Με αφορμή την απαράδεκτη κατάσταση που επικρατεί στα Νηπιαγωγεία της χώρας, ο βουλευτής του ΚΚΕ Γιάννης Πρωτούλης κατέθεσε στη Βουλή την παρακάτω Επίκαιρη Ερώτηση:

ΕΠΙΚΑΙΡΗ ΕΡΩΤΗΣΗ
Προς τον Υπουργό Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων

Θέμα: Για την κατάσταση στα νηπιαγωγεία.

Η τραγική κατάσταση στα δημόσια νηπιαγωγεία με τις ελλείψεις σε υποδομή και προσωπικό, αποδεικνύει ότι η καθιέρωση της υποχρεωτικότητας της προσχολικής αγωγής από την κυβέρνηση, αποτέλεσε απόφαση σταθμό για την επέκταση της εμπορευματοποίησης και ιδιωτικοποίησης. Σύμφωνα δε με στοιχεία της ΕΣΥΕ τα δημόσια νηπιαγωγεία αύξηση τον πληθυσμό τους κατά 3,6% και τα ιδιωτικά κατά 20,9%.
Το τελευταίο διάστημα η προσχολική αγωγή ήρθε στην επικαιρότητα λόγω της αδυναμίας των δημοσίων νηπιαγωγείων να απορροφήσουν το σύνολο νηπίων ηλικίας 4-6 ετών (νήπια και προνήπια) με αποτέλεσμα χιλιάδες οικογένειες να αναγκαστούν να βρουν λύση στα ιδιωτικά νηπιαγωγεία και τους ιδιωτικούς παιδικούς σταθμούς, των οποίων μάλιστα οι ιδιοκτήτες εμφανίζονται τώρα σαν… σωτήρες και ζητούν να τους δοθούν άνευ όρων άδειες ίσρυσης νηπιαγωγείων προκειμένου να αποσυμφορηθούν τα δημόσια νηπιαγωγεία.
Αποτελεί άμεση κοινωνική ανάγκη, κανένα παιδί να μη μείνει έξω από το δημόσιο νηπιαγωγείο!

ΕΡΩΤΑΤΑΙ ο κ. Υπουργός:
Τι μέτρα προτίθεται να πάρει προκειμένου το κράτος να μεριμνήσει άμεσα για την ίδρυση όσων ιδρυμάτων χρειάζονται για να καλύψουν όλα τα νήπια κάθε περιοχής σε ολιγομελή τμήματα των 15 νηπίων ανά νηπιαγωγό.
Αν θα προχωρήσει στη θεσμοθέτηση δίχρονης υποχρεωτικής Προσχολικής Αγωγής για όλα τα παιδιά 4 έως 6 χρόνων, σε προσχολικά κέντρα που θα ανήκουν στο ΥΠΕΠΘ, με ενιαίο διαπαιδαγωγητικό πρόγραμμα προσαρμοσμένο στις ανάγκες κάθε ηλικίας και κατάλληλα σχεδιασμένους χώρους, στελεχωμένους με το απαραίτητο για την ημερήσια λειτουργία τους προσωπικό (επιστημονικό, παιδαγωγικό, βοηθητικό).

Ο βουλευτής
Γιάννης Πρωτούλης

Αποθήκευσε το σαν έγγραφο

Το εργασιακό και εκπαιδευτικό ωράριο των εκπαιδευτικών είναι κατακτημένο και απαραβίαστο, όπως ρητά καθορίζεται από το νόμο 2470/97. Με την έναρξη της σχολικής χρονιάς από την κατάργηση του προγράμματος Ολυμπιακή Παιδεία ? «Καλλιπάτειρα» και κάποια κενά προσωπικού (ειδικότητες), παρουσιάζονται στο ωρολόγιο πρόγραμμα μαθημάτων 8 έως 10 ώρες την εβδομάδα ακάλυπτες για κάθε Δημοτικό Σχολείο. Ταυτόχρονα, ενεργοποιείται και πάλι η βάρδια «άγρια χαράματα » (7 ? 8 το πρωί) στα ολοήμερα νηπιαγωγεία και δημοτικά.
Επειδή:
Οι ισχύοντες νόμοι προβλέπουν ότι με την έναρξη της σχολικής χρονιάς, όπου παρουσιάζονται κενά, ο σύλλογος καταρτίζει μεταβατικό πρόγραμμα, χωρίς καμιά παραβίαση του ωραρίου των εκπαιδευτικών.
Από πουθενά δεν προκύπτει υποχρέωση του εκπαιδευτικού για εφαρμογή κυλιόμενου εργασιακού εξαώρου στο διάστημα από 7 έως 4, ούτε για συμπλήρωση ωραρίου από την πρωινή ζώνη στην απογευματινή και αντίθετα.
Πιέζονται οι δάσκαλοι να αναλάβουν υποχρεωτική υπερωριακή απασχόληση για έργο που πρέπει να καλυφθεί από μόνιμο εκπαιδευτικό ή αναπληρωτή.
Δεν καταργούνται οι ώρες της Καλλιπάτειρας και τα αντιπαιδαγωγικά εφτάωρα στο ωρολόγιο πρόγραμμα του σχολείου.
Αποκαλύπτουμε ότι:
1. Προωθείται η μείωση των οργανικών θέσεων εργασίας και η γενίκευση της ωρομισθίας.
2. Επιδιώκεται η εμπέδωση της ευέλικτης ζώνης, αφού ο εκπαιδευτικός που θα αναλάβει υπερωρία, θα αναγκαστεί να υλοποιεί προγράμματα Αγωγής Υγείας, Περιβάλλοντος κλπ, ρηχές μαθήσεις και ανούσιες επισκέψεις σε βάρος της γενικής μόρφωσης και διαπαιδαγώγησης.
3. Περιμένουν να ενεργοποιηθούν άμεσα εγκύκλιοι αξιολόγησης των σχολείων και των εκπαιδευτικών από τις δραστηριότητες εργασιακής και μορφωτικής υποβάθμισης, όπως αυτές της Ε.Ζ.
4. Απώτερος στόχος είναι η ένταξη και του ολοήμερου στο ενιαίο πρόγραμμα του σχολείου, η επέκταση δηλαδή του σχολικού ωραρίου, και ένα σχολείο που θα λειτουργεί από τις 7 έως τις 4 με πολλές κατηγορίες και βάρδιες εκπαιδευτικών, με ωράριο λάστιχο κατά τα ευρωπαϊκά αποκεντρωμένα πρότυπα (πρόταση της Αν. Διαμαντοπούλου, ΠΑΣΟΚ και του Γραμ. ΥΠΕΠΘ, ΝΔ στην ημερίδα για το ολοήμερο 26/05/08 στα Γιάννενα).

Για όλα αυτά καλούμε:

Τους συναδέλφους δασκάλους να αρνηθούν κάθετα την προφορική ανάθεση υποχρεωτικής υπερωρίας . Σε περίπτωση γραπτής εντολής ή όποιας πίεσης να καταφεύγουν άμεσα στα Δ.Σ. των Συλλόγων και στις επικείμενες Γενικές Συνελεύσεις για αποτροπή της καταστρατήγησης του διδακτικού ωραρίου και συντονισμένη παρέμβαση των συλλογικών οργάνων στα σχολεία και στις Διευθύνσεις Πρωτοβάθμιας.
Τους αιρετούς και τα Δ.Σ. των Συλλόγων και της ΔΟΕ να πάρουν έγκαιρα θέση και αποφάσεις για το ζήτημα με κάθε είδους παρέμβαση και κινητοποίηση, ακόμα και με στάσεις εργασίας, αν χρειαστεί.

