Η 28η Οκτωβρίου πλησιάζει και στο νηπιαγωγείο μας πραγματοποιήσαμε ένα ταξίδι στο παρελθόν και στις ημέρες του 1940. Οι μαθητές μέσα από κατάλληλο εκπαιδευτικό υλικό, παραμύθια και συζήτηση, προσέγγισαν με μεγάλο ενδιαφέρον το ιστορικό γεγονός της Τριπλής Κατοχής στην πατρίδα μας.
Τα παιδιά κατάλαβαν τις δυσκολίες εκείνης της εποχής, αλλά και τη δύναμη που κρύβει η ενότητα και η αγάπη για την πατρίδα, λέγοντας το μεγάλο «ΟΧΙ». Τη Δευτέρα 19 Οκτωβρίου 2026 επισκεφθήκαμε το Πολεμικό Μουσείο Θεσσαλονίκης. Εκεί τα παιδιά:
- Είδαν από κοντά κειμήλια, στολές και φωτογραφίες της εποχής, ζωντανεύοντας όλα όσα συζητήσαμε στην τάξη.
- Θαύμασαν τα εκθέματα και έκαναν τις πιο εύστοχες και αυθόρμητες ερωτήσεις.
- Κατάλαβαν τη σημασία του να τιμούμε τους ήρωες που αγωνίστηκαν για την ελευθερία μας
Ξεκινήσαμε με το παραμύθι: “Ο νάνος και ο γίγαντας”. Αρχικά, παρατηρήσαμε και περιγράψαμε τις εικόνες του παραμυθιού. Στη συνέχεια, διαβάσαμε την ιστορία, την αφηγηθήκαμε ξανά με τη βοήθεια των εικόνων, τις βάλαμε στη σωστή σειρά και στο τέλος γίναμε κι εμείς μικροί ηθοποιοί, δραματοποιώντας το παραμύθι!
Δίνουμε Φωνή στη Φωτογραφία!
Στο νηπιαγωγείο μας ταξιδέψαμε στο παρελθόν μέσα από ασπρόμαυρες ιστορικές φωτογραφίες (όπως της Βούλας Παπαϊωάννου από την Κατοχή το 1942).
Με τη ρουτίνα σκέψης «Βλέπω – Σκέφτομαι – Αναρωτιέμαι», τα παιδιά παρατήρησαν τα πρόσωπα και τις συνθήκες της εποχής, προβληματίστηκαν και εξέφρασαν βαθιά ενσυναίσθηση.
Στη συνέχεια, «δώσαμε φωνή στη φωτογραφία»! Τα παιδιά μπήκαν στη θέση των παιδιών του τότε, ζωγράφισαν και έγραψαν τις σκέψεις τους.
Ένα «μυστηριώδες κουτί των αναμνήσεων» έφτασε στην τάξη μας φέρνοντας μαζί του ένα ιδιαίτερο γράμμα και σπάνιες ιστορικές φωτογραφίες. Οι μαθητές μας μεταμορφώθηκαν σε μικρούς ντετέκτιβ της Ιστορίας, άνοιξαν τον φάκελο, παρατήρησαν προσεκτικά τις ασπρόμαυρες εικόνες με τα παιδιά μιας άλλης εποχής και τις ανέλυσαν με μεγάλη προσοχή. Μέσα από τη συζήτηση, προβληματίστηκαν για τις συνθήκες της εποχής, τις δυσκολίες αλλά και τα συναισθήματα των παιδιών, βιώνοντας μια ξεχωριστή εμπειρία ενσυναίσθησης, αλληλεγγύης και ιστορικής μνήμης
Δώσαμε φωνή στις φωτογραφίες
Συνεχίζοντας, υποδεχτήκαμε ένα μυστηριώδες κουτί και ανακαλύψαμε ποιες είναι οι βασικές ανθρώπινες ανάγκες! Χωρισμένοι σε ομάδες, ψάξαμε και βρήκαμε τις κρυμμένες κάρτες στην τάξη, ταξινομώντας τες στα χρωματιστά στεφάνια ανά κατηγορία: τροφή, ζεστασιά, καθαριότητα, ασφάλεια και χαρά. Στο τέλος, συγκεντρώσαμε στο κουτί μας όλα όσα θεωρούμε αληθινά σημαντικά για τη ζωή, όπως το φαγητό, το φως, την οικογένεια και την ειρήνη, «στέλνοντάς» τα συμβολικά με πολλή αγάπη στα παιδιά που τα έχουν ανάγκη!
Στην παρεούλα γνωρίσαμε τη σημαία μας μέσα από ένα πολύ όμορφο, βιωματικό παιχνίδι!
• Μαντέψαμε το μυστικό: Παρατηρήσαμε και περιγράψαμε μια εικόνα από ένα ελληνικό τοπίο, διαβάσαμε μια ιστορία για την σημαία και σκεφτήκαμε τι δώρο θα έφτιαχναν μαζί το Λευκό και το Γαλάζιο (τα παιδιά είπαν ένα ουράνιο τόξο ή μια καρδιά!).
• Ακολουθήσαμε τις λωρίδες: Απλώσαμε δύο χρωματιστές λωρίδες στο πάτωμα, μαντέψαμε τη σημαία και μετά τη συνθέσαμε βήμα-βήμα με ένα ξύλινο παζλ της ελληνικής σημαίας, μετρώντας τις γραμμές της.
• Μάθαμε τα χρώματά της: Απλώσαμε τη μεγάλη μας σημαία και, κοιτάζοντας τον χάρτη, είπαμε ότι το γαλάζιο είναι η θάλασσα και ο ουρανός μας, και το λευκό ο αφρός των κυμάτων και το χιόνι.
• Συλλαβίσαμε και παίξαμε: Μετρήσαμε τις 9 λωρίδες συλλαβίζοντας με τις φωνούλες μας το «Ε-λευ-θε-ρί-α ή Θά-να-τος».
Στο τέλος, πιαστήκαμε όλοι μαζί γύρω από τη μεγάλη μας σημαία και την κυματίσαμε ψηλά με πολύ καμάρι.
Γιορτή του Αγίου Δημητρίου και η Θεσσαλονίκη μας γιορτάζει!
Η γιορτή της 28ης Οκτωβρίου στο νηπιαγωγείο μας
