12ο Δημοτικό Σχολείο Κορυδαλλού

Φέτος το σχολείο μας συμμετείχε στο σχολικό τουρνουά καλαθοσφαίρισης κοριτσιών 2010, που διοργανώθηκε από τον Αθλητικό Οργανισμό του Δήμου Κορυδαλλού.

Αγωνίστηκαν τα κορίτσια: Γιώτα Χατζηδιάκου, Κωνσταντίνα Μυλωνά, Δήμητρα Κούρου, Λουΐζα Ζάχου, Ονέντα Χαμίτι, Πένυ Καλογιάννη, Κωνσταντίνα Σωτηροπούλου, Ιφιγένεια Χριστοφορίδη, Τατιάνα Βλάση και Μπέτυ Μαλτέζου.

Στον πρώτο αγώνα (15 Μαΐου) παίξαμε μετο 5ο Δημοτικό Σχολείο και χάσαμε 5 – 6. Στο δεύτερο αγώνα (16 Μαΐου) κερδίσαμε το 6ο Δημοτικό Σχολείο 14 – 4. Ο τρίτος αγώνας θα πραγματοποιηθεί στις 29 Μαΐου και η τελική φάση στις 30 Μαΐου.

Ελπίζουμε να θριαμβεύσουμε και να κερδίσουμε το πρωτάθλημα για λογαριασμό του σχολείου μας.

(Χατζηδιάκου Γιώτα, Μυλωνά Κωνσταντίνα)

Δευτέρα, 31.05.2010. Τελικά οι ελπίδες μας δεν πραγματώθηκαν. Μας έμειναν όμως τα όμορφα συναισθήματα συμμετοχής σε ομαδικό άθλημα, οι εμπειρίες που αποκτήσαμε και σε πολλούς από εμάς το έναυσμα για τη μελλοντική συμμετοχή μας σε ομάδα καλαθοσφαίρισης.

Την Παρασκευή, 21.05 και την Τρίτη 25.05.2010, ήρθε στο σχολείο μας μετά από απόφαση του Συλλόγου Διδασκόντων και συνεργασία με το Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Κορυδαλλού, η ζωγράφος (πτυχιούχος της Σχολής Καλών Τεχνών) κ. Ειρήνη Ανδρούτσου.

Γεμάτη χαρά και δημιουργικότητα προσέγγισε τους μαθητές και κατάφεραν να αλλάξουν εντελώς τον αύλειο χώρο!

Μετά από αρκετές ώρες δουλειάς, η αυλή του 12ου Δημοτικού Σχολείου γέμισε πράσινο, γαλάζιο, κίτρινο και πορτοκαλί!

 Συμμετείχαν οι μαθητές και μαθήτριες των Τμημάτων ΣΤ΄, Ε΄2, Δ΄1, Δ΄2 και θα ακολουθήσουν το Ε΄1 και Γ΄.

Πέρα από όλα αυτά, διορθώθηκαν και οι παλιές ζωγραφιές και το σχολείο μας άλλαξε όψη.

Τελικά τα πολλά χέρια είναι ευλογία!!

Απ΄ τη μια μεριά ουρανός, απ’ την άλλη Θάλασσα!! 

Αισθανθήκαμε όλοι υπέροχα!!!!

Την ευχαριστούμε…….!

Επιμέλεια κειμένου: Χαρτοφύλαξ Βέρρα

Διαχείριση Ιστολογίου: Πουρνάρας Γεώργιος

 Η τάξη μύρισε ψωμί

Τάξη Γ΄1              Υπεύθυνη δασκάλα: Ζαρκάδα Ζωή

Η δεύτερη βδομάδα του Μαΐου ήταν βδομάδα ψωμιού για την τάξη μας. Κάθε μέρα συμμαθητές και συμμαθήτριές μας ζύμωναν και έψηναν στο σπίτι τους ψωμί και το έφερναν την άλλη μέρα σχολείο.

Η χαρά μας και η όρεξή μας ήταν πολύ μεγάλη. Καταλάβαμε ότι το ζυμωτό είναι το πιο γλυκό ψωμί του κόσμου.

Γευτήκαμε πολλών ειδών ψωμιά: Τυρόψωμο, ελιόψωμο, οκτάσπορο, φραντζόλες, καρβέλια κ.ά.

12ο Δημοτικό Σχολείο Κορυδαλλού

Ευρυτανίας 2 και Ηλέκτρας Αποστόλου

18121 Κορυδαλλός

τηλ.: 2105612010

Fax: 2105612010

email: mail@12dim-koryd.att.sch.gr

Ιστολόγιο: https://blogs.sch.gr/12dimkoryd

Δημιουργία  ιστολογίου: Πουρνάρας Γεώργιος, email: pournaras@sch.gr

Διαχείριση ιστολογίου:

Σχολικό έτος 2008/09:  Πουρνάρας Γεώργιος, email: pournaras@sch.gr

Σχολικό έτος 2009/10: Πουρνάρας Γεώργιος, email: pournaras@sch.gr

Σχολικό έτος 2010/11:  Πουρνάρας Γεώργιος, email: pournaras@sch.gr

                                                  Κουτσαντώνη Γεωργία, email: georgiakouts84@hotmail.com

Σχολικό έτος 2011/12:  Πουρνάρας Γεώργιος, email: pournaras@sch.gr

                                                  Κουτσαντώνη Γεωργία, email: georgiakouts84@hotmail.

                                                  Μπρουτζάκης θεόδωρος,

Τους μήνες Απρίλιο και Μάιο, οι μαθητές του σχολείου μας παρακολούθησαν διάφορα εκπαιδευτικά προγράμματα βιωματικής εκπαίδευσης στο χώρο του σχολείου μας, με την οικονομική συνδρομή του Πνευματικού Κέντρου του Δήμου Κορυδαλλού.

Πιο αναλυτικά:

Ανακυκλώνω,  Ανα-κυ-κλώ-θω

Τα παιδία της Γ’ τάξης είχαν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν αυτό το πολύ ενδιαφέρον πρόγραμμα. Με παιγνιώδη μορφή και διασκεδαστικές δραστηριότητες οι μαθητές  ενημερώθηκαν για την ανακλύκλωση και έμαθαν πώς μπορούν και οι ίδιοι να ανακυκλώνουν.

Υπεύθυνη του προγράμματος ήταν η κυρία  Κωνσταντίνα Ιωσηφάκη.

 Γνωριμία με το κόσμημα         Οι μαθητές των τμημάτων της Δ’ τάξης παρακολούθησαν το πρόγραμμα γμωριμία με το κόσμημα.Αρχικά, τα παιδιά έμαθαν για την ιστορία του κοσμήματος, την εξέλιξή του ανά τους αιώνες και τη λειτουργικότητά του. Στη συνέχεια, έφτιαξαν τα δικά τους κοσμήματα με τη βοήθεια της εμψυχώτριας , κας Μαρίας Θεοδοσιάδου.Χρησιμοποιώντας μεταλλικά ελατήρια, απλά υλικά και διάφορες τεχνικές κατασκευής πέτυχαν ένα αξιοθαύμαστο αποτέλεσμα.Το πρόγραμμα αυτό άφησε  σε καθένα από τους  μαθητές όχι μόνο έναν νέο τρόπο για να εκφράζει τη δημιουργικότητά του αλλά και ένα πραγματικό      << έργο τέχνης >>.

Σεμινάριο χαρακτικής

Οι μαθητές των τμημάτων της Ε’ και της ΣΤ’ τάξης παρακολούθησαν σεμινάριο χαρακτικής .

 «Μια μέρα ήρθε στο σχολειό μας η κυρία Ειρήνη. Μας είπε να φτιάξουμε  μια ζωγραφιά σε χαρτί. Όταν τελειώσαμε μας έδωσε ένα κομμάτι φελιζόλ και ένα καρμπόν. Μετά βάλαμε το καρμπόν πάνω στο φελιζόλ και τη ζωγραφιά πάνω στο καρμπόν. Ύστερα, πατήσαμε τη ζωγραφια και βγήκε στο φελιζόλ. Τότε, με ένα ξυλαράκι, χαράξαμε το φελιζόλ πάνω στις γραμμές της ζωγραφιάς. Όταν τελειώσαμε η κυρία Ειρήνη μας έδωσε ένα ποτήρι γεμάτο δαχτυλομπογιά. Με τη δαχτυλομπογιά βάψαμε το φελιζόλ. Όταν το βάψαμε όλο βάλαμε ένα χαρτί πάνω στο φελιζόλ και βγήκε πάνω σε αυτό το χαρτί το αποτύπωμα. » Γκρασιέλα  Κοτσιμπέλι

« Μου άρεσε πολύ που με ένα απλό αφρολέξ κάναμε αυτή την ωραία ζωγραφια . »    Ειρηναίος Χούλης

 « Η κυρία Ειρήνη μας έμαθε πώς να φτιάξουμε μια σφραγίδα. Όταν μάθαμε, φτιάξαμε πάρα πολλές. Όλα τα παιδιά πέρασαν τέλεια . Την ευχαριστούμε πάρα πολύ. »         Άγγελος Τουτουντζάκης

Το παράπονο των ζώων

Τα δύο τμήματα της Ε’ τάξης παρακολούθησαν το πρόγραμμα « Το παράπονο των ζώων ». Υπεύθυνη του προγράμματος ήταν η κυρία Ράνια Ρήγα. 

« Η κυρία Ράνια μας μίλησε για το παράπονο των ζώων που είναι υπό εξαφάνιση. »        Μαργαρίτα Όγκα

« Η κυρία Ράνια μας έδειξε βίντεο με τα ζώα υπό εξαφάνιση. Ύστερα , με ένα πανί που είχε ζωγραφισμένο επάνω ένα ωραίο τοπίο και με μινιατούρες ζώων, σπιτιών και αυτοκινήτων παίξαμε πολύ ωραία παιχνίδια. Στο τέλος μας έδωσε και ένα δώρο. » Μαρία Γελαδάκη

« Ήταν πολύ ωραία μέρα και περάσαμε καταπληκτικά με την κυρία Ράνια. Επίσης, μάθαμε πολύ χρήσιμα πράγματα. »Έντζι Όγκα

Επιμέλεια κειμένων: Κουτσαντώνη Γεωργία 

Το σχολείο μας συμμετείχε στο διαγωνισμό ζωγραφικής για τη δημιουργία αφίσας, με θέμα: “Δικαίωμα στη διαφορά. Λέμε όχι στο ρατσισμό και τον κοινωνικό αποκλεισμό”. Το διαγωνισμό διοργάνωσε η Διεύθυνση Κοινωνικών Υπηρεσιών του Δήμου Κορυδαλλού. Τα έργα φιοτέχνησαν μαθητές και μαθήτριες των Ολοήμερων Τμημάτων του σχολείου.

Τάξη Β΄2    Υπεύθυνη δασκάλα:  Πετρέλλη Μαρία

Στα πλαίσια του μαθήματος της γλώσσας -παραγωγή γραπτού λόγου- τα παιδιά ξεκίνησαν αλληλογραφία με συμμαθητές τους που ζουν μόνιμα στη Σάμο.

Το σχολείο με το οποίο αλληλογραφούν είναι το 6/θέσιο Δημοτικό Σχολείο Κοκκαρίου.

Τα πρώτα γράμματα έχουν ήδη ταχυδρομηθεί

Στο τέλος της χρονιάς και με τη βοήθεια των διευθυντών και των δύο σχολείων, Κου Γιώργου Πουρνάρα και Κου Γιώργου Τσαρδούλια, οι μαθητές θα έχουν και επικοινωνία μέσω διαδικτύου.

Η συλλογή μου

Με λένε Ισμήνη και πηγαίνω στην Τρίτη Δημοτικού.

Η αγαπημένη μου συλλογή είναι τα περιοδικά Winχ.

Ένα από αυτά είναι πολύ παλιό, το προσέχω και το κρατάω καθαρό. Μου αρέσει να ανοίγω και να διαβάζω τις ιστορίες που έχουν τα περιοδικά.

Όταν μεγαλώσω αυτή τη συλλογή θα την έχω ενθύμιο. (Χριστοφορίδη Ισμήνη)

Με λένε Μαριαλένα και πάω στην Τίτη Δημοτικού.

Θέλω να εκθέσω τα αυτοκόλλητά μου, γιατί νομίζω πως έχω τα ωραιότερα αυτοκόλλητα του κόσμου. Νομίζω πως θα ξετρελαθούν όλοι.

Η ιδέα να μαζέψω τα αυτοκόλλητα αυτά μου ήρθε για να τα έχω σαν ενθύμιο. Μερικά μου τα έκαναν δώρο και άλλα τα αγόρασα.

Τα αγαπημένα μου αυτοκόλλητα είναι αυτά που έχουν για σχέδιο τις πριγκήπισσες. (Μαριαλένα Αναγνωστοπούλου)

“Βασιλικός κι αν μαραθεί τη μυρωδιά την έχει”. Ίσως αυτό να σκέφτηκαν οι μαθητές και μαθήτριες της Β΄2 τάξης με τη δασκάλα τους, Πετρέλλη Μαρία  και προχώρησαν στο φύτεμα σπόρων βασιλικού. 

Αφορμή βέβαια στάθηκε το μάθημα της Μελέτης του Περιβάλλοντος και το κεφάλαιο “πώς αναπτύσσονται τα φυτά” που διαπραγματεύονται αυτό το διάστημα. Ευθύνη των παιδιών, το μεγάλωμα και η φροντίδα των φυτών. Με τη λήξη του διδακτικού έτους, θα πάρουν τα φυτά στο σπίτι τους. Έτσι και πράσινο -που τόσο μας λείπει- θα έχουν δημιουργήσει και άρωμα βασιλικού θα έχουν και τα κουνούπια θα διώχνουν και όταν ακόμα ο βασιλικός θα έχει μαραθεί θα τους μείνει το άρωμα.  

Στο επόμενο διάστημα που τα φυτά θα μεγαλώσουν θα επανέλθουμε.

Και επειδή το σχολείο δεν είναι μόνο 1,2,3 και α,β,γ, αλλά και καλλιέργεια και υιοθέτηση συμπεριφορών, ανάμεσα στα άλλα και υγιεινής διατροφής, η τάξη μας σήμερα πήρε μια άλλη μορφή. Τα θρανία αντί για τετράδια και βιβλία γέμισαν με δημητριακά, γάλατα, μαρμελάδες, βούτυρα, φρυγανιές, κέικ, κουλούρια, μήλα, μπανάνες και πορτοκαλάδες. Συμμαθητές και συμμαθήτριες, μαζί με την κυρία μας, την κυρία Ζωή, απολαύσαμε το πρωινό μας στο σχολείο.

Όταν έμαθα ότι θα πάρουμε πρωινό στο σχλείο, αντί να γράψουμε τεστ, πέταξα από τη χαρά μου. Μόλις ήρθε η ώρα για το φαγητό, η κυρία μας είπε να στρώσουμε τα σουπλά μας και να βγάλουμε το πρωινό από την τσάντα μας.  Αυτό το κάναμε σαν πείραμα για να δούμε ότι ο άνθρωπος, όταν τρώει το πρωί, έχει πολύ ενέργεια. Ενώ αντίθετα όταν δεν τρώει, νιώθει αδύναμος, κουρασμένος και χωρίς όρεξη. (Σωτηρία Σταματελοπούλου)

Σήμερα το πρωί δεν έφαγα στο σπίτι το πρωινό αλλά στο σχολείο. Μου άρεσε πολύ που φάγαμε στο σχολείο, γιατί μάθαμε ότι όταν τρώμε την τροφή

παίρνουμε ενέργεια στη στιγμή.

Μακάρι να το κάναμε αυτό κάθε μέρα. (Μαριαλένα Αναγνωστοπούλου)

Το πρωινό στο σχολείο ήταν πολύ ωραίο, γιατί για πρώτη φορά έφαγα με όλους τους συμμαθητές μου μαζί. Το πρωινό ήταν υγιεινό και ευχάριστο. Θα ήθελα πολύ να το ξανακάνω. (Χριστοφορίδη Ισμήνη)

Το πρωινό στο σχολείο μου άρεσε πολύ γιατί μετά είχαμε πολύ ενέργεια για όλα τα πράγματα στο σχολείο. (Καίσαρης Γιώργος)

Το πρωινό στο σχολείο χθες ήταν υπέροχο, διασκεδαστικό και φανταστικό. Διασκέδασα πάρα μα πάρα πολύ. Η χαρά μου δε λεγόταν.  Θα ήθελα πάρα πολύ να το ξανακάνω. (Χαρά Τσουρή)

Το πρωινό ήταν πολύ ωραίο και γευστικό. Μου άρεσε πάρα πολύ που φάγαμε το πρωινό στην τάξη και όχι στο σπίτι και ελπίζω να το ξανακάνουμε σύντομα. (Όλγα Εφρεμίδου)

Το πρωινό στο σχολείο μου άρεσε πολύ, θα ήθελα να το ξανακάνουμε. (Ευαγγελία Τασσοπούλου)

Μου άρεσε πάρα πολύ το πρωινό στο σχολείο. Όλοι καταλάβαμε πως το καλό πρωινό μας βοηθάει να παίρνουμε ενέργεια και δύναμη. “Το πρωί τρώμε σαν βασιλιάδες, το μεσημέρι σαν άρχοντες και το βράδυ σαν φτωχοί” (Τράτση Θεοδώρα)

Σήμερα το πρωινο στο σχολείο ήταν το τέλειο πρωινό. Είχαμε φέρει μαζί μας γάλα, κορνφλέικ, χυμό, κουτάλι, πετσέτα για να μη λερώσουμε. Δυο παιδιά, η Σταυρούλα και ο Βασίλης έφεραν θερμό για να πιουν το γάλα τους ζεστό. (Τουρναβίτη Ανθούλα)

Αυτόματο πότισμα εγκαταστάθηκε στα φυτά που είναι τοποθετημένα στην είσοδο του σχολείου.

Ευχαριστούμε ιδιαίτερα τον Τασσόπουλο Δημήτριο, γονιό μαθήτριας του σχολείου, που διέθεσε δύο κυριακάτικα πρωινά για την τοποθέτηση. Επίσης για την προσφορά του αυτόματου μηχανισμού και των άλλων υλικών που χρειάστηκαν καθώς και για τα δυο αναρριχώμενα φυτά.

Δ΄ τάξη 12ου Δημοτικού Σχολείου Κορυδαλλού
Υπεύθυνη δασκάλα : Χαρτοφύλαξ Βέρρα

«Οι φίλες μας οι ανεμογεννήτριες »
Μια μέρα ,ήταν άνοιξη χαρά θεού .Τα παράθυρα ήταν ανοιχτά και έμπαιναν μυρωδιές απ’ τα’ ανθισμένα δένδρα . Βρισκόμαστε στο χωριό μου που βρίσκεται στην Κρήτη. Συγκεκριμένα στο Νομό Χανίων σε ορεινή περιοχή γεμάτη καστανιές, ελιές και μουριές!
Το όνομα του προέρχεται από τα πολύ παλιά χρόνια και είναι παράξενο. Λέγεται Κωστογιάννηδες γιατί κάποτε στο χωριό μέναν πολλοί Κώστηδες και Γιάννηδες
Είναι ένα απ’ τα εννιά χωριά της βορειοδυτικής Κρήτης .Κάποτε ήταν κεφαλοχώρι Τώρα ξεχασμένο από το Κράτος έχει είκοσι κατοίκους που παλεύουν να το κρατήσουν ζωντανό!
Οι άνθρωποι είναι απλοί , με καθαρό μυαλό και λόγια. Το χειμώνα ο αέρας λυσσομανά. Ξέχασα να σας πω ότι το χωριό μου περιτριγυρίζεται από βουνά !

Πολλές φορές εγώ με τους φίλους μου και τους συμμαθητές μου (τρία παιδιά όλα κι όλα ) πηγαίνουμε βόλτα στο βουνό .Μια μέρα απ’ αυτές είδα ένα περίεργο στύλο πάνω στο βουνό. Λίγο φοβήθηκα !
Μετά από λίγες μέρες ρώτησα τον πατέρα μου . Εκείνος μου απάντησε ότι δεν ξέρει και με προέτρεψε να πάμε να τον δούμε. Ξέρετε, ο πατέρας μου γνωρίζει και την αλλαγή της πέτρας , αφού ανεβοκατεβάζει τα κοπάδια από μικρός.
Έτσι ετοιμαστήκαμε για να ανέβουνε στο βουνό .Όταν φτάσαμε ,εκτός από το στύλο, είδαμε και κάποιους ανθρώπους που δεν ήτανε γνωστοί .Αφού παρατηρήσαμε για λίγο το σκηνικό και μάθαμε ότι όλοι εκεί πέρα μετράγανε τον αέρα , γυρίσαμε τα μπρος πίσω!
Μετά από λίγη ώρα ένας απ’ αυτούς τους ξένους μας χτύπησε την πόρτα .
– Γειά σας, είστε ο Κύριος Μαθιουδάκης ;
(Σίγουρα δε μιλούσε Κρητικά )
– Ναι, απάντησε ο πατέρας μου, ο ίδιος.
– Ήρθα να σας πω, εάν συμφωνείτε ,να σκάψουμε το βουνό και να βάλουμε
ανεμογεννήτριες .
– Γιάντα ; Τι είναι τούτες ;
– Μάλιστα κύριε Μαθιουδάκη θα σας απαντήσω. Θυμάστε τους ανεμόμυλους ;
Ξέρετε ότι η δύναμη του αέρα γυρνούσε τα φτερά του ανεμόμυλου, η κίνηση
μεταδιδότανε μέσα σ’ αυτόν κι έτσι οι άνθρωποι άλεθαν σιτάρι .Στις μέρες μας και
σε όλον τον κόσμο έχει αρχίσει το χτίσιμο των ανεμογεννητριών. Απέχουν πολύ
από το έδαφος , μπορεί και 45 μέτρα και έχουν πτερύγια σαν την έλικα του
αεροπλάνου. Αυτά πρέπει να κοιτούν τον άνεμο και καθώς γυρίζουν παράγουν
ηλεκτρική ενέργεια.

Και ξέρετε κύριε Μαθιουδάκη ,έτσι σώζουμε το περιβάλλον ,δηλαδή παράγουμε ηλεκτρισμό χωρίς να καίμε άνθρακα .Τι να σας πω είναι ένας μεγάλος κύκλος. Ο γαιάνθρακας κάνει εκατομμύρια χρόνια να δημιουργηθεί στο υπέδαφος. Καίγεται όμως τόσο γρήγορα ! Και είναι απαραίτητος για την παραγωγή του ηλεκτρισμού ….

Μίλαγαν, μίλαγαν, μίλαγαν, μίλαγαν……..
Μα τι να λένε τόσες ώρες ;

Ύστερα από λίγο πήρα και εγώ μέρος στη συζήτηση . Κάποιες απ’ τις λέξεις που είπαν τις είχα ξανακούσει στο σχολείο μου. Περιβάλλον, γαιάνθρακας, κίνδυνος……
Καθώς συνέχισε να εξηγεί πήρα κι εγώ μια μεγάλη απόφαση . Οι ανεμογεννήτριες θα χτιζόντουσαν και θα βοηθούσα κι εγώ σ’ αυτό.
Άλλωστε ήμουν ολόκληρο παιδί.

Πρέπει να είχα αφήσει το στόμα ανοιχτό ενώ σκεφτόμουν ! Γιατί ξαφνικά βρέθηκα μ’ ένα καλτσούνι μέσα. Μου το είχε χώσει ο μεγάλος μου αδελφός ! Νευρίασα αλλά τελικά σκέφτηκα ότι ήταν νόστιμο !
Ο κύριος Αθηναίος δεν έλεγε να σταματήσει ………
– Επίσης κύριε Μαθιουδάκη θα μειωθεί το καυσαέριο !
– Μα εμείς το χωριό μας δεν έχουμε από τούτο !
– Καλύτερα ,γιατί δεν θα αποκτήσετε καθόλου !
Εξάλλου πρέπει να μάθουμε να νοιαζόμαστε για όλη τη γη και όχι μόνο για το κομμάτι που κατοικούμε !
Ααααα και αυτό το έχω ξανακούσει στο σχολείο !!!!
Μας το έχει αυτή η δασκάλα μας . Θα πρέπει να έχει μεγάλο πρόβλημα καυσαερίου στο σπίτι της !
Η συζήτηση συνεχίστηκε και η συμφωνία έκλεισε ! Βέβαια ο κύριος Αθηναίος συνέχισε να μιλάει, μόνο που τώρα δεν καταλάβαινε κανείς τι έλεγε !
Ααααα ξέχασα να σας πω ότι είχαν αδειάσει ένα μπουκάλι τσικουδιά !
– Για το καλό, είχε πει ο πατέρας μου.
Τώρα ποιο ήταν το καλό που ο άνθρωπος αλλού πατούσε και αλλού βρισκόταν δεν ξέρω !
Εκείνο το βράδυ τον κοιμίσαμε στην κουζίνα . Έφυγα κι εγώ να πάω στο κρεβάτι μου, νιώθοντας όμως ότι κάτι άλλαξε στο χωριό μου !

Την επόμενη μέρα το πρωί με ξύπνησαν φωνές απ’ την αυλή. Είχε μαζευτεί όλο το χωριό δηλαδή 20 άνθρωποι .
– Τι είναι μωρέ τούτες οι ανομογεννήτριες ; φώναζε ο Μανούσος .
– Είναι καλές ή θα μας πειράξουνε τα έχνη μας ; Ρώτησε ο Στρατής .
Για όσους δεν το κατάλαβαν έχνη είναι τα πρόβατα , τα γίδια ,τα κατσίκια.
Ο πατέρας μου προσπαθούσε μάταια να τους πει και αυτά τα λίγα που είχε καταλάβει .
– Θα σώσουμε το περιβάλλον , θα κάνουμε οικονομία, θα μας ευχαριστά ολάκερη η Κρήτη , τους έλεγε .
Ξαφνικά οι φωνές σταμάτησαν .
– Δηλαδή θα γίνουμε διάσημοι, είπε ο μικρός Γιαννάκης .
– Ακριβώς ,απάντησε ο πατέρας μου.
Η μάζωξη τελείωσε και ο καθένας πήγε στη δουλειά του .
Κι όμως στον πατέρα μου κάτι δεν άρεσε γιατί από κείνην την ημέρα ήτανε πάντα σκεφτικός .
Δεν ήταν σίγουρος , δεν ήξερε πως έκανε το σωστό !

Οι μέρες περνούσαν και όλοι πιστέψαμε ότι τα λόγια του Αθηναίου ήταν λόγια του αέρα .
– Καλύτερα έτσι …….Άκουσα να λέει ο πατέρας μου ένα βράδυ στο μεγάλο μου αδελφό.
– Προχτές μου είπε κάτι ο Μανούσος για λεφτά και γη και χαλάστηκα .

Ένα βράδυ , μέσα καλοκαιριού, γυρίζαμε όλοι από μια κουρά.
Ααααα ξέχασα ότι θέλετε λεξικό για να καταλάβετε! Κουρά σημαίνει κούρεμα και όχι κούρεμα ανθρώπων αλλά προβάτων .
Καθώς παρκάραμε το αγροτικό, παρατηρήσαμε φώτα να φέγγουν στο βουνό.
Όλοι ξαφνιαστήκαμε, επισκέπτες δε περιμέναμε . Κανείς δεν κουνήθηκε !Όταν τα φώτα σταμάτησαν, ακούσαμε μια φωνή .
– Καλησπέρα σας …….είμαι ο Γιώργος από την Αθήνα για τις ανεμογεννήτριες .
Από κει και πέρα τι να σας πω οι μισοί ήμασταν μέσα στο σπίτι αλλά οι περισσότεροι απ’ έξω.
Χαρτιά έβγαιναν και έμπαιναν μέσα σε τσάντες
– Υπέγραψε εδώ υπέγραψε εκεί……….
Τότε ξαφνικά όλα άλλαξαν και μέσα και έξω .
Ο κύριος Γιώργος ή αλλιώς κύριος Αθηναίος έδωσε στον πατέρα μου ένα συμβόλαιο για τις ανεμογεννήτριες που θα τοποθετούσαν στο βουνό.

Α. Ξέχασα να σας πω ότι αυτό το βουνό είναι δικό μας !
Μετά από λίγα λεπτά είπε να περιμένουμε και έφερε την τσάντα του γεμάτη λεφτά.
Εγώ δεν ήξερα ότι υπάρχουν τόσα λεφτά! Εσείς το ξέρατε ;
Αφού πέρασε ένα λεπτό και συνήλθαμε, ξεκίνησε ένα απρόσμενο φαγοπότι !
Το συνηθίζουν στα μέρη μας να κλείνουν συμφωνίες προσφέροντας φαγητό (κρέας) και κρασί .
Ο κύριος Γιώργος μετά από λίγο ήτανε πάλι όπως εκείνη τη φορά . Θυμόσαστε τότε που είχε κοιμηθεί στη κουζίνα μας ; Μόνο που τώρα κοιμήθηκε στην αυλή μας κάτω από την μουριά .

Μετά από δύο μέρες κάτι τεράστια φορτηγά ανέβηκαν στο βουνό μας . Οι εργασίες είχαν ξεκινήσει !
Μεγάλα τρυπάνια έσκαβαν τις πέτρες μας και το χωριό μας ξαφνικά γέμισε κόσμο !
Τι ξεροτήγανα , τι τσικουδιές , τι βραστά !
Η μάνα μου φρόντιζε τόσο πολύ τους εργάτες που νόμιζες ότι θα έχτιζαν το σπίτι μας !
Αλλά ξέχασα να σας πω ότι για μας εδώ στο Σιρικάρι και οι πέτρες και τα δέντρα είναι σπίτι μας !
Ήθελα τόσο πολύ να πάω να τις δω από κοντά και το σημαντικότερο έμαθα καλά να τις λέω ! Για να μάθετε κι εσείς λέγονται ανεμογεννήτριες ……….
– Εμπρός σήκω Σίφη γιατί με έχεις ζαλίσει , είπε ο πατέρας μου !
Η χαρά μου δεν περιγράφεται . Σκαρφάλωσα στην καρότσα του αγροτικού κι ανεβήκαμε στην κορυφή ! μια ώρα δρόμος . Κοίταγα από δω κοίταγα από κει πουθενά αυτές ! Μόνο τρύπες και τι τρύπες. Ένας ξάδερφος που δουλεύει στο έργο μου είπε ότι έχουν ενάμιση μέτρο βάθος κι ότι θα χρειαστούν 240 κυβικά μπετό για κάθε βάση !
Εγώ πάντως έφυγα μουτρωμένος και δεν ενδιαφέρθηκα ξανά για τις ανεμογεννήτριες !

Οι μέρες κυλούσαν γρήγορα .
Δυστυχώς τα σχολεία άνοιξαν .
Φέτος όμως είχα άλλη σειρά .
Θα διάβαζα τρεις μέρες την εβδομάδα και όχι δύο .
Εξ άλλου η Τετάρτη είναι δύσκολη τάξη.!
Μετά από μέρες, όπως πήγαινα σχολείο, είδα τεράστια βαρέλια, τις λεγόμενες μπετονιέρες . Πέρναγαν , πέρναγαν, πέρναγαν και τελειωμό δεν είχαν !
Το βράδυ στο σπίτι μας γινόντουσαν πάντα οι μεγάλες συγκεντρώσεις.
Μίλαγαν για διαστάσεις ,μέτρα, κυβικά ,σίδερα.
Και μου έλεγε η δασκάλα να μάθω το μέτρο αλλά εγώ τίποτα.
Που να καταλάβω τα κυβικά και τα μέτρα .
Τέλος πάντων . Εγώ ακόμα δεν είχα χαρεί …………………………
Ήταν λίγο μετά την Πρωτοχρονιά ! Εγώ ήμουν όλη μέρα κοντά στα μικρά νεογέννητα αρνάκια και οι μεγάλοι του χωριού μαζεύανε ελιές .
Καθώς γύριζα από στο σπίτι μας παγωμένος από το κρύο και τον αέρα ένιωσα κάτι διαφορετικό . Στο δρόμο απ’ το στάβλο προς το σπίτι μου γύρισα τα μάτια μου στο βουνό σίγουρος ότι τίποτα δεν έχει αλλάξει.
11 στύλοι ψηλοί και ακούνητοι ήταν επάνω .
Δεν ξέρω τι ένιωσα αλλά δεν μπορούσα να βγάλω τα μάτια μου από πάνω τους , φοβόμουν ότι δεν ήταν αλήθεια……
Το βράδυ στο σπίτι τα τραπέζια έφταναν μέχρι έξω στην αυλή .
Τι ξεροτήγανα ,τι καλτσούνια , τι τυρί με μέλι, τι κρέατα βραστά, ψητά, μαγειρευτά και βέβαια ατελείωτο κρασί και τσικουδιά.
Αυτή τη φορά ο κύριος Αθηναίος ( έλειπε ο Μάρτης από την Σαρακοστή ) κοιμότανε δύο μέρες . Μετά από λίγο καιρό μπήκαν και τα πτερύγια .Δε χόρταινα να τις κοιτώ. Ήταν το πρώτο πράγμα που έβλεπα κάθε πρωί και το τελευταίο κάθε βράδυ !
Ήμουν πολύ περήφανος. Ένιωθα ότι το χωριό μου έχει κάτι διαφορετικό.
Όταν μετά τις γιορτές πήγα σχολείο, η δασκάλα μου εξήγησε ότι το ύψος τους έφτανε τα 54 μέτρα. Βέβαια εκείνη είδε ότι δεν κατάλαβα.
– Σήκω πάνω, μου είπε.
– Βλέπεις το μπόι σου ; 35 φορές σαν εσένα !!!!!!!!!!
Έμεινα με το στόμα ανοιχτό! Εσείς ;
Άσε όταν μπήκαν τα πτερύγια ! Λες και ήταν Πάσχα από τους πυροβολισμούς !
Ήταν τόσο μεγάλα !!!!
25 μέτρα μήκος !!!
Φαντάσου !!!
Οι ανεμογεννήτριες γίνανε σύμβολα του χωριού μας !
Φίλοι μας απ’ όλα τα μέρη έρχονταν να τις δουν από κοντά να θαυμάσουν το ύψος τους και το μέγεθός τους !!!!
Η μάνα μου δε ……
Είχε γίνει ειδική στα ξεροτήγανα !!!
Κάθε τόσο και λιγάκι κεράσματα !!
Μα η μεγάλη γιορτή δεν είχε γίνει ακόμα
Την φύλαγαν για την ημέρα λειτουργίας του.

Ήτανε λέει τόσο σημαντικές και θα κάνανε πολύ καλό στο περιβάλλον μας !!
Εγώ δε μπορούσα να καταλάβω……
Ώσπου μια μέρα η δασκάλα μας μίλησε ……
Μας είπε κάτι περίεργα πράγματα !!!
Ότι λέει, τα καύσιμα για την παραγωγή ηλεκτρισμού , κοντεύουν να τελειώσουν !!
Οι άνθρωποι τα ξόδευαν αλόγιστα και πολύ γρήγορα όλα αυτά τα χρόνια !
Επίσης ότι ο αέρας μας είναι πολύ βρώμικος κι ας μη του φαίνεται !!
Γι’ αυτό αρρωσταίνουν οι άνθρωποι τόσο πολύ !!
Ότι πρέπει να σώσουμε τη φύση και εμάς και ότι αν δεν κάνουμε κάτι όλοι μαζί θα καταστραφούμε!!
Φοβήθηκα και όσο το σκεφτόμουν, φοβόμουν περισσότερο!!!
Καλά στο χωριό μου δεν τα ήξεραν αυτά ;
Μακάρι να προλάβουμε ……..
Τέλος πάντων η ημέρα που όλοι περιμέναμε ήρθε!
Οι ανεμογεννήτριες τέθηκαν σε λειτουργία !
Τα φτερά τους γύριζαν πότε αργά και πότε γρήγορα!
Υπεύθυνος γι’ αυτό ήταν ο κ. Αίολος ,ο άνεμος μας !
Η περιοχή ονομάστηκε Αιολικό πάρκο !
Τη νύχτα που όλα ήταν ήσυχα ,άκουγα το θόρυβο απ’ το γύρισμα των πτερυγίων και μου κρατούσε συντροφιά !!
Στο τέλος όλο το χωριό εξοικειώθηκε με την ιδέα της αλλαγής !!
Καινούργιοι άνθρωποι ήρθαν σε επαφή μαζί μας ! Αλλάξαμε λίγο εμείς , άλλαξαν λίγο κι αυτοί !!
Σαν κάτι να μας ένωσε !!
Ίσως το χωριό μας , η Κρήτη μας, η Ελλάδα μας , η γη μας !

Συγγραφική ομάδα :
ΚΑΡΔΙΑΣ Γιάννης , ΚΟΥΦΑΛΙΤΑΚΗΣ Γιώργος , ΚΥΛΑΦΗ Μαρία, ΜΑΡΚΑΚΗΣ Πέτρος, ΠΑΞΙΝΟΣ Αντώνης, ΠΑΞΙΝΟΥ Ζωή,
ΠΡΕΝΓΚΑ Άννα Μαρία, ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ Μάριος, ΤΣΙΡΙΚΟΣ Βαγγέλης,
ΤΣΙΓΚΟΠΟΥΛΟΥ Ελένη, ΜΠΑΙΡΑΜΟΓΛΟΥ Ελισσάβετ, ΜΟΥΡΑΤΟΥ Δανάη ,
ΣΤΑΒΕΡΗ Σωτηρία, ΟΓΚΑ Αντέλα , ΜΟΣΚΟΦΙΔΗΣ Γιάννης ,
ΣΙΟΥΦΑΣ Σπύρος, ΜΥΛΩΝΑ Μαρία , ΧΑΡΑΜΗ Καλλιόπη.

Σημείωση :
Οι φωτογραφίες είναι πραγματικές .
Απεικονίζουν το χωριό Κωστογιάννηδες που βρίσκεται Β.Δ. των Χανίων στην Κρήτη.
Απέχει 54 χλμ. από το λιμάνι της Σούδας . Είναι ένα μέρος παραδοσιακό , με αγνά προϊόντα και αγνούς ανθρώπους . Οι καρδιές τους όπως και τα σπίτια τους είναι πάντα γεμάτα!!!
Επίσης στοιχεία της κατασκευής, μετά από συνέντευξη, μου παραχώρησαν τα τρία αδέλφια που εργάζονταν εκεί (Γιώργος , Γιάννης , Μανώλης). Τους ευχαριστώ!
Η τύχη και η επιστήμη διάλεξαν το βουνό «Ρόβας » που βρίσκεται εκεί για να εγκατασταθεί το αιολικό πάρκο των Χανίων το οποίο δίνει ηλεκτρική ενέργεια στην περιοχή του «Δραπανιά» όπου βρίσκεται το κέντρο διανομής ηλεκτρισμού της Δ.Ε.Η.
Πολλά από τα περιστατικά στηρίζονται σε πραγματικά γεγονότα !!
Η αυλή στην οποία έγινε το μεγάλο τραπέζωμα υπάρχει και καλύπτεται από μία τεράστια μουριά . Όταν κάθεσαι εκεί αγναντεύεις από μπροστά το φαράγγι και από αριστερά τις ανεμογεννήτριες .