Αναβολή φωτογράφισης

Αγαπητοί γονείς,

Η προγραμματισμένη για την Τετάρτη 27/03/2019 σχολική φωτογράφηση, ακυρώνεται για λόγους υγείας του φωτογράφου και θα πραγματοποιηθεί την ΠΕΜΠΤΗ 04/04/2019.        Eυχαριστουμε!

Έρχεται η άνοιξη

Εαρινή ισημερία την Τετάρτη με υπερσελήνη

Με την εαρινή ισημερία θα αρχίσει και επίσημα η ‘Ανοιξη του 2019 στην Ελλάδα και γενικότερα στο βόρειο ημισφαίριο, στο οποίο ανήκει και η χώρα μας. Αντίστροφα, στο νότιο ημισφαίριο θα ξεκινήσει το φθινόπωρο. Μετά τις 20 Μαρτίου, η μέρα θα μεγαλώνει συνεχώς σε βάρος της νύχτας έως το θερινό ηλιοστάσιο, ενώ το αντίστροφο θα συμβαίνει στο νότιο ημισφαίριο.

Οι ισημερίες -η εαρινή και η φθινοπωρινή- καθορίζουν την έναρξη της άνοιξης και του φθινοπώρου, ενώ τα ηλιοστάσια -το θερινό και το χειμερινό- προσδιορίζουν την έναρξη του καλοκαιριού και του χειμώνα αντίστοιχα. Η άνοιξη δεν έχει σταθερή ημερομηνία έναρξης και η πρώτη μέρα της ποικίλει ανάμεσα στις 19 (πιο σπάνια), στις 20 (συνήθως) και στις 21 Μαρτίου, ανάλογα με το έτος.

Για μια ακόμη χρονιά φέτος θα συνεχιστεί η ανεπαίσθητη συρρίκνωση της διάρκειας της ‘Ανοιξης, η οποία θα είναι πιο σύντομη κατά σχεδόν ένα λεπτό της ώρας σε σχέση με πέρυσι. Εδώ και χιλιάδες χρόνια, η ‘Ανοιξη μικραίνει στο βόρειο ημισφαίριο και ό,τι χάνει, το κερδίζει σε διάρκεια το καλοκαίρι.

Η διάρκεια της άνοιξης μειώνεται περίπου ένα λεπτό της ώρας κάθε χρόνο, ενώ ο χειμώνας μειώνεται σχεδόν κατά μισό λεπτό ετησίως. Αντίστροφα, η διάρκεια του καλοκαιριού μεγαλώνει με ετήσιο ρυθμό ενός λεπτού (που χάνει η άνοιξη), ενώ του φθινοπώρου αυξάνει κατά μισό λεπτό (που χάνει ο χειμώνας). Έτσι, όσο περνάνε τα χρόνια, το καλοκαίρι μεγαλώνει σε βάρος της άνοιξης και το φθινόπωρο σε βάρος του χειμώνα.

Από την άλλη, ενώ από αστρονομική άποψη η άνοιξη αρχίζει με την εαρινή ισημερία, στην πραγματικότητα -όπως έχουν διαπιστώσει οι επιστήμονες που μελετούν το περιβάλλον- εξαιτίας της κλιματικής αλλαγής η φύση εισέρχεται όλο και πιο πρόωρα στον ανοιξιάτικο κύκλο της. Μια αμερικανική επιστημονική μελέτη συμπέρανε ότι η εποχή της άνοιξης έρχεται όλο και πιο νωρίς στον πλανήτη μας και πουθενά δεν είναι αυτό τόσο αισθητό, όσο στο Βόρειο Πόλο και γενικότερα στα υψηλά γεωγραφικά πλάτη.

Στις αρκτικές περιοχές η άνοιξη έρχεται έως και 16 μέρες νωρίτερα από ό,τι πριν δέκα χρόνια. Οι επιστήμονες βάσισαν τα συμπεράσματά τους σε μια σειρά από φαινόμενα, όπως οι μεταναστεύσεις των πουλιών, η άνθιση των φυτών, η εμφάνιση των φύλλων των δέντρων κ.α.