Απαιτούμε:

Να μην ανατεθεί καμιά παράνομη υπερωρία.
Να καταργηθεί συνολικά το καθηκοντολόγιο και ο νέος Δ.Υ.Κ.
Μείωση του ωραρίου των δασκάλων και εξίσωση με αυτό της Β/θμιας Εκπαίδευσης.
Τις ώρες αυτές που πλεονάζουν να διδάσκονται βασικά μαθήματα (μουσική, β΄ ξένη γλώσσα) έτσι ώστε να καταργείται στην πράξη η ευέλικτη ζώνη και να σταματήσει η ταλαιπωρία των ειδικοτήτων.
Μαζικούς διορισμούς εδώ και τώρα από την ανασύνθεση της ενιαίας επετηρίδας.

Το σχολείο της αγοράς αδειάζει τσέπες και μυαλά
και οδηγεί σε εργασιακές σχέσεις-λάστιχο.
Λέμε όχι σε αυτό, καμιά υπερωρία, καμιά εντατικοποίηση.
Μαζικά-ταξικά ανατρέπουμε την πολιτική της Ε.Ε. και του δικομματισμού.

Αποθήκευσε το σαν έγγραφο

Η νέα σχολική χρονιά ξεκίνησε όπως πάντα με τυμπανοκρουσίες από την πολιτική ηγεσία του ΥΠΕΠΘ η οποία διακήρυξε σε όλους τους τόνους πως στα σχολεία «όλα βαίνουν καλώς».

Η τραγική πραγματικότητα δείχνει ακριβώς το αντίθετο. Ελλείψεις εκπαιδευτικών, κτιριακές ανεπάρκειες, ρίψη όλων των ευθυνών στο φιλότιμο και τον «πατριωτισμό» των εκπαιδευτικών. Όλα αυτά συνθέτουν την εικόνα του «σύγχρονου» δημόσιου σχολείου που διαρκώς μαραζώνει για ν? ανθίζουν τα «μπουμπούκια» της επί πληρωμή «παιδείας».

Η κατάσταση και στην Πάτρα είναι απελπιστική καθώς εδώ προστίθενται και τα προβλήματα που προκάλεσε ο καλοκαιρινός σεισμός.

Στα νηπιαγωγεία συνεχίζουν να στοιβάζουν παιδιά φορτώνοντας τα σε ελάχιστους νηπιαγωγούς που καταβάλλουν υπεράνθρωπες προσπάθειες να φέρουν σε πέρας το παιδαγωγικό τους έργο παρατημένοι από κάθε επίσημο φορέα.

Στα δημοτικά σχολεία οι ελλείψεις δασκάλων αλλά ?κυρίως- εκπαιδευτικών ειδικοτήτων είναι τεράστιες και σπανίζουν πια οι σχολικές μονάδες που λειτουργούν με «πλήρη δύναμη».

Όλα αυτά προοιωνίζουν έναν εκρηκτικό χειμώνα ο οποίος θα γίνει θερμότερος καθώς η κυβέρνηση ετοιμάζει το αποφασιστικό χτύπημα στην εκπαίδευση με την ψήφιση του «Καποδίστρια 2» που θα οδηγήσει τις πρώτες βαθμίδες στα νύχια της Τ.Α. και συνακόλουθα στην ιδιωτική πρωτοβουλία.

Είναι φανερό πως ο κλάδος οφείλει να αντιδράσει και να αντεπιτεθεί. Αλλά με ποιους ηγέτες; Με την ηγεσία της Ομοσπονδίας που ρίχνει το μπαλάκι στη βάση; Με το νεοεκλεγμένο ΔΣ του Συλλόγου του οποίου τα μέλη μάχονται για καρέκλες και οφίτσια (ενάμισι χρόνο έκαναν να συγκροτηθούν επειδή όλοι ορέγονται τη θέση του Προέδρου. Κι επειδή η «ευτυχία» δεν κόβεται στα 3, η ΔΑΚΕ αποχώρισε και το προεδρείο μοιράστηκε 50-50 ανάμεσα στην ΠΑΣΚΕ και τον ΣΥΡΙΖΑ);

ΟΧΙ! Τους αγώνες για την υπεράσπιση της Παιδείας δε μπορούν και δεν θέλουν να εμπνεύσουν και να καθοδηγήσουν όλοι αυτοί. Μένει, λοιπόν, σε μας αυτή η ευθύνη: Στον «ανώνυμο» δάσκαλο, νηπιαγωγό, γυμναστή, μουσικό, εκπαιδευτικό ξένης γλώσσας. Στους μόνιμους, αναπληρωτές και ωρομίσθιους εργαζόμενους στις σχολικές μονάδες. Αυτούς που νοιώθουν καθημερινά στο πετσί τους τις συνέπειες της εκπαιδευτικής απορρύθμισης.

Όλους εσάς χαιρετίζει το ΠΑΜΕ Εκπαιδευτικών και σας εύχεται καλή δύναμη. Δεν σας υποσχόμαστε θέσεις, μεταθέσεις και αποσπάσεις. Σας υποσχόμαστε πως θα είμαστε όλη τη διάρκεια της χρονιάς μαζί σας στους μικρούς και τους μεγάλους αγώνες σας.

Καλή χρονιά συνάδελφοι.

Και ας μην ξεχνάμε ότι η αξιοπρεπής, αγωνιστική και συλλογική στάση ζωής είναι το πρώτο και κυριότερο μάθημα που παραδίδουμε στους μαθητές μας!

Οκτώβρης 2008

Παρ’ όλα αυτά, οι κυβερνήσεις της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, διαχρονικά, αρνούνται ακόμη και να εξαγγείλουν τα απαραίτητα έργα και μέτρα αντισεισμικής θωράκισης και προστασίας, ώστε οι θάνατοι να αποφευχθούν και οι ζημιές να ελαχιστοποιηθούν. Επί δεκαετίες οι κυβερνήσεις αυτές εφαρμόζουν μια εγκληματική πολιτική που αντιμετωπίζει και την αντισεισμική προστασία της χώρας με τους ανάλγητους νόμους της ελεύθερης αγοράς και σύμφωνα με τα συμφέροντα του μεγάλου κεφαλαίου και όχι με γνώμονα τις ανάγκες και την ασφάλεια της λαϊκής οικογένειας και των παιδιών της.

Η γύμνια της αντισεισμικής θωράκισης στην περιοχή και στη χώρα γενικότερα φαίνεται από το γεγονός πως ο αριθμός των σχολείων με ζημιές στην Αχαΐα από τον μέχρι τώρα πρώτο έλεγχο φτάνει τα 40 ! Πριν λίγους μήνες η εφημερίδα «Ριζοσπάστης» αποκάλυψε ότι στη Μεσσηνία το 62% των σχολικών κτιρίων παρουσιάζουν προβλήματα τρωτότητας, όπως αποδείχτηκε από προσεισμικούς ελέγχους που έγιναν το 2005. Κι, όμως, μέχρι σήμερα μόλις στα δύο από αυτά έγιναν παρεμβάσεις αντισεισμικής ενίσχυσης!

Ο πρόσφατος σεισμός, όμως, έδειξε ότι σε όσα κτίρια εφαρμόστηκε με ακρίβεια ο νέος αντισεισμικός κανονισμός, οι ζημιές ήταν περιορισμένες. Ενώ, λοιπόν, το 55% των σχολείων της χώρας (το 75% συνολικά των κτιρίων και από αυτά το 65% των δημοσίων) έχουν κτιστεί πριν το 1985, δηλαδή με βάση παλιούς (ή και καθόλου) αντισεισμικούς κανονισμούς, οι κυβερνήσεις ΝΔ και ΠΑΣΟΚ αρνούνται να εφαρμόσουν ένα πρόγραμμα προσεισμικού ελέγχου και ενίσχυσης αυτών των κατασκευών. Ακόμη και η εξαγγελία του 1999 για έλεγχο των 80.000 δημοσίων και κοινωφελούς χρήσης κτιρίων μέχρι το 2001 έμεινε στα χαρτιά. Μέχρι τώρα, δηλαδή 9 χρόνια μετά, αξιόπιστοι έλεγχοι έγιναν μόνο σε 5.000 κτίρια περίπου!

