Στα πλαίσια του 1ου Εργαστηρίου Δεξιοτήτων  με θέμα τα ανθρώπινα δικαιώματα και τίτλο ¨Κι αν ήμουν εγώ;” ασχοληθήκαμε με τις παρακάτω θεματικές:

α)Εντοπίσαμε την έννοια της λέξης “δικαίωμα” (σημαντική ανάγκη στη ζωή μας) και τη διακρίναμε από το” θέλω” μας (απλή επιθυμία).

Εστιάσαμε κυρίως στα δικαιώματα των παιδιών και μέσα από εποπτικό υλικό συγκεντρώσαμε τα πιο σημαντικά.

Δουλέψαμε όλοι μαζί συνεργατικά,

αλλά και ατομικά, αποτυπώνοντας το κάθε δικαίωμα σε μια ζωγραφιά.

β)Ψάχνοντας στο διαδύκτιο ανακαλύψαμε εικόνες παιδιών που στερούνται τα βασικά τους δικαιώματα όπως τροφή, καθαρό νερό, οικογένεια, εκπαίδευση κλπ.

Με τις εικόνες αυτών των παιδιών παίξαμε επιδαπέδιο παιχνίδι “Πως μπορώ να βοηθήσω το φίλο/φίλη που με έχει ανάγκη”.

Τα παιδιά χωρισμένα σε ζευγάρια κατευθύνουν ο ένας τον άλλο στον τετραγωνισμένο τάπητα, εντοπίζουν το δικαίωμα που στερείται το συγκεκριμένο παιδί και προτείνουν λύσεις στο πρόβλημά του.

Επιπλέον, παρακολουθήσαμε την “Ειρήνη”- η ιστορία ενός παιδιού πρόσφυγα, που μας έδωσε τροφή για συζήτηση σε θέματα στέρησης δικαιωμάτων, διαφορετικότητας αλλά και ενσυναίσθησης, αγάπης, καλοσύνης.

γ)Επιλεκτικά, εστιάσαμε σε κάποια δικαιώματα που ευαισθητοποίησαν περισσότερο τα παιδιά.

Προτεραιότητα γι’ αυτά ήταν το δικαίωμα στη φιλία. Στα πλαίσια αυτού παρακολουθήσαμε τη θεατρική παράσταση “Ένας πιστός φίλος” μέσα από την οποία πέρασε το μήνυμα ότι στην αληθινή φιλία δεν υπάρχουν συμφέροντα αλλά μόνο προσφορά, φροντίδα, αγάπη και συνεργασία.

Και παίξαμε πολλά παιχνίδια συνεργασίας για να πούμε  άλλη μία φορά ότι η συνεργασία κάνει θαύματα.

δ)Ένα ακόμα σημαντικό δικαίωμα που κέντρισε το ενδιαφέρον των παιδιών ήταν ο σεβασμός στη διαφορετικότητα.

Στα πλαίσια αυτού δουλέψαμε με δύο πολύ αξιόλογες ιστορίες μέσα από τις οποίες καταλήξαμε στο συμπέρασμα ότι δεν έχει καμία σημασία εάν κάποιος είναι διαφορετικός στην εμφάνιση π.χ. στο χρώμα, στο βάρος κλπ. , εάν μιλάει άλλη γλώσσα, εάν έρχεται από άλλη χώρα κλπ. Σημασία έχει μόνο η καρδιά, ο χαρακτήρας, η προσωπκότητα.

*Έλμερ, ο παρδαλός ελέφαντας

τον οποίο τα παιδιά ζωγράφισαν με όλα τους τα χρώματα για να δείξουν ότι η διαφορετικότητα έχει την αξία της.

*Σοφία, η αγελαδίτσα τραγουδίστρια

η οποία δυσκολεύτηκε να αποδείξει την αξία της γιατί απλά ήταν διαφορετική.

ε)Το δικαίωμα στο σεβασμό ήταν ακόμα κάτι που ευαισθητοποίησε τα παιδιά και ο νταής του σχολικού έγινε γι’ αυτά παράδειγμα προς αποφυγή.

Στο τέλος του προγράμματος οι μικροί μας μαθητές, έχοντας αποκτήσει περισσότερη κοινωνική ενσυναίσθηση στο θέμα των δικαιωμάτων, της διαφορετικότητας και της συμπερίληψης, βραβεύτηκαν με το μετάλλιο-συννεφόλεξο με το οποίο ορίστηκαν υπερασπιστές των ανθρώπινων δικαιωμάτων, των αδυνάτων και των διαφορετικών.