Συντάκτης: ΤΣΙΡΟΥ ΕΛΕΝΗ Σελίδα 1 από 14

Η μπουγάδα μας

Η τάξη μας συμμετείχε στη δράση “Η μπουγάδα της ευτυχίας” που διοργάνωσε ο Σύλλογος Καρκινοπαθών Ζακύνθου με συμμετοχή της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Ζακύνθου που ενισχύει την προσπάθεια για τη  δημιουργία παιδο-ογκολογικής κλινικής στην Πάτρα. Πρόκειται για μία δράση κοινωνικής ευαισθητοποίησης, αλληλεγγύης και ενσυναίσθησης, στην οποία έλαβαν μέρος πάνω από χίλιοι μαθητές και μαθήτριες  νηπιαγωγείων και δημοτικών του νησιού. Κάθε παιδάκι έφερε στην τάξη τις προηγούμενες μέρες ένα λευκό μπλουζάκι και πάνω του ζωγράφισε όμορφα σχέδια και έγραψε μηνύματα αγάπης, συμπαράστασης, ελπίδας και αισιοδοξίας για τα παιδιά που νοσούν από καρκίνο παιδικής ηλικίας και τις οικογένειές τους. Σήμερα, μαζί με τις υπόλοιπες τάξεις του σχολείου μας, κατεβήκαμε στην Πλατεία Σολωμού και την απλώσαμε στα σχοινιά, δίπλα στα μπλουζάκια που είχαν ετοιμάσει εκατοντάδες άλλα παιδιά. Στο τέλος προσφέραμε τον οβολό μας για να στηρίξουμε εμπράκτως το έργο του Σωματείου «ΕΛΠΙΔΑ–Σύλλογος Φίλων Παιδιών με καρκίνο» που βοηθά τις δοκιμαζόμενες οικογένειες .

Αρχίζουμε τη ζωγραφική

Κοντεύουμε να τελειώσουμε

Δεν είναι υπέροχες;

Η μπουγάδα μας έτοιμη!

Απλώνουμε!

Μας αξίζει ένα γενναίο κολατσιό!

Ώρα για παιχνίδι!

Την τελευταία Παρασκευή της Αποκριάς φτιάξαμε στην τάξη ένα γλύκισμα που συνηθίζεται ιδιαίτερα αυτές τις μέρες στη Ζάκυνθο, το ρυζόγαλο. Σε κλίμα εύθυμο και γιορταστικό, με μεγάλη ανυπομονησία για το αποκριάτικο πάρτι που θα ακολουθούσε, μετατρέψαμε μια γωνιά της αίθουσας σε μικρή κουζίνα και μαγειρέψαμε το δικό μας ρυζόγαλο. Όλα τα παιδιά συμμετείχαν με ενθουσιασμό και μοσχοβόλησε ο τόπος κανέλα και βανίλια. Χαρούμενη Αποκριά σε όλες και όλους! 

Ρίχνουμε το ρύζι σε βραστό νερό

Προσθέτουμε ζάχαρη

Ρίχνουμε λίγη βανίλια για το άρωμα

Ανακατεύουμε καλά

Το ρυζόγαλο έχει πήξει

Έτοιμο το ρυζόγαλο, βελούδινο και αρωματικό!

Στο μάθημα των Μαθηματικών, στο 34ο κεφάλαιο με τίτλο: Μονάδες και δεκάδες μάθαμε για ένα μαθηματικό εργαλείο που χρησιμοποίησαν οι άνθρωποι χιλιάδες χρόνια πριν, τον άβακα. (Ο άβαξ της Σαλαμίνας, που παρουσιάζεται στο βιβλίο μας,  χρονολογείται από τον 5ο ή 6ο αιώνα π.Χ. είναι ο παλιότερος άβακας που έχει βρεθεί και βρίσκεται στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Αθήνας.) Στην τάξη τα παιδιά χρησιμοποίησαν ξύλινους, χειροποίητους άβακες και κρικάκια από πλαστικό σωλήνα ποτίσματος, μαύρο για τις Μονάδες, γαλάζιο για τις Δεκάδες και κίτρινο για τις Εκατοντάδες. Κάθε παιδί εργάστηκε ατομικά σε δικό του άβακα, αλλά και εταιρικά με το διπλανό του σε κοινό άβακα. Μάλιστα, επειδή οι άβακες δεν έφτασαν για όλα τα παιδιά, φτιάξαμε και έναν αυτοσχέδιο άβακα της στιγμής με πλαστελίνη και πλαστικά καλαμάκια. Μια χαρά έκανε τη δουλειά του! Τα παιδιά  χρησιμοποιώντας αυτή την κατασκευή-εργαλείο έμαθαν για τις μονάδες και τις δεκάδες και την αξία της θέσης κάθε ψηφίου στους διψήφιους αριθμούς παίζοντας. Τι καλύτερο;

Παιδιά που εργάζονται με τον άβακα

Φτιάξαμε το είκοσι πέντε!

Εργαζόμαστε σε ομάδες και ζευγαράκια

Τα καταφέραμε!

Τι ξύλινος άβακας…

…. Τι αυτοσχέδιος; Η δουλειά γίνεται μια χαρά!

Με μια -κυριολεκτικά- μελένια δραστηριότητα γιορτάσαμε στην τάξη μας την αγάπη. Την αγάπη για τους συμμαθητές και συμμαθήτριές μας, την αγάπη που μας ενώνει και μας κάνει “ομάδα” Κάθε παιδάκι έγραψε σ΄ένα χαρτάκι, μυστικά, έναν γλυκό λόγο για κάποιον συμμαθητή ή συμμαθήτριά του (Φροντίσαμε ώστε όλα τα παιδάκια να λάβουν, τουλάχιστον, ένα μήνυμα). Βάλαμε όλα τα χαρτάκια σε ένα αδιαφανές κουτί και η δασκάλα επέλεγε ένα στην τύχη και το διάβαζε στην τάξη. Το παιδί στο οποίο απευθυνόταν τα γλυκά λογάκια, έλεγε “Ευχαριστώ” και έτρωγε μια κουταλίτσα μέλι. Τα γλυκά λογάκια γλύκαναν την καρδιά και το μελάκι τον ουρανίσκο μας. Στο τέλος κολλήσαμε όλα τα χαρτάκια σε μια κόκκινη, χαρτονένια καρδιά και τα αναρτήσαμε στην τάξη. Ήταν μια πολύ γλυκιά μέρα!

Τα γλυκά λογάκια μας

Η 9η Φεβρουαρίου καθιερώθηκε από την UNESCO και επίσημα φέτος ως Παγκόσμια Ημέρα Εορτασμού της Ελληνικής Γλώσσας. Η ημερομηνία αυτή επιλέχτηκε, επειδή είναι η ημέρα θανάτου του εθνικού μας ποιητή Διονυσίου Σολωμού (Ο Διονύσιος Σολωμός πέθανε στις 9 Φεβρουαρίου 1857 στην Κέρκυρα.) 

Την ημέρα αυτή μιλήσαμε στην τάξη για τον Διονύσιο Σολωμό και την προσφορά του στην ελληνική γλώσσα, διαβάσαμε και τραγουδήσαμε το ποίημα “Γαλήνη” σε μουσική του Δημήτρη Λάγιου και φτιάξαμε μια σχετική αφίσα.

Η αφίσα μας έτοιμη

Ωραία φαίνεται!

Φτιάχνοντας την αφίσα

Στο μάθημα της Γλώσσας “Ένα ζιζάνιο στη ζύμη“, σε μια άσκηση του Τετραδίου Εργασιών για την εμπέδωση των γραμμάτων “Ζζ” και “Υυ” τα παιδιά απαντούν γραπτά στην ερώτηση: “Τι ονειρεύεται η γάτα;” ” Ένα σπίτι από γλυκιά ζύμη.” Η φράση αυτή, αν και τόσο όμορφη, είναι αρκετά -έως πολύ- δύσκολη για ορθογραφία. Και, αφού πλησίαζαν και Χριστούγεννα, αποφασίσαμε να την προσεγγίσουμε στην τάξη και με έναν πιο πραγματικό, λαχταριστό  και γευστικό τρόπο: ένα αληθινό ζαχαρένιο σπιτάκι!  Τα παιδιά έφεραν τα υλικά (μπισκότα, ζάχαρη, αβγά και πολύχρωμα κουφετάκια), οι δασκάλες τα μαγειρικά σκεύη και όλοι/ες μαζί τον ενθουσιασμό και τη φαντασία μας… Η τάξη μοσχομύρισε, τα μάτια μας χάρηκαν χρώματα και μοτίβα και ο ουρανίσκος μας παρα-γλυκάθηκε… Το αν μάθαμε  να γράφουμε ορθότερα την επίμαχη φράση: “Ένα σπίτι από γλυκιά ζύμη” είναι υπό διαπραγμάτευση. Το σίγουρο είναι ότι περάσαμε πολύ-πολύ όμορφα! Καλά Χριστούγεννα!

Στο μάθημα της Μελέτης Περιβάλλοντος  και στις ενότητες “Γνωρίζω το σχολείο μου” και  “Γνωρίζω τη γειτονιά μου” αποφασίσαμε να μάθουμε ποιος ήταν ο Παναγιώτης Χιώτης, του οποίου το όνομα φέρει το σχολείο μας. Και ποιος καλύτερα θα μπορούσε να μιλήσει για τον σπουδαίο αυτόν δάσκαλο και ιστοριογράφο, από τον κύριο Νίκο Αρβανιτάκη, δάσκαλο και τέως Σχολικό Σύμβουλο, ο οποίος πρωτοστάτησε στην αναγνώριση της προσφοράς του Παν. Χιώτη και στην τοποθέτηση της προτομής του στην πλατεία της γενέτειράς του. Επικοινωνήσαμε μαζί του κι εκείνος πρόθυμα δέχτηκε να μας μοιραστεί μαζί μας τις γνώσεις του. Και η αλήθεια είναι ότι, πραγματικά, το χαρήκαμε, και τα παιδιά και οι δασκάλες. Τον ευχαριστούμε θερμά! 

Στην είσοδο του σχολείου μας βρίσκεται κάδρο με τη μορφή του Παναγιώτη Χιώτη

Στην πλατεία του Βανάτου κάναμε έναν μεγάλο κύκλο μπροστά στην προτομή του Παναγιώτη Χιώτη…

…και ο κύριος Αρβανιτάκης άρχισε να μας μιλάει για τον Παναγιώτη Χιώτη

Το χάρισμα του κυρίου Αρβανιτάκη στο λόγο κρατάει ενεργό το ενδιαφέρον των παιδιών

Ο δάσκαλος Νίκος Αρβανιτάκης δίνει ζωή στα λόγια του με με ενδιαφέροντα παραλειπόμενα από τη ζωή του Παναγιώτη Χιώτη…

…που μαγνητίζουν την προσοχή παιδιών και δασκάλας

Στο τέλος ο κύριος Αρβανιτάκης συνομίλησε με τα παιδιά και απάντησε σε ερωτήσεις τους

Μετά τα τόσα ενδιαφέροντα που ακούσαμε ετοιμαζόμαστε για αναχώρηση

Στον δρόμο της επιστροφής τα ανθισμένα αγριολούλουδα ήταν σκέτη πρόκληση…

…στην οποία δεν μπορούσαμε και δε θέλαμε να αντισταθούμε “Μάγεμα η φύσις κι όνειρο στην ομορφιά και χάρη…” όπως μοναδικά το γράφει ο Ποιητής μας