Το ΠΑΜΕ Εκπαιδευτικών Πάτρας καλεί τους εκπαιδευτικούς και τους εργαζόμενους γονείς να πάρουν την υπόθεση στα χέρια τους. Η αδράνεια μπορεί να αποβεί εγκληματική. Καλούμε να συνεδριάσει άμεσα ο Σύλλογος Διδασκόντων και ο Σύλλογος Γονέων κάθε σχολείου και να απαιτήσει τον πλήρη αντισεισμικό έλεγχο του σχολικού κτιρίου μέχρι τέλος Αυγούστου και ειδικά για όσα έχουν κατασκευαστεί μέχρι το 1990. Να ενημερωθούν εκπαιδευτικοί-γονείς-μαθητές για το χρονοδιάγραμμα εργασιών επισκευής με το άνοιγμα της σχολικής χρονιάς το Σεπτέμβρη αλλά και αυτή να γίνει, ξεκινώντας από τα πιο τρωτά, τουλάχιστον με βάση τις προδιαγραφές του αντισεισμικού κανονισμού του 1990. Ανάλογα να ελεγχθούν και οι υπόλοιποι κτιριακοί χώροι όπου φοιτά (π.χ. φοιτητική εστία, ΑΕΙ-ΤΕΙ, φροντιστήρια), αλλά και διασκεδάζει η νεολαία, μαζί με τους εργασιακούς χώρους και τα δημόσια κτήρια.

H ΕΕ θεωρεί πως έργα όπως η αντισεισμική θωράκιση δεν είναι επιλέξιμα για χρηματοδότηση από τα ΚΠΣ. Έτσι στη χώρα μας δαπανώνται κατά μέσον όρο κάθε χρόνο περίπου 450 εκατ. ευρώ από τον κρατικό προϋπολογισμό για την όποια, περιορισμένη κι αυτή, αποκατάσταση των ζημιών από σεισμούς. Παρ’ όλα αυτά οι κυβερνήσεις ΝΔ και ΠΑΣΟΚ αρνούνται να διαθέσουν έγκαιρα και οργανωμένα για την πρόληψη και την αντισεισμική προστασία, έστω και ένα μόνο μέρος των χρημάτων αυτών, ώστε οι συνέπειες σε ανθρώπινα θύματα και υλικές καταστροφές να περιοριστούν δραστικά… Από κοντά και ο ΣΥΡΙΖΑ ζήτα μαζί με τους Δημάρχους και Νομάρχες του ΠΑΣΟΚ την ανακήρυξη ολόκληρου του Ν. Αχαΐας σε σεισμόπληκτο. Ζητούν, δηλαδή, ζεστό χρήμα (π.χ. μέσω άτοκων δανείων και από τη μη απόδοσης του ΦΠΑ στο κράτος καθώς και ασφαλιστικών εισφορών) να πάει όχι μόνο στους διαπιστωμένα σεισμόπληκτους αλλά και σε επιχειρηματίες που καμία ζημία δεν υπέστησαν από το σεισμό στο όνομα της «τόνωσης της τοπικής ανάπτυξης», αντί το χρήμα αυτό να χρησιμοποιηθεί για να σωθούν μελλοντικά οι ζωές των παιδιών και των εκπαιδευτικών με την άμεση αντισεισμική θωράκιση όλων των σχολικών κτηρίων του νομού.

Πάτρα Ιούνιος 2008

Αποθήκευσε το σαν έγγραφο

Μέσα στον πυρετό των εκλογών στο Σύλλογο, τις ασχολίες για τη λήξη της σχολικής χρονιάς και ?εν τέλει- τις συνέπειες του σεισμού στην ευρύτερη περιοχή, κόντεψε να περάσει απαρατήρητο ένα κρούσμα αυταρχισμού και λογοκρισίας που σημειώθηκε σε σχολείο της Πάτρας. Το πρωτοφανές αυτό γεγονός, που σημειώθηκε αρκετές δεκαετίες μετά την κατάργηση της επιτροπής λογοκρισίας, είχε πρωταγωνιστές δασκάλους. Θύμα αυτής της ιδιότυπης κατάστασης ήταν ένα? τραγούδι: το γνωστό «Καλημέρα Ελλάδα» του μουσικού συγκροτήματος «Goin? Through».

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή:

Στα πλαίσια της καλοκαιρινής γιορτής του 9^ου Δημοτικού Σχολείου, ο συνάδελφος της Μουσικής Δημήτρης Τζαβάρας επέλεξε να παρουσιάσει δραματοποιημένο το επίμαχο τραγούδι. Όμως, ο διευθυντής του σχολείου Κώστας Βλάχος είχε άλλη άποψη. Ζήτησε από το μουσικό να αφαιρέσει το επίμαχο τραγούδι από το πρόγραμμα της σχολικής γιορτής.

Μετά την άρνηση του συναδέλφου, ο διευθυντής απευθύνθηκε στον Σχολικό Σύμβουλο της 6^ης Περιφέρειας Ευάγγελο Γούλα (αντί του Συμβούλου Μουσικής Αγωγής όπως θα όφειλε). Σε επικοινωνία του με τον εκπαιδευτικό ο σύμβουλος υποστήριξε κι αυτός με πάθος την αφαίρεση του τραγουδιού. Τελικά, πέταξε το μπαλάκι στο Σύλλογο Διδασκόντων να αποφασίσει.

Για να βγάλει ο καθένας τα συμπεράσματα του, δείτε τους στίχους του «Καλημέρα Ελλάδα» με τη σημείωση πως κάποιες «ανάρμοστες» φράσεις είχαν διασκευαστεί από τον ίδιο το Δ. Τζάβαρα (πχ η φράση «γ? τα υπουργεία σας» θα αποδιδόταν «ζήτω τα υπουργεία σας»). Θα προσέξετε αμέσως ποιοι στίχοι ενόχλησαν τους λογοκριτές:

Καλημέρα Ελλάδα,
σου μιλάει ο Νίβο.
Όλα σου τα λέω τίποτα δεν κρύβω.
Πολύ με υποτίμησες, εγώ μονάχα λίγο.
Σκέφτηκα Ελλάδα να σ’ αφήσω, να φύγω.
Δεν το ‘βαλα κάτω και προσπάθησα κι άλλο
ν’ ανεβάσω σαν κι εσένα πιο πολύ το καβάλο,
να πετάξω καπέλα και το rap ντύσιμό μου
και ν’ αλλάξω τη ζωή και το φέρσιμό μου.

Καλημέρα Ελλάδα.
Να μου ζήσεις για πάντα,
να τιμάς με παρελάσεις το έπος του 40,
να κρατάς το κεφάλι ψηλά στον αγώνα
και να βγάζεις για κυβέρνηση το ίδιο κόμμα.

Να μου ζήσεις Ελλάδα και όλοι οι βουλευτές σου
με τ’ αυθαίρετά τους όλοι στις ακρογιαλιές σου.
Με τους Χριστιανούς σου που κάνουν νηστεία
και ό,τι περισσεύει στέλνουν στην Ελβετία.

Ελλάδα συγγνώμη αν θες ν’ αλλάξω γνώμη

πρέπει και συ να μάθεις ν’ αγαπάς.
Πάψε να με παιδεύεις και να με κοροϊδεύεις
Και τα όνειρά μου Ελλάδα μη σκορπάς

Καλημέρα Ελλάδα,
Νίβο στο μικρόφωνο.
Στα λέω μέσα στους δίσκους
στα λέω και στο ραδιόφωνο.
Στα ‘πα απ’ την καλή
στα λέω και απ’ την ανάποδη:
Σου ‘χω μαζέψει άπλυτα

από δω μέχρι τη Νάπολη

Κύριοι υπουργοί, κύριοι βουλευταί
πριν πάτε στο γραφείο, σας κάνω εγώ σεφτέ.
Διαλέγω ένα τραγούδι αντί να στέλνω γράμματα.
Δε ψάχνω για μ***κες, δεν περιμένω θαύματα.
Παράτα και γραφείο και χαρτοφυλάκιο
ελάτε μια βόλτα μέχρι τη Βαρβάκειο,
κατέβα στο λιμάνι, μίλα στους εργάτες σου,
πάρε την ευθύνη μια φορά πάνω στις πλάτες σου.

Ποια δημοκρατία, μου μιλάτε, ποια προγράμματα;
Ποια πανεπιστήμια, ποια Ευρώπη, και ποια γράμματα;
Πού είναι η παιδεία, πού είναι η υγεία σας;
Κύριε υπουργέ. γ.. τα υπουργεία σας

Ελλάδα συγγνώμη αν θες ν’ αλλάξω γνώμη
πρέπει και συ να μάθεις ν’ αγαπάς
Πάψε να με παιδεύεις και να με κοροϊδεύεις
και τα όνειρά μου Ελλάδα μη σκορπάς

Κύριε Πρόεδρε,
παίρνω το θάρρος σήμερα
αφού όλα τα προβλήματα είναι θέματα εφήμερα.
Προκαταβολικά συγγνώμη μα έχω όνειρα
σαν αυτά που κάποιοι ονομάζανε ανώνυμα.
Εγώ τους δίνω όνομα και δεν κάθομαι φρόνημα
Γιατί εγώ κι εσύ διαφέρουμε στο φρόνημα
Ζητάω τα προβλεπόμενα, δεν τα ζητιανεύω.
Σ’ αντίθεση με σας έχω μάθει να δουλεύω.

Ελλάδα σε βιάζουν και συ φτιάχνεις τα νύχια σου
όχι να αμυνθείς ή για να βρεις τα δίκια σου.
Αυτοί σε ξεπουλάνε όση ώρα καλλωπίζεσαι.
Είστε μια παρέα και μονάχη ξεφτιλίζεσαι

Καληνύχτα Ελλάδα,
σ’ αφήνω πάω για ύπνο
όσο εσύ μ’ αυτούς

ετοιμάζεσαι για δείπνο.
Εγώ θα κάνω στίχους,

κάθε σκέψη στο τετράδιο
και θα στ’ αφιερώσω

απ’ το ράδιο μάλλον αύριο.

Ελλάδα συγγνώμη αν θες ν’ αλλάξω γνώμη
πρέπει κι εσύ να μάθεις ν’ αγαπάς.
Πάψε να με παιδεύεις και να με κοροϊδεύεις
και τα όνειρά μου Ελλάδα μη σκορπάς.

Εύκολα καταλαβαίνει κανείς πως δεν είναι οι «αιχμηρές» εκφράσεις (που, άλλωστε, ακούγονται ακόμα κι από νήπια) που ενοχλούν. Ούτε βέβαια οι δικαιολογίες πως περιέχει μηνύματα δυσνόητα. Το αντίθετο. Τα μηνύματα του γίνονται αντιληπτά ακόμα και από τις νεαρές ηλικίες.

Το στίχο «Κύριοι υπουργοί, κύριοι βουλευταί? ελάτε μια βόλτα μέχρι τη Βαρβάκειο, κατέβα στο λιμάνι, μίλα στους εργάτες σου, πάρε την ευθύνη μια φορά πάνω στις πλάτες σου» δεν καταλαβαίνουν οι μαθητές;

Ή, μήπως, αυτόν: «Ποια δημοκρατία, μου μιλάτε, ποια προγράμματα; Ποια πανεπιστήμια, ποια Ευρώπη, και ποια γράμματα; Πού είναι η παιδεία, πού είναι η υγεία σας;»;

Και τελικά το «συγγνώμη μα έχω όνειρα», «ζητάω τα προβλεπόμενα, δεν τα ζητιανεύω» και «δεν κάθομαι φρόνημα» είναι το μήνυμα που δεν πρέπει να περνάει μέσα από το σχολείο που υπερασπίζονται ο κος διευθυντής κι ο κος σύμβουλος. Ένα σχολείο κι ένα εκπαιδευτικό σύστημα που θέλει να επιβάλλει τη «σιωπή των αμνών» στους εκπαιδευτικούς με απώτερο στόχο να μεταβάλλει σε «αμνούς» τα παιδιά της εργατικής τάξης. Αυτή είναι η αλήθεια. Όλα τ? άλλα είναι φτηνές υποκριτικές δικαιολογίες.

Τελικά, η σχολική γιορτή έγινε ΧΩΡΙΣ το επίμαχο τραγούδι και ΧΩΡΙΣ την παρουσία του μουσικού ο οποίος δεν θέλησε να δυναμιτίσει το κλίμα της σχολικής μονάδας. Όμως, η απουσία του δεν πέρασε απαρατήρητη από πολλούς γονείς οι οποίοι εξέφρασαν τη στήριξη τους στο πρόσωπο του γνωρίζοντας τα γεγονότα.

Έτσι, στα 2008 η λογοκρισία θριάμβευσε μέσα σ? ένα χώρο κατ? εξοχήν ελεύθερης έκφρασης όπως πρέπει να είναι το Σχολείο και μάλιστα με πρωταγωνιστές «αριστερούς» εκπαιδευτικούς. Ο Κ. Βλάχος (συνδικαλιστικό στέλεχος της ΠΑΣΚΕ) και ο Β. Γούλας (υποστηρικτής του ψηφοδελτίου του ΣΥΡΙΖΑ) προφανώς θα εμφανιστούν και πάλι μπροστά στους συναδέλφους για να δρέψουν «αγωνιστικές» δάφνες, ελπίζοντας στην άγνοια του κλάδου για τα «έργα και τις ημέρες» τους. Και θα το πετύχουν. Αν δεν καταδικάσει ο κλάδος τη στάση τους. Κι αν δεν την απομονώσει στέλνοντας τη εκεί που ανήκει: στο χρονοντούλαπο της Ιστορίας.

Εμείς, αντί άλλης κουβέντας, τους προσφέρουμε το λογοκριμένο τραγούδι έτσι για να μην ξεχάσουν ποτέ το «κατόρθωμα» τους:

Κάνοντας κατάχρηση του ρόλου του διαχειριστή της ιστοσελίδας σκέφτηκα να γράψω μερικές προσωπικές σκέψεις που προέκυψαν από συζητήσεις με συναδέλφους στα σχολεία. Πολλοί μας έθεσαν ερωτήματα και ζητήματα που νομίζω πως είναι καλό να απαντηθούν δημόσια.

Π.Ζ

Το τελευταίο διάστημα μέσα από την επικοινωνία μας με συναδέλφους σε πολλά σχολεία διαπιστώσαμε πως υπάρχουν πολλά ερωτηματικά και απορίες γύρω από τις θέσεις μας και τις ενέργειες μας. Το σημαντικότερο είναι πως αυτές οι απορίες έχουν σχηματιστεί σε πολλούς μετά από ψιθύρους διάφορων «καλοθελητών» που είτε εμφανίζονται ως μέλη της Ταξικής Ενότητας και του ΠΑΜΕ Εκπαιδευτικών είτε διαδίδουν απόψεις που τάχα έχουμε και μας αποδίδουν ενέργειες που τάχα κάναμε ή δεν κάναμε.

Ως τώρα το θεωρούσαμε αυτονόητο, αλλά επειδή πολλά «περίεργα» συμβαίνουν αυτό τον καιρό, ας το τονίσουμε κατηγορηματικά: Οι θέσεις της Ταξικής Ενότητας Εκπαιδευτικών εκφέρονται δημόσια είτε από τα μέλη της είτε από τον επίσημο δικτυακό της τόπο (αυτόν που τώρα παρακολουθείτε). Από ΚΑΝΕΝΑΝ ΑΛΛΟ «πρώην» ή «επόμενο». Το πρόγραμμα μας είναι γραμμένο αναλυτικά στη Διακήρυξη μας που κυκλοφορεί στα σχολεία και σε τούτη τη σελίδα. Το ίδιο και οι ανακοινώσεις μας για κάθε επιμέρους ζήτημα.

Επειδή οι καλοί λογαριασμοί κάνουν τους καλούς φίλους, κι επειδή αρκετοί «φίλοι μας» προσεγγίζουν τους συναδέλφους όχι για να προβάλλουν τις δικές τους θέσεις αλλά για να διαστρεβλώσουν τις δικές μας, είναι σκόπιμο να ειπωθούν κάποιες σταράτες κουβέντες για μια σειρά ζητήματα που τίθενται υπογείως:

1. Για την αδρανοποίηση του Συλλόγου από τη μη εκλογή προεδρείου στο ΔΣ όλη τη χρονιά: Θυμίζουμε στους επικριτές μας πως η παράταξη μας δεν είχε επίσημη εκπροσώπηση στο ΔΣ. Εκπρόσωποι μας το παρακολουθούσαν όπως μπορεί να κάνει οποιοδήποτε μέλος του Συλλόγου (και, μάλιστα, περισσότερες φορές από πολλά εκλεγμένα μέλη του), ωστόσο δεν είχαμε καμιά δυνατότητα παρέμβασης. Οι ευθύνες λοιπόν ας αποδοθούν στα 4 μέλη της ΠΑΣΚ, στα 4 της ΔΑΠ και το 1 της Ένωσης Εργαζομένων. Και οι 9 απόκρουσαν κατά καιρούς προτάσεις μας για συλλογική διοίκηση του Συλλόγου για να συγκαλούνται Συνελεύσεις και να συζητούνται στη βάση τα προβλήματα του κλάδου με τη δικαιολογία πως το Καταστατικό δεν το προβλέπει. «Όποιος δε θέλει να ζυμώσει, τόσους μήνες κοσκινίζει» λέει ο λαός. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για την ΠΑΣΚ και τη ΔΑΚΕ. Η πρώτη υπέταξε τα πάντα στην κατάληψη του προεδρείου από τη σκοπιά της ενώ η δεύτερη βολευόταν με την αδρανοποίηση του Συλλόγου για να περάσει η κυβέρνηση που υποστηρίζει μια «ήσυχη» χρονιά. Με αυτά τα προσχήματα έκρυβαν την ταύτιση τους σε όλες τις κεντρικές αντιεκπαιδευτικές πολιτικές κι άφηναν το χρόνο να κυλά υπέρ τους.

Ακούσαμε ακόμα και το «επιχείρημα» πως κάποιοι δίστασαν να στηρίξουν αλλήλους στο ΔΣ φοβούμενοι το εκλογικό κόστος στις? τωρινές εκλογές και την άνοδο της Ταξικής Ενότητας. Τι να πει κανείς στα σοβαρά γι? αυτό; Ή η παράταξη μας εμπνέει σε κάποιους τέτοιο δέος (και μένος) ή «μωραίνει Κύριος?».

Πάντως η στάση όλων έδειξε πως κανένας τους δεν ενδιαφέρθηκε να ενεργοποιήσει τη βάση. Όλοι είχαν το μάτι στραμμένο στις επερχόμενες εκλογές κοιτώντας απλώς πώς να διατηρήσουν τα κεκτημένα «μαγαζάκια» τους. Κατά συνέπεια, ο Σύλλογος δεν έβγαλε κουβέντα για μεγάλα ζητήματα που προέκυψαν οι απαράδεκτες αλλαγές στη λειτουργία των νηπιαγωγείων. Αυτό το κενό προσπαθήσαμε στη διάρκεια της χρονιάς να καλύψουμε εμείς με πρωτοβουλίες συσκέψεων και ενημέρωσης των σ. νηπιαγωγών με σχετική επιτυχία σε σύγκριση με τις δυνατότητες μας.

Ας μην ξεχνά κανείς πως ΟΛΑ τα μέλη της Ταξικής Ενότητας δουλεύουν σε σχολεία και νηπιαγωγεία και έχουν ελάχιστο ελεύθερο χρόνο να περιοδεύουν σε σχολικές μονάδες.

2. Για τη συμμετοχή των συναδέλφων στις διαδικασίες: Προβληματισμένοι από το εκφυλιστικό φαινόμενο της συμμετοχής μιας χούφτας συναδέλφων στις Συνελεύσεις και την παράλληλη αθρόα προσέλευση τους στις εκλογικές διαδικασίες, κάναμε μια σειρά προτάσεις για την αντιμετώπιση αυτού του φαινομένου (αναλυτικά οι προτάσεις μας δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα). Απορρίφθηκαν ΟΜΟΦΩΝΑ μετ? επαίνων και ευχολογίων. Μάλιστα πολλά μέλη του ΔΣ δεν μπήκαν καν στη διαδικασία της δημόσιας τοποθέτησης ενώ κατ? ιδίαν (προφανώς για να μη γραφούν στα πρακτικά οι δηλώσεις τους) εξέφραζαν την ανησυχία για ενδεχόμενο εκλογικό κόστος.

Αποδείχτηκε περίτρανα πως συγκρούονται δυο λογικές: αυτών που ενδιαφέρονται για τη μαζική συμμετοχή και την ανταλλαγή θέσεων και προτάσεων επειδή ΕΧΟΥΝ και θέσεις και προτάσεις. Κι αυτών που απλώς μετρούν «ψηφαλάκια» και αρκούνται σε τηλεφωνήματα σε σπίτια ή σε άλλα τρυκ υποκλοπής της ψήφου. Στην πρώτη κατηγορία ανήκει η Ταξική Ενότητα, στη δεύτερη όλοι οι υπόλοιποι όσα «επιχειρήματα» και δικαιολογίες κι αν χρησιμοποιούν.

3. Η παρελθοντολογία και η πολεμική στο ΠΑΜΕ για τη στάση του σε καίρια ζητήματα: Αρκετές παρατάξεις ή υποψήφιοι παρατάξεων λατρεύουν την παρελθοντολογία και την άσκηση κριτικής στο ΠΑΜΕ. Αυτή την τακτική τη θεωρούν πρόσφορη για να ψαρεύουν σε θολά νερά.

Αγαπημένο θέμα όλων τους είναι η στάση του ΠΑΜΕ στη διάρκεια της περσινής απεργίας. Υπερτονίζουν τις πολιτικές επιφυλάξεις για τη μορφή αγώνα που θέσαμε ΠΡΙΝ ξεκινήσει η απεργία για την οργάνωση και κλιμάκωση του αγώνα και αποσιωπούν τη στάση μας ΣΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ των 6 εβδομάδων.

Παρά τις επιφυλάξεις μας (που τελικά δικαιώθηκαν από τη ζωή) εμείς σε όλη τη διάρκεια αυτού του αγώνα είμασταν ΕΚΕΙ και πάντα έτοιμοι για συνέχεια. Αντιπαλέψαμε τις «εφικτές» λύσεις (που θα ακύρωναν και θα γελοιοποιούσαν τον αγώνα) όπως τις κυλιόμενες απεργίες ανά σχολείο, ανά ημέρα ή εβδομάδα που ακούγονταν μέσα στις απεργιακές συνελεύσεις από κάποιους που, κατά τα άλλα, μοιράζουν πιστοποιητικά «επαναστατικότητας».

Και το σπουδαιότερο: ΟΛΟΙ είμασταν εκεί όπως πιστοποιούν και οι μισθολογικές καταστάσεις μας με τις περικοπές μισθών για ΟΛΕΣ τις μέρες της απεργίας. Εμείς μπορούμε να τις εμφανίσουμε. Μπορούν να κάνουν το ίδιο όλοι οι επικριτές μας; Αυτά για να τελειώνουμε και μ? αυτό το παραμύθι με μια αναγκαία επισήμανση: Όποιος μιλά αποκλειστικά για το παρελθόν είναι κείνος που δεν έχει τίποτα να πει για το Παρόν και το Μέλλον.

