Καρδιά , ένας ακούραστος μυς που χτυπά αδιάκοπα μέρα-νύχτα. Προσέχουμε την υγεία μας, τρεφόμαστε σωστά, αθλούμαστε για να έχουμε υγιή καρδιά και για να ζήσουμε πολλά χρόνια. Αυτά συζήτησαν στο πρόσφατο μάθημα της Φυσικής οι μαθητές της ΣΤ΄ τάξης. Μάλιστα μελέτησαν πιο προσεκτικά την λειτουργία της καρδιάς και τη μικρή και τη μεγάλη κυκλοφορία του αίματος. Στη συνέχεια έφτιαξαν αυτή την υπέροχη σύνθεση που διακοσμεί την αίθουσά τους
Η Τσικνοπέμπτη είναι, αναμφίβολα, για μικρούς και μεγάλους μια από τις πλέον αγαπημένες γιορτές του χρόνου. Σας παρουσιάζουμε μερικά ενδιαφέροντα έθιμα από την Ελλάδα και όχι μόνο.
Στην Ελλάδα, η μυρωδιά της «τσίκνας», η οποία δεν είναι άλλη από τη γνωστή σε όλου μας μυρωδιά του καμένου ψημένου κρέατος, έχει δώσει το όνομα Τσικνοπέμπτη, την ημέρα που θεωρείται και ως η …επίσημη έναρξη της αποκριάτικης περιόδου.
Ωστόσο, η Τσικνοπέμπτη, φαίνεται ότι δεν είναι αποκλειστικά ελληνικό έθιμο. Οι Γερμανοί, λοιπόν, γιορτάζουν αντίστοιχα την Weiberfastnacht,το καρναβάλι των γυναικών ή αλλιώς το κόψιμο της γραβάτας. Σύμφωνα με τις επιταγές του εθίμου οι άνδρες, ανεξαρτήτως θέσεως και αξιώματος, που φορούν γραβάτα, πρέπει να «υποταχθούν» στην εξουσία των γυναικών, οι οποίες αναλαμβάνουν να την ψαλιδίσουν.
Οι Γάλλοι, από την άλλη πλευρά, γιορτάζουν την Mardi Gras ή σε απλά ελληνικά την Λιπαρή Τρίτη. Ημέρα κατά την οποία παραδοσιακά τρώνε κρέπες συνοδεία λιπαρών εξ’ ου και το όνομα, αποχαιρετώντας και εκείνοι με τον τρόπο αυτό, ότι δεν πρέπει να καταναλώσουν την περίοδο της νηστείας. Παράλληλα, ντύνονται καρναβάλια και διασκεδάζουν.
Στην Ισπανία η αντίστοιχη ημέρα με τη δική μας Τσικνοπέμπτη, είναι η Jueves Lardero, σε ελληνικά Μεγάλη Πέμπτη, ενώ η ίδια παράδοση συνεχίζεται και σε άλλα κράτη με χριστιανικούς πληθυσμούς, όπως η Πολωνία και η Ουγγαρία.
Όσον αφορά τώρα τη δική μας Τσικνοπέμπτη, είναι η Πέμπτη της δεύτερης εβδομάδας του Τριωδίου, της Κρεατινής. Σύμφωνα με την ορθόδοξη παράδοση, αναμένοντας τη νηστεία της Σαρακοστής και σεβόμενοι τις νηστείες της Τετάρτης και της Παρασκευής, η Τσικνοπέμπτη τοποθετήθηκε ανάμεσα, ως μια ημέρα εκτόνωσης με «τσίκνισμα» και κραιπάλη. Λέγεται μάλιστα ι Τσικνοπέμπτη ή…Τσικνοπέφτη.
Η ονομάσία προήλθε καθώς αυτή την Πέμπτη, σύμφωνα με την παράδοση, σε πολλά μέρη της Ελλάδας, έλιωναν το λίπος από τα χοιρινά, ενώ παρέες συγκεντρώνονταν στα σπίτια για να ψήσουν κρέας, να το τσικνίσουν δηλαδή. Η διάχυτη μυρωδιά της τσίκνας σε όσα σπίτια είχαν την οικονομική δυνατότητα να αγοράσουν κρέας, οδήγησε στο να ονομαστεί Τσικνο-Πέμπτη.
Η προέλευση του εθίμου μάλλον ανάγεται στις βακχικές γιορτές των αρχαίων Ελλήνων, αλλά και των Ρωμαίων, που επιβίωσαν με παραλλαγές μέχρι και τα χριστιανικά χρόνια. Η πολυφαγία και πολυπιοτία, χαρακτηριστικά της συγκεκριμένης ημέρας, θυμίζουν πρακτικές που σχετίζονται με την ευφορία της γης και που, όταν συνδυάζονται με την χριστιανική παράδοση, σημαίνουν την προετοιμασία για την Μεγάλη Σαρασκοστή.
Παλαιότερα, πέρα από το τσίκνισμα, το «εθιμοτυπικό» απαιτούσε μεταμφίεση και πειράγματα. Στα χωριά, οι άνθρωποι γυρνούσαν κατά παρέες από σπίτι σε σπίτι, χτυπώντας τις πόρτες γνωστών και αγνώστων, ζητώντας κέρασμα και κρασί, το οποίο καταναλωνόταν άφθονο και στη διαδρομή, με την απαίτηση οι νοικοκυραίοι να αφήσουν τα σπίτια τους και να ακολουθήσουν την κεφάτη παρέα.
Το έθιμο συμπεριλάμβανε ακόμη και «ζημιές» στον εξωτερικό χώρο των σπιτιών, όπου οι περαστικοί έριχναν τις γλάστρες κάτω για να χυθεί το χώμα στις αυλές, μουτζούρωναν τα πρόσωπά τους και το κέφι συνεχιζόταν μέχρι πρωίας.
Εκτός από την κρεοφαγία τη συγκεκριμένη ημέρα σε πολλά μέρη της Ελλάδας συνηθίζεται να προσφέρεται ως γλυκό το γαλακτομπούρεκο και η γλυκιά κολοκυθόπιτα,κουγκουλούαρι όπως λέγεται σε μερικά μέρη, αλλά και ο μπακλαβάς στη βόρεια Ελλάδα.
Ωστόσο, όπως είναι φυσικο, στην πορεία του χρόνου, κάθε τόπος ανέπτυξε και τα δικά του ιδιαίτερα έθιμα.
Στη Θήβα, την Τσικνοπέμπτη ξεκινά ο «βλάχικος» γάμος, που περιλαμβάνει το προξενιό, συνεχίζεται με τον γάμο και ολοκληρώνεται με το γλέντι και την «επίδοση» των προικιών της νύφης, την Καθαρή Δευτέρα.
Οι Πατρινιοί, στήνουν ψησταριές ακόμη και στα πεζοδρόμια, έξω από τα μαγαζιά τους, και αναβιώνουν το δρώμενο του γάμου «Της Γιαννούλας της Κουλουρούς». Η Γιαννούλα ήταν υπαρκτό πρόσωπο, που έζησε πριν τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και πουλούσε κουλούρια για να ζήσει. Αγράμματη καθώς ήταν, πίστευε τους συμπολίτες της που της έταζαν να την παντρέψουν με τον Πρόεδρο της Αμερικής Ουίλσον, Ιούλσο, όπως λέγεται ότι τον πρόφερε η ίδια! Έτσι στηνόταν μια ολόκληρη φάρσα, ο υποτιθέμενος Ουίλσον, ο γαμπρός, ερχόταν με πλοίο στο λιμάνι, ντυμένος με φράκο και η Γιαννούλα περίμενε τον γαμπρό, ενώ ο κόσμος γύρω διασκέδαζε με την ψυχή του.
Ένα έθιμο που θυμίζει comedia dell’ arte επαναλαμβάνεται την Τσικνοπέμπτη στην Κέρκυρα. Πρόκειται για τα Κορφιάτικα Πετεγολέτσα, τα οποία πραγματοποιούνται σε κεντρικές πλατείες του νησιού ή σε στενά δρομάκια. Με αποκορύφωμα τα πετεγολέτσα που παίζονται στην Πίνια που είναι τo κέντρο της παλιάς πόλης, κοντά στην τοποθεσία “Κουκουνάρα”. Σ’ αυτήν συμμετέχουν και διάφορες νοικοκυρές από τα κοντινά σπίτια, στήνοντας ένα πραγματικό, πετεγουλιό – κουτσομπολιό, στα παράθυρα (φανέστρες) των σπιτιών τους με ξεκαρδιστικές ιστορίες βγαίνουν στη φόρα όλα τα άπλυτα των υποτιθεμένων πού έπεσαν σε διάφορα παραπτώματα, καυτηριάζοντας διαχρονικούς τύπους ανθρώπων και καταστάσεων.
Στην Κομοτηνή, τα αρραβωνιασμένα ζευγάρια ανταλλάσσουν ως πεσκέσια, βρώσιμα είδη. Ο αρραβωνιαστικός στέλνει τον κούρκο, ενώ η αρραβωνιαστικιά στέλνει μια κότα γεμιστή για να φαγωθεί την Κυριακή της Αποκριάς και μπακλαβά. Στην Κομοτηνή καψαλίζουν μια κότα που πρόκειται να φαγωθεί την επόμενη Κυριακή (της Απόκρεω). Αυτήν την ημέρα τα αρραβωνιασμένα ζευγάρια ανταλλάσσουν δώρα φαγώσιμα. Ο αρραβωνιαστικός στέλνει στην αρραβωνιαστικιά του μια κότα, τον κούρκο, και εκείνη στέλνει μπακλαβά και μια κότα γεμιστή. Όλα αυτά πραγματοποιούν την παροιμία πως ο «έρωτας περνάει από το στομάχι
Στις Σέρρες ανάβουν αυτή τη μέρα φωτιές γύρω από τις οποίες γίνονται τα προξενιά, καθώς ανακατεύονται τα…κάρβουνα.
Στην κεντρική πλατεία της Ξάνθης πραγματοποιούνται εκδηλώσεις όπως η «Βραδιά Παραδοσιακών Γεύσεων», όπου οι Λαογραφικοί Σύλλογοι της πόλης προσφέρουν εδέσματα, χορό και μουσική από διάφορες περιοχές της Ελλάδας.
Στο Ξινό Νερό Φλώρινας την Τσικνοπέμπτη γίνεται χορός μασκέ με ορχήστρα και παραδοσιακή μουσική.
Στον Πόρο, οι νέοι κλέβουν ένα μακαρόνι, το οποίο πρέπει να τοποθετήσουν κάτω από το μαξιλάρι τους για να δουν ποια θα παντρευτούν.
Στη Θήβα αρχίζει ο επονομαζόμενος «βλάχικος γάμος» που περιλαμβάνει το προξενιό δύο νέων που συνεχίζει με το γάμο και τελειώνει την Καθαρά Δευτέρα.
Στην Πελοπόννησο, σφάζονται χοιρινά, από τα οποία μετά παρασκευάζονται παραδοσιακές λιχουδιές, όπως πηχτή, τσιγαρίδες, παστό και γουρναλοιφή.
Μια πολύ όμορφη έκπληξη μας έκαναν οι μαθητές της Β΄τάξης όταν φόρεσαν τις χειροτεχνίες τους και μας συστ
ήθηκαν ως εξωγήινα όντα. 
Για χάρη βέβαια της τρελής Αποκριάς
Περιβαλλοντικό πρόγραμμα με θέμα την ¨ελιά¨ εκπονούν φέτος οι μαθητές της Δ΄τάξης σε συνεργασία με τους μαθητές της Γ΄τάξης. Συντονίστρια εκπαιδευτικός η κα Χρύσα
Αφορμή στάθηκε το αγαπημένο δέντρο της ελιάς στο προαύλιο του σχολείου μας.
Και εμπνεύστηκαν και ένα υπέροχο ποιήμα
-Ελιά πότε γεννήθηκες?
-Πριν χρόνια και καιρούς.
-Και πού τις ρίζες σου έβγαλες?
Πού πρόσφερες καρπούς?
– Σε ένα σχολείο, στο Δεκαεφτά
που έχει πολλά και καλά παιδιά.
Έβγαλα ρίζες και κλαδιά.
Με αγάπη όλοι με δεχτήκαν
και εγώ από χαρά
ελιές και λάδι έκανα
για όλα τα παιδιά
Αλλά πρώτα ας τις φτιάξουμε. Μάσκες έφτιαξαν οι μαθητές στο τελευταίο μάθημα Θεατρικής αγωγής με τον εκπαιδευτικό της Θεατρικής αγωγής. Δύο από αυτές στολίζου
ν την είσοδο στο γραφείο της Δ/ντριας
Με τους σκανταλιάρηδες κλόουν στους διαδρόμους του σχολείου μας μπήκαμε επιτέλους σε ρυθμούς αποκριάς
Δεν πρόλαβαν καλά καλά να γνωρίσουν την κα αλφαβήτα και να έφτιαξαν και βιβλίο. Θυμήθηκαν να αναφέρουν και τον χιονάνθρωπο μιας και βρισκόμαστε ακόμα στον χειμώνα.Και το ψωμί που είναι ευλογημένη τροφή ανέφεραν στο βιβλίο τους ..
Και φυσικά στο τέλος με τη βοήθεια του ωμέγα βροντοφώναξαν…: Ώρα για διάλειμμα Μπράβο παιδιά! Μπράβο και στην κα Ξένια τη δασκάλα σας!
Όπως κάθε χρόνο έτσι και φέτος το σχολείο μας εκπροσωπήθηκε στη λιτάνευση της εικόνας της Πολιούχου της πόλης μας, Παναγίας της Υπαπαντής. Πλήθος κόσμου ακολούθησε τη λιτανεία και πάρα πολλοί ακόμα την υποδέχονταν σε όλα τα σημεί της διαδρομής.
Χθες ,Τετάρτη 31 Ιανουαρίουν, οι μαθητές μας είχαν τη χαρά να παρακολουθήσουν το πρόγραμμα ¨Η κιθάρα, η ιστορία της και ο κόσμος της μουσικής¨, στο Πνευματικό κέντρο της πόλης μας.
Η πρόταση έγινε λίγες μέρες νωρίτερα από τον καθηγητή μας, της μουσικής κο Ηλία Τζωρτζάτο και τελικά άξιζε τον κόπο. Μεταβήκαμε με πεζοπορία στον προορισμό μας, διασχίζοντας τη γειτονιά του σχολείου κ όλο το ιστορικό κέντρο. Στο γυρισμό οι μαθητές ξαπόστασαν στην όμορφη πλατεία των Αγίων Αποστόλων. Αποχαιρετίσαμε με τον πιο υπέροχο μελωδικό τρόπο το μήνα Γενάρη και καλωσορίσαμε μουσικά τον Κουτσοφλέβαρο. Καλό μήνα σε όλους
Τους Τρεις Μεγίστους Φωστήρες, Ιεράρχες και προστάτες της γνώσης τιμήσαμε ως σχολική κοινότητα την Τρίτη 30 Ιανουαρίου 2018. Φέτος καινοτομήσαμε αλλάζοντας τη συνήθεια και μαθητές και δάσκαλοι πήραμε μέρος στη Θεία Λειτουργία στο εκκλησάκι των Τριών Ιεραρχών που γειτνιάζει με το σχολείο μας και βρίσκεται στα υπέροχα στενά δρομάκια της πόλης μας. Ήταν μια πολύ όμορφη εμπειρία για όλους μας. Στο μοναδικά κατανυκτικό περιβάλλον του Ναού αυτού και σκορπίσαμε χαρά και στους υπόλοιπους εκκλησιαζόμενους πιστούς που με έκπληξη και ιδιαίτερη χαρά μας καλοσώρισαν και μας έδωσαν πολλές ευχές για υγεία και πρόοδο. Μας ζήτησαν δε και τους το υποσχεθήκαμε, να πάμε και του χρόνου. Το σχολείο μας πραγματοποίησε και αρτοκλασία για όλους όσους εκκλησιάστηκαν μαζί μας. Και του χρόνου λοιπόν και βοήθειά μας οι Τρεις Ιεράρχες.