Η τάξη μας συμμετείχε στο πρόγραμμα Παγκόσμιος Εθελοντικός Καθαρισμός Ακτών που διοργανώνει η HELMEPA από τον Σεπτέμβριο μέχρι τον Νοέμβριο του 2025. Στην αρχή της σχολικής χρονιάς επιλέξαμε την κοντινή παραλία του Τσιλιβί (το μέρος κάτω από το γήπεδο) και  τον μήνα Νοέμβριο, που θα έχει τελειώσει η τουριστική περίοδος και το δηλώσαμε στην πλατφόρμα της HELMEPA. Την Παρασκευή 7 Νοεμβρίου, λοιπόν,  μεταβήκαμε με λεωφορείο στην παραλία και πραγματοποιήσαμε με απόλυτη επιτυχία την προγραμματισμένη βιωματική δράση. Μαζέψαμε πολλών ειδών απορρίμματα με κυρίαρχα στη λίστα: τα πλαστικά καλαμάκια, τα πλαστικά καπάκια μπουκαλιών, τις γόπες των τσιγάρων και τα υγρά μαντιλάκια καθαρισμού χεριών (Αρκεί είμαστε εμείς καθαροί/ές και τι μας νοιάζει για το περιβάλλον;). Τα παιδιά, όμως, εργάστηκαν, πραγματικά, με απαράμιλλο ζήλο (κι ας μας κυνηγούσαν οι σφήκες μανιωδώς) και τους αξίζουν χίλια “Μπράβο”! 

Στον δρόμο για την παραλία

Σχεδόν φτάσαμε!

Παίρνουμε από ένα ζευγάρι γάντια

Το να φορέσεις τόσο λεπτά γάντια δεν είναι και τόσο εύκολο

Με λίγη ακόμα προσπάθεια…

… τα καταφέραμε!

Σκορπιστήκαμε στην παραλία…

Ψάξαμε πολύ καλά…

Γονατίσαμε στην άμμο…

Γεμίσαμε τα χέρια μας με σκουπίδια…

Γεμίσαμε και την αγκαλιά μας…

Να τι βρήκαμε!

Κι άλλα σκουπιδάκια!

Και τελειωμό δεν έχουν!

Γεμίσαμε μία σακούλα…

Γεμίσαμε κι άλλη και είναι πολύ βαριά!

Γεμίσαμε πάνω από δύο σακούλες, που με κόπο κουβαλήσαμε, αλλά, δυστυχώς, ο κάδος είναι πολύ μικρός!

Μετά τη δουλειά μας αξίζει ένα πλούσιο κολατσιό

Και πιο πολύ μας αξίζει το παιχνίδι στην καθαρισμένη άμμο

Απόλαυση!

Επιστρέφουμε

Και στο λεωφορείο το γλεντήσαμε δεόντως! (Το στιγμιότυπο είναι λίγο πριν την αποβίβαση και όχι εν κινήσει, που είμαστε δεμένοι και δεμένες στη θέση μας!)

Στο μάθημα της Γλώσσας, στη διδασκαλία του γράμματος “Ο ο” υπάρχει ένα διασκεδαστικό ποιηματάκι για οχτώ πεινασμένους ποντικούς που ονειρεύονται μια λαχταριστή ομελέτα με ντομάτα, αβγά και φέτα. Από αυτό το ποιηματάκι πήραμε αφορμή και συνδυασμό με το Εργαστήριο Δεξιοτήτων για τη διατροφή  μαγειρέψαμε στο σχολείο μια ομελέτα σαν αυτή του βιβλίου μας. Τα παιδιά έφεραν αγνά και ποιοτικά υλικά (ντόπιο ελαιόλαδο, χωριάτικα αβγά, φρέσκες ντομάτες, φρεσκοψημένο ψωμί…), εμείς τα σκεύη, όλοι και όλες τη διάθεση … Το προαύλιο μοσχοβόλησε κι εμείς χορτάσαμε και, κυρίως, περάσαμε όμορφα!

Ρίχνουμε ελαιόλαδο στο τηγάνι

Σπάμε τα αβγά

Προσθέτουμε κι ένα ακόμα αβγό

Ανακατεύουμε

Αλατίζουμε

Ξαναανακατεύουμε

Προσθέτουμε στα αβγά τριμμένη φέτα

Σερβίρουμε

Καλή μας όρεξη!

Μια παρεούλα στα σκαλάκια μπροστά στην τάξη

Άλλη παρεούλα στα μικρά σκαλιά

Τελικά η ντομάτα είναι φρούτο ή λαχανικό; Σίγουρα είναι μια υγιεινή λιχουδιά!