4. Απορρίπτουμε τη συνεργασία με άλλες παρατάξεις στα πλαίσια του ΔΣ: Πάγια θέση της Ταξικής Ενότητας είναι οι συνεργασίες στα πλαίσια μιας διεκδικητικής βάσης (εμείς το λέμε «πλαίσιο δράσης»). Στη βάση αυτή ποτέ δεν αρνούμαστε να στέρξουμε αγώνες. Και στα συλλογικά όργανα εκπροσώπησης έχουμε πάγια θέση: αντιπροσωπευτικά προεδρεία με τη συμμετοχή όλων των δυνάμεων που επέλεξε η βάση. Άλλωστε, αυτό είναι το νόημα της λαϊκής ετυμηγορίας. Αντιπαλεύουμε κάθε μονοπαραταξιακή-ηγεμονική λογική ή εκείνη του αποκλεισμού δυνάμεων στη λογική μιας αμφίβολης «καθαρότητας» το ίδιο σθεναρά με την αντίθεση μας στις λογικές όσων θέλουν να κάθονται στη γωνία για να μην αναλαμβάνουν τις ευθύνες που τους εμπιστεύεται η βάση. Αδυνατούμε να καταλάβουμε και τις δυο λογικές. Δείχνουν αντιλήψεις στυγνών ψηφοσυλλεκτών ξένες με τις δικές μας αντιλήψεις.

Κάποιοι διαδίδουν πως αυτά τα λέμε εκ του ασφαλούς γιατί είμαστε «έξω από το χορό». Τα ίδια ακριβώς θα λέμε κι αν οι συνάδελφοι στις εκλογές μάς δώσουν την εντολή να «χορέψουμε».

5. Περί Ενότητας των αριστερών δυνάμεων: Πολύς θόρυβος έχει σηκωθεί γι? αυτό το ζήτημα. Και μεγάλη παραπληροφόρηση, κυρίως σε βάρος μας. Ας πούμε μερικές ξεκάθαρες κουβέντες.

Υπάρχει το πολιτικό σκέλος και το επικοινωνιακό σκέλος (που έχει να κάνει με χειρισμούς και μεθοδεύσεις). Στο πολιτικό σκέλος έχουμε απαντήσει στη Διακήρυξη μας. Δεν αρκεί να αυτοπροσδιοριζόμαστε έτσι ή αλλιώς. Πρέπει και η φιλοσοφία μας να συμφωνεί γιατί αυτή τελικά θα προσδιορίσει και τη δράση μας. Εμείς αντιπαλεύουμε τη λογική της επιχειρηματικότητας στα σχολεία, την θεσμική κατάργηση του δημόσιου χαρακτήρα της παιδείας (που ντε φάκτο θα συμβεί αν περάσουν όσα προστάζουν οι εκπαιδευτικές οδηγίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης). Υπάρχουν και στο χώρο μας δυνάμεις που νοιώθουν αριστερές αλλά αυτά τα ζητήματα είτε τα αφήνουν ανοιχτά είτε έχουν αντίθετες απόψεις νομίζοντας πως μπορούν να τα αποκρούσουν χωρίς να συγκρουστούν με τη λογική της ΕΕ στην οποία πιστεύουν. Δικαίωμα τους.

Με τη λογική του αυτοπροσδιορισμού και οι δυο εντασσόμαστε στον «αριστερό» χώρο άρα μας αφορά η ενότητα του. Απλοϊκό ερώτημα: όταν έρθουν τα «δύσκολα» και τεθούν τέτοια ζητήματα, ένα «ενωμένο» αριστερό κίνημα ποια θέση θα επιλέξει; Τη μια ή την άλλη; Μήπως τότε εμφανιστούν προβλήματα στη δράση και τη συνοχή του που θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί αν η συζήτηση γινόταν προγραμματικά; Δεν πρέπει να υπάρχει άνθρωπος που να πιστεύει το αντίθετο. Άρα, αυτό που απαιτείται για μια πραγματική σύγκλιση είναι η σοβαρή και σε βάθος διερεύνηση των προοπτικών. Αλλιώς θα μιλάμε για μια συγκόλληση ετερόκλητων δυνάμεων που θα διαλυθεί στο πρώτο πρόβλημα και θα φέρει το κίνημα πίσω. Και με ποιο όφελος; Λίγες δεκάδες ψήφων παραπάνω άντε και κάποιες έδρες στο ΔΣ;

Θα ρωτήσει κάποιος: «μα αυτά απασχολούν τα κόμματα και τις στρατηγικές τους. Σε ένα συνδικαλιστικό όργανο οι παρατάξεις δε μπορούν να τα βρουν για το καλό του κλάδου;». Ναι. Σε επιμέρους ζητήματα πάντα υπάρχει η κοινή συνισταμένη. Αρκεί να το θέλουν όλοι. Να μην υποκρίνονται. Να μην παίζουν με τόσο κρίσιμα ζητήματα. Κι εδώ πια ερχόμαστε στο επικοινωνιακό μέρος.

Πέντε μέρες πριν κατατεθούν οι υποψηφιότητες, μέσα από e-mail στα σχολεία είδαμε την πρόταση της Ένωσης Εργαζομένων για κοινή κάθοδο των «αριστερών δυνάμεων» σε ΕΝΑ ψηφοδέλτιο. Δε γνωρίζουμε τι έγινε με άλλους χώρους, αλλά δηλώνουμε ΚΑΤΗΓΟΡΗΜΑΤΙΚΑ πως κανένας δεν επικοινώνησε με την Ταξική Ενότητα για να της απευθύνει μια τέτοια πρόταση και να πάρει τη γνώμη της. Δεν ήταν δα και τόσο δύσκολο να συμβεί αυτό. Δύσκολο να μη βρει κανείς στην Πάτρα έστω ένα μέλος της παράταξης μας. Επειδή δεν έχουμε συνηθίσει σε συνεργασίες μέσω e-mail, θεωρήσαμε αυτή την κίνηση επικοινωνιακό τρυκ και τα γεγονότα μας επιβεβαίωσαν. Κανείς από τους αποστολείς της «πρότασης» ΔΕΝ ήθελε στ? αλήθεια κάτι τέτοιο. Ήθελαν απλά μια «απόδειξη» της πρότασης για να τεκμηριώσουν «αδυναμία συγκρότησης που οφείλεται στο ΠΑΜΕ» και άλλα «εξωτικά παραμύθια με ή χωρίς δράκους». Απλούστατα, η Ένωση Εργαζομένων προσπάθησε να στήσει ένα στενό ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ προσθέτοντας στο υπάρχον δικό της κάποια μέλη του ΣΥΝ. Αυτή τη διεύρυνση την έντυσε με το μανδύα της «αριστερής ενότητας» προφανώς για να την περάσει ευκολότερα. Έγινε και μια πρόταση «για την τιμή των όπλων» (ή για το «ξεκάρφωμα» αν προτιμάτε) στους υπόλοιπους στους οποίους δεν έδινε καν το χρόνο για απάντηση και, νάτην η «αριστερή συσπείρωση» του ΣΥΡΙΖΑ.

«Βαρειές κουβέντες. Πού τις στηρίζεις;» θα πει κάποιος. Για όσους δε με γνωρίζουν θα πω πως αποφεύγω εκφράσεις και χαρακτηρισμούς ιδιαίτερα αν δεν υπάρχει «καπνός». Να, λοιπόν, τα γεγονότα:

1. Υποψήφιοι του ψηφοδελτίου του ΣΥΡΙΖΑ περιφέρονται στα σχολεία και δηλώνουν με κομπασμό πως ό,τι έγινε, έγινε «για να απομονώσουμε το ΠΑΜΕ».
2. Αν και η «έκκληση» για «ενότητα» απευθύνθηκε δημόσια πριν λίγες μέρες, πολλοί συνάδελφοι είχαν κληθεί εδώ και μήνες να στηρίξουν είτε ως υποψήφιοι είτε ως ψηφοφόροι αυτό το ψηφοδέλτιο. Το γεγονός αυτό αφαιρεί κάθε αμφιβολία για τις πραγματικές προθέσεις όσων οργάνωσαν μια τέτοια επιχείρηση. Το σημαντικότερο: Αρκετοί κλήθηκαν να στηρίξουν ένα αριστερό ψηφοδέλτιο που θα περιλάμβανε «όλες τις δυνάμεις πλην ΠΑΣΚ και ΔΑΚΕ» όπως τους διαβεβαίωναν. Γι αυτό το λόγο αρκετοί πρόσθεσαν την υπογραφή τους και τώρα δυσανασχετούν βλέποντας την κάτω από το στενό ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ. Τα συμπεράσματα δικά σας.
3. Ένα τέτοιο εγχείρημα θεωρητικά δίνει προοπτική σε πολλούς συναδέλφους απεγκλωβίζοντας τους από τους μονοδρόμου» της ΠΑΣΚ και της ΔΑΚΕ. Μα, τότε, γιατί δεν απευθύνονται σε όλους; Γιατί ενοχλούν σχεδόν σε μόνιμη βάση ανθρώπους που στηρίζουν την Ταξική Ενότητα (ακόμα και υποψηφίους της); Ομολογούν πως δεν μπορούν να πείσουν ταλαντευόμενους και να αποσπάσουν ανθρώπους από την επιρροή των ΠΑΣΚ-ΔΑΚΕ ή, μήπως, απλώς δεν ενδιαφέρονται γι αυτούς; Τα συμπεράσματα και πάλι δικά σας.

***

Προσπάθησα να σταχυολογήσω και να «απαντήσω» σε μερικά από τα ερωτήματα που μας έθεσαν πολλοί συνάδελφοι. Άλλοι με καλή πρόθεση κι άλλοι με διάθεση πολεμικής επηρεασμένοι από τις υπόγειες «συμβουλές» πολλών «φίλων μας».

Επειδή είναι ΑΔΥΝΑΤΗ η φυσική παρουσία των μελών της Ταξικής Ενότητας σε ΟΛΑ τα σχολεία, σκέφτηκα να το αναρτήσω στο διαδικτυακό μας χώρο.

Τα παραπάνω γράφτηκαν για να τονιστεί για άλλη μια φορά πως το ΠΑΜΕ ό,τι έχει να πει το λέει δημόσια στο φως της ημέρας.

Συνάδελφοι.

Είναι δικαίωμα σας να δεχτείτε ή να απορρίψετε τις θέσεις μας.

Αν, όμως, τις απορρίψετε, να το κάνετε επειδή τις ξέρετε από πρώτο χέρι. Όχι από ψιθυριστές που μιλούν για μας χωρίς εμάς (κυρίως όποτε απουσιάζουμε).

Αν σας έπεισαν οι άλλες παρατάξεις, δώστε τους τη δυνατότητα να συνεχίσουν να κάνουν τα ίδια κι όλοι εμείς να βρεθούμε για μια ακόμα χρονιά «στο ίδιο έργο θεατές».

Αν διατηρείτε τις επιφυλάξεις σας, ΑΨΗΦΙΣΤΕ ΤΟΥΣ!

Εμπιστευθείτε την Ταξική Ενότητα Εκπαιδευτικών.

Δε σας υποσχόμαστε βοήθεια σε τοποθετήσεις, μεταθέσεις, διευθυντηλίκια (ούτε το μπορούμε ούτε το θέλουμε).

Δε σας υποσχόμαστε πως θα γιαουρτώσουμε τον υπουργό Παιδείας ή θα τον κάνουμε τσοπάνη (δεν ταιριάζει σε μας αυτός ο «πολιτικός» λόγος).

Σας υποσχόμαστε, όμως, πως δε θα λείψουμε μέρα από κάθε αγώνα για την υπεράσπιση του Δημόσιου χαρακτήρα της Εκπαίδευσης (όπως κάνουμε πάντα).

Το κέρδισμα μιας έδρας από την Ταξική Ενότητα στο ΔΣ σίγουρα δεν θα αλλάξει εκεί τους συσχετισμούς.

Θα σπάσει, όμως, την αδράνεια αυτών που διαιωνίζουν την απαξίωση του κλάδου.

Καλή ψήφο. Και καλή συνέχεια.

Παναγιώτης Ζαβουδάκης

Δάσκαλος του 14^ου ΔΣ

Μέλος της Ταξικής Ενότητας Εκπαιδευτικών Πάτρας

Αποθήκευσε το σαν έγγραφο

Μιλάμε με ξεκάθαρες θέσεις:

Αποθήκευσε το σαν έγγραφο

Σήμερα φαίνεται πια καθαρά τι σκοπιμότητες είχε η απόφαση επιλογής των Διευθυντών σε μια νύχτα. Η ΝΔ διαμορφώνει έναν κομματικό και άμεσα ελεγχόμενο διοικητικό εκπαιδευτικό μηχανισμό (Δ/ντές, Σχ. Σύμβουλοι, Προϊστάμενοι), για να ελέγξει κάθε αντίδραση από εκπαιδευτικούς και να πετύχει το βασικό στόχο που είναι η κατηγοριοποίηση των σχολικών μονάδων και η αξιολόγησή τους με τα κριτήρια της «αγοράς» που οδηγούν στην ιδιωτικοποίηση και εμπορευματοποίηση της εκπαίδευσης. Ένας μηχανισμός, ίδιος και επί ΠΑΣΟΚ, που τώρα βαθαίνει.

Ο ρόλος της συνέντευξης, και παλιότερα και σήμερα, είναι γνωστό τι εξυπηρετεί. Η θέση του ΠΑΜΕ για επιλογή των στελεχών εκπαίδευσης με 100% αντικειμενικά, μετρήσιμα κριτήρια και πάλι επιβεβαιώνεται.

Οι τοποθετημένοι προϊστάμενοι ξέρουμε ποια πολιτική υλοποιούν.

Εδώ, όμως, στην ΠΑΤΡΑ, οι μεθοδεύσεις ήταν πρωτοφανείς και προκλητικές:

Υπήρξε ανατροπή κάθε αξίας και μηδενισμός κάθε προσφοράς, που δεν την αντέχει η Παιδεία.

Διασυρμός της προσωπικότητας συναδέλφων από μια επιτροπή δασκάλων, που ΔΕΝ τη σηκώνει ο ΔΑΣΚΑΛΟΣ και ΔΕΝ την ανέχεται το κίνημά μας.

Οι προϊστάμενοι της Ν.Δ. μαζί με τον αιρετό τους, έχοντας το «μαχαίρι», χρησιμοποίησαν τη συνέντευξη για να ανεβάσουν στον πίνακα «τα δικά τους παιδιά»

Εξευτέλισαν, αναγνωρισμένα ικανούς συναδέλφους, δίνοντάς τους βαθμολογία ανεπάρκειας, για να τους φέρουν, όσο έπρεπε, πίσω απ? τους δικούς τους.

Συγκεκριμένα ( σε μια περίπτωση) βαθμολόγησαν, στέλεχος του ΠΑΜΕ, έτσι που από 13^ος στον πίνακα βρέθηκε 195^ος !!! Ήταν πάνω από δέκα χρόνια Δ/ντής, αγωνίστηκε, πρόσφερε και εκτιμήθηκε από συναδέλφους και γονείς. Ο προϊστάμενος τον εκτίμησε για 15(!), κάπου εκεί και ο αιρετός της ΔΑΚΕ. Η θέση ήταν εκ των προτέρων κλεισμένη. Βαθμολόγησαν προγραμματισμένα ώστε ο «δικός» τους να βρεθεί ακριβώς από πάνω.

Οι μεθοδεύσεις αυτές δεν έχουν απλά χαρακτήρα εξυπηρέτησης «ημετέρων» αλλά στοχεύουν στην προώθηση διευθυντών που θα υλοποιούν τα μέτρα που προωθεί η κυβέρνηση της ΝΔ και η ΕΕ, όπως γινόταν και με το ΠΑΣΟΚ.

Ο σημερινός διορισμένος προϊστάμενος Δ/νσης, ωμά, προώθησε τις κομματικές επιλογές, αδικώντας κατάφωρα. Κάθε του διοικητική πράξη είναι πιστή υλοποίηση των πιο αντιδιδασκαλικών και αντιεκπαιδευτικών κυβερνητικών και ευρωπαϊκών επιταγών, που επιβάλλει, όπου τον «παίρνει», με αυταρχικό τρόπο και χωρίς τη γνώμη του Σχολείου.

Θέλουν τον Διευθυντή πιόνι που θα υλοποιήσει τις αναδιαρθρώσεις στην εκπαίδευση, θα ανοίξει τις πόρτες στους χορηγούς, θα εφαρμόσει τα ευρωπαϊκά προγράμματα, θα ανεχτεί τα τμήματα των 25 μαθητών, θα βάλει τους γονείς να πληρώνουν, θα προωθεί στην πράξη την αποκέντρωση και σταδιακή ιδιωτικοποίηση, θα ελέγχει αυστηρά το δάσκαλο για την εφαρμογή των μέτρων.

Ο τρόπος επιλογής των διευθυντών και οι άλλες μεθοδεύσεις είναι στοχευμένες ενέργειες.

Η μετατροπή του Διευθυντή σε κυβερνητικό φερέφωνο και μέσο υλοποίησης αντιλαϊκών μέτρων στην Ελλάδα ΔΕΝ μπορεί να ?περπατήσει.

Οι Σύλλογοι διδασκόντων θα παίξουν το ρόλο τους. Θα πάρουν την αποκλειστική ευθύνη για τη λειτουργία του Σχολείου και τον κυρίαρχο λόγο για ό,τι το αφορά.

Καλούμε τους Διευθυντές και τους συναδέλφους να αντισταθούμε στα μέτρα. Είναι σε βάρος των μαθητών, της κοινωνίας, εμάς των ιδίων και των παιδιών μας αύριο.

Αποθήκευσε το σαν έγγραφο

Σε λίγες μέρες οι εκπαιδευτικοί της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης στην Πάτρα καλούνται να εκλέξουν νέο Διοικητικό Συμβούλιο στο συνδικαλιστικό τους φορέα.

Θα ξαναζήσουμε σκηνές απείρου κάλους με τα ίδια πρόσωπα από τις ίδιες παρατάξεις να ζητούν την ανανέωση της εμπιστοσύνης μας για να συνεχίσουν το «έργο» που άφησαν στη μέση τη χρονιά που πέρασε: το ΑΠΟΛΥΤΟ ΤΙΠΟΤΑ!

Θα πουν τα ίδια που έλεγαν πριν ένα χρόνο τέτοιες μέρες. Θα μιλήσουν για την ανάγκη ενδυνάμωσης του Συλλόγου, για διεκδικήσεις, αλλαγές, αναντροπές, ρήξεις, «επαναστάσεις». Και θα μας δώσουν ό,τι μας έδωσαν και τη χρονιά που πέρασε: ΑΔΡΑΝΕΙΑ, ΕΚΦΥΛΙΣΜΟ, ΜΑΧΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΚΑΡΕΚΛΕΣ.

Όσα και να πουν όσοι ανέλαβαν πέρσι τις τύχες του μεγαλύτερου Συλλόγου της χώρας, ο απολογισμός της «δράσης» τους είναι ΑΝΥΠΑΡΚΤΟΣ.

Κι όμως! Σε λίγες μέρες θα πουν όσα είπαν και πέρσι. Με περίσσιο θράσος. Πιστεύοντας πως μιλούν σε λοβοτομημένους αμνήμονες.

Πώς, αλήθεια, να πάρουμε στα σοβαρά τις συγγνώμες τους και τη μετάθεση ευθυνών από τον έναν στον άλλο; Πώς να πιστέψουμε πως οι ίδιες παρατάξεις, τα ίδια πρόσωπα, οι ίδιες πολιτικές που χρεοκόπησαν θέλουν και μπορούν να συμβάλλουν στην αναζωογόνηση του Συλλόγου; Πόση καλή θέληση (ή αφέλεια) μπορεί να έχουμε για να τους πιστέψουμε; Να μη σκεφτούμε πως το μόνο μέλημα τους είναι η ψηφοθηρία που θα ικανοποιήσει μικροκομματικές επιβεβαιώσεις, προσωπικές φιλοδοξίες και θα στρώσει σε κάποιους το δρόμο για άλλα «ανώτερα» επίπεδα;

Όλοι τους έδειξαν πως δεν τους ενδιαφέρει η ενίσχυση των συλλογικών διαδικασιών. Πρώτο και μοναδικό τους μέλημα είναι η άγρα ψήφων. Ουδόλως ασχολούνται με το πόσοι θα παρακολουθήσουν τη Γενική Συνέλευση του κλάδου. Το μόνο τους μέλημα είναι να μη χαθεί ούτε ένα «κουκί» από το «τσουβάλι» του Στρούμπειου.

Είναι σε θέση να το πετύχουν; Μόνο αν αποδειχτούμε πως είμαστε αυτό που μας θεωρούν: εκλογική πελατεία.

Συνάδελφοι.

Στις 3 Ιούνη όλοι πρέπει να δώσουμε 2 μάχες:

Η μία είναι η μαζική συμμετοχή στη Γενική Συνέλευση και η άσκηση έντονης κριτικής σε κείνους που ευθύνονται.

Η δεύτερη είναι η ψήφος τιμωρίας σε κείνους που μας θεωρούν δεδομένους και άβουλους.

Και οι δυο μάχες δεν είναι μόνο εναντίον της «συνδικαλιστικής» αριστοκρατίας. Ο κύριος αντίπαλος μας είναι ο ίδιος ο εαυτός μας, η απογοήτευση και η αδράνεια, η νοοτροπία πως τίποτα δεν αλλάζει όπως θέλουν να μας κάνουν να πιστεύουμε.

Συνάδελφε συναδέλφισα.

Τώρα είσαι πιο ώριμος και πιο υποψιασμένος από πέρσι.

Τώρα πια ξέρεις ΜΕ ΠΟΙΟΥΣ ΝΑ ΠΑΣ ΚΑΙ ΠΟΙΟΥΣ Ν? ΑΦΗΣΕΙΣ!

ΔΩΣΕ ΤΟΥΣ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ:

ΑΠΟΔΥΝΑΜΩΣΕ ΤΟΥΣ!

ΑΠΟΜΟΝΩΣΕ ΤΟΥΣ!

ΕΝΙΣΧΥΣΕ ΤΗΝ ΤΑΞΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ!

ΣΤΙΣ 3 ΙΟΥΝΗ ΓΥΡΙΣΕ ΣΕΛΙΔΑ!

Η Μαριέτα Γιαννάκου μας τελείωσε. Νέος υπουργός ο Ευρυπίδης Στυλιανίδης.
Όσοι έσπευσαν να χαιρετίσουν αυτή την αλλαγή προσώπων ως «νίκη του κινήματος», θα πρέπει να διαβάσουν αρκετά προσεκτικά τα παρακάτω αποσπάσματα από το indymedia. Είναι οι απόψεις του Ευ. Στυλιανίδη για την Παιδεία και την εκπαίδευση. Δείχνουν με το πιο κατηγορηματικό τρόπο τι πρόκειται να ακολουθήσει πολύ σύντομα. Καλή ανάγνωση. Διαβάστε όλο το άρθρο »