Ο τοίχος ξαναγράφεται με μηνύματα αγάπης ,αλληλεγγύης και φιλίας
Όλοι μια αγκαλιά
Όλοι διαφορετικοί αλλά όλοι ίσοι
Το έργο μας μέσα στην τάξη
Ο Μάρτης ή Μαρτιά είναι ένα πολύ παλιό έθιμο με βαλκανική διασπορά .Πιστεύεται πως έχει τις ρίζες του στην Αρχαία Ελλάδα, και συγκεκριμένα στα Ελευσίνια Μυστήρια, όπου εκεί οι Μύστες έδεναν μια κόκκινη κλωστή ,την Κρόκη , στο δεξί τους χέρι και στο αριστερό τους πόδι.
Ο Μάρτης φοριέται την πρώτη μέρα του μήνα Μαρτίου έως και την τελευταία. Είναι φτιαγμένος από στριμμένη άσπρη και κόκκινη κλωστή και φοριέται στον καρπό του χεριού , σαν βραχιολάκι.
Σύμφωνα με την παράδοση ο Μάρτης προστατεύει τα πρόσωπα των παιδιών από τον πρώτο ήλιο της άνοιξης για να μην καούν. Το λευκό χρώμα συμβολίζει την καθαρότητα και την αγνότητα ενώ το κόκκινο τη ζωή, το πάθος και τη ζωτικότητα.
Με τον Μάρτη καλωσορίζουμε την άνοιξη, η οποία σχετίζεται με την αναγέννηση της φύσης,την ελπίδα και την προετοιμασία για τη νέα εποχή.
Την τελευταία ημέρα του Μαρτίου ,βγάζουμε το βραχιολάκι και το κρεμάμε σε ένα δέντρο για να το πάρουν τα χελιδόνια, συμβολίζοντας την υγεία και τη γονιμότητα.
ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ
Τα Μαρτάκια μας
Η μπουγάδα μας
Η τάξη μας συμμετείχε στη δράση “Η μπουγάδα της ευτυχίας” που διοργάνωσε ο Σύλλογος Καρκινοπαθών Ζακύνθου με συμμετοχή της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Ζακύνθου που ενισχύει την προσπάθεια για τη δημιουργία παιδο-ογκολογικής κλινικής στην Πάτρα. Πρόκειται για μία δράση κοινωνικής ευαισθητοποίησης, αλληλεγγύης και ενσυναίσθησης, στην οποία έλαβαν μέρος πάνω από χίλιοι μαθητές και μαθήτριες νηπιαγωγείων και δημοτικών του νησιού. Κάθε παιδάκι έφερε στην τάξη τις προηγούμενες μέρες ένα λευκό μπλουζάκι και πάνω του ζωγράφισε όμορφα σχέδια και έγραψε μηνύματα αγάπης, συμπαράστασης, ελπίδας και αισιοδοξίας για τα παιδιά που νοσούν από καρκίνο παιδικής ηλικίας και τις οικογένειές τους. Σήμερα, μαζί με τις υπόλοιπες τάξεις του σχολείου μας, κατεβήκαμε στην Πλατεία Σολωμού και την απλώσαμε στα σχοινιά, δίπλα στα μπλουζάκια που είχαν ετοιμάσει εκατοντάδες άλλα παιδιά. Στο τέλος προσφέραμε τον οβολό μας για να στηρίξουμε εμπράκτως το έργο του Σωματείου «ΕΛΠΙΔΑ–Σύλλογος Φίλων Παιδιών με καρκίνο» που βοηθά τις δοκιμαζόμενες οικογένειες .
Αρχίζουμε τη ζωγραφική
Κοντεύουμε να τελειώσουμε
Δεν είναι υπέροχες;
Η μπουγάδα μας έτοιμη!
Απλώνουμε!
Μας αξίζει ένα γενναίο κολατσιό!
Ώρα για παιχνίδι!
Πλημμύρισε σήμερα η πλατεία Σολωμού με περισσότερους από 1500 συμμετέχοντες να βρίσκονται εκεί και να απλώνουν τη ΜΠΟΥΓΑΔΑ ΤΗΣ ΕΥΤΥΧΙΑΣ, μια δράση που ήταν αφιερωμένη στις προσπάθειες του Συλλόγου Καρκινοπαθών Ζακύνθου για τη δημιουργία Παιδο-ογκολογικής κλινικής στην Πάτρα..
Ήταν μια πρωτοβουλία εθελοντισμού και αλληλεγγύης αφιερωμένη στα παιδιά που δίνουν τη δική τους μάχη με τον καρκίνο.
Από το σχολείο μας συμμετείχαν 8 τμήματα , 180 παιδιά ,τα οποία είχαν φτιάξει μπλουζάκια με μηνύματα αγάπης και συμπαράστασης .
Οι μαθητές στην πλατεία μπορούσαν ,αν ήθελαν , να αγοράσουν μπλουζάκι από οποιοδήποτε σχολείο και τα έσοδα θα διατεθούν, με απόφαση των διοργανωτών , στο Σωματείο < ΕΛΠΙΔΑ- Σύλλογος Φίλων Παιδιών με Καρκίνο>.
Φέραμε μπλουζάκια
Γράψαμε μηνύματα αγάπης
Μηνύματα αλληλεγγύης
Τα απλώσαμε στις τάξεις μας
Ώρα για δράση
Απλώσαμε τη μπουγάδα μας στην πλατεία Σολωμού
Γεμάτη η πλατεία από παιδιά και μπλούζες
Τα παιδιά του ΣΤ 2 παρουσιάζουν τα έργα τους
Δίπλα τους και το ΣΤ1 με τα δικά τους μπλουζάκια
Μεγάλος ενθουσιασμός
Και η Ε τάξη καμαρώνει..
Μα ….πού να τα απλώσουμε?
Ξεκουραστήκαμε λίγο..
Βγάλαμε την αναμνηστική μας
Φορώντας τα μπλουζάκια που αγοράσαμε
ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΝΑ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΣ……
Σήμερα τα τμήματα της Πέμπτης Τάξης επισκέφθηκαν τη Δημόσια Ιστορική Βιβλιοθήκη Ζακύνθου, η σύσταση της οποίας χρονολογείται το 1628, όταν ο Θωμάς Φλαγγίνης δώρισε στην Κοινότητα της Ζακύνθου 200 τόμους βιβλίων.
Εκεί μας ξενάγησαν στον χώρο που φιλοξενεί περί τους 85.000 τόμους βιβλίων, αρχείο τοπικού τύπου, ανέκδοτα αρχεία, παλαιά περιοδικά και παλαιές εφημερίδες, “ταξιδεύοντας” νοερά στο παρελθόν ακούγοντας την ιστορία και τη διαδρομή των παραπάνω.
Τα παιδιά έδειξαν μεγάλο ενδιαφέρον και έθεσαν πολλές ερωτήσεις σχετικά με τα εκθέματα (τη συλλογή από κούκλες που φορούσαν τοπικές ενδυμασίες, τους πίνακες που κοσμούσαν τον χώρο, τη συλλογή φωτογραφιών της προσεισμικής (1953) Ζακύνθου και τα παλιά έπιπλα), καθώς και για τον τρόπο δανεισμού των βιβλίων.
Απόκριες χωρίς πάρτι δεν γίνεται… Όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος την τελευταία Παρασκευή της Αποκριάς ,στο σχολείο μας έγινε γιορτούλα με τραγούδια ,χορούς και άφθονο κέφι.
Οι μαθητές και οι μαθήτριές μας φόρεσαν τις μάσκες και τις στολές τους ,χόρεψαν ,έπαιξαν ,σατίρισαν με φαντασία και διακωμωδούσαν, με χιούμορ ,πρόσωπα και γεγονότα. Η ουσία είναι πως μικροί και μεγάλοι γλεντήσαμε και το χαρήκαμε πολύ.
Χρόνια πολλά και καλή Σαρακοστή με υγεία. Και του χρόνου!!!
Την τελευταία Παρασκευή της Αποκριάς φτιάξαμε στην τάξη ένα γλύκισμα που συνηθίζεται ιδιαίτερα αυτές τις μέρες στη Ζάκυνθο, το ρυζόγαλο. Σε κλίμα εύθυμο και γιορταστικό, με μεγάλη ανυπομονησία για το αποκριάτικο πάρτι που θα ακολουθούσε, μετατρέψαμε μια γωνιά της αίθουσας σε μικρή κουζίνα και μαγειρέψαμε το δικό μας ρυζόγαλο. Όλα τα παιδιά συμμετείχαν με ενθουσιασμό και μοσχοβόλησε ο τόπος κανέλα και βανίλια. Χαρούμενη Αποκριά σε όλες και όλους!
Ρίχνουμε το ρύζι σε βραστό νερό
Προσθέτουμε ζάχαρη
Ρίχνουμε λίγη βανίλια για το άρωμα
Ανακατεύουμε καλά
Το ρυζόγαλο έχει πήξει
Έτοιμο το ρυζόγαλο, βελούδινο και αρωματικό!
Στο μάθημα των Μαθηματικών, στο 34ο κεφάλαιο με τίτλο: Μονάδες και δεκάδες μάθαμε για ένα μαθηματικό εργαλείο που χρησιμοποίησαν οι άνθρωποι χιλιάδες χρόνια πριν, τον άβακα. (Ο άβαξ της Σαλαμίνας, που παρουσιάζεται στο βιβλίο μας, χρονολογείται από τον 5ο ή 6ο αιώνα π.Χ. είναι ο παλιότερος άβακας που έχει βρεθεί και βρίσκεται στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Αθήνας.) Στην τάξη τα παιδιά χρησιμοποίησαν ξύλινους, χειροποίητους άβακες και κρικάκια από πλαστικό σωλήνα ποτίσματος, μαύρο για τις Μονάδες, γαλάζιο για τις Δεκάδες και κίτρινο για τις Εκατοντάδες. Κάθε παιδί εργάστηκε ατομικά σε δικό του άβακα, αλλά και εταιρικά με το διπλανό του σε κοινό άβακα. Μάλιστα, επειδή οι άβακες δεν έφτασαν για όλα τα παιδιά, φτιάξαμε και έναν αυτοσχέδιο άβακα της στιγμής με πλαστελίνη και πλαστικά καλαμάκια. Μια χαρά έκανε τη δουλειά του! Τα παιδιά χρησιμοποιώντας αυτή την κατασκευή-εργαλείο έμαθαν για τις μονάδες και τις δεκάδες και την αξία της θέσης κάθε ψηφίου στους διψήφιους αριθμούς παίζοντας. Τι καλύτερο;
Παιδιά που εργάζονται με τον άβακα
Φτιάξαμε το είκοσι πέντε!
Εργαζόμαστε σε ομάδες και ζευγαράκια
Τα καταφέραμε!
Τι ξύλινος άβακας…
…. Τι αυτοσχέδιος; Η δουλειά γίνεται μια χαρά!