Κατηγορία: Α’ τάξη Σελίδα 1 από 3

Η μπουγάδα μας

Η τάξη μας συμμετείχε στη δράση “Η μπουγάδα της ευτυχίας” που διοργάνωσε ο Σύλλογος Καρκινοπαθών Ζακύνθου με συμμετοχή της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Ζακύνθου που ενισχύει την προσπάθεια για τη  δημιουργία παιδο-ογκολογικής κλινικής στην Πάτρα. Πρόκειται για μία δράση κοινωνικής ευαισθητοποίησης, αλληλεγγύης και ενσυναίσθησης, στην οποία έλαβαν μέρος πάνω από χίλιοι μαθητές και μαθήτριες  νηπιαγωγείων και δημοτικών του νησιού. Κάθε παιδάκι έφερε στην τάξη τις προηγούμενες μέρες ένα λευκό μπλουζάκι και πάνω του ζωγράφισε όμορφα σχέδια και έγραψε μηνύματα αγάπης, συμπαράστασης, ελπίδας και αισιοδοξίας για τα παιδιά που νοσούν από καρκίνο παιδικής ηλικίας και τις οικογένειές τους. Σήμερα, μαζί με τις υπόλοιπες τάξεις του σχολείου μας, κατεβήκαμε στην Πλατεία Σολωμού και την απλώσαμε στα σχοινιά, δίπλα στα μπλουζάκια που είχαν ετοιμάσει εκατοντάδες άλλα παιδιά. Στο τέλος προσφέραμε τον οβολό μας για να στηρίξουμε εμπράκτως το έργο του Σωματείου «ΕΛΠΙΔΑ–Σύλλογος Φίλων Παιδιών με καρκίνο» που βοηθά τις δοκιμαζόμενες οικογένειες .

Αρχίζουμε τη ζωγραφική

Κοντεύουμε να τελειώσουμε

Δεν είναι υπέροχες;

Η μπουγάδα μας έτοιμη!

Απλώνουμε!

Μας αξίζει ένα γενναίο κολατσιό!

Ώρα για παιχνίδι!

Την τελευταία Παρασκευή της Αποκριάς φτιάξαμε στην τάξη ένα γλύκισμα που συνηθίζεται ιδιαίτερα αυτές τις μέρες στη Ζάκυνθο, το ρυζόγαλο. Σε κλίμα εύθυμο και γιορταστικό, με μεγάλη ανυπομονησία για το αποκριάτικο πάρτι που θα ακολουθούσε, μετατρέψαμε μια γωνιά της αίθουσας σε μικρή κουζίνα και μαγειρέψαμε το δικό μας ρυζόγαλο. Όλα τα παιδιά συμμετείχαν με ενθουσιασμό και μοσχοβόλησε ο τόπος κανέλα και βανίλια. Χαρούμενη Αποκριά σε όλες και όλους! 

Ρίχνουμε το ρύζι σε βραστό νερό

Προσθέτουμε ζάχαρη

Ρίχνουμε λίγη βανίλια για το άρωμα

Ανακατεύουμε καλά

Το ρυζόγαλο έχει πήξει

Έτοιμο το ρυζόγαλο, βελούδινο και αρωματικό!

Στο μάθημα των Μαθηματικών, στο 34ο κεφάλαιο με τίτλο: Μονάδες και δεκάδες μάθαμε για ένα μαθηματικό εργαλείο που χρησιμοποίησαν οι άνθρωποι χιλιάδες χρόνια πριν, τον άβακα. (Ο άβαξ της Σαλαμίνας, που παρουσιάζεται στο βιβλίο μας,  χρονολογείται από τον 5ο ή 6ο αιώνα π.Χ. είναι ο παλιότερος άβακας που έχει βρεθεί και βρίσκεται στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Αθήνας.) Στην τάξη τα παιδιά χρησιμοποίησαν ξύλινους, χειροποίητους άβακες και κρικάκια από πλαστικό σωλήνα ποτίσματος, μαύρο για τις Μονάδες, γαλάζιο για τις Δεκάδες και κίτρινο για τις Εκατοντάδες. Κάθε παιδί εργάστηκε ατομικά σε δικό του άβακα, αλλά και εταιρικά με το διπλανό του σε κοινό άβακα. Μάλιστα, επειδή οι άβακες δεν έφτασαν για όλα τα παιδιά, φτιάξαμε και έναν αυτοσχέδιο άβακα της στιγμής με πλαστελίνη και πλαστικά καλαμάκια. Μια χαρά έκανε τη δουλειά του! Τα παιδιά  χρησιμοποιώντας αυτή την κατασκευή-εργαλείο έμαθαν για τις μονάδες και τις δεκάδες και την αξία της θέσης κάθε ψηφίου στους διψήφιους αριθμούς παίζοντας. Τι καλύτερο;

Παιδιά που εργάζονται με τον άβακα

Φτιάξαμε το είκοσι πέντε!

Εργαζόμαστε σε ομάδες και ζευγαράκια

Τα καταφέραμε!

Τι ξύλινος άβακας…

…. Τι αυτοσχέδιος; Η δουλειά γίνεται μια χαρά!

Με μια -κυριολεκτικά- μελένια δραστηριότητα γιορτάσαμε στην τάξη μας την αγάπη. Την αγάπη για τους συμμαθητές και συμμαθήτριές μας, την αγάπη που μας ενώνει και μας κάνει “ομάδα” Κάθε παιδάκι έγραψε σ΄ένα χαρτάκι, μυστικά, έναν γλυκό λόγο για κάποιον συμμαθητή ή συμμαθήτριά του (Φροντίσαμε ώστε όλα τα παιδάκια να λάβουν, τουλάχιστον, ένα μήνυμα). Βάλαμε όλα τα χαρτάκια σε ένα αδιαφανές κουτί και η δασκάλα επέλεγε ένα στην τύχη και το διάβαζε στην τάξη. Το παιδί στο οποίο απευθυνόταν τα γλυκά λογάκια, έλεγε “Ευχαριστώ” και έτρωγε μια κουταλίτσα μέλι. Τα γλυκά λογάκια γλύκαναν την καρδιά και το μελάκι τον ουρανίσκο μας. Στο τέλος κολλήσαμε όλα τα χαρτάκια σε μια κόκκινη, χαρτονένια καρδιά και τα αναρτήσαμε στην τάξη. Ήταν μια πολύ γλυκιά μέρα!

Τα γλυκά λογάκια μας

Η 9η Φεβρουαρίου καθιερώθηκε από την UNESCO και επίσημα φέτος ως Παγκόσμια Ημέρα Εορτασμού της Ελληνικής Γλώσσας. Η ημερομηνία αυτή επιλέχτηκε, επειδή είναι η ημέρα θανάτου του εθνικού μας ποιητή Διονυσίου Σολωμού (Ο Διονύσιος Σολωμός πέθανε στις 9 Φεβρουαρίου 1857 στην Κέρκυρα.) 

Την ημέρα αυτή μιλήσαμε στην τάξη για τον Διονύσιο Σολωμό και την προσφορά του στην ελληνική γλώσσα, διαβάσαμε και τραγουδήσαμε το ποίημα “Γαλήνη” σε μουσική του Δημήτρη Λάγιου και φτιάξαμε μια σχετική αφίσα.

Η αφίσα μας έτοιμη

Ωραία φαίνεται!

Φτιάχνοντας την αφίσα

Στο μάθημα της Γλώσσας “Ένα ζιζάνιο στη ζύμη“, σε μια άσκηση του Τετραδίου Εργασιών για την εμπέδωση των γραμμάτων “Ζζ” και “Υυ” τα παιδιά απαντούν γραπτά στην ερώτηση: “Τι ονειρεύεται η γάτα;” ” Ένα σπίτι από γλυκιά ζύμη.” Η φράση αυτή, αν και τόσο όμορφη, είναι αρκετά -έως πολύ- δύσκολη για ορθογραφία. Και, αφού πλησίαζαν και Χριστούγεννα, αποφασίσαμε να την προσεγγίσουμε στην τάξη και με έναν πιο πραγματικό, λαχταριστό  και γευστικό τρόπο: ένα αληθινό ζαχαρένιο σπιτάκι!  Τα παιδιά έφεραν τα υλικά (μπισκότα, ζάχαρη, αβγά και πολύχρωμα κουφετάκια), οι δασκάλες τα μαγειρικά σκεύη και όλοι/ες μαζί τον ενθουσιασμό και τη φαντασία μας… Η τάξη μοσχομύρισε, τα μάτια μας χάρηκαν χρώματα και μοτίβα και ο ουρανίσκος μας παρα-γλυκάθηκε… Το αν μάθαμε  να γράφουμε ορθότερα την επίμαχη φράση: “Ένα σπίτι από γλυκιά ζύμη” είναι υπό διαπραγμάτευση. Το σίγουρο είναι ότι περάσαμε πολύ-πολύ όμορφα! Καλά Χριστούγεννα!