Η ιστορία!
Έρχεται μία μεγάλη εταιρεία
και κάνει μία επένδυση π.χ. δέκα εκατομμυρίων,
σε μία ολιγοπωλιακή επένδυση,
τηλεφωνεία, συγκοινωνία, σουπερμάρκετ …
Τρώει ανενόχλητα,
επιδοτήσεις,
φόρους,
εργαζόμενους
και πελάτες,
καθορίζοντας ότι τιμές θέλει!
Μετά από τρία τέσσερα χρόνια,
εισάγεται στο χρηματιστήριο,
με τιμή τριακόσια εκατομμύρια!
Πουλάει το σαράντα τοις εκατό
και εισπράττει εκατόν είκοσι εκατομμύρια !
Δηλαδή σε λιγότερο από πέντε χρόνια,
παίρνει τα χρήματά της,
δώδεκα φορές πάνω,
τα πηγαίνει σε ξένες χώρες
και έχει
και την επιχείρηση στα χέρια της!
Δεν είναι ανέκδοτο;
Ποιο είναι το πρόβλημα;
Η θέση:
Το κράτος όταν δίνει επιδοτήσεις σε επιχειρήσεις,
θα πρέπει να παίρνει
και το ανάλογο ποσοστό της εταιρείας!
Επιπλέον οποιοδήποτε προϊόν πωλείται στην ΕΕ,
θα πρέπει να προσδιορίζεται το κόστος παραγωγής
και το ποσοστό κέρδος να έχει ανώτατο όριο!
Ό ανταγωνισμός να γίνεται από εκεί και κάτω!
Όχι να ελέγχονται,
μόνο για αθέμιτο ανταγωνισμό!
Επίσης χωρίς αντισταθμιστικά οφέλη,
να μη μπαίνει κανένα προϊόν στην ΕΕ !
Η εξήγηση:
Δίνοντας τα λεφτά στις επιχειρήσεις,
αφενός τα στερεί από τις λαϊκές μάζες
και την κατανάλωση,
άρα λιγότερες παράπλευρες εργασίες,
επομένως και λιγότεροι φόροι,
αφετέρου οι εταιρείες,
αφού μπορούν και παίρνουν κρατικά λεφτά,
τα δικά τους χρήματα ,
αντί να τα προσθέσουν στην αγορά
τα στέλνουν σε άλλες αγορές του πλανήτη!
Με αυτόν τον τρόπο,
διακινούνται λιγότερα χρήματα στην επικράτεια
και χωρίς να αλλάξουν χέρια δεύτερη φορά !
Όταν τα λεφτά τα παίρνουν οι επιχειρήσεις,
δεν χρησιμοποιούνται δεύτερη φορά μέσα στη χώρα,
αλλά μεταφέρονται απευθείας,
στα κεντρικά ταμεία της εταιρείας
και από εκεί στις παγκόσμιες αγορές,
για μεγαλύτερη απόδοση!
Αντιθέτως όταν τα χρήματα τα παίρνει ο λαός
και τα ξοδέψει σε άλλους εργαζόμενους,
στον μπακάλη, στον χασάπη, στο εμπορικό της γειτονιάς
και αυτοί με την σειρά τους,
στις οικοδομές, στα παιδικά, στις εκδρομές
και οι επόμενοι στα τρόφιμα, στα ρούχα , στις διακοπές!
Τότε τα ίδια χρήματα,
θα αλλάξουν χέρια δεκάδες φορές μέσα στο ίδιο έτος!
Θα παραχθεί πολλαπλό έργο ,
θα δουλέψουν εκατοντάδες ειδικότητες
και πάρα πολλοί εργαζόμενοι,
για να παραχθεί αυτό το έργο
και το κράτος από το ίδιο ποσό θα εισπράξει πολλαπλά
και φόρους και ΦΠΑ
και θα επιστρέφει συνεχώς το ποσό στην κοινωνία,
για να παράγεται έργο
και θα το ξανά εισπράττει!
Το πρόβλημα :
Πως πρέπει να επιστρέφει το κράτος,
στην κοινωνία τα χρήματα,
για να παράγεται ωφέλιμο έργο;
Θεωρία κ Μητσοτάκη ! Νεοφιλελευθερισμού!
1989 και εντεύθεν:
Τα χρήματα να πηγαίνουν στους πλούσιους,
με επιδοτήσεις επιχειρήσεων,
με μειωμένη φορολογία,
με ασύδοτες τιμές ,
για να κάνουν μεγάλες επενδύσεις!
Πρακτική πλουσίων ;
Τα χρήματα τα επενδύουν σε ξένα χρηματιστήρια,
ή τα μεταφέρουν στο εξωτερικό
και κάνουν τα παιδιά τους διεθνείς πολίτες!
Τι πρέπει να γίνει;
Το κράτος πρέπει να δίνει τα χρήματα,
στην πρωτογενή παραγωγή,
γεωργία, αλιεία,
για ποιότητα και ποσότητα
και σε εργαζόμενους για κοινωνικό έργο!
Ας χρησιμοποιεί εργαζόμενους για οτιδήποτε!
Για πυρασφάλεια,
για συνοδούς ανήμπορων ανθρώπων,
για καθαριότητα,
για πεζοδρόμια,
για κηπουρούς,
για κιλικία σχολείων,
νοσοκομείων,
για διανομείς φαρμάκων ,
από τον ασφαλιστικό φορέα στον ασθενή,
χωρίς την μεσολάβηση των εμπόρων φαρμάκων!
Επίσης να δίνει τα χρήματα
και σε εταιρείες που παράγουν δημόσιο έργο,
αφού τους βάλει όρο,
το μεγαλύτερο ποσοστό των κερδών τους,
να πηγαίνει σε εργαζόμενους
και το υπόλοιπο να χρησιμοποιείται εντός της χώρας,
ή έστω εντός της Ευρωζώνης!
Αν αυτό δεν συμβεί,
σε μία δεκαετία,
δεν θα υπάρχει,
ούτε ένα ευρώ στη χώρα!
Αν δεν μπορεί να το κάνει το κράτος,
ας το κάνει μόνος του ο λαός,
σαν καταναλωτής!
Με αυτόν τον τρόπο έχοντας χρήματα οι εργαζόμενοι,
θα αυξηθεί η ζήτηση παντού,
οι εταιρείες θα κάνουν επενδύσεις
και νέα κεφάλαια θα βάζουν συνέχεια στην αγορά,
βέβαιες ότι θα κερδίσουν,
αφού υπάρχουν λεφτά στα χέρια των καταναλωτών,
άρα και στην αγορά .
Έτσι θα αυξάνονται συνέχεια τα έσοδα του κράτους!
Επομένως χρήματα του κράτους,
δεν είναι το ποσό που κυκλοφορεί στην αγορά,
αλλά το άθροισμα που θα σχηματισθεί,
από τις φορές που αυτό το ποσό,
μέσα στο έτος,
θα αλλάξει χέρια
και το κράτος πόσες φορές μέσα στο ίδιο έτος,
θα το δώσει,
θα το πάρει,
θα το ξαναδώσει
και θα το ξαναπάρει,
για να το ξαναδώσει …!
Υ.Γ:
Η χώρα μας,
στήριξε την αγορά αυτοκινήτων,
αιρκοντίσιον, μονώσεων …
Μήπως και η Ε.Ε. πρέπει να επιδοτήσει,
διακοπές και της μεσαίας τάξης , χυμούς, τρόφιμα
και ότι άλλο στηρίζει την ελληνική παραγωγή!
χ11κ10