Όσον αφορά την Υπερ-Σελήνη ή υπερπανσέληνο, συμβαίνει όταν υπάρχει πανσέληνος και ταυτόχρονα η τροχιά του φεγγαριού το φέρνει πιο κοντά στη Γη (περίγειο), με αποτέλεσμα ο δορυφόρος του πλανήτη μας να φαίνεται μεγαλύτερος και πιο φωτεινός από ό,τι συνήθως.

Η Σελήνη ακολουθεί μια ελλειπτική τροχιά και η απόσταση της από τον πλανήτη μας δεν είναι σταθερή. Η μέση απόσταση Γης-Σελήνης είναι περίπου 384.400 χιλιόμετρα, αλλά αυξάνεται κατά 5% περίπου στο απόγειο και μειώνεται κατά 5% στο περίγειο. Ο όρος Υπερ-Σελήνη ή σούπερ-Σελήνη δεν είναι επιστημονικός, αλλά μάλλον δημιουργήθηκε από αστρολόγους.

Παράσταση στο Ευγενίδειο

Την Τρίτη 19 Μαρτίου, με αφορμή την εαρινή ισημερία, το Νέο Ψηφιακό Πλανητάριο του Ιδρύματος Ευγενίδου θα κάνει προβολή της παράστασης «Το Μέλλον στο Διάστημα», η οποία προτείνεται για κοινό ηλικίας δέκα ετών και άνω.

Την ημέρα αυτή θα πραγματοποιηθούν δύο παραστάσεις (ώρες 18:30 και 20:00) με ελεύθερη είσοδο. Απαραίτητα είναι τα δελτία εισόδου, η διανομή των οποίων θα πραγματοποιείται από το Ταμείο του Πλανηταρίου από τις 18:00 της ίδιας ημέρας. Κάθε άτομο θα μπορεί να προμηθευτεί έως δύο δελτία εισόδου και θα διατεθούν 240 δελτία εισόδου για κάθε παράσταση.

Τις παραστάσεις θα προλογίσει ο Δρ. Μάνος Κιτσώνας, Διευθυντής του Πλανηταρίου, ο οποίος θα ενημερώσει για τις τρέχουσες αποστολές στο Διάστημα. Η παράσταση, η οποία αποτελεί παραγωγή του Ιδρύματος Ευγενίδου, μετά από μία ιστορική αναδρομή της προσπάθειας για την «κατάκτηση» της Σελήνης, επιχειρεί να απαντήσει σε ερωτήματα, που σχετίζονται με το μέλλον της διαστημικής εξερεύνησης.

Πείραμα του Ερατοσθένη

Με αφορμή την εαρινή ισημερία, θα πραγματοποιηθεί και φέτος στις 20 Μαρτίου το ιστορικό πείραμα του Ερατοσθένη για την μέτρηση της περιμέτρου του πλανήτη μας από μαθητές και εκπαιδευτικούς σε σχολεία σε όλη την Ελλάδα.

Η δράση με τίτλο: «Το Πείραμα του Ερατοσθένη για τον υπολογισμό της ακτίνας της Γης» δίνει την ευκαιρία σε μαθητές από σχολεία όλης της Ελλάδας να υπολογίσουν την περιφέρεια της Γης επαναλαμβάνοντας το διάσημο πείραμα του αρχαίου Έλληνα μαθηματικού, αστρονόμου και φιλοσόφου Ερατοσθένη.

Η δράση διοργανώνεται και φέτος από τα Εργαστηριακά Κέντρα Φυσικών Επιστημών (Ε.Κ.Φ.Ε.) Σερρών, Πιερίας, Λακωνίας, Κω και Θεσπρωτίαςκαι Αργολίδας, με την υποστήριξη του Υπουργείου Παιδείας και της Πανελλήνιας Ένωσης Υπευθύνων ΕΚΦΕ (ΠΑΝΕΚΦΕ). Θα συμμετέχουν σε αυτήν ομάδες μαθητών, με την καθοδήγηση των εκπαιδευτικών τους.

