Με αφορμή την Πανελλήνια Ημέρα κατά της σχολικής βίας και του εκφοβισμού, πραγματοποιήθηκαν από το σύνολο των εκπαιδευτικών της σχολικής μονάδας δράσεις ευαισθητοποίησης για το πολυσύνθετο αυτό κοινωνικό φαινόμενο. Στόχος μας ήταν η καλλιέργεια στάσεων σεβασμού στα παιδιά και ο προβληματισμός τους σχετικά με την ασφαλή διαχείριση περιστατικών βίας καθώς και τον ενεργό ρόλο των θεατών.
Ο φυλλομετρητής σας δεν υποστηρίζει προβολή PDF. Κατεβάστε το αρχείο PDF.
Λήψη αρχείου
Στις δράσεις ενεπλάκησαν η Ψυχολόγος και την Κοινωνική λειτουργός του σχολείου μας, πραγματοποιώντας μια ακόμα βιωματική δράση με στόχο την καλλιέργεια της ενσυναίσθησης. Αρχικά, διαβάστηκε το βιβλίο «Η μέρα που έγινα κι εγώ “λύκος”» και συζητήθηκαν τα σημάδια που αφήνουν οι συμπεριφορές μας στους γύρω μας. Στη συνέχεια, σχεδιάστηκε η φιγούρα ενός παιδιού σε χαρτόνι, πάνω στην οποία αποτυπώθηκαν όλα όσα προκαλούν πόνο: από τις σκληρές λέξεις και την κοροϊδία, μέχρι τις σωματικές πράξεις, όπως μια κλοτσιά ή μια γρατζουνιά. Με αυτόν τον τρόπο, έγιναν ορατά τα τραύματα που δέχεται το σώμα και η ψυχή.

Για την «επούλωση» αυτών των πληγών, χρησιμοποιήθηκε ένα συμβολικό «χανζαπλάστ» για κάθε όμορφη κουβέντα ή πράξη φροντίδας. Μέσα από αυτή τη διαδικασία, έγινε αντιληπτό ότι, αν και οι λέξεις και οι πράξεις μπορούν να πληγώσουν βαθιά, η καλοσύνη και η αποδοχή αποτελούν το μοναδικό «φάρμακο» για τη θεραπεία τους. Μέσα από τη διαδικασία αυτή, υπογραμμίστηκε η αξία της πρώιμης παρέμβασης, η οποία επιτρέπει την έγκαιρη αναχαίτιση φαινομένων βίας πριν αυτά παγιωθούν. Η επένδυση στην ενσυναίσθηση και την αποδοχή από την παιδική ηλικία συνιστά το πιο ισχυρό θεμέλιο για ένα σχολικό περιβάλλον χωρίς βία και αποκλεισμό.