Στην παρεούλα μιλήσαμε για την 28η Οκτωβρίου και εξηγήσαμε ότι είναι μια σημαντική γιορτή για την Ελλάδα, γιατί θυμόμαστε τότε που οι Έλληνες είπαν το «Όχι».

Ανοίξαμε συζήτηση με τα παιδιά:

• Τι είναι η Ελλάδα;

• Τι μας αρέσει στη χώρα μας;

• Τι εικόνες ή χρώματα μας θυμίζουν την Ελλάδα;

Τα παιδιά εξέφρασαν τις ιδέες τους («Η Ελλάδα είναι η θάλασσα», «είναι η σημαία», «είναι το σπίτι μου», «είναι οι φίλοι μου») και στη συνέχεια ζωγράφισαν αυτό που για εκείνα σημαίνει “Ελλάδα”.

Τα παιδιά συμμετείχαν με ενθουσιασμό στη συζήτηση, ανέπτυξαν τον προφορικό τους λόγο, εξέφρασαν συναισθήματα και δημιούργησαν πολύχρωμες, προσωπικές απεικονίσεις της Ελλάδας.

Το σχολείο μας συμμετέχει σε ένα πρόγραμμα με τίτλο ” Εγώ κι Εσύ Μαζί Ταξιδεύουμε “.

Το παιχνίδι είναι η φυσική γλώσσα των παιδιών — τρόπος έκφρασης, εξερεύνησης και σύνδεσης με τον κόσμο. Παράλληλα,
αποτελεί θεμελιώδες δικαίωμά τους, όπως κατοχυρώνεται στο Άρθρο 31 της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για τα Δικαιώματα του Παιδιού (1989), το οποίο αναγνωρίζει την αξία της ανάπαυσης, του ελεύθερου χρόνου, του δημιουργικού παιχνιδιού και της ψυχαγωγίας στην παιδική ηλικία.
Στην εκπαίδευση στα ανθρώπινα δικαιώματα, το παιχνίδι δεν είναι απλώς μια δραστηριότητα — είναι μέσο κατανόησης, ενδυνάμωσης και κοινωνικής αλλαγής. Σύμφωνα με την UNESCO (2011), η εκπαίδευση στα ανθρώπινα δικαιώματα δεν περιορίζεται στη μετάδοση πληροφοριών, αλλά προάγει την ανάπτυξη αξιών, στάσεων και συμπεριφορών που στηρίζουν την ειρήνη, τη δικαιοσύνη και τη συμμετοχική κοινωνία.
Η Διεθνής Αμνηστία, η μεγαλύτερη διεθνής οργάνωση για την προάσπιση των ανθρώπινων δικαιωμάτων, έχει μακρόχρονη εμπειρία στην παραγωγή εκπαιδευτικού υλικού που ανταποκρίνεται στις ανάγκες των παιδιών και των εκπαιδευτικών. Η προσέγγισή της βασίζεται στην ενεργό συμμετοχή, τη βιωματική μάθηση, την ενσυναίσθηση και τη συνεργασία, και αξιοποιεί το παιχνίδι ως μέσο καλλιέργειας δεξιοτήτων και αξιών — με σεβασμό, ευαισθησία και φροντίδα για τους συνανθρώπους και τον κόσμο γύρω τους.

Έτσι το εκπαιδευτικό κουτί που παραλάβαμε για να συμμετέχουμε σε αυτήν τη Δράση «Εγώ κι εσύ μαζί ταξιδεύουμε…» είναι ένα πολυαισθητηριακό εργαλείο που σχεδιάστηκε για παιδιά προσχολικής και πρώτης σχολικής ηλικίας, με στόχο την εισαγωγή στα ανθρώπινα δικαιώματα με τρόπο διαδραστικό, παιγνιώδη και παιδαγωγικά κατάλληλο. Αποτελεί μια κινητή εκπαιδευτική εμπειρία που ταξιδεύει στα σχολεία, ενθαρρύνοντας τα παιδιά να γνωρίσουν, να κατανοήσουν και να υπερασπιστούν τα ανθρώπινα δικαιώματα μέσα από τη συμμετοχή, την ενσυναίσθηση, τον διάλογο και τη φροντίδα για τους συνανθρώπους και τον κόσμο γύρω τους. 

Μερικές από τις δικές μας δραστηριότητες 

• Υποδεχτήκαμε το υλικό που μας εστάλη από τη Διεθνή Αμνηστία το επεξεργαστήκαμε και το συζητήσαμε

• Μιλήσαμε για τα ανθρώπινα Δικαιώματα και τη σπουδαιότητά τους

 

• Φτιάξαμε το Δέντρο των Δικαιωμάτων

•  Συζητήσαμε και ζωγραφίσαμε τί είναι αυτό που κάνει τη γη και τη ζωή σε αυτήν χαρούμενη

 

• Συζητήσαμε για τη διαφορετικότητα και τα ίσα δικαιώματα

Λήψη αρχείου

• Στείλαμε ένα μήνυμα με όλα τα δικαιώματα στα επόμενα σχολεία που θα παραλάβουν τα βαλίτσα με το περιεχόμενο
• 
• Μιλήσαμε για τη γη και για το πόσο σημαντικό είναι να φροντίζουμε το περιβάλλον

Λήψη αρχείου

• Χαιρετήσαμε τη βαλίτσα και την παραδώσαμε στον υπεύθυνο για τον επόμενο σταθμό
• Πήραμε τις Βεβαιώσεις Συμμετοχής μας στο Πρόγραμμα

Τα φύλλα είναι πρωταγωνιστές του φθινοπώρου και εμείς σήμερα αποφασίσαμε να ασχοληθούμε με αυτά! Συζητήσαμε για τα χρώματα στην φύση. Πού βλέπουμε αλλαγή αυτή την εποχή; Μα φυσικά στα φύλλα στων δέντρων!  Αφού είδαμε τα χρώματα που παίρνουν χάνοντας σταδιακά την χλωροφύλλη τους αποφασίσαμε να φτιάξουμε τις δικές μας κορνίζες με φθινοπωρινά φύλλα. Φέραμε πλαστικοποιημένα φύλλα και τα κολλήσαμε πάνω σε ένα χαρτάκι, τα παιδιά διαλέγανε το φύλλο που θέλανε και με κηρομπογιές στα φθινοπωρινά χρώματα φτιάχνανε το περίγραμμα τους, ενισχύοντας έτσι και την λεπτή κινητικότητα τους. Τέλος, γύρω-γύρω κολλήσανε κομμένα χαρτάκια σαν περίγραμμα κορνίζας και έτοιμο το φθινοπωρινό μας φυλλαράκι!

Οι κατασκευές μας συνεχίζονται με γρήγορους και χαρούμενους ρυθμούς! Χρωματίσαμε ένα χαρτάκι με διάφορα κουτάκια σε φθινοπωρινά χρώματα (κίτρινο, πορτοκαλί, πράσινο, κόκκινο, καφέ) και σε επόμενη μέρα εκτυπώσαμε και κόψαμε στένσιλ με φθινοπωρινά σχέδια και με μαύρη τέμπερα χρωματίσαμε από πάνω ώστε να βγει το κάθε αποτύπωμα.

Το φθινόπωρο έφτασε στο σχολείο μας και εμείς ξεκινήσαμε τις φθινοπωρινές μας κατασκευές. Αφού συζητήσαμε για τα χρώματα του φθινοπώρου  αποφασίσαμε να δημιουργήσουμε δέντρα με τα αντίστοιχα χρώματα. Ξεκινήσαμε με χαρτί του μέτρου όπου επάνω τα παιδιά έκαναν τυπώματα χρησιμοποιώντας φελλούς για να απεικονίσουν τα “πεσμένα φύλλα”. Ύστερα, βάψαμε με πινέλο τις παλάμες μας και  τις αποτυπώσαμε στο χαρτί. Τέλος, αφού στεγνώσανε τα αποτυπώματα μας σχηματίσαμε  μέσα  στις  παλάμες με μαύρο μαρκαδόρο κλαδάκια  ώστε  να  μοιάζουν με δεντράκια.  

To παραμύθι της Μαρίας Κουτσανοπούλου, “Ας πούμε αυτή την λέξη” βρέθηκε στην τάξη μας και ενθουσίασε τους μικρούς μας φίλους. Μετά την ανάγνωση του και την συζήτηση των ευγενικών λέξεων που περιείχε αποφασίσαμε όλοι μαζί  να φτιάξουμε μια αφίσα με τον  ήρωα του βιβλίου. Δημιουργήσαμε τον παπαγάλο σχηματίζοντας και κόβοντας τα πολύχρωμα φτερά του, στην συνέχεια τα παιδιά έγραψαν επάνω  στα φτερά τις θετικές λεξούλες που θυμόταν και επίσης κολλήσαν χαρτιά γκοφρέ τα οποία είχαν φτιάξει με τα χέρια τους ώστε να μοιάζουν με φτερά. Έτσι λοιπόν γεμίσαμε τον αγαπημένο μας φίλο με χρώματα και θετικά μηνύματα!