Το προσωπικό των Κέντρων Επισκεπτών του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών με την τεχνογνωσία και υποδομές που διαθέτει υποστηρίζει τη δράση και θα καθοδηγήσει μαθητές σχολείων, τα οποία έχουν προγραμματίσει ήδη να βρίσκονται στους χώρους του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών στο Θησείο και στην Πεντέλη, ώστε να εκτελέσουν το πείραμα.

Η Α’τάξη ακολουθεί τα έθιμα

Ήθη και Έθιμα της Καθαράς Δευτέρας

Οι ξέφρενοι εορτασμοί του Τριωδίου ολοκληρώνονται την Καθαρή Δευτέρα. Μια ιδιαίτερη μέρα για τη χώρα μας, καθώς συμβολίζει την πνευματική και σωματική «κάθαρση» πριν από την κατάνυξη της Μεγάλης Σαρακοστής.

Τελευταία ευκαιρία λοιπόν για γιορτή, και η εξοχή έχει την τιμητική της! Ζωντανή παραδοσιακή μουσική στη διαπασών, τραγούδι και χορός, σαρακοστιανά εδέσματα σε αφθονία, ο ουρανός «εμπριμέ» από το φαντασμαγορικό έθιμο του πετάγματος των χαρταετών που με τις τρελές τους πτήσεις καλοσωρίζουν την άνοιξη χαρίζοντας μοναδικές στιγμές χαράς σε μικρά και μεγάλα παιδιά…

Όλη η Ελλάδα, απ’ άκρη σ’ άκρη, υποδέχεται τη Σαρακοστή με τα δικά της ξεχωριστά έθιμα. Ας δούμε μερικά από αυτά:

  • Βόνιτσα, το έθιμο του “Αχυρένιου Γληγοράκη”
    Ο Γληγοράκης λέγεται ότι ήταν ψαράς και απαρνήθηκε τη θάλασσα ψάχνοντας τη μοίρα του στη στεριά. Οι σημερινοί ψαράδες της Βόνιτσας καταδικάζουν αυτήν του την πράξη και κάθε τέτοια μέρα τον τιμωρούν. Φτιάχνοντας λοιπόν έναν αχυρένιο ψαρά, τον δένουν σ’ ένα γάιδαρο και τον γυρνούν σε όλο το χωριό. Όσο περνά η μέρα στήνουν μεγάλο γλέντι με τραγούδι και χορό και στη συνέχεια ρίχνουν τον καημένο τον Γληγοράκη σε μια βάρκα που φλέγεται στ’ ανοιχτά.
  • Ο “Βλάχικος Γάμος” της Θήβας
    Το έθιμο αυτό χρονολογείται από το 1830 και έχει να κάνει με τα προξενιά που γίνονταν τότε. Σήμερα πραγματοποιείται παραδοσιακά με το ξύρισμα του γαμπρού και το στόλισμα της νύφης η οποία στην πραγματικότητα είναι άνδρας! Παράλληλα όλοι οι παρευρισκόμενοι γιορτάζουν τα Κούλουμα με σατιρικά τραγούδια και πολύ χορό.
  • Το έθιμο των Μουντζούρηδων στον Πολύσιτο της Βιστωνίδας.
    Εδώ η προετοιμασία ξεκινά από την προηγούμενη μέρα με την παρασκευή της παραδοσιακής Λαγάνας και το βράσιμο της φασολάδας από τις γυναίκες του χωριού, για να προσφέρουν στους επισκέπτες τους την επόμενη μέρα. Τους επισκέπτες τους περιμένει μια έκπληξη, αφού τους υποδέχονται δύο μεταμφιεσμένοι οι οποίοι προσπαθούν να τους μουντζουρώσουν με την καπνιά από το καζάνι που έβραζε η φασολάδα έτσι ώστε όλοι να γιορτάσουν την Καθαρή Δευτέρα μασκαρεμένοι!
  • Το έθιμο του “Αγά” στα Μεστά της Χίου.
    Το έθιμο του Αγά έχει ρίζες από την Τουρκοκρατία και μέχρι σήμερα είναι το ίδιο διασκεδαστικό την ημέρα της Καθαρής Δευτέρας. Ο Αγάς εισβάλει στο χωριό με τη συνοδεία του και παίρνει θέση στην κεντρική πλατεία. Εκεί μαζεύεται ο κόσμος όπου “δικάζεται” για διάφορα παραπτώματα που του καταλογίζονται και πληρώνει το ανάλογο πρόστιμο! Από αυτή τη διαδικασία δε γλιτώνει κανείς από τους παρευρισκόμενους. Τα χρήματα που μαζεύονται από τα υποτιθέμενα πρόστιμα καταλήγουν στο ταμείο του Πολιτιστικού Συλλόγου του χωριού. Ένα πρωτότυπο έθιμο με πολύ χιούμορ και κοινωφελές έργο παράλληλα.
  • Στον Πόρο συναντάμε το «ξάρτυσμα», το καθάρισμα δηλαδή των μαγειρικών σκευών από τα λίπη και τα υπολείμματα από το φαγοπότι της αποκριάς.
  • Στην Αλεξανδρούπολη, ένας κάτοικος μεταμφιέζεται σε Μπέη και περιδιαβαίνει την πόλη μοιράζοντας ευχές για το καλό.
  • Σε πολλά χωριά της Κέρκυρας αναβιώνει ο παραδοσιακός χορός των Παπάδων. Το χορό σέρνουν πρώτοι οι παπάδες και ακολουθούν οι γέροντες του χωριού.
  • Στο Λαϊκό Δικαστήριο Ανήθικων Πράξεωνστην Κάρπαθο ανταλλάσσονται απρεπείς χειρονομίες μεταξύ των θεατών, και γι’ αυτό οδηγούνται στο «δικαστήριο» από τους Τζαφιέδες (χωροφύλακες), προς απονομή δικαιοσύνης από τους σεβάσμιους του νησιού.
  • Το έθιμο του αλευρομουτζουρώματοςσυναντάμε στο Γαλαξίδι, με τους καρναβαλιστές να χορεύουν κυκλωτούς χορούς αλευρωμένοι και μουτζουρωμένοι!
    Την Καθαρά Δευτέρα στο Γαλαξίδι οι κάτοικοι και οι επισκέπτες κατεβαίνουν στην αγορά, όπου γίνεται το “μουντζούρωμα” και το “αλεύρωμα”. Δηλαδή από σακούλες, που άλλες είναι γεμάτες με φούμο και άλλες με αλεύρι ρίχνουν οι εορταστές στους ανυποψίαστους και μεταξύ τους. Η παραλία μετατρέπεται πολύ γρήγορα σε πεδίο μάχης. Σύννεφο το αλεύρι και πυκνό νέφος το φούμο.
    Το έθιμο έχει βαθιές τις ρίζες του. Ίσως από τη Βυζαντινή εποχή, που οι παλιάτσοι των ιπποδρόμων χρωμάτιζαν τα πρόσωπά τους. Αυτό όμως έλαβε μεγάλη ακμή στην εποχή της ιστιοφόρου Ναυτιλίας, δηλαδή το 1840 και έκτοτε. Και αυτό γιατί τότε τα ιστιοφόρα ταξίδευαν από το Μάρτιο μέχρι το Νοέμβριο, έτσι οι εκδηλώσεις της Αποκριάς ήταν συγχρόνως και αποχαιρετιστήριες εκδηλώσεις.
  • Σε όλη σχεδόν την Ελλάδα –και σε διάφορες παραλλαγές– το χορευτικό δρώμενο, το λεγόμενο Γαϊτανάκι, έθιμο που έφεραν μαζί τους οι πρόσφυγες της Μικράς Ασίας, ξεσηκώνει μικρούς και μεγάλους.
  • Του Κουτρούλη ο Γάμος στη Μεθώνη –η αναβίωση ενός πραγματικού γάμου που άφησε εποχή κατά τον 14ο αιώνα– συντελείται κάθε Καθαροδευτέρα με έντονη σατυρική διάθεση και πειράγματα για τη νύφη.
  • Η αναβίωση ενός αγροτικού καρναβαλιούστη Νέδουσα, στη νότια Πελοπόννησο, όπου οι επισκέπτες συμμετέχουν ενεργά σε ένα αρχαίο τελετουργικό για ευημερία και γονιμότητα.

 

Παγκόσμια ημέρα κατά του σχολικού εκφοβισμού

«Το χτυπημένο μήλο»: Το κόλπο που σκέφτηκε μια δασκάλα για να διδάξει τον πόνο που προκαλεί το bullying

sxolikos ekfovismos-paidia

Τα παιδιά μπορούν να γίνουν, άθελά τους, πολύ σκληρά. Αυτό προσπάθησε να εξηγήσει στην τάξη της η Rosie Dutton, δασκάλα από το Birmingham της (πρωταγωνίστριας των ημερών-2016) Βρετανίας φτιάχνοντας για χάρη των μαθητών της μια «αλληγορια με μήλα”

Διαβάστε πώς περιγράφει το ευφάνταστο κόλπο η ίδια η δασκάλα στη σελίδα της:

«Σήμερα σε ένα από τα μαθήματά μας, συνέστησα στα παιδιά δυο μήλα. Τα παιδιά δεν το ήξεραν αυτό, αλλά πριν το μάθημα είχα ρίξει επανειλημμένα το ένα μήλο στο πάτωμα, έτσι ώστε δεν μπορούσες να πεις ότι υπήρχε κάποια διαφορά… Μιλήσαμε για τα μήλα, τα παιδιά τα περιέγραψαν και καταλήξαμε ότι μοιάζουν –και τα δυο ήταν κόκκινα, είχαν παρόμοιο σχήμα και έμοιαζαν αρκετά ώριμα για να φαγωθούν.

Πήρα στα χέρια μου το «χτυπημένο» μήλο και ξεκίνησα να λέω στα παιδιά πόσο το αντιπαθούσα, ότι πίστευα ότι ήταν αηδιαστικό, το χρώμα του είναι απαίσιο και το κοτσάνι πολύ κοντό. Τους είπα ότι επειδή δεν μου άρεσε, δεν ήθελε να αρέσει ούτε σε ‘κείνα, κι ότι θα έπρεπε να μιλήσουν άσχημα γι’ αυτό.

Μερικά παιδιά με κοίταξαν σαν να ήμουν τρελή, αλλά το μήλο πέρασε από χέρι σε χέρι στον κύκλο και όλοι το έβρισαν –«είσαι ένα βρωμερό μήλο», «δεν καταλαβαίνω καν γιατί υπάρχεις», «σίγουρα έχεις σκουλήκια μέσα σου» κ.λπ.

Τότε, κράτησα ψηλά και τα δυο μήλα και, ξανά, μιλήσαμε για τις ομοιότητες και τις διαφορές. Δεν υπήρχε καμία διαφορά –και τα δυο μήλα έμοιαζαν ακόμη ίδια. 

Έπειτα έκοψα τα μήλα στη μέση. Το μήλο με το οποίο ήμαστε ευγενικοί, ήταν καθαρό, φρέσκο και ζουμερό στο εσωτερικό του. 

Το μήλο στο οποίο είπαμε άσχημα λόγια ήταν μελανιασμένο και πολτοποιημένο. 

Νομίζω ότι αμέσως η ιδέα άναψε σαν λάμπα στο μυαλό των παιδιών. Το «έπιασαν» πραγματικά πως, ό,τι είδαμε μέσα στο μήλο –οι μελανιές, τα χτυπήματα και τα «σπασμένα» σημεία- είναι αυτό που συμβαίνει μέσα στον καθένα από εμάς όταν κάποιος του φέρεται άσχημα με τα λόγια ή τις πράξεις του.

Όταν οι άνθρωποι γίνονται θύματα εκφοβισμού, ειδικά τα παιδιά, νιώθουν απαίσια και μερικές φορές, δεν δείχνουν, ούτε λένε στους υπόλοιπους πώς νιώθουν. Αν δεν είχαμε ανοίξει το μήλο, δεν θα μαθαίναμε ποτέ πόσο πόνο είχε υποστεί. 

Μοιράστηκα τη δική μου εμπειρία, όταν τα αγενή λόγια κάποιου με έκαναν να υποφέρω την προηγούμενη εβδομάδα. Απ’ έξω, φαινόμουν εντάξει –χαμογελούσα ακόμα. Όμως, μέσα μου, κάποιος είχε προκαλέσει πολύ πόνο με τα λόγια του και υπέφερα.

Αντίθετα με το μήλο, έχουμε την ικανότητα να σταματήσουμε τέτοιες συμπεριφορές. Μπορούμε να διδάξουμε τα παιδιά ότι δεν επιτρέπεται να λένε άσχημα λόγια το ένα στο άλλο και να συζητήσουμε γύρω απ’ τα συναισθήματα των άλλων. Μπορούμε να διδάξουμε τα παιδιά μας να στηρίζουν το ένα το άλλο και να σταματήσουν κάθε μορφή εκφοβισμού –όπως ένα κοριτσάκι σήμερα αρνήθηκε να «βρίσει» το μήλο. 

Όλο και περισσότερος πόνος και καταστροφή θα συμβαίνει αν κανείς δεν κάνει τίποτα για να σταματήσει το bullying. Ας δημιουργήσουμε μια γενιά ευγενικών παιδιών που νοιάζονται.

Η γλώσσα δεν έχει κόκαλα, αλλά έχει αρκετή δύναμη για να ραγίσει μια καρδιά. Ας είμαστε προσεκτικοί, λοιπόν, με τα λόγια μας.»

Ο Μάρτης ή Μαρτιά 

Ο Μάρτης ή Μαρτιά είναι ένα παμπάλαιο έθιμο, με βαλκανική διασπορά. Πιστεύεται ότι έχει τις ρίζες του στην Αρχαία Ελλάδα και συγκεκριμένα στα Ελευσίνια Μυστήρια, όπου οι μύστες έδεναν μια κλωστή, την Κρόκη, στο δεξί τους χέρι και το αριστερό τους πόδι, όπως παρατηρεί ο λαογράφος Νικόλαος Πολίτης.

Σύμφωνα με το έθιμο, την 1η του Μάρτη, οι μητέρες φορούν στον καρπό του χεριού των παιδιών τους ένα βραχιολάκι, φτιαγμένο από στριμμένη άσπρη και κόκκινη κλωστή, τον Μάρτηή Μαρτιά, για να τα προστατεύει από τον πρώτο ήλιο της Άνοιξης, που είναι ιδιαίτερα βλαβερός, σύμφωνα με τις λαϊκές δοξασίες. Ο Μάρτης προφυλάσσει επίσης, όπως πιστεύεται, από τα κουνούπια και τους ψύλλους και ακόμα απομακρύνει τις αρρώστιες και άλλα κακά.

Τον φτιάχνουν την τελευταία μέρα του Φλεβάρη και τον φορούν την πρώτη μέρα του Μάρτη, πριν βγουν από το σπίτι. Σε μερικές περιοχές ο Μάρτηςφοριέται στο μεγάλο δάχτυλο του ποδιού σαν δαχτυλίδι για να μην σκοντάφτει ο κάτοχός του.

Το βραχιολάκι αυτό το βγάζουν στο τέλος του μήνα, ή το αφήνουν πάνω στις τριανταφυλλιές όταν δουν το πρώτο χελιδόνι, για να τον πάρουν τα πουλιά και να χτίσουν τη φωλιά τους ή το καίνε με το αναστάσιμο φως του Πάσχα.

Ιστορικό
Αλλαγή μεγέθους γραμματοσειράς
Αντίθεση
